Piłka nożna
Półtora tysiąca meczów w ekstraklasie
Już jutro GKS Katowice w ramach 22. kolejki pierwszej ligi zmierzy się w wyjazdowym meczu z Miedzią Legnica. Katowiczanie będą walczyli o pierwsze ligowe zwycięstwo w tym roku.
Jeśli chodzi o rezultaty wiosna jest jak na razie bardzo zła w wykonaniu katowiczan. Team mający walczyć o awans zdobył zaledwie jeden punkt w trzech meczach i tym samym z równej ilości punktów, co zespół znajdujący się w strefie awansu (wówczas oba GKS-y po 32 oczka), zrobiła się czteropunktowa strata do ekipy znad kreski, z tym że obecnie jest to Arka Gdynia. Jeszcze bardziej powiększyła się strata do lidera – Górnika Łęczna, która z trzech punktów, wzrosła do dziewięciu.
Mimo że GKS nie zachwyca, tych punktów mógł mieć jednak więcej, zwłaszcza po dobrej grze z Sandecją i Bełchatowem. Właśnie ostatni mecz z rywalem do awansu pokazał, że GieKSa jest w stanie grać dobrze i punktować nawet z rywalami z czołówki. Zresztą nie ma innego wyjścia, bo po pierwsze straty punktowe są znaczne, po drugie – to właśnie rywale z czuba tabeli znajdują się na najbliższym rozkładzie jazdy piłkarzy Kazimierza Moskala.
Miedź Legnica zajmuje jednak odległe 10. miejsce w tabeli, a główną przyczyną tego faktu jest fatalny początek sezonu. Dość powiedzieć, że zespół pierwszy mecz wygrał w 10. kolejce, gdy zamykał stawkę. Od tamtego czasu natomiast wygrał sześć razy, cztery zremisował i tylko dwa przegrał i gdyby stworzyć zestawienie właśnie od 10. kolejki do teraz, Miedzianka zajmowałaby 3. miejsce. Jeszcze w czasie kryzysu zwolniono trenera Rafała Ulatowskiego, który zdecydowanie sobie nie radził i zatrudniono byłego piłkarza Legii Warszawa – Adama Fedoruka. Pod jego wodzą zespół zaczął (choć nie od razu) gromadzić punkty, świetnie spisywał się także w Pucharze Polski, gdzie dotarł aż do ćwierćfinału eliminując m.in. Lecha Poznań. Właśnie w ćwierćfinale w ostatni wtorek legniczanie po dogrywce przegrali rewanż z Arką Gdynia 2:3 i odpadli (w pierwszym meczu było 1:1). Na wiosnę nie wiedzie się zespołowi tak, jakby sobie wszyscy tego w Legnicy wymarzyli. Porażka z Flotą, pechowy remis z Sandecją i w końcu wygrana z Okocimskim.
Przed rundą wiosenną zespół poczynił kilka wzmocnień, choć bez znanych nazwisk. Przede wszystkim pozyskano 19-letniego Jakuba Chrzanowskiego z III-ligowej Broni Radom. Jesienią ten zawodnik strzelił 9 bramek. I co? My możemy mówić o problemie napastnika w Katowicach, a tu taki młokos już zdobył już dwa gole dla swojego zespołu, m.in. w ostatniej kolejce zwycięskiego w Brzesku. Z ROW Rybnik powrócił Marcin Nowacki, ale na razie nie gra. Również ze Śląska – a dokładniej z Polonii Bytom trafił do Miedzi dobrze nam znany Bartosz Nowak, który najpierw testowany był w GieKSie, a potem w barwach Polonii strzelił nam piękną bramkę z rzutu wolnego. Ten zawodnik jednak też raczej siedzi na ławie, a zadebiutował dopiero w dogrywce meczu z Arką.
Trzeba jednak powiedzieć o zawodnikach, którzy są już w Miedzi od dłuższego czasu, a są to nazwiska sporego formatu jak na pierwszą ligę. Wystarczy przywołać bramkarza Andrzeja Bledzewskiego, który chyba się nie starzeje, bo w ekstraklasie debiutował 17 lat temu (!), a ogółem zagrał w niej 217 razy. Co ciekawe piłkarz miał też epizod w lidze… maltańskiej w Birkirkarze Luxol. Krzysztof Wołczek w ekstraklasie debiutował niewiele później, bo 16 lat temu, ale zagrał w niej zaledwie 67 meczów i strzelił 3 bramki – zdobył mistrzostwo Polski ze Śląskiem Wrocław. Piotra Madejskiego kojarzymy przede wszystkim z hat-tricka przy Bukowej w meczu GieKSy z Górnikiem w Pucharze Polski. Co ciekawe zawodnik w ekstraklasie zdobył tylko jedną bramkę więcej, a grał 65 razy. Marcin Burkhardt za to w 180 meczach zdobył 15 bramek, co jak na jego umiejętności jest zaskakująco skromnym dorobkiem. W pamięci można mieć jego kapitalne uderzenia z dystansu, a przede wszystkim gol z 40 metrów z Servette Genewa w Pucharze UEFA wiele lat temu. Grał jeszcze w Szwecji, na Ukrainie i w Azerbejdżanie. Ma na koncie mistrzostwo z Legią oraz puchary również z ekipą wojskowych i Jagiellonią. Wojciech Łobodziński to czterokrotny mistrz Polski z Wisłą Kraków, przy czym dwukrotnie miał spory udział, a dwa razy raczej symboliczny. W sumie 201 meczów i 20 goli w ekstraklasie. Również był testowany w GKS pod kątem śmiesznego KP Katowice, ale na szczęście do nas nie trafił, bo i tak wkrótce był zawieszony za korupcję. W końcu Zbigniew Zakrzewski (128 meczów, 34 gole w ekstraklasie) były zawodnik Lecha Poznań i Arki Gdynia. A przecież są jeszcze doświadczeni Aleksander Ptak, Mariusz Mowlik czy Grzegorz Bartczak.
Suma wszystkich występów zawodników Miedzi w ekstraklasie to – uwaga – 1459 spotkań. Kadra GKS Katowice wydaje się mocno doświadczona, a jednak jej 716 meczów wygląda przy tym bilansie bardzo mizernie. Można podejrzewać, że niewiele kadr ekstraklasowych mogłaby się poszczycić taką liczbą jak Miedź. To tylko świadczy o niebywałym wręcz doświadczeniu zespołu, który ewidentnie powinien grać o awans, niezależnie od tego, że ktoś może nazwać tych zawodników „podstarzałymi”. Trudno powiedzieć, co nie gra w Legnicy, że zespół tuła się w środku tabeli i miał tak fatalny początek sezonu.
W rundzie jesiennej oba zespoły zmierzyły się przy Bukowej i był to mecz, w którym na ławce GKS był vacat, to znaczy tymczasowo zespół prowadzili Tomasz Owczarek i Piotr Piekarczyk (realnie bardziej ten pierwszy). GKS zagrał kiepsko, ale końcowa akcja Krzysztofa Wołkowicza i skutecznie egzekwowany rzut karny przez Sławomira Dudę zapewniły bardzo ważne trzy punkty GieKSie. Chwilę później zespół objął Kazimierz Moskal. W poprzednim sezonie oba razy goście wygrywali po 2:0, legniczanie przy Bukowej, katowiczanie na Stadionie Orła Białego.
To, że z Miedzią na jej boisku da się grać i zdobywać punkty pokazuje właśnie mecz z poprzedniego sezonu i tabela obecnego, piłkarze Fedoruka w 10 meczach wygrali u siebie zaledwie dwa razy (tyle samo przegrali, sześć remisów). Ciężko więc w tym przypadku mówić o atucie własnego stadionu.
Katowiczanie nie mają wyjścia, muszą w tym meczu wygrać, bo doskoczenie teraz do czołowej dwójki, a tym bardziej w perspektywie z nią meczów w najbliższych dwóch kolejkach (za tydzień Łęczna, za dwa Arka) jest kluczowe dla losów w tym sezonie. Do kadry meczowej wróci po absencji kartkowej Rafał Pietrzak, ale to raczej Bartłomieja Chwalibogowskiego znów ujrzymy na placu.
Miedź Legnica – GKS Katowice, sobota 29 marca 2014, godz. 17.30
W ramach zaległego meczu z 35. kolejki Tauron Hokej Ligi zmierzyliśmy się na wyjeździe z drużyną ECB Zagłębie Sosnowiec. Tak jak w piątkowym meczu również i dziś musieliśmy przełknąć gorycz porażki.
Początek należał do gospdarzy, którzy w pierwszych minutach sprawdzili dyspozycję Kielera. Nasz bramkarz skapitulował w 4. minucie po strzale z bliskiej odległości Chmielewskiego. Kolejne minuty nie przyniosły wiele emocji. W połowie tercji precyzyjnym uderzeniem pod poprzeczkę do wyrównania doprowadził Monto. Tuż po wznowieniu gry po przerwie reklamowej wyszliśmy z dwójkową akcją Bepierszcz-Pasiut, jednak strzał naszego kapitana bez problemu obronił Halonen. Sosnowiczanie spokojnie czekali na swoje okazje i dwie z nich zamienili na kolejne trafienia. Najpierw strzałem w okienko gola zdobył Alanen, a niespełna trzy minuty później Sozanski ze stoickim spokojem „położył” Kielera i z bliskiej odległości umieścił krążek w bramce.
W drugiej tercji obie drużyny grały kilkukrotnie w liczebnych przewagach, których nie potrafiły zamienić na gola. W 22. minucie Fraszko strzelił nad poprzeczką. Po drugiej stronie aktywny był Jokinen, ale jego uderzenia obronił Kieler. W 32. minucie strzał Dupuya z bliskiej odległości obronił Halonen. Pod koniec tercji mocniej zaatakowali Katowiczanie, którzy mimo gry w pełnych składach, zamnknęli miejscowych we własnej tercji. Niestety nie udało nam się tej przewagi zamienić na gola, a co więcej na 44 sekundy przed syreną kończącą drugą tercję Sosnowiczanie wyprowadzili kontrę 2 na 1, którą na gola zamienił Chmielewski.
W trzeciej tercji niewiele się działo w tym spotkaniu. W 46. minucie grający w osłabieniu gospodarze zdobyli szóstą bramkę, a jej autorem był Hamalainen, który wykorzystał sytuację sam na sam z Kielerem. Cztery minuty później drugą bramkę dla GieKSy zdobył Monto. W 58. minucie meczu Biłas w sytuacji sam na sam pokonał naszego bramkarza i tym samym ustalił wynik meczu.
ECB Zagłębie Sosnowiec – GKS Katowice 6:2 (3:1, 1:0, 2:1)
1:0 Aron Chmielewski (Miike Roine) 6:27
1:1 Joona Monta (Bartosz Fraszko, Travis Verveda) 10:01, 5/4
2:1 Jere-Matias Alanen (Joni Piiponen) 13:59
3:1 Matthew Sozanski (Vaino Sirkia, Sebastian Brynkus) 16:52
4:1 Aron Chmielewski (Adrian Gromadzki, Matthew Sozanski) 39:16
5:1 Aleksi Hamalainen (Vaino Sirkia) 45:09
5:2 Joona Monto 49:16
6:2 Karol Biłas (Eric Kaczyński, Adrian Gromadzki) 57:02
ECB Zagłębie Sosnowiec: Halonen (Miarka) – Sozanski, Ciura, Jokinen, Hamalainen, Piiponen – Naróg, Wanacki, Chmielewski, Roine, Gromadzki – Biłas, Bjorkung, Sirkia, Alanen, Brynkus – Krawczyk, Kotlorz, Bernacki, Kaczyński, Sołtys.
GKS Katowice: Kieler (Eliasson) – Runesson, Lundegard, Bepierszcz, Pasiut, Fraszko – Varttinen, Verveda, Dupuy, Anderson, Wronka – Chodor, Hoffman, McNulty, Monto, Hofman Jonasz – Maciaś, Hornik, Michalski, Dawid, Koivusaari.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
W poniedziałkowe popołudnie w GieKSa Fanstore odbyło się spotkanie przedstawicieli mediów z trenerem, Rafałem Górakiem, kapitanem Arkadiuszem Jędrychem oraz prezesem Sławomirem Witkiem. W nowym punkcie porozmawialiśmy z prezesem katowickiego klubu o jego funkcjonowaniu, a także o ostatnich miesiącach we wszystkich sekcjach i oczekiwaniach na nadchodzącą rundę wiosenną Ekstraklasy.
Jakie są oczekiwania na wiosnę? Kibicom po ostatnich latach wzrosły apetyty i niektórzy oceniają krytycznie minioną rundę, choć różnice punktowe w lidze są minimalne.
Sławomir Witek: Jestem umysłem ścisłym – dla mnie nie miejsce jest najważniejsze, tylko liczba punktów. Dlatego patrzę nie pesymistycznie, a optymistycznie na wiosenną rundę. Mecze i rozgrywki będą bardzo ciekawe, bo każdy może zostać mistrzem i każdy może spaść. My liczymy, przy naszym potencjale, świetnej pracy trenera i sztabu oraz spełnieniu wszystkich warunków założonych przed tą rundą na to, że zostaniemy w Ekstraklasie, a może jeszcze sprawimy kibicom miłą niespodziankę.
We wszystkich sekcjach GieKSa jest w czołówce albo w walce wokół niej. Jeśli mimo tego słychać negatywne opinie, to chyba dobrze świadczy o klubie?
Też byśmy chcieli zdobywać tylko mistrzostwa, ale z drugiej strony sport byłby wtedy nudny, musi być dawka emocji. Oczywiście się cieszę, że walczymy o najwyższe miejsca w kilku sekcjach: piłkarze, piłkarki, hokeiści, siatkarze, a także bilardziści i szachiści – to jest naszym celem. Mamy stworzyć warunki do tego, żeby sportowcy mogli osiągać swoje sufity i to właśnie robimy. Jesteśmy klubem stabilnym, z dobrą infrastrukturą, płynnością finansową, nie narzekamy na nic, co mogłoby przeszkadzać w procesie treningowym i szkoleniowym. Mając takie warunki i osoby w sztabach dobierające zawodników pod sukces, możemy być w miarę pewni dobrych miejsc.
Jesteśmy faktycznie nudnym klubem, jeśli chodzi o zakulisowe informacje prasowe.
Ja też myślę, że tak jest (śmiech). Zawsze powtarzam, że jeśli miałem pod sobą różnego rodzaju podwładnych, którzy byli dyrektorami różnych placówek, najbardziej cieszyłem się z tych, od których nie docierały żadne złe informacje. Taki sam przykład daje GieKSa. Jeśli nie ma o czym pisać w tym kontekście, to nie ma skandali, czyli jest dobrze.
Klub miejski ma ograniczony budżet, a głośno jest chociażby wokół Bartosza Nowaka. Trzeba jakoś decyzje podejmować, to duże wyzwanie dla prezesa?
Cieszę się, że w tych czasach większościowym właścicielem jest miasto, bo odczuwamy jego wyraźną opiekę i stabilizację. Ta stabilizacja pomaga w rozmowach ze sponsorami, a także są rozmowy o znalezieniu w przyszłości udziałowca. Lepszą sytuacją dla nas jest, jeśli możemy poddać się każdemu audytowi i wykazać, że nie mamy żadnych zaległości i jesteśmy stabilni finansowo. Sponsorzy wtedy wykazują większą chęć przyjścia do klubu niż w momencie, gdy przyszłość nie jest tak pewna.
Czy spodziewał się pan, że Bartosz Nowak zostanie ligowcem roku?
Bardzo na to liczyłem, znam Bartka – to jest Pan Piłkarz. Nawet rywalizując z takimi nazwiskami jak Grosicki, zasługiwał na wyróżnienie. Odrzucając emocje, powiedziałbym, że absolutnie Bartek zapracował sobie na tę nagrodę.
Wielosekcyjność klubu dokłada dużo pracy w okienku zimowym? Rozmawialiśmy z przedstawicielem Superbetu i dla sponsorów jest to atrakcyjne. Jak to wygląda z perspektywy prezesa klubu?
Oj, tak (śmiech). Nie mam kompletnie czasu na urlop. W tej przerwie, gdy koledzy prezesi z jednosekcyjnych klubów odpoczywają i biorą urlopy, to u mnie się toczą rozgrywki w hokeju czy siatkówce i ta przerwa na obozy piłkarzy i piłkarek wcale nie oznaczała dla mnie tego, że odpocznę.
Jest pan zadowolony z lokalizacji nowego sklepu?
Jak to w handlu – zawsze jest jakieś ryzyko, i to ryzyko podjąłem. Mając doświadczenie z prowadzenia własnej działalności gospodarczej, wiedziałem, że jeżeli nie podejmiemy ryzyka, to nigdy się nie dowiemy, czy się uda. Oczywiście wszystko zostało przemyślane – od metrażu po miejsce. Rozmawialiśmy z Galerią Katowicką na temat warunków, na jakich zostanie postawiony nasz sklep. Jak dotąd jestem zadowolony, ale to jest oczywiście dopiero początek i cały czas to analizujemy. Otwieraliśmy sklep na Mikołaja i grudzień był rewelacyjny. Teraz badamy okres przejściowy do czasu rozpoczęcia rundy, a potem zobaczymy jak wyjdzie pełna runda. Na pewno jest lepiej niż w dawnej lokalizacji, mimo większych kosztów.
Czy na starej Bukowej i Arenie Katowice będą stałe punkty sprzedażowe, czy będą otwierane tylko na okazje spotkań?
Jeśli będzie taka potrzeba, to na Nowej Bukowej jesteśmy przygotowani na taką możliwość. Mamy dwa ładnie obrandowane kontenery, kto był na stadionie, ten widział. Są nowoczesne, z założonym ogrzewaniem, oświetleniem i internetem. Mogą one służyć jako sklep stacjonarny, jeśli tylko będzie takie zapotrzebowanie. Chcemy otwierać ten sklep nie tylko na mecze, ale także na wszystkie eventy. Jeśli uznamy, że jest sens otwierania tych sklepów na co dzień, to tak będzie. Natomiast na starej Bukowej na razie nie planujemy sklepu stacjonarnego.
Najnowsze komentarze