Siatkówka
Siatkarska czapa czyli – Co słychać w sieci? – po przegranej w Jastrzębiu
Zawodnicy GKS-u zagrali lepiej niż w poprzednich dwóch meczach, wygrywając w końcu jakiegoś seta, ale to było za mało aby pokonać Olivę, Muzaja i Kampę…
katowickisport.pl – Golonka z Olivą. Derby Śląska dla Jastrzębia
„Przedbarbórkowa” sobota okazała się szczęśliwa dla kibiców Jastrzębskiego Węgla. Trzy punkty zawdzięczają oni świetnej grze kubańskiego… „przodowego”. Przyjezdni trochę niepewnie zaczęli pierwszą partię, ale trener Piotr Gruszka szybko wziął czas. I efekt był piorunujący. GKS zaczął grać jak w najlepszych swoich momentach tego sezonu. Jastrzębianie zupełnie nie potrafili sobie poradzić ze znakomitą zagrywką gości, a w tym elemencie brylowało aż trzech zawodników. Rafał Sobański, Gonzalo Quiroga i Karol Butryn. W dodatku ostatni z wymienionych był praktycznie nie do zatrzymania w ataku i „GieKSa” pierwszą partię wygrała nadspodziewanie łatwo. W jastrzębskim zespole nie funkcjonowało dobrze praktycznie nic. Dopiero w drugim secie „odpalił” przygaszony wcześniej Salvador Hidalgo Oliva i poprowadził swój zespół do zwycięstwa. Kubańczyk, w swoim stylu, popracował zagrywką i tym razem to goście mieli problemy w przyjęciu. Ponadto Kubańczyk wykonał kilka efektownych ataków. Loty obniżył z kolei Butryn i mimo bardzo dobrej gry blokiem (5 punktów w II secie) katowiczanie tę partię przegrali. W trzecim secie oba zespoły grały zrywami. Jastrzębianie objęli trzypunktowe prowadzenie, by po chwili wynik oscylował wokół remisu. W decydującej fazie seta znów dał o sobie znać Oliva. Najpierw świetnie zareagował na siatce, bo jeszcze w tej samej akcji zdobyć punkt atakiem, a po chwili zablokował Butryna. Dzięki temu jastrzębianie wypracowali sobie taką przewagę, której nie mogli zmarnować, a bohaterem końcówki seta został Wojciech Sobala. W jednej akcji obronił dwie trudne piłki, a seta skończył… asem serwisowym. W początkowej fazie czwartej partii, przy stanie 4:4, na zagrywce pojawił się nie kto inny, tylko kubański przyjmujący Jastrzębskiego Węgla. Po kilku jego „bombach” całą hala zaczęła skandować „Oliva, Oliva!”. Nic w tym dziwnego, ponieważ gospodarze zdobyli siedem punktów z rzędu i było w zasadzie po meczu. Katowiczanie, którzy mieli ogromne problemy, zdołali się jednak podnieść i mozolnie odrabiali straty. Zbliżyli się nawet na dwa punkty, ale w końcówce nerwy na wodzy utrzymał Maciej Muzaj, a Marcin Komenda w bardzo ważnym momencie… dotknął siatki. Mecz skończył skończył Jason De Rocco i ostatecznie „przedbarbórkowa” sobota okazała się szczęśliwa dla kibiców Jastrzębskiego Węgla. Trzy punkty zawdzięczają oni świetnej grze kubańskiego… „przodowego”. (…)
siatka.org – PL: Jastrzębski Węgiel lepszy od GKS-u Katowice
Jastrzębski Węgiel niezbyt dobrze rozpoczął pojedynek z GKS-em Katowice, bowiem od przegranego 19:25. W trzech kolejnych partiach dominowali już jednak podopieczni Marka Lebedewa, którzy tym samym zapisali na swoim koncie komplet ligowych punktów. Spotkanie rewelacyjnie rozpoczęli gospodarze, po problemach z przyjęciem katowiczan skutecznym blokiem na Karolu Butrynie popisał się Maciej Muzaj, wyprowadzając swój zespół na trzypunktowe prowadzenie (4:1), które podopieczni Marka Lebedewa utrzymywali przez dłuższy czas. Siatkarze GKS-u nie podłamali się, dzięki asowi serwisowemu Macieja Fijałka na tablicy wyników widniał remis (10:10), a po ustrzeleniu w przyjęciu Salvadora Hidalgo Olivy goście mieli „oczko” przewagi (11:10), którą powiększyli za sprawą wykorzystania kontry przez Karola Butryna (14:12). Katowiczanie rewelacyjnie grali w polu serwisowym, co pozwoliło im na powiększanie zaliczki (16:13), a po błędzie w ofensywie Macieja Muzaja prowadzili już 21:17. Pierwszą odsłonę spotkania zakończył świetnym atakiem Karol Butryn (25:19). (…)
polsatsport.pl – PlusLiga: Kolejna porażka GKS Katowice
(…) Premierowa odsłona starcia Jastrzębian z GKS, po początkowej przewadze gospodarzy (4:1, 8:5), przebiegała po myśli przyjezdnych. Kluczem do osiągnięcia przewagi były serwisy Macieja Fijałka (10:11). Dobra zagrywka była mocną bronią katowiczan w tym secie, rywale często mieli problemy z wyprowadzeniem ataku, a goście utrzymywali przewagę (13:16, 16:19, 17:21). Gonzalo Quiroga asem serwisowym dał przyjezdnym piłkę setową (17:24), a niezwykle skuteczny w tej partii Karol Butryn ustalił jej wynik na 19:25.
W drugim secie role się odwróciły. Siatkarze Jastrzębskiego Węgla szybko przejęli inicjatywę i w środkowej części zaczęli budować przewagę (10:7, 15:9 – po asie serwisowym Salvadora Hidalgo Olivy). Katowiczanie próbowali jeszcze nawiązać walkę, wygrali trzy piłki z rzędu (17:14), jednak w końcówce skutecznie w ofensywie prezentował się Oliva, a seta zakończył atak Jasona De Rocco (25:20). (…)
sportowefakty.wp.pl – Jastrzębski Węgiel – GKS: derby Śląska dla jastrzębian
(…) W trzeciej partii na rozegranie w szeregach GKS-u wrócił Maciej Fijałek. Nie miał on jednak łatwego zadania, w związku z słabym przyjęciem gości. Natomiast jastrzębianie utrzymywali poziom gry z poprzedniego seta. Rozgrywający Lukas Kampa mógł spokojnie rozrzucać piłki do Muzaja czy Hidalgo Olivy, bo obaj mieli wysoką skuteczność w ataku. Ostatecznie Jastrzębski Węgiel triumfował w tej części meczu 25:19. Jastrzębski świetnie wszedł w czwartego seta i szybko objął prowadzenie 3:0. Na wydarzenia na boisku szybko musiał zareagować Gruszka, który widział, że gra GKS-u nie układa się i przy stanie 8:4 poprosił o czas. Na niewiele się to zdało. Swoje show w tej partii odgrywał Oliva, który imponował skutecznością w ataku i polu zagrywki. Katowiczanie znaleźli się za to na deskach. Popełniali proste błędy, nie radzili sobie w przyjęciu. W efekcie czwarty set okazał się tylko formalnością. Trener Mark Lebedew dał nawet szansę pograć zmiennikom. Jastrzębianie wygrali 25:22 i całe spotkanie 3:1. (…)
czassiatkowki.pl – PlusLiga: Jastrzębianie zwyciężają po czterech setach
Siatkarze Jastrzębskiego Węgla w meczu dwunastej kolejki zmierzyli się na własnym terenie z ekipą GKS-u Katowice. W pierwszym secie dosyć wyraźnie, po dobrej grze, skuteczniejsi okazali się katowiczanie. W kolejnej partii do gry powrócili gospodarze i ostatecznie to oni zakończyli ten pojedynek na swoją korzyść. (…) Trzeciego seta rozpoczęła wymiana punktów między zespołami. Ponownie drużyny od początku nawiązały między sobą walkę punkt za punkt, dostarczając kibicom emocjonujących akcji. Atak Grzegorza Kosoka wyprowadził gospodarzy na dwupunktowe prowadzenie (8:6), a błąd po stronie katowiczan powiększył je do trzech „oczek” (9:6). Katowiczanie nie składali jednak broni, utrzymując kontakt z rywalami. As serwisowy Emanuela Kohuta doprowadził do remisu (10:10) i w hali w Jastrzębiu-Zdroju nadal trwała zacięta walka. Minimalny komfort bezpieczeństwa spoczywał jednak po stronie gospodarzy. Podopieczni trenera Marka Lebedewa nie wypuszczali z rąk swojej przewagi, a powiększenie jej do czterech punktów zmusiło do reakcji trenera Piotra Gruszkę (19:15). Katowiczanie próbowali odrabiać straty, jednak ostatecznie jastrzębianie nie stracili inicjatywy w tym secie, obejmując prowadzenie w całym meczu (25:19). (…)
jastrzebskiwegiel.pl – Wygrywamy siatkarskie Derby Śląska za trzy punkty!
(…) Czwartego seta nasza drużyna zaczęła w imponującym stylu (3:0). Katowicki zespół szybko się jednak otrząsnął (3:3). Później jednak sprawy w swoje ręce wziął Oliva, który albo punktował serwisem, albo odpalał takie „rakiety”, że piłka wracała na naszą stronę. W jednym ustawieniu Pomarańczowi zdobyli siedem punktów! (11:4). Kiedy rywale przerwali naszą serię, publiczność w podzięce zaczęła skandować na cześć autora „show”: „Oliva, Oliva, Oliva”. Trener Piotr Gruszka sięgnął w tym secie po zmiany, ale Jastrzębski Węgiel był już wówczas mocno rozpędzony. Dystans punktowy na korzyść naszej drużyny został wprawdzie nieco uszczuplony (16:13), ale nasza drużyna na szczęście zachowała „zimną krew”. Osobne brawa należą się świetnie dysponowanemu w obronie Jakubowi Popiwczakowi, który podbijał wiele piłek, dając kolegom z zespołu okazję do kontry. W najważniejszym momencie seta rozgrywający GKS-u Marcin Komenda dotknął siatki, a to oznaczało pierwsze meczbole dla JW (24:21). Raz gości wyszli z opresji, ale wobec ataku De Rocco byli bezradni. (…)
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze