Piłka nożna
[POMECZOWO] Poprawić co się da i punktować dalej
„To jest ta GieKSa Panowie” – niosły się echem po parkingu klubowym słowa Tomasza Wróbla skierowane do zawodników GieKSy. Takim oto zwrotem przywitał się z naszymi piłkarzami były zawodnik naszego klubu.
Czy to była ta GieKSa? Na pewno pod kilkoma względami tak. Szybki atak perfekcyjnie wykończony przez Prokica dwukrotnie, szczypta finezji przy drugiej bramce – proszę bardzo, dobra gra obronna? Długimi fragmentami dobra i szczelna obrona. Walka, zaangażowanie i brak odpuszczania co najlepiej pokazał Frańczak- w drugiej minucie spotkania gdzie rywal miał piłkę wyłożoną ja na tacy a jednak nasz obrońca zdołał go uprzedzić. Do tego odrobina szczęścia i zasłużona wygrana GieKSy.
Wielu kibiców GieKSy przed spotkaniem z Rakowem z umiarkowanym optymizmem podchodziło do tego spotkania. Fatalny start w sezonie, chaos transferowy przypieczętowany odejściem dyrektora Motały, do tego ciężkie brzemię poprzedniego sezonu. To wszystko nie ułatwiało sprawy GieKSie, ale z pierwszego testu udało się wyjść zwycięsko. Co o tym zadecydowało?
Na pewno mądrość trenera Mandrysza oraz fakt, że nie boi się on robić zmian w zespole. Apelowaliśmy o powrót do bramki Mateusza Abramowicza i o tym samym pomyślał trener. Powrót do bramki popularnego „Abrama” wypadł bardzo dobrze. Patrząc na jego grę widać pewność w bronieniu, widać, że każda kolejna sytuacja nakręca go w bramce jeszcze bardziej, a przez to zyskuje zespół. Gdy już piłka przejdzie przez obrońców – to on dokłada swoje cegiełki do wyniku broniąc w kapitalny sposób.
Trener dokonał również zmian na boku obrony. Do gry wszedł Frańczak i była to dobra zmiana. Przy regularnej grze Frańczak może dać więcej niż Mokwa. Szczególnie jeśli chodzi o ofensywną grę obrońców. A ta we wczorajszym meczu była już dużo lepsza. Mógł się podobać Mączyński ze swoimi wejściami i dośrodkowaniami, po których swoje szanse mieli pomocnicy i napastnicy. Swoją cegiełkę dołożyli również środkowi pomocnicy. Momentami gra Zejdlera i Kalinkowskiego to było to co prezentowali na jesień 2016. Spokój w środku pola, odbiór piłki i szybkie podania do przodu. Zejdler, który w końcu zalicza większą ilość podań do przodu, przyśpieszając akcję zagrał dobry mecz.
Z tego przyśpieszenia najbardziej korzystał Prokic. Serb w tym roku strzela jak na zawołanie, wykorzystuje swoją szybkość oraz spryt. Ten mecz pokazał, że Prokic może grać na skrzydle, ale pełnić funkcję takiego „Fałszywego skrzydłowego”, który wchodzi do ataku i tam szuka swojej szansy na bramkę. Akcja na 2:0 kapitalnie pokazuje jak można wykorzystać taką pozycję. Trener Mandrysz podkreśla, że Prokic rozwija się w swojej grze. Również mamy takie wrażenie, że Prokic na dobre zaaklimatyzował się w klubie i zwiększa swoją rolę w zespole dobrą postawą na boisku. Nie mielibyśmy nic przeciwko by sam wykreował swoją osobę – na prawdziwego lidera w ofensywie, który ciągnie naszą grę, gdy nie idzie.
Wygrana oczywiście cieszy i w końcu wszyscy odetchnęli z ulgą mogąc cieszyć się z dobrego weekendu. W poniedziałek jednak czas zejść na ziemię i powiedzieć sobie jasno. W środę trzeba poprawić niektóre elementy i pokazać, że jedna wygrana nie była przypadkiem. Niezwykle ważne jest, by znowu złapać rytm, jeśli chodzi o punktowanie i wygrywanie spotkań. Potraciliśmy trochę punktów i trzeba gonić czołówkę. Wygrany mecz z Rakowem pokazał, że ta drużyna potrafi dobrze grać i wygrywać spotkanie. Pokazał również, że przed nami sporo pracy i musimy z pokorą podejść do tego co prezentowaliśmy na boisku. Jeśli nie zapomnimy o tym, by poprawić krycie na bokach obrony (Mączyński ciągle jest za daleko od rywali na skrzydle), by poprawić wyjście z obrony (wykop Kamińskiego mógł się skończyć fatalnie) to powinno być już lepiej.
Nie zapominajmy jednak, że tej drużynie dużo brakuje, by wygrywać seriami, mamy swoje problemy i wielkiego huraoptymizmu po jednym meczu być nie może. Dajmy im spokojnie popracować i zaufajmy trenerowi, że poukłada ten zespół tak byśmy mogli cieszyć się z kolejnych wygranych. Czy będzie łatwiej? Na pewno pod jednym względem tak – wygrana zawsze napędza zespół przed kolejnym meczem. Z drugiej strony będąca na fali Chojniczanka będzie dużo cięższym przeciwnikiem. Czas jednak odczarować nasz stadion i zagrać dobry mecz u siebie. My ze swej strony możemy pomóc głośnym dopingiem – tak więc w środę wieczór – widzimy się na B1.
P.S jak bardzo wyczekiwana była wygrana GieKSy niech świadczy ten screen z FB. Komentarz chyba zbędny.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
tyta
21 sierpnia 2017 at 11:32
… cieszy zwycięstwo, gratulacje dla piłkarzy i trenera. Trzeba jednak przyznać, że szału w grze nie było i „zobaczymy” jak to będzie po dwóch nabliższych kolejkach na tle Chojnic i Odry – mam obawy. Oby piłkarze je rozwiali i udowodnili jak bardzo myliny się co do ich oceny m.in. na tej stronie. A przy okazji Shellu na urlopie czy zastyg widząc ostatni wynik GieKSy ? ☺ ☺ ☺
Błażej
21 sierpnia 2017 at 13:27
Shellu odstawiony przez trenera Mandrysza ale wraca na Chojnice 🙂