Hokej
[RELACJA] Piłkarski wynik – GKS na zero z przodu
18 listopada hokeiści GKS-u Katowice rozegrali w Satelicie zaległe spotkanie z KH Energą Toruń. Spotkanie rozpoczęło się o godzinie 18:30.
Pierwsze wznowienie padło łupem GieKSy, jednak szybko straciliśmy krążek we własnej tercji, co zaowocowało najpierw groźnym strzałem spod niebieskiej, a potem dobitką w słupek. Mimo tej sytuacji początek starcia należał do GieKSy, a najbliżej otwarcia wyniku byliśmy po zagraniu Patryka Krężołka wzdłuż bramki, którym szukał Grzegorza Pasiuta. W 6. minucie Dołęga zaatakował Kręzołka w momencie, gdy ten nie miał krążka na kiju, co oznaczało karę za przeszkadzanie. Nie zagroziliśmy jednak bramce Svenssona poważniej, niż kilkoma strzałami z dystansu i jedną próbą Krężołka. Już podczas gry w 5 na 5 szczęścia pod bramką naszych rywali szukał Starzyński, próbując przepchnąć krążek przez parkany. Praktycznie wejście każdej z pierwszych trzech formacji sprawiało, że pachniało na lodzie golem dla gospodarzy. W 16. minucie karę za atak kijem trzymanym oburącz otrzymał Starzyński. Torunianie również nie popisali się podczas gry w przewadze. Po chwili to GieKSa mogła grać z jednym zawodnikiem więcej po karze dla Rozkhova. Choć w pierwszej tercji wielokrotnie wydawać się mogło, że zaraz GKS musi wyjść na prowadzenie, to na przerwę schodziliśmy przy wyniku 0:0.
Drugą część spotkania rozpoczęliśmy mając kilkadziesiąt sekund gry w przewadze, a po chwili znów Torunianie musieli się bronić w czwórkę po karze dla Kamila Kalinowskiego. Była to jednak zdecydowanie najgorzej rozegrana przewaga z trzech, które mieliśmy do tej pory. Dopiero pod jej koniec stworzyło się małe zamieszanie pod bramką Svenssona, ale ciężko w tym przypadku mówić o wypracowanej sytuacji. W 25. minucie Maciej Kruczek obił słupek po strzale z nadgarstka. Po chwili w dobrej sytuacji uderzenie Chvanchikova wyłapał Simboch. Tuż przed połową meczu goście zamknęli nas w tercji na sporo ponad minutę, co ostatecznie zakończyło się karą dla Dariusza Wanata. Podczas gry w osłabieniu udało nam się wyprowadzić kontrę zakończoną strzałem Michalskiego do łapawicy bramkarza. W 33. minucie Svensson ponownie dobrze interweniował – tym razem po strzale Nahunki. W 36. minucie Kamil Kalinowski ponownie zasiadł na ławce kar. Była to kolejna przewaga podczas której niewiele byliśmy w stanie zrobić w kwestii wykreowania naprawdę dobrej sytuacji bramkowej. Wydawało się, że po drugiej tercji wciąż będziemy mieć bezbramkowy remis, ale na 10 sekund przed jej końcem Pasiut we własnej tercji podał prosto w łyżwy Franssili, co zaowocowało stratą krążka i szybką akcją gości zakończoną strzałem do pustej bramki.
Choć od początku trzeciej tercji GieKSa musiała gonić wynik, to w 43. minucie Torunanie mogli podwyższyć swoje prowadzenie po akcji Shabanova, ale Simboch okazał się lepszy w tym pojedynku. To goście sprawiali wrażenie drużyny, która na decydującą tercję spotkania znalazła w sobie dodatkowy bieg. GKS swoich szans szukał tworząc tłok przed bramkarzem i licząc, że uda się przepchnąć krążek za linię bramkową. W 49. minucie otrzymaliśmy kolejną okazję do gry w przewadze. Dwa razy groźnie uderzał Stoklasa, ale za każdym razem Svensson był bezbłędny. Goście chyba widząc, że nie potrafimy im poważniej zagrozić w przewadze, złapali kolejną karę – tym razem faulującym był Saloranta. Mieliśmy problem z trafieniem w światło bramki. W 57. minucie Chvanchikov ostro zaatakował Rohtlę na środku tafli, co wywołało przepychanki na lodzie. Sędziowie za ten faul przyznali 2-minutową karę za atak kolanem. Po 35. sekundach do Chvanchikova dołączył Kozlov za spowodowanie upadku przeciwnika. W tym samym momencie o czas poprosił Piotr Sarnik. Podczas naszej podwójnej przewagi została zasygnalizowana kolejna kara, przez co graliśmy 6 na 3, ale to wciąż było dla nas za mało, by doprowadzić do wyrównania. Na minutę i 25 sekund przed końcem tercji pozostało nam 8 sekund podwójnej przewagi, a następnie do jej końca mogliśmy grać przeciwko czwórce Torunian. W 59. minucie i 15 sekundzie Simboch zjechał do boksu. Wynik meczu nie uległ zmianie i GKS przegrał w Satelicie 0:1.
GKS Katowice – KH Energa Toruń 0:1 (0:0, 0:1, 0:0)
0:1 Jarosław Dołęga (Michał Kalinowski, Kamil Kalinowski) 39:51
GKS Katowice: Simboch (Miarka) – Franssila, Krawczyk, Stoklasa, Rohtla, Nahunko – Andersons, Zieliński, Michalski, Starzyński, Wanat – Kruczek, Wajda, Fraszko, Pasiut, Krężołek – Paszek, Schmidt, Skrodziuk, Mularczyk, Adamus
KH Energa Toruń: Svensson (Studziński) – Shkodenko, Kozlov, Dołęga, K. Kalinowski, M. Kalinowski – Podsiadło, Smirnov, Osipov, Feofanov, Saloranta – Gusevas, Kuznetsov, Bndaruk, Chvanchikov, Shabanov – Jaworski, Olkinuora, Olszewski, Rozkhov, Jaakola
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Kris
18 listopada 2020 at 20:44
Niestety ale Sarnik to słabiutki treneiro. Generalnie nasza gra w przewadze to totalna porażka. Słabo mecz panowie hokeiści.
Kato
18 listopada 2020 at 21:22
Brak bramek, brak wygranej.
W poprzednim dopiero w 56min.i nie wystarczyło.
Generalnie to porażka.