Piłka nożna
Rachunki do wyrównania
W tej chwili jesteśmy w „fazie przejściowej”, jak mawiają ostatnio trenerzy i piłkarze. Ale nie na boisku, tylko jeśli chodzi o stadion. GieKSa zagrała ostatni mecz na Bukowej, kolejny domowy to będzie już otwarcie nowego stadionu i derby z Górnikiem Zabrze. Zanim to jednak nastąpi, czeka nas ważny wyjazd do Łodzi na mecz z Widzewem. A potem przerwa reprezentacyjna.
Co miało być napisane na temat Bukowej – zostało napisane. Może wkrótce przyjdzie czas na szczegółowe wspomnienia. Ale jak stwierdził trener Rafał Górak – teraz jesteśmy w ciągle w procesie, więc może… nie jest to czas na podsumowania i wspominki. Życie toczy się dalej.
Po przegranych meczach z Motorem i Jagiellonią, wygrana z Zagłębiem była konieczna do tego, by utrzymać pewien status komfortu. Oczywiście, gdybyśmy tego meczu nie wygrali, tragedia by się nie stała. Faktem jest jednak, że punktować po prostu trzeba i te kilka oczek potrzebnych matematycznie do utrzymania – trzeba na boisku zdobyć. A to zdobywanie punktów w ekstraklasie jest totalnie nieoczywiste, bo tak naprawdę każdy kolejny mecz wydaje się być bardzo trudny i praktycznie w żadnym nie da się powiedzieć, żeby GKS był faworytem. Do tego każdy o coś walczy, jedni chcą się utrzymać, dlatego będą coraz bardziej zdeterminowani. A drużyny z góry tabeli – po prostu mają wysoki poziom i zakładanie zwycięstwa już przed meczem byłoby głupotą.
Więc zdanie trenera o 31., 32. i 33. punkcie jako dość przełomowymi naprawdę ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Jesteśmy już blisko, bliziutko pozostania w ekstraklasie na kolejny sezon, ale tę pieczęć trzeba poprawić. Okazji będzie sporo. Mityczna granica 40 punktów jest przesadzona. Na tysiąc procent do utrzymania nie będzie potrzebne aż tyle. Nawet to bezpieczne 38 oczek w tym momencie sezonu wydaje się być już zawyżone, patrząc na to jak punktują drużyny z okolic kreski. Gdyby typować, prawdopodobnie 35 punktów wystarczy do utrzymania. Jednak trzymając się tego, co założyliśmy dużo wcześniej – czyli te 38 – oznacza to konieczne bilanse do końca sezonu na poziomie: 2-0-8, 1-2-7 czy… 0-5-5. Bardzo, bardzo komfortowe. Ale trzeba te punkty zdobyć. Im wcześniej tym lepiej. A potem cieszyć się i bawić dalej tym sezonem i… mieć wielką radochę, że nie jest to tylko jednoroczna przygoda.
Zespół GieKSy się cały czas tworzy. Ciągle są mankamenty, rzeczy do poprawy. Jednak to, w jakim miejscu jesteśmy obecnie to kosmos. Kto by się spodziewał rok temu, że nie tylko zajmiemy miejsce barażowe i być może awansujemy po barażach, nie tylko awansujemy ostatecznie bezpośrednio, ale wręcz na początku marca będziemy totalnie spokojni o ligowy byt i nie będziemy zamieszani w walkę o utrzymanie. Że będziemy mieli jedenaście (!) punktów nad strefą spadkową.
Wiele osób wieszczyło GieKSie trudną i dramatyczną walkę o pozostanie w lidze. Tymczasem GKS na dziesięć kolejek przed końcem ma już dziewięć punktów więcej niż ŁKS i jedno oczko więcej niż Ruch w CAŁYM poprzednim sezonie. To naprawdę niesamowity wyczyn.
Teraz czeka nas starcie z Widzewem. Drużyną pogrążoną w kryzysie, zarówno piłkarskim, jak i w pewnym sensie organizacyjnym. Zwolniono Daniela Myśliwca, więc na razie na stanowisku pierwszego trenera jest vacat, a zespół prowadzi jeden z dotychczasowych asystentów. Jesienią jeszcze łodzianie grali nieźle, ale wiosna to pasmo niepowodzeń. Porażki 1:4 z Lechem, 0:3 ze Śląskiem (!) czy 0:4 u siebie z Pogonią chluby nie przynoszą. Zespół w sześciu meczach zgromadził dwa oczka. Dał się wyprzedzić Radomiakowi, co przecież było nie do pomyślenia jeszcze kilka tygodni temu. I przez to – choć jeszcze Widzew nie jest zamieszany w walkę o utrzymanie – to w przypadku jednaj czy dwóch porażek w najbliższych kolejkach to widmo niespodziewanie może drużynie z Alei Piłsudskiego zajrzeć w oczy.
Błędem jednak byłoby lekceważenie łodzian z jednego prostego powodu. W niedzielę grali z Jagiellonią i w drugiej połowie tak niemiłosiernie cisnęli, że jedynie cud zadecydował, że nie doprowadzili do wyrównania. Były słupki, poprzeczki i kilka innych doskonałych okazji. Ktoś powie, że Jaga zmęczona. Może i tak – podobnie było w meczu GieKSy w Białymstoku. Jednak zagrożenie ze strony Widzewa było nieporównywalnie większe. To była nawałnica i nie przypominam sobie takiego wsparcia po końcowym gwizdku przegranego meczu. Cały stadion ryknął „RTS, RTS!” jakby spotkanie ciągle trwało. Wyczuli krew. Miejmy nadzieję, że tylko chwilowo.
GieKSa ma z Widzewem też rachunki do wyrównania. Już nie będę wspominał (czyli jednak wspominam) o sytuacji w drugiej lidze, kiedy łodzianie kosztem GieKSy awansowali do pierwszej ligi, mając tyle samo punktów. Potem były dwie porażki w pierwszej lidze. Ale wystarczy spojrzeć na mecz jesienny. Co prawda goście na Bukowej na początku dali popis bardzo dobrej gry, ale potem to GKS przejął inicjatywę i w drugiej połowie grał bardzo dobrze, mając swoje okazje na podwyższenie wyniku. Niefrasobliwość w obronie spowodowała, że gdy witaliśmy się z gąską, Łukowski precyzyjnym strzałem doprowadził do wyrównania. Daniel Myśliwiec pocieszał nas słowami o „zakapiorach”, ale punkty zostały stracone. Wypadałoby się zrewanżować.
Piękna jest ta ekstraklasa, bo co kolejkę mamy mecz z marką. Teraz czekają nas takie trzy wyjazdy – Widzew, Pogoń, Śląsk. Dla kibica-wyjazdowicza nie ma nic lepszego. A pomiędzy przecież Śląski Klasyk i otwarcie nowego obiektu. Święto na święcie. Jak dobrze, że awansowaliśmy! Trzymajmy tę ekstraklasę na długie lata!
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze