Piłka nożna
Skandal w Jaworznie, październik w kolorze Miedzi – podsumowanie 12. kolejki
12. kolejka dobiegła końca i w pierwszej lidze nic się nie zmienia, czyli w dalszym ciągu nie widać kandydatów do awansu. Punkty stracili liderzy z Bełchatowa, GieKSa i Kolejarz Stróże. Tabela jest bardzo ciasna i nie należy póki, co za bardzo się jej przyglądać gdyż za chwilę wszystko może się zmienić. Puszcza wraca na ostatnie miejsce w tabeli, z którego wydostał się z kolei tyski GKS, a Arka coraz bliżej strefy spadkowej, choć ma jeszcze w zanadrzu zaległy mecz.
Już w środę grali piłkarze Olimpii Grudziądz, którzy pewnie pokonali na własnym boisku Okocimskiego Brzesko 3:1. Podopieczni trenera Kafarskiego w tabeli ustępują tylko Bełchatowianom, do których tracą jedynie punkt. Goście z Brzeska znaleźli się w tabeli tuż pod kreską. W Chojnicach po przeciętnym widowisku punktami podzieliły się zespoły Chojniczanki i katowickiej GieKSy, dla obu zespołów był to czwarty remis w sezonie. Ciekawie zapowiadał się mecz w Niepołomicach, gdzie spotkały się dobrze grające ostatnio drużyny Puszczy i Miedzi. Miedzianka udowodniła, że kryzys formy to przeszłość i rozgromiła podopiecznych trenera Wójtowicza 4: 1, a dwa trafienia zaliczył Zbigniew Zakrzewski. Gospodarze zawiedli i nie pokazali dobrej dyspozycji z ostatnich tygodni. Niespodzianka w Bełchatowie, gdzie miejscowy GKS tylko zremisował z ROW-em Rybnik 2:2. Z przebiegu gry remis nie krzywdzi żadnej ze stron, ale to gospodarze powinni bardziej się z niego cieszyć. Po 26. minutach spotkania, bowiem Rybniczanie prowadzili już 0: 2 i zapowiadało się na sensację, jednak gole Mateusza Maka i Kamila Wacławczyka uratował punkt miejscowym. Tym samym oba zespoły mają najmniej porażek w lidze, bo tylko dwie. Za to zespół Ryszarda Wieczorka już 8 razy remisował. Dusan Radolsky może nie dotrwać na stanowisku trenera Termaliki do następnej kolejki. Jego zespół w tym sezonie gra fatalnie, a domowa porażka z przeciętną Sandecją 1: 3 może przelać czarę goryczy. Sączersi dzięki zwycięstwu tracą tylko punkt do Niecieczy. Stadion w Olsztynie odczarowany, gospodarze pod wodzą Adama Łopatko pokonali Flotę Świnoujście 3:1. Dwie bramki dla dumy Warmii i Mazur zdobył Dominik Kun i było to dopiero drugie w sezonie zwycięstwo Stomilu, który w tabeli nadal pozostaje w strefie spadkowej, lecz do jedenastej Floty traci tylko 3 punkty. Zespół trenera Baniaka rozczarowuje w tym sezonie. W Ząbkach znów gol znakomicie dysponowanego Dariusza Zjawińskiego daje komplet punktów Dolcanowi, który dzięki temu awansował na trzecie miejsce w tabeli. Arka przegrała po raz piąty w sezonie, a po raz pierwszy w historii w Ząbkach, sytuacja w tabeli Arkowców jest fatalna. Wprawdzie podopieczni trenera Sikory mają jeszcze domowy zaległy mecz z Łęczną, ale na tą chwilę nie ma to znaczenia, Arka Gdynia jest na ostatnim bezpiecznym miejscu w lidze. W Jaworznie przebudził się GKS Tychy, który 1: 0 pokonał Wisłę z Płocka. Jedynego gola dla gospodarzy zdobył w ostatniej akcji pierwszej połowie po szybkim kontrataku Damian Szczęsny. Wisła w drugiej odsłonie miała swoje szanse na wyrównanie, ale ostatecznie wraca do domu na tarczy. Obraz zawodów mąci sytuacja z 74. minuty, kiedy to skandalicznie zachował się arbiter znany z boisk ekstraklasy pan Robert Małek. Pokazał on drugą żółtą kartkę zawodnikowi gospodarzy Patrikowi Carnocie, ale zapomniał o kartce czerwonej. Po chwili trener Żurek za Carnotę wprowadził do gry Dariusza Czuprynę. Ciekawi jesteśmy konsekwencji tej sytuacji, gdyż do końca meczu został wówczas kwadrans, śmiało więc można powiedzieć, iż ta sytuacja wypaczyła nieco wynik spotkania. GKS wygrał po raz drugi w tym sezonie i opuścił ostatnie miejsce w tabeli. Słabo spisali się w tej kolejce piłkarze Kolejarza, którzy w Stróżach przegrali zasłużenie z Górnikiem Łęczna. Jedynego gola meczu strzelił po godzinie gry Maciej Szmatiuk. Dzięki wygranej podopieczni Jurija Szatałowa wyprzedzili w tabeli Kolejarza o punkt. Goście mają jeszcze w zanadrzu mecz w Gdyni z Arką.
12. kolejka
Olimpia Grudziądz – Okocimski Brzesko 3:1
Chojniczanka Chojnice – GKS Katowice 1:1
Puszcza Niepołomice – Miedź Legnica 1:4
GKS Bełchatów – ROW Rybnik 2:2
Termalica Nieciecza – Sandecja Nowy Sącz 1:3
Stomil Olsztyn – Flota Świnoujście 3:1
Dolcan Ząbki – Arka Gdynia 1:0
GKS Tychy – Wisła Płock 1:0
Kolejarz Stróże – Górnik Łęczna 0:1
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
aaadam
14 października 2013 at 15:14
Tego się nie da czytać! Gdzie akapity?