Felietony Piłka nożna
[POMECZOWO] Nie przespać zimy
Mecz z Miedzią już za nami i możemy powoli zacząć odpoczywać od tego co zafundowali nam piłkarze GieKSy w roku 2017. Prawie 100 dniowa przerwa, która nas czeka przyda się wszystkim od kibiców po pracowników klubu, którzy musieli niejednokrotnie robić dobrą minę do złej gry. Nie przedłużając więc czas na ostatni w tym roku pomeczowy felieton.
TYTUŁEM WSTĘPU
Na początek należą wam się małe wyjaśnienia i niejako przeprosiny z naszej strony. Pytaliście w komentarzach czy też na mediach społecznościowych – co z radiem? Niestety w ostatnim czasie nieco zaniedbaliśmy ten element relacji. Wynika to z różnych względów, ale generalnie brakuje nam ludzi do pomocy i szczególnie pod koniec sezonu gdy pojawiły się w naszym zespole „kontuzje i kartki” te braki były mocno widoczne. Niestety radio jest specyficzne – fantastycznie się słucha relacji gdy nie ma meczu w TV, ale z drugiej strony komentując wydarzenia nie ma możliwości robienia innych rzeczy. Nie zapominamy o radiu, ale gdy go brakuje to po prostu albo mecz leci w TV, albo co gorsze niestety nie mamy jak tego wykonać.
MIEDŹ GRA O AWANS POZA BOISKIEM
Przyznam szczerze, że jakoś nie czuje wielkiej sympatii do tego klubu. Inne pierwszoligowe są mi obojętne, spoglądam tylko na wyniki. Miedź jakoś zawsze mi się źle kojarzy. Albo dostajemy tam kartki czerwone, albo karne, albo są to dwa samobóje. Co mecz to jakaś afera. Teraz czerwona kartka dla Miedzi i zrobiła się afera po meczu. Pan piłkarz Łobodziński i Pan piłkarz Kapsa zeszli sobie do tunelu ( konkretnie Łobodziński bo był na trybunach) i z wielkimi pretensjami do arbitra przez dobre dwie minuty głośno wyjaśniali jakie decyzje powinien podjąć. Przyznaje – nie spodobało mi się to i troszkę sobie pokrzyczeliśmy w tunelu o tych wszystkich karnych jakie dostają i jak to są krzywdzeni przez sędziów. Widać jednak wyraźnie, że Miedź nie tylko na boisku będzie grała o ten awans. Presja na arbitrów będzie z każdej strony i oby wszystko zakończyło się zgodnie z przepisami. Obu Panów piłkarzy zapraszam do dyskusji po obejrzeniu skrótu, bardzo chciałbym poznać ich opinie na temat spornych sytuacji ( pierwsza była taka, że do Prokica z boku dobiegał obrońca, druga, że przy centrze po której był podyktowany wolny zawodnik miał rękę przy ciele i nawet jej nie ruszył).
GDZIE BYLI SŁOMKA I KULIŃSKI?
Największa zagadka ciągle nie rozwiązana. Po niemal całej rundzie spędzonej na ławce w Siedlcach do składu wrócił Kuliński a na mecz z Miedzią Słomka. Nie było chyba osoby na B1, która patrząc na ich grę nie zadawała sobie pytania gdzie oni byli wcześniej? Kuliński w środku pola dawał kapitale crossy, nie odstawał od rywali – Słomka na lewej obronie zaprezentował się solidnie, wprawdzie nie miał za dużo do roboty w obronie bo Miedź mało atakowała, ale w ataku dał dużo dobrego. Trener Mandrysz pytany o tych zawodników odpowiedział, iż dla Kulińskiego przeskok był zbyt duży, a Słomkę od połowy rundy szykował na lewą obronę. Brak rezerw sprawił, że nie było gdzie testować tych zawodników. O ile z jednej strony można trenerowi zarzucić, że trzeba było wcześniej testować, nie było nic co stracenia przy słabszej formie Kalinkowskiego, Plizgi, Foszmańczyka i kontuzjach Sulka tak z drugiej rozumiemy trochę trenera. Rezerw nie ma, przeskok rzeczywiście mógł być duży a i sam trener przyznawał, że po krytyce z jaką spotkał się po wystawieniu Garbacika z Wigrami chyba wolał nie ryzykować aż tak bardzo. Ryzyko jednak się opłaciło i to pokazuje, że w tej lidze tacy zawodnicy znajdą swoje miejsce, oni naprawdę nie będą odstawać od wyjadaczy, którzy są w słabej formie bądź nie mają jej od początku sezonu. Trenerowi zalecamy więcej odwagi w decyzjach, również tych transferowych, które czekają przed nami.
TRANSFERY
Przed nami przerwa zimowa, która niejako pokaże w którym kierunku Marcin Janicki i spółka będzie chciał iść. Na już potrzebne są porządki w kadrze i pierwsze analizy co dalej z zawodnikami, którym kończą się kontrakty. Pierwsze decyzje w gabinetach być może już zapadły bowiem po wczorajszym spotkaniu na dwu-godzinne spotkanie umówieni byli Prezes Janicki oraz dyrektor Bartnik. 6 punktów straty to z jednej strony dużo a z drugiej mało biorąc pod uwagę scenariusze z zeszłego sezonu. Jedno jest pewne – pół środków być nie może. Albo idziemy w jedną stronę i szukamy swojej szansy, ale realnie podchodząc do tematu budujemy zespół na następny sezon. Kolejnej średniej rundy z robieniem nadziei wygrywając ze słabszymi i przegrywając z liderami kibice nie chcą oglądać. Kibice czekają na impuls – Prezesie, Dyrektorze, Trenerze – Czas na zmiany. Nie bójcie się ich!
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Mecza
26 listopada 2017 at 21:38
No i już się zaczyna. Tylko spokój nas uratuje. Dlaczego Odra, Raków, Chijniczanka i inni są w czołówce? Bo jest stabilizacja z poprzedniego sezonu. Nie ma kasy aby zrobić transfery mega transfery a półśrodki to tylko zmiana dla samej zmiany bez żadnej korzyści a wręcz przeciwnie. Mandrysz poukładał już prawie poukłdał, kosmetyka i jedziemy dalej. Jestem przekonany że jak nie będzie rewolucji zdobędziemy w 15 meczach więcej punktów niż teraz w 17. Czy to da awans? Nie wiem ale postęp będzie i jeśli nadal 1 liga to za rok tej porze pewny lider.
Irishman
27 listopada 2017 at 10:08
Zmiany są nieodzowne. Ale jeśli będą polegały na tym, ze pozbędziemy się tych zawodników, których najłatwiej się pozbyć, a nie tych, którzy od dłuższego czasu nie pomagają drużynie, to będą to tylko pozorowane działania polegające na szukaniu oszczędności poprzez odchudzenie kadry! A może nawet….choć to już trochę trąca teorią spiskową… zablokowanie możliwego awansu.
Cierpliwy
27 listopada 2017 at 23:04
Za 100 dni to bedzie inna GieKSa … oby lepsza.
Mecza
28 listopada 2017 at 07:58
Ważne aby zimę nie jechali do ciepłych krajów. Najlepiej niech zapieprzają w błocie i śniegu po kolana wtedy nie będą w marcu zachowywać się jak panienki które nie chcą skarpetek pobrudzić.