Piłka nożna
Rachunki do wyrównania
W tej chwili jesteśmy w „fazie przejściowej”, jak mawiają ostatnio trenerzy i piłkarze. Ale nie na boisku, tylko jeśli chodzi o stadion. GieKSa zagrała ostatni mecz na Bukowej, kolejny domowy to będzie już otwarcie nowego stadionu i derby z Górnikiem Zabrze. Zanim to jednak nastąpi, czeka nas ważny wyjazd do Łodzi na mecz z Widzewem. A potem przerwa reprezentacyjna.
Co miało być napisane na temat Bukowej – zostało napisane. Może wkrótce przyjdzie czas na szczegółowe wspomnienia. Ale jak stwierdził trener Rafał Górak – teraz jesteśmy w ciągle w procesie, więc może… nie jest to czas na podsumowania i wspominki. Życie toczy się dalej.
Po przegranych meczach z Motorem i Jagiellonią, wygrana z Zagłębiem była konieczna do tego, by utrzymać pewien status komfortu. Oczywiście, gdybyśmy tego meczu nie wygrali, tragedia by się nie stała. Faktem jest jednak, że punktować po prostu trzeba i te kilka oczek potrzebnych matematycznie do utrzymania – trzeba na boisku zdobyć. A to zdobywanie punktów w ekstraklasie jest totalnie nieoczywiste, bo tak naprawdę każdy kolejny mecz wydaje się być bardzo trudny i praktycznie w żadnym nie da się powiedzieć, żeby GKS był faworytem. Do tego każdy o coś walczy, jedni chcą się utrzymać, dlatego będą coraz bardziej zdeterminowani. A drużyny z góry tabeli – po prostu mają wysoki poziom i zakładanie zwycięstwa już przed meczem byłoby głupotą.
Więc zdanie trenera o 31., 32. i 33. punkcie jako dość przełomowymi naprawdę ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Jesteśmy już blisko, bliziutko pozostania w ekstraklasie na kolejny sezon, ale tę pieczęć trzeba poprawić. Okazji będzie sporo. Mityczna granica 40 punktów jest przesadzona. Na tysiąc procent do utrzymania nie będzie potrzebne aż tyle. Nawet to bezpieczne 38 oczek w tym momencie sezonu wydaje się być już zawyżone, patrząc na to jak punktują drużyny z okolic kreski. Gdyby typować, prawdopodobnie 35 punktów wystarczy do utrzymania. Jednak trzymając się tego, co założyliśmy dużo wcześniej – czyli te 38 – oznacza to konieczne bilanse do końca sezonu na poziomie: 2-0-8, 1-2-7 czy… 0-5-5. Bardzo, bardzo komfortowe. Ale trzeba te punkty zdobyć. Im wcześniej tym lepiej. A potem cieszyć się i bawić dalej tym sezonem i… mieć wielką radochę, że nie jest to tylko jednoroczna przygoda.
Zespół GieKSy się cały czas tworzy. Ciągle są mankamenty, rzeczy do poprawy. Jednak to, w jakim miejscu jesteśmy obecnie to kosmos. Kto by się spodziewał rok temu, że nie tylko zajmiemy miejsce barażowe i być może awansujemy po barażach, nie tylko awansujemy ostatecznie bezpośrednio, ale wręcz na początku marca będziemy totalnie spokojni o ligowy byt i nie będziemy zamieszani w walkę o utrzymanie. Że będziemy mieli jedenaście (!) punktów nad strefą spadkową.
Wiele osób wieszczyło GieKSie trudną i dramatyczną walkę o pozostanie w lidze. Tymczasem GKS na dziesięć kolejek przed końcem ma już dziewięć punktów więcej niż ŁKS i jedno oczko więcej niż Ruch w CAŁYM poprzednim sezonie. To naprawdę niesamowity wyczyn.
Teraz czeka nas starcie z Widzewem. Drużyną pogrążoną w kryzysie, zarówno piłkarskim, jak i w pewnym sensie organizacyjnym. Zwolniono Daniela Myśliwca, więc na razie na stanowisku pierwszego trenera jest vacat, a zespół prowadzi jeden z dotychczasowych asystentów. Jesienią jeszcze łodzianie grali nieźle, ale wiosna to pasmo niepowodzeń. Porażki 1:4 z Lechem, 0:3 ze Śląskiem (!) czy 0:4 u siebie z Pogonią chluby nie przynoszą. Zespół w sześciu meczach zgromadził dwa oczka. Dał się wyprzedzić Radomiakowi, co przecież było nie do pomyślenia jeszcze kilka tygodni temu. I przez to – choć jeszcze Widzew nie jest zamieszany w walkę o utrzymanie – to w przypadku jednaj czy dwóch porażek w najbliższych kolejkach to widmo niespodziewanie może drużynie z Alei Piłsudskiego zajrzeć w oczy.
Błędem jednak byłoby lekceważenie łodzian z jednego prostego powodu. W niedzielę grali z Jagiellonią i w drugiej połowie tak niemiłosiernie cisnęli, że jedynie cud zadecydował, że nie doprowadzili do wyrównania. Były słupki, poprzeczki i kilka innych doskonałych okazji. Ktoś powie, że Jaga zmęczona. Może i tak – podobnie było w meczu GieKSy w Białymstoku. Jednak zagrożenie ze strony Widzewa było nieporównywalnie większe. To była nawałnica i nie przypominam sobie takiego wsparcia po końcowym gwizdku przegranego meczu. Cały stadion ryknął „RTS, RTS!” jakby spotkanie ciągle trwało. Wyczuli krew. Miejmy nadzieję, że tylko chwilowo.
GieKSa ma z Widzewem też rachunki do wyrównania. Już nie będę wspominał (czyli jednak wspominam) o sytuacji w drugiej lidze, kiedy łodzianie kosztem GieKSy awansowali do pierwszej ligi, mając tyle samo punktów. Potem były dwie porażki w pierwszej lidze. Ale wystarczy spojrzeć na mecz jesienny. Co prawda goście na Bukowej na początku dali popis bardzo dobrej gry, ale potem to GKS przejął inicjatywę i w drugiej połowie grał bardzo dobrze, mając swoje okazje na podwyższenie wyniku. Niefrasobliwość w obronie spowodowała, że gdy witaliśmy się z gąską, Łukowski precyzyjnym strzałem doprowadził do wyrównania. Daniel Myśliwiec pocieszał nas słowami o „zakapiorach”, ale punkty zostały stracone. Wypadałoby się zrewanżować.
Piękna jest ta ekstraklasa, bo co kolejkę mamy mecz z marką. Teraz czekają nas takie trzy wyjazdy – Widzew, Pogoń, Śląsk. Dla kibica-wyjazdowicza nie ma nic lepszego. A pomiędzy przecież Śląski Klasyk i otwarcie nowego obiektu. Święto na święcie. Jak dobrze, że awansowaliśmy! Trzymajmy tę ekstraklasę na długie lata!
Felietony Piłka nożna
Trudność w podejściu do średniawki
Aaaa qrwa jego mać…
To moja reakcja na gola Rakowa w doliczonym czasie gry w Gdańsku. Bo zaczynam pisać zaraz po. I tak, jak kolejka zaczęła się dobrze, bo Termalica wygrała w Lubinie, to potem pewnie lepszy byłby dla nas remis z Białymstoku, ale OCZYWIŚCIE Górnik musiał strzelić w doliczonym, lepszy byłby remis lub porażka Rakowa, ale OCZYWIŚCIE Raków musiał strzelić w doliczonym. I luj Bobcki strzelił, bo dwie drużyny się od nas oddaliły w tabeli.
Ktoś powie – trzeba było wygrać w Kielcach. No pewnie, że trzeba było, ale nie wygraliśmy. A nasze zdobywane punkty – zwłaszcza w tej fazie sezonu – mają taką samą wagę jak straty punktów przez przeciwników.
Przechodząc do naszego meczu. Nie wiem, jak to ugryźć szczerze mówiąc. Bo mam wrażenie, że Korona była do zdobytej bramki po prostu słaba. Potem się rozkręcili i w końcówce mogli strzelić zwycięskiego gola. Więc summa summarum remis jest sprawiedliwy. Bo gdy piszę, że Korona była słaba, to trzeba zaznaczyć, że my nie byliśmy jakoś specjalnie lepsi. Uważam, że do straconej bramki trochę lepsi byliśmy. Ale tylko trochę, to nie był jakiś wielce dobry mecz GKS Katowice. Był średni.
O ile defensywa tym razem dała radę i dopuściła do utraty tylko jednej bramki, to w ofensywie byliśmy bezbarwni. Niby kilka razy podeszliśmy pod bramkę przeciwnika, niby jakieś sytuacje się pojawiły, ale tym razem wykończenie czy ostatnie podanie były słabe. I tu mam pretensje do naszych zawodników, bo zalążki tych akcji były znowuż bardzo dobre. Naprawdę potrafimy pod to pole karne podchodzić i wszystko tkwi w tym, czy dobrze wykończymy akcję – najlepiej celnym strzałem. W poprzednich meczach wyglądało to kapitalnie. Tym razem – mizernie.
Znowu będę się czepiał. Bartka Nowaka. Znów nasz najlepszy zawodnik ligi, mając dobre sytuacje wyglądał, jakby chciał wykończyć czy zagrać ostatnie podanie „pięknie”. Czasem tej zabawy jest po prostu za dużo. Oczywiście te niekonwencjonalne zagrania dały kilka wspaniałych asyst. Ale jeśli chodzi o gole, to już tak nie było. Przecież z tej wyjątkowej techniki naprawdę idzie skorzystać, jednocześnie zachowując prostotę. Uderzyć po długim rogu temu Dziekońskiemu, gdy praktycznie cała bramka jest odsłonięta. Ewentualnie nawinąć przeciwnika i strzelić. Bartek wysoko zawiesił poprzeczkę, dlatego mam uwagi. Przecież on krawaty potrafi wiązać na tym boisku, ale w związku z tym zdarza mu się przedobrzyć.
Ale tak jak napisałem – cała ofensywa była jakaś niemrawa. Ilja znów zmarnował jedną kapitalną sytuację. I czasem sam już nie wiem, co sądzić o tym zawodniku. Bo mało strzela goli i sporo sytuacji marnuje. Znów doceniam jego pracę w środku boiska, przy rozegraniu. Z Koroną choćby kapitalnie wypuścił Nowaka. Z Motorem też miał wielki udział przy rozprowadzeniu akcji bramkowej. Ale tak jak mówię, nie mam uwag co do gry w środku boiska. Problem pojawiał się przed i w polu karnym.
Korona w tym czasie frustrowała raz po raz swoich kibiców. Psioczyli oni dość mocno na piłkarzy. Kielczanie raz po raz bowiem tracili piłki i nie potrafili rozegrać dobrej ofensywnej akcji zakończonej strzałem. Nie wyglądali jak swoja wersja z jesieni.
Cieszy kolejny gol Arkadiusza Jędrycha. Capitano – wzorem Radomiaka – asystował sam sobie od słupka. Chyba lubi halówkę i grę od bandy. Po raz kolejny trafił do siatki i myśleliśmy, że ten gol da nam zwycięstwo, a najlepiej gdybyśmy potem strzelili drugą bramkę.
Patrząc na to z drugiej strony, to znów trzeba powiedzieć, że stara GieKSa taki mecz by przegrała w końcówce. Można powiedzieć, że w Krakowie – z mega słabą Cracovią – nie ugraliśmy nawet punktów. Aż tak słaba jak Pasy Korona wczoraj nie była. Więc remis na wyjeździe z solidną drużyną z ekstraklasy oczywiście nie jest złym wynikiem. Oczywiście należy wziąć pod uwagę też nasze osłabienia kadrowe. Przecież nie było Strączka, Klemenza, Kowalczyka, Galana, Zrelaka. Trener musi odkrywać i dostosowywać szerszą kadrę. I znowuż jak na to, że mamy tyle osłabień – wyniki są bardzo w porządku.
Tylko ten niedosyt. Naprawdę można było w tym spotkaniu ugrać więcej i poprawić swoją sytuację w tabeli dopisując trzy punkty. Tak dopisujemy jeden. Co oczywiście też jest zdobyczą. Każdy punkt jest na wagę złota.
Po tej fatalnej porażce z Cracovią GieKSa rozegrała cztery mecze – dwukrotnie u siebie wygrywając i dwa razy remisując na wyjeździe. Ostatecznie jest to układ bardzo dobry. Grając w taki sposób przez cały sezon zdobywa się 68 punktów. W obecnych rozgrywkach wystarczyłoby do mistrzostwa. Ostatecznie więc ostatnia tzw. forma katowiczan jest bardzo dobra.
Każdy był po tym meczu niepocieszony. Jacek Zieliński – znany ze swojego marudzącego tonu – tak właśnie trochę pomarudził na konferencji prasowej. Rafał Górak też nie był przeszczęśliwy, ale też mówił, żeby nie utyskiwać aż tak bardzo na ten remis. No i te nastroje szkoleniowców chyba oddają, to co widzieliśmy w Kielcach. Każdy był trochę rozczarowany po tym remisie, a jednocześnie wiedział, że można było ten mecz przegrać. Więc nie narzekam aż tak bardzo, ale trochę narzekam.
Patrząc teraz na perspektywę gry w pucharach – myślę, że Raków i Górnik znajdą się w czwórce. Jeśli tak, to piąte miejsce da przepustkę do Europy, bo obie ekipy zagrają w finale Pucharu Polski w najbliższą sobotę. Wychodzi więc na to, że o to piąte miejsce w pucharach rywalizować będzie GieKSa, Wisła Płock i Zagłębie. Lubinianie dali ciała z ekipą z Niecieczy i wygląda jakby spuchli, choć lekceważyć ich nie można. Dzisiaj z zapartym tchem będziemy obserwować mecz Wisła – Radomiak i musimy kibicować gościom – od wyniku tego spotkania będzie zależeć bardzo, bardzo wiele. Natomiast żadna z wymienionych trzech drużyn kompletu punktów raczej nie zdobędzie, więc trzeba zminimalizować punktowe straty. Na plus jest to, że i z Zagłębiem, i z Płockiem mamy lepsze bilanse bezpośrednie.
Świat się nie zawali, jeśli GieKSa do pucharów nie wejdzie. Przecież jeszcze niedawno walczyliśmy o utrzymanie. Ale nie ma się co oszukiwać, matematyka mówi, że udział w Europie jest po prostu realny. Jeśli na przykład GieKSa zdobyłaby w ostatnich czterech kolejkach 7-8 punktów, to gra w eliminacjach Ligi Konferencji będzie bardzo możliwa. To jest bonus, szansa, która się nadarza. I grzechem byłoby nie powalczyć.
Jest jednak jeden warunek. Z Termalicą za tydzień trzeba bezwzględnie wygrać. Jakkolwiek nie jest to typowy outsider prezentujący się beznadziejnie, to jednak jest to ostatnia drużyna ligi, którą będziemy podejmować. W kolejnych trzech spotkaniach o punkty będzie dużo trudniej. Trzeba więc sobie ustawić sytuację tak, żeby z 47 punktami startować do trzech ostatnich kolejek.
Galeria Kibice Piłka nożna
Kibicowskie święto w Kielcach
Zapraszamy do galerii z Kielc, gdzie GieKSa podzieliła się punktami z Koroną. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Piłka nożna
Górak: Nie będę przesadzał z ubolewaniem
Po meczu Korona Kielce – GKS Katowice wypowiedzieli się trenerzy obu drużyn – Jacek Zieliński i Rafał Górak. Poniżej prezentujemy główne opinie szkoleniowców, a na dole zapis audio całej konferencji prasowej.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Przyjmujemy i szanujemy tę zdobycz punktową – jednopunktową. Wydaje mi się, że nie byliśmy dzisiaj najlepszą wersją siebie, na pewno mogliśmy grać lepiej, szczególnie w działaniach, gdy mieliśmy piłkę. Trochę to szwankowało i z tego może troszkę jestem niezadowolony. Jednak z samego przebiegu meczu, gdzie uważam, że remis jest sprawiedliwy, nie będę zbytnio przesadzał z ubolewaniem nad tym punktem. Bo to jest trudny teren i nikomu się łatwo tutaj nie gra. Był pełny stadion i to też chyba fajne dla kibiców, bo ci ludzie dzisiaj dużo dawali, widać dużo walki i zaangażowania. Były momenty lepsze i gorsze zarówno w jednej, jak i drugiej drużynie, dlatego uważam, że jest okej. Cieszę się również, że drużyna jako całość zdaje egzamin, w takim momencie, bo dzisiaj przyjechaliśmy bez sześciu ważnych zawodników. Ta głębia kadry, chciałem to podkreślić, daje radę i zawodnicy, którzy grali mniej wchodzą i realizują swoje zadania. Remis przyjmuję ze zrozumieniem, uważam, że jest to wynik zasłużony.
Jacek Zieliński (trener Korony Kielce):
Nie wiem jak ocenić ten mecz i ten punkt, czy on jest zdobyty czy są dwa stracone. Ale jak się goni wynik i ma się punkt w końcówce, to jest to w miarę zdobycz. Natomiast liczyliśmy na więcej, trochę inaczej miała wyglądać pierwsza połowa, oddaliśmy za dużo przestrzeni przy stałych fragmentach. Wiedząc, że GKS jest w tym groźny, to najbardziej boli, jak się traci taką bramkę. No nic, w piątek kolejny mecz u siebie i tu już nie będzie półśrodków, tu po prostu trzeba wygrywać.


Najnowsze komentarze