Siatkówka
Siatkarska czapa czyli – Co słychać w sieci? – po porażce w Olsztynie
Było bardzo blisko przełamania GieKSy w meczu z AZS-em, ale niestety nie udało się tego dokonać. Media elektroniczne wreszcie mogły napisać coś pozytywnego o grze naszego GKS-u…
katowickisport.pl – Za wczesna radość siatkarzy GieKSy
Drużyna z Katowic zaprezentowała w Olsztynie dwa oblicza. W pierwszym i trzecim secie spisała się fatalnie. Błędy i nieporozumienia graczy GieKSy napędzały grę gospodarzy. Inaczej wyglądały druga i czwarta odsłona. W nich zespół trenera Piotra Gruszki pokazał, że ciężkie treningi powoli zaczynają przynosić efekty. Świetna postawa Dominika Witczaka, który wystąpił od początku w miejsce Karola Butryna oraz Gonzalo Quirogi na skrzydłach, a także Emanuela Kohuta i Tomasza Kalembki na środku, a później także Pawła Pietraszki sprawiły, że GKS doprowadził do tie-breaka.
Decydująca partia rozpoczęła się pomyślnie dla gospodarzy. Już po chwili GKS przegrywał 0:3 na co Gruszka zareagował wzięciem przerwy. Zabieg poskutkował (6:6). Od tego momentu na parkiecie trwała wymiana ciosów. Oba zespoły miały piłki meczowe, a po autowym ataku Jana Hadravy GKS cieszył się nawet ze zwycięstwa. Wideoweryfikacja wykazała dotknięcie bloku. Chwilę później Indykpol AZS skończył dwa ataki i to on zainkasował dwa punkty.
– Jestem wkurzony, bo powinniśmy wygrać. Zabrakło naprawdę niewiele, więc niedosyt jest jeszcze większy. Może za kilka dni będę potrafił docenić ten punkt, ale na tę chwilę jestem rozczarowany. Oczywiście, to pewien impuls przed styczniowymi meczami, bo ten mecz pokazał, że idziemy w dobrym kierunku – ocenił Piotr Gruszka. (…)
siatka.org – PL: Ogromne emocje w Olsztynie i wygrana gospodarzy
Ogromną dawkę emocji i blisko dwie i pół godziny walki zafundowały kibicom w hali Urania siatkarze Indykpolu AZS-u Olsztyn i GKS-u Katowice. Ostatecznie po granym na przewagi tie-breaku lepsi okazali się podopieczni Roberto Santillego, wśród których prym wiedli Jan Hadrava i Jakub Kochanowski. Pierwszy z nich zdobył 26 punktów, drugi 19, w tym 6 blokiem. Katowiczanom tym samym nie udało się przerwać pasma porażek, bowiem było to siódme przegrane spotkanie z rzędu, ale tym razem podopieczni Piotra Gruszki jednak skromnie powiększyli swój dorobek punktowy. (…) Drugą partię atakiem otworzył Gonzalo Quiroga, ale szybko w podobny sposób odpowiedział Jan Hadrava, a po chwili blokiem popisał się Kochanowski. Dobra gra w ataku i bloku Emanuela Kohuta pozwoliła przyjezdnym wyjść na trzypunktowe prowadzenie (5:2). O czas w tej sytuacji poprosił trener Santilli, który poskutkował. Jego podopieczni za sprawą ataków Hadravy i Scheerhoorna wyrównali na 7:7. Po ataku Dominika Witczaka i błędzie ataku Kochanowskiego GKS znów odskoczył, na 12:9. W kolejnej akcji młody środkowy zaatakował już jednak skutecznie, a jego kolejne zbicie, a także i blok pozwoliły zmniejszyć straty do jednego punktu. Na 14:14 wyrównał Jan Hadrava, ale wkrótce katowiczanie znów przeważali dwoma oczkami po błędzie gospodarzy. Kiedy w ataku pomylił się Andringa, było już 20:17 dla gości i o drugi czas poprosił trener Santilli, po którym udanie atakował Jakub Kochanowski. Cały czas prowadzili jednak podopieczni Piotra Gruszki, kiedy udanie atakował Witczak, a asy serwisowe dołożył Quiroga, tablica pokazała wynik 24:18. Seta zakończył atak Kapelusa. (…)
siatka.org – Marcin Komenda: Zapominamy wtedy o wszystkich problemach
Marcin Komenda: – Jak co roku Święta spędzę w domu rodzinnym w Krakowie. Zamierzam jak najwięcej czasu poświęcić bliskim, gdyż przez większą część roku nie mam takiej możliwości. Na pewno dużo czasu przeznaczę na odpoczynek, szczególnie mentalny, Święta są przecież do tego idealnym czasem. Jak Boże Narodzenie wygląda w twoim rodzinnym domu? Kto ubiera choinkę, przygotowuje świąteczne potrawy? – Boże Narodzenie spędzamy w rodzinnym gronie, rozmawiając i wspominając różne ciekawe momenty z poprzedniego roku. Jest to świetny czas. Za przygotowanie potraw odpowiedzialna jest płeć żeńska naszej rodziny, bo nie ma co ukrywać, że zna się ona na tym jak mało kto. Natomiast mężczyźni pomagają w innych czynnościach, w których ryzyko pomyłki jest dużo mniejsze. Myślę, że podział jest sprawiedliwy i bardzo rozsądny. Co najbardziej lubisz w Bożym Narodzeniu, co sprawia, że to wyjątkowy, magiczny czas? – Przede wszystkim cenię w czasie Świąt to, że wszyscy jesteśmy blisko siebie. Spotykamy się, jest bardzo ciepła i miła atmosfera. Zapominamy wtedy o wszystkich problemach i cieszymy się chwilą. Myślę też, że jestem dużym szczęściarzem, bo mam naprawdę świetną rodzinę, w której wszyscy chcą dla drugiej osoby jak najlepiej. Jestem przekonany, że wszystkie życzenia składane w czasie Świąt wychodzą prosto z serca. Która z wigilijnych potraw jest twoją najmniej, a która najbardziej ulubioną? – Szczerze mówiąc, lubię wszystkie potrawy, nie mam najbardziej ani najmniej ulubionej. U nas w rodzinie panuje też tradycja, że każdy uczestnik Wigilii musi spróbować każdej potrawy. Dla niektórych jest to trudne do wykonania, ale zawsze koniec końców jest to spełnione. Czy któreś Święta zapamiętałeś jakoś szczególnie? Dlaczego? – Dla mnie każde Święta z osobna są szczególne i mają w sobie coś wyjątkowego. Patrząc z perspektywy czasu, nie pamiętam, żeby Święta nie przebiegały w miłej i rodzinnej atmosferze. Kończący się rok to czas na przemyślenia. Jaki był dla ciebie 2017 rok? – Wydaje mi się, że ten rok był dla mnie udany, choć było też sporo sytuacji, z których nie jestem zadowolony. Patrząc na sferę sportową, ten rok dał mi dużo momentów, z których mogę wyciągnąć odpowiednie wnioski, które w przyszłości zaprocentują. Pod względem mentalnym też dostałem dużo porad, które staram się realizować. Prywatnie, tak jak wspomniałem wcześniej, jestem bardzo szczęśliwy, gdyż mam rewelacyjną rodzinę, a także wspaniałą dziewczynę. Czego życzysz kibicom w tym wyjątkowym czasie? – Kibicom życzę dużo radości, zdrowia, ale przede wszystkim domowej i rodzinnej atmosfery, która pozytywnie nastroi wszystkich na ten Nowy Rok.
sportowefakty.wp.pl –Indykpol AZS – GKS: przedświąteczny thriller. Olsztynianie wyszarpali wygraną
(…) Początek konfrontacji był wyrównany, a jako pierwsi inicjatywę przejęli gospodarze. Przy serii trudnych zagrywek Jakuba Kochanowskiego AZS odskoczył na trzy punkty (11:8). Ślązacy mieli kłopoty ze skończeniem akcji, a momentami również z przyjęciem. Prowadzenie olsztynian wzrosło do sześciu „oczek”, co przy spokojnej grze pozwoliło im na pewną wygraną. Porażka dodatkowo zmobilizowała podopiecznych Piotra Gruszki; po dwóch blokach i skutecznym ataku Emanuela Kohuta prowadzili 5:2. Akademicy nie umieli utrzymać równej gry, więc po doprowadzeniu do remisu ich straty znów rosły. Ponadto popełnili proste błędy, co tylko napędzało prowadzenie GieKSy. W samej końcówce nie zawiódł Rodrigo Quiroga, jego dwa asy dały wynik 18:24. Gospodarze już się nie podnieśli. Dziesięciominutowa przerwa wybiła z rytmu Ślązaków. Choć początkowo gra była wyrównana, to Indykpol AZS odskoczył przy trudnej zagrywce Robberta Andringi (11:6). Olsztynianie zdominowali tę odsłonę, mimo że nie rozbili przeciwnika, to triumfowali bardzo pewnie, dzięki czemu prowadzili 2:1. Początek czwartego seta znów był bardzo wyrównany, grę GieKSy napędzał Dominik Witczak. Ślązakom udało się przełamać rywali, którzy popełniali sporo błędów (16:21). Dwa skuteczne ataki Tomasa Rousseaux doprowadziły do stanu 21:22. Końcówka rozgrzała kibiców, a o tie-breaku przesądził atak Kohuta. Świetny start AZS-u w tie-breaku był głównie dziełem Kochanowskiego (5:1). Po takim otwarciu Ślązacy podnieśli się bardzo szybko, po punkcie Kohuta prowadzili 7:6! Po emocjonującej walce na przewagi triumfowali gospodarze, zwycięstwo dały dwa ataki zmiennika, Adriana Buchowskiego. (…)
czassiatkowki.pl – PlusLiga: Indykpol AZS Olsztyn mocniejszy od katowiczan
Gracze z Olsztyna podejmowali dzisiaj GKS Katowice. Spotkanie zakończyło się dopiero po wyrównanych pięciu setach, w których obydwa zespoły miały swoje okazje do zakończenia meczu. Ostatecznie mocniejsza była ekipa Indykpolu AZS-u Olsztyn, która dopisała do swojego konta dwa cenne punkty. (…) Czwartą partię od dwupunktowego prowadzenia rozpoczęli olsztynianie (2:0), lecz chwilę później po skutecznym ataku Pawła Pietraszko o „oczko” lepsi byli goście (3:2). Po ataku Emanuela Kohuta po raz kolejny na tablicy wyników był remis (7:7). Gra w czwartym secie również była wyrównana, w drużynie z Olsztyna punktował Jakub Kochanowski, natomiast w drużynie z Katowic Dominik Witczak (11:11). Atak olsztynian został zatrzymany przez blok Emanuela Kohuta (15:13), kolejne punkty zdobywał Dominik Witczak powiększając przewagę katowiczan (17:14). Tomas Rousseaux zatrzymał blokiem atak Dominika Witczaka (18:21), kilka chwil później Tomas Rousseaux zdobył punkty w ataku co pozwoliło na odrobienie części start (21:22). Mimo prób olsztynian odrobienia start, to drużyna z Katowic wygrała czwartego seta, doprowadzając do tie-breaka (25:23). (…)
indykpolazs.pl – Świąteczny tie-break dla Indykpolu AZS!
Świąteczne granie w Hali Urania zakończyło się pięciosetową batalią, w której lepsi okazali się siatkarze Indykpolu AZS, pokonując GKS Katowice 3:2. Statuetka MVP powędrowała do Jana Hadravy! (…) Tie-break rozpoczęli lepiej gospodarze, którzy po atakach i blokach Kochanowskiego, objęli prowadzenie 3:0. I choć akademicy mieli cztery punkty przewagi (5:1), to gdy sprawy w swoje ręce wziął Kohut, strata GKS zmalała do jednego punkty (6:5), a po chwili mieliśmy remis. Przy zmianie stron to AZS schodził na prowadzeniu. Gdy punkt zdobył Gonzalo Quiroga, GKS prowadził 12:10. To jednak nie był koniec, bowiem AZS ruszył do ataku i wygrał 17:15! (…)
Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.
Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.
I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…
Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.
Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.
Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.
Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.
Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.
Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.
Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.
Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.
Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.
Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.
I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!
Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.
Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.
Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.
Wesołych Świąt!
PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
Najnowsze komentarze