Felietony
Post scriptum do meczu w Brzesku
Mecz z Okocimskim to już historia, GKS zagrał tam po raz pierwszy i prawdopodobnie na dłuższy czas ostatni, dlatego warto było odwiedzić stadion w Brzesku. Jak w każdym miejscu w Polsce, tak i ten obiekt posiada swoją specyfikę. Jak naszymi oczami wyglądał cały nasz pobyt w Brzeksu? Zapraszamy do lektury.
1. Na „bramie”, czyli w tym przypadku przy wejściu do budynku klubowego, albo raczej jednego z jego elementów, wszystko odbyło się bardzo sprawnie. Co prawda pan przy drzwiach był lekko zamotany, ale zaraz pojawił się rzecznik prasowy i spokojnie weszliśmy na stadion.
2. Wchodząc na trybunę zaczepił nas kolejny jegomość, proszący o podanie nazwisk. Gdy podawaliśmy, przerwał i powiedział „dobra wchodźcie, muszę pytać, żeby było, że coś robię”.
3. Trudno się dziwić takiemu lajtowemu podejściu do pracy. Panowie ci pamiętają niemalże czasy II Wojny Światowej i na meczu mają okazję dorobić do emerytury. A stadion Okocimskiego jest spokojny, więc nie wprowadzają niepotrzebnych napięć.
4. Gorzej z niektórymi starszymi kibicami Okocimskiego. Podczas naszego komentarza radiowego niejednokrotnie… sami komentowali ten komentarz. Robili to w sposób charakterystyczny dla większości naszych rywali, czyli szydząc. Nawet wynik 0:4 nie odbierał im animuszu. A gdy przy którejś niewykorzystanej sytuacji padło w komentarzu radiowym „Szkoda”, oni zaczęli coś bredzić „Co szkoda, a tak nie było szkoda, że był karny”… Ogólnie, parodia.
5. Obiekt Okocimskiego jest dość specyficzny. Wzdłuż linii bocznej naprzeciw trybuny zadaszonej jest inna trybuna z imponującą liczbą rzędów. Aż dwa rzędy krzesełek robiły wrażenie.
6. Gdzieś tam za bramką przy płocie, w okolicy schodów którymi piłkarze schodzą na mecz, jest też coś na kształt trybunki dla gości. Problem w tym, że tam znowu było chyba z 5 krzesełek. A najśmieszniejsze jest to, że ta trybuna jest… zadaszona. Widać też było, że dawno nieużywana, bo zarośnięta.
7. Ciekawy jest także klubowy parking. Jest… wielopoziomowy, ale na pewno nie w znaczeniu, jaki wszyscy znamy. Ukształtowanie terenu jest tam takie, że można zostawić samochód i myk, zejść po schodkach na dół, a tam inne samochody. Ogólnie góry w Brzesku.
8. Warunki do pracy na meczu były proste, ale wystarczające. Zaskoczyło nas, że na stanowisku prasowym był kontakt. Od razu przypomniał się stadion Puszczy Niepołomice, gdzie za pomocą kilku przedłużaczy zapewniono nam prąd, chyba z budynku klubowego.
9. Piękna pogoda podczas całego meczu, słonecznie, a tu nagle lunęło. Taki wiosenno-letni deszczyk nikomu jednak nie przeszkodził. Po meczu na niebie była piękna tęcza.
10. Przed meczem piłkarze GKS ucięli sobie pogawędkę z byłym zawodnikiem naszego klubu Mateuszem Niechciałem. Obrońca, który wsławił się złą orientacją co do wyniku kiedyś w Niecieczy, na boisko wszedł w drugiej połowie. Ale teraz chyba już zdawał sobie sprawę, że jego drużyna dostaje sromotne lanie. A może myślał, że prowadzą 4:1? 😉
11. Trzeba przyznać, że nieco zamotaliśmy się przy trzeciej bramce i nie udało nam się dostrzec kto strzelił. W tym momencie na stronie po prostu pozostawiliśmy chwilowo puste miejsce i minutę bramki. Niestety wszelkie pozostałe portale puściły w świat błędną informację, którą podał spiker, czyli że gola strzelił Mateusz Kamiński. My zamiast byka woleliśmy chwilowo trwać w niewiedzy.
12. W przerwie na video dokładnie przeanalizowaliśmy sytuację i już wiedzieliśmy, że gola strzelił Wołkowicz i tę prawidłową informację wypuściliśmy jako pierwsi.
13. Co ciekawe w przerwie analizował z nami tę sytuację delegat na ten mecz. Dodatkowo chciał się przyjrzeć przewinieniu na Rakelsie w polu karnym. Również przyznał, że ten karny był dyskusyjny.
14. Mecz z trybun obserwował Sławomir Duda. Zawodnik pauzował za żółte kartki, ale na mecz z Arką będzie już uprawniony do gry.
15. Spotkanie oglądał także Jacek Wiśniewski, który pełni rolę scouta Górnika Zabrze. Były waleczny zawodnik m.in. zabrzańskiego klubu obserwował Jakuba Kowalskiego, piłkarza gospodarzy.
16. Konferencje prasowe odbywają się w różnych dziwnych miejscach. Bywały już konferencje w namiocie, na sali gimnastycznej, w knajpie, tym razem miała ona miejsce… na korytarzu. Obok przechodzili sobie wszyscy kto żyw i mocno zagłuszali wypowiadających się trenerów.
17. Okocimski po meczu z GKS ma już 10 punktów straty do bezpiecznego miejsca. To oznacza niemal pewny spadek drużyny Czesława Palika. Z drugiej jednak strony zespół zaprezentował się bardzo słabo na tle katowiczan i czerwona kartka już w 20. minucie nie może tłumaczyć wszystkiego.
18. Aż dziw bierze, że ta drużyna, która w tym sezonie na 15 meczów u siebie nie wygrała żadnego, zwyciężyła na jesień w Katowicach. Ale to jest całe piękno tego sportu, są w nim ciągle rzeczy niezrozumiałe i nieprzewidywalne.
19. A GKS po raz drugi w tej rundzie wygrał dwa mecze wyjazdowe z rzędu – poprzednio z ŁKS i Wartą, teraz z Miedzią i Okocimskim. Dodatkowo katowiczanie są niepokonani od 7 spotkań. Ostatnia porażka miała miejsce miesiąc temu w Niecieczy.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze