Felietony Piłka nożna
[POMECZOWO] Mały krok zrobiono, czekamy na więcej
24 godziny minęły od pierwszego meczu GieKSy w tym sezonie, więc jest to dobry czas, by na spokojnie spisać swoje przemyślenia na temat tego spotkania. Najważniejszą rzeczą jest wygrana 2:1 na inaugurację wiosny, pierwsza od czasów Rafała Góraka, kiedy to w Łodzi pokonaliśmy 1:0 ŁKS Łódź po golu Sławka Dudy. Drugą ważną informacją jest oczywiście fakt, że na pokonanym polu zostawiliśmy Raków Częstochowa, czyli zespół, który w opinii (prawie) wszystkich ma walczyć o ekstraklasę w tym sezonie.
Przyznam szczerze, że z lekkim niepokojem podchodziłem do tego spotkania. Sparingi w Turcji były dobre, ale po spotkaniach sparingowych w Katowicach ten optymizm nieco został stonowany wobec słabych występów naszych piłkarzy. Powróciły nasze koszmary, czyli fatalne bramki tracone po stałych fragmentach gry, czy też straty bramek w momencie gdy mecz był pod kontrolą. Do tego oczywiście dochodziła fatalna statystyka GieKSy w meczach ważnych i z rywalami z górnej połowy tabeli.
Ten sezon jest jednak nieco inny – paradoksalnie GieKSa ma całkiem niezłe wyniki z górą tabeli, ba jeśli uda się wygrać za tydzień w Chojnicach, to wyobraźcie sobie, że zaliczymy trzy wygrane z rzędu z rywalami – UWAGA: Miedź, Raków, Chojnice. Coś, co nie udawało się przez ponad dwa lata, teraz ma szanse wyjść z rywalami z absolutnej czołówki ligowej w tym sezonie.
Liga od początku układa się tak, że jest mało niespodzianek. Słabe wyniki Odry Opole póki co nie dziwią skoro sam prezes w wywiadzie dla Weszło podkreślał, że nie są gotowi na awans. Mecz z Rakowem był z gatunku tych, które pokażą, czy nasz sezon praktycznie się zakończy, czy jeszcze będziemy mogli żyć nadzieją. Stało się to drugie i możemy nieco spokojniej patrzeć na najbliższy mecz w Chojnicach. Na pewno nie pojedziemy tam z nożem na gardle, wydaje się nawet, że pojedziemy tam pewniejsi siebie, gdyż zagraliśmy bardzo solidne zawody. Co było kluczem?
Nie mam wątpliwości, że kluczem do sukcesu była taktyka. Plan został nakreślony i to GieKSa miała spokojnie przesuwać się w obronie, skrzydłowi Skrzecz i Błąd mieli schodzić do obrony, a Poczobut pracować w środku pola i naprawiać dziury. By wygrać to spotkanie postawiono na szybki atak. Można powiedzieć w końcu, gdyż wiele razy prosiło się oto by tak grać, ale jakoś trenerzy nie chcieli takiego planu wprowadzać. Przez 60 minut plan był wykonywany bardzo dobrze, Raków poza jedną sytuacją nie miał praktycznie okazji na zdobycie bramki, owszem prowadzili grę, wymieniali dużo podań, ale brakowało im pomysłu na naszą defensywę. Będąc na stadionie miałem wrażenie, że przez te 60 minut zbyt desperacko się bronimy, że bramka wisi w powietrzu, że to zła taktyka. Wiadomo na stadionie różne są emocje i postrzeganie, więc obejrzałem ten mecz jeszcze raz i co mnie zdziwiło na plus to duży spokój w obronie i wykonywaniu planu. Nie było tutaj paniki, znając wynik na spokojnie oglądałem kapitalne przesuwanie w obronie, asekurację. Dawno nie było widać tak dobrze broniącej GieKSy jednocześnie mającej plan na kontry i szybki atak. Potem przy 30 minutach grania w 10-tkę swoje dołożył Sebastian Nowak. Bramkarz często krytykowany, często zarzucano mu, że niby broni, ale nie pomaga drużynie. Tym razem było inaczej, bo Nowak wybronił w dobrym stylu kilka groźnych strzałów.
Na słowa uznania zasługuje również Wojciech Kędziora. Jego seria trwa i aktualnie jest to 6 bramek w 5 ostatnich spotkaniach. By znaleźć podobną serię trzeba się mocno cofnąć w pamięci, a i tak jest ją bardzo ciężko znaleźć. Kędziora zaimponował instynktem strzeleckim przy drugiej bramce i spokojem przy karnym. Jego gra nie jest efektowna, ale jest skuteczna. Można Wojtka krytykować za uciszanie kibiców, ale nie można nie dostrzegać, że dzięki jego bramkom GieKSa zawsze punktuje.
Była mowa o taktyce, ale trzeba wspomnieć o jeszcze jednej rzeczy. Trener Paszulewicz często podkreślał, że chce mieć na boisku charakternych zawodników, umiejętności może zabraknąć, ale nie odpuszczania i braku ambicji. Wszyscy kibice podkreślali, że słowa słowami, ale trzeba pokazać to na boisku, już nie raz takie zapowiedzi były i nie kończyło się to dobrze. Nie będziemy oceniać tego po jednym spotkaniu, ale wierzymy, że początek został zrobiony, że za trenerem ta szatnia pójdzie i styl jak został im zaproponowany, będzie wszystkim pasować. Taką GieKSę jak wczoraj chcemy oglądać, na takie spotkania czekamy. Wierzymy, że kolejna wygrana przyjdzie w piątek! Do boju GKS!
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Dziadek
12 marca 2018 at 08:38
Dobrze powiedziane. Na plus Kędziora, Skrzecz, Poczobut, Błąd. Ogólnie dobre decyzje personalne. Na pewno teraz zacznie się dziwne zachowanie niektórych drużyn, które organizacyjnie nie są gotowe na awans. Będą „gubić” pkt, ale my musimy robić swoje i punktować, mam nadzieję, że nie będzie tak jak w zeszłym sezonie, gdy pkt „gubiliśmy” w dziwnych okolicznościach my. Oby tylko nie przegrywali z drużynami z dołu tabeli (tak jak jesienią). Najbliższe kolejki jasno pokażą na co ich stać i czego chcą od tej wiosny (mam nadzieję, że nie należymy do tej grupy klubów, które kwestię awansu odkładają w czasie jak Odra)…
Irishman
12 marca 2018 at 10:39
Taktyka faktycznie była fajna! Świetne, szybkie wyjścia, a nie jakieś „granie w dziada” z przeciwnikami! To się podoba!!!
Ale uważam, że kluczem był właśnie charakter jaki nasi piłkarze pokazali na boisku.
I wierzę, ze tak już zostanie! No bo chyba samym piłkarzom też jest przyjemniej być chwalonym, a nie wyzywanym od pozorantów itp.
Jak będą walczyć w każdym meczu, to bez względu na wynik dostaną brawa. A zresztą jak będzie zaangażowanie to jestem raczej spokojny o wyniki, bo umiejętności to oni maja wysokie.