Hokej Piłka nożna Piłka nożna kobiet Prasówka Siatkówka
Tygodniowy przegląd mediów: GieKSa poznała rywali w Pucharze Kontynentalnym
Zapraszamy do przeczytania doniesień mass mediów z ubiegłego tygodnia, które dotyczą sekcji piłki nożnej, siatkówki i hokeja GieKSy. Prezentujemy, naszym zdaniem, najciekawsze z nich.
Piłkarki w zakończonym sezonie zdobyły tytułu wicemistrzyń Polski. Zawodniczki obecnie przebywają na urlopach, zostały podjęte pierwsze decyzje kadrowe. Piłkarze w ubiegłym tygodniu rozpoczęli przygotowania do nowego sezonu. W sobotę drużyna rozegrała w Łodzi spotkanie sparingowe, w którym uległa Widzewowi 1:3 (1:1). Od dzisiaj do niedzieli drużyna będzie przebywać na zgrupowaniu w Ustroniu. W tym czasie zespół rozegra trzy spotkania kontrolne. W środę (26 czerwca) zmierzy się z Polonią Bytom i GKS-em Jastrzębie oraz w niedzielę (30 czerwca) z Hutnikiem Kraków. Podobnie jak w sekcji kobiecej rozpoczęły się ruchowy kadrowe.
W sekcji siatkarskiej i hokejowej podejmowane są decyzje dotyczące transferów. Hokeiści poznali przeciwników w Pucharze Kontynentalnym, który zostanie rozegrany w duńskim Aalborg w dniach 15-17 listopada.
PIŁKA NOŻNA
kobiecyfutbol.pl – Dwie zawodniczki odchodzą z GieKSy
Aleksandra Lizoń i Weronika Klimek odeszły z GKS-u Katowice. Pierwsza z wymienionych występowała w GieKSie od 2020 roku i zagrała przez ten czas w 56 spotkaniach. Jak możemy przeczytać na oficjalnej stronie wicemistrzyń kraju, Lizoń skupi się teraz na futsalu. Tak jak już było wiadomo jakiś czas temu, w barwach GieKSy nie zobaczymy Weroniki Klimek – 32- latka zakończyła piłkarską karierę po bieżącym sezonie. Golkiperka występowała w zespole wicemistrzyń Polski od 2018 roku.
Pierwszy letni transfer GKS-u Katowice
Do GKS-u Katowice dołączyła Katarzyna Nowak, która podpisała dwuletnią umowę z drużyną wicemistrzyń Polski. 20-letnia zawodniczka ostatnie trzy sezonu spędziła w Pogoni Dekpol Tczew, z którą wywalczyła awans do Orlen Ekstraligi. W minionym sezonie rozegrała 21 spotkań na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce i zdobyła w nich dwa gole. Była młodzieżowa reprezentantka Polski, w przeciągu dwóch sezonów rozegrała w Orlen Ekstralidze 40 spotkań, w których zdobyła trzy gole.
Juniorka GieKSy z profesjonalnym kontraktem
Alicja Wojas podpisała trzyletnią umowę z GKS-em Katowice. Piłkarka akademii GKS-u podpisała pierwszy profesjonalny kontrakt. 15 – latka występuje w rezerwach Gieksy, które w minionym sezonie awansowały do III ligi oraz drużynie U-16. Od początku bieżącego roku obrończyni regularnie trenuje z pierwszym zespołem, a nawet ma za sobą nieoficjalny debiut w drużynie wicemistrzyń Polski – zagrała w sparingu przeciwko Medykowi POLOmarket Konin.
transfery.info – GKS Katowice rozstał się z zawodnikiem
Christian Alemán nie będzie reprezentował barw GKS-u Katowice na szczeblu Ekstraklasy. Wygasająca wraz z końcem czerwca umowa zawodnika nie została przedłużona.
dziennikzachodni.pl – GKS Katowice szykuje się do Ekstraklasy. Dziś odbył się pierwszy trening na Bukowej
[…] W poniedziałek piłkarze GKS Katowice stawili się po urlopach i przeszli w katowickiej Akademii Wychowania Fizycznego testy medyczne. W zespole Rafała Góraka nie ma dwóch piłkarzy, którzy pożegnali się z klubem, czyli Antoniego Kozubala i Christiana Alemana.
W inauguracyjnych zajęciach z piłką wzięli udział wszyscy zawodnicy. Po raz ostatni GieKSa przygotowywała się do sezonu w elicie dwadzieścia lat temu – wtedy rozgrywki 2004/05 zakończyły się spadkiem i reaktywacją w IV lidze.
Rafał Górak zaplanował sześć meczów sparingowych. Pierwszy z nich GKS już w najbliższą sobotę z Widzewem w Łodzi. 24 czerwca ekipa wyjedzie na tygodniowe zgrupowania do Ustronia i gry kontrolne z Polonią Bytom, GKS-em Jastrzębie oraz Hutnikiem Kraków. Na ostatniej prostej, tuż przed ligą, odbędą się jeszcze spotkania z Odrą Opole i Zagłębiem Lubin.
Pierwszy mecz Ekstraklasy na Bukowej odbędzie się 20 lipca o godz. 14:45. GKS zagra wtedy z Radomiakiem Radom.
Dzięki awansowo piłkarze GKS będą strzelać bramki wyżej punktowane w Piłkarskich Orłach. Przypominamy współczynniki, przez które mnożymy gole przyznając miejsca w rankingu: dla ekstraklasy/ekstraligi – wynosi 2; dla I ligi – 1,75; dla II ligi – 1,5; dla III ligi – 1; dla IV ligi – 0,625; dla Pucharu Polski – 2; dla europejskich pucharów – 2,5.
Wszyscy trenerzy GKS Katowice przedłużyli o dwa lata swoje umowy z klubem
Trenerzy wszystkich czterech drużyn GKS Katowice rywalizujących w najwyższych klasach rozgrywkowych przedłużyli o dwa lata swoje umowy z klubem. Jak powiedział prezes Krzysztof Nowak ma to zapewnić Rafałowi Górakowi, Karolinie Koch, Jackowi Płachcie i Grzegorzowi Słabemu komfort pracy w najbliższym sezonie.
GKS Katowice przedłużył umowy ze wszystkimi trenerami swoich drużyn grających w najwyższych klasach rozgrywkowych. Jako ostatni zrobił to szkoleniowiec hokeistów Jacek Płachta. Wcześniej nowe kontrakty z GieKSą obowiązujące do połowy 2026 roku podpisali trener piłkarzy Rafał Górak, trener siatkarzy Grzegorz Słaby i trenerka piłkarek Karolina Koch.
– Zależało mi na tym, żeby trenerzy mieli spokojne głowy rozpoczynając przygotowania do nowego sezonu. Wszyscy podpisali nowe dwuletnie umowy, ale ponieważ kontrakt trenera Płachty wygasał dopiero w przyszłym roku, więc on związał się z nami umową do 2027 roku. Wszystko dlatego, że w związku ze zmianami w lidze trzeba stworzyć strategię rozwoju katowickiego hokejka, a na to potrzeba czasu. Cieszę się, że wszyscy szkoleniowcy zostają w klubie, bo oni naprawdę kochają GKS, chcą być w tym klubie i są związani z Katowicami, a nie przychodzą tu tylko dla zarobku – powiedział Krzysztof Nowak, prezes GKS Katowice.
Szef katowickiego klubu zażartował, że umowa z trenerem Górakiem została przedłużona mimo, że po raz pierwszy nie wypełnił on postawionego przed nim zadania. Miał z drużyną zakwalifikować się do baraży o PKO Ekstraklasę, a tymczasem dzięki świetnemu finiszowi rundy wiosennej wywalczył bezpośredni awans do elity, w której piłkarze z Katowic zagrają po 19 latach przerwy.
– Rozpoczynam swój szósty sezon z rzędu w Katowicach i cieszę się, że moja współpraca z klubem będzie kontynuowana. Było wiele prób powrotu GKS do ekstraklasy, ale zawsze brakowało cierpliwości. Apelowałem o nią, ciężką pracą uparcie dążyliśmy do celu. Teraz razem będziemy budować kolejny etap. Jesteśmy w pierwszym tygodniu przygotowań. Kolejny spędzimy na zgrupowaniu w Ustroniu, gdzie będziemy mieli cały hotel do własnej dyspozycji. Czeka nas pięć sparingów, pierwszy w sobotę na wyjeździe z Widzewem Łódź – powiedział Rafał Górak.
Szkoleniowiec piłkarzy powiedział także jak wygląda budowa kadry drużyny na PKO Ekstraklasę. W klubie pozostało ponad 20 zawodników występujących w GKS w poprzednim sezonie.
– Długo pracowaliśmy, by oni tę szansę dostali. Wiadomo oczywiście, że potrzebni są też nowi gracze. Pracujemy nad kilkoma transferami, domknęliśmy kwestię pozyskania Borji Galana. To jakościowy piłkarz, grający już w Polsce. Na razie jesteśmy w Ekstraklasie kopciuszkiem, ale mamy swoje cele transferowe i potrzeby. Nie wchodzimy z innymi klubami w wyścig, lecz mieliśmy opracowany wspólnie z dyrektorem sportowym plan wzmocnień w razie wywalczenia awansu – dodał Górak.
Trener hokeistów Jacek Płachta przygotowuje się do przebudowy drużyny GKS, która w trzech ostatnich latach wywalczyła dwa złote medale i jeden srebrny.
– Przez ostatnie trzy lata mieliśmy bardzo doświadczony zespół. Teraz trzeba go trochę odmłodzić, co nie jest łatwe, bo ciężko w naszej I lidze znależć młodych utalentowanych polskich zawodników. Chcemy znów mieć drużynę, która powalczy o najwyższe cele. Do letnich kłopotów z lodowiskiem jesteśmy już w Katowicach przyzwyczajeni. Zajęcia na lodzie rozpoczniemy na początku sierpnia trenując na tafli w Janowie – stwierdził szkoleniowiec hokeistów GKS.
Do wyjątkowego sezonu w najsilniejszej lidze świata przygotowuje siatkarzy GKS trener Grzegorz Słaby.
– Zmiany w PlusLidze powodują, że ten sezon będzie bardzo trudny. Bezpośrednio spadają z niej aż trzy drużyny i robimy wszystko, żeby jak najlepiej przygotować się do tych rozgrywek tradycyjnie już wyciągając z innych klubów zawodników mniej znanych, którzy u nas się rozwijają i robią postępy – powiedział opiekun katowickich siatkarzy.
Trenera piłkarek GKS Katowice Karolina Koch nie była do końca zadowolona z ostatnich rozgrywek.
– Niedosyt jest, bo nie udało się obronić mistrzostwa, ale jestem zadowolona z pracy, którą wykonaliśmy z drużyną. Utrzymaliśmy się na szczycie zdobywając Puchar Polski i wicemistrzostwo kraju – stwierdziła Koch.
weszlo.com – Oficjalnie: Borja Galan zawodnikiem GKS-u Katowice
Borja Galan był jednym z najlepszych zawodników Odry Opole w zeszłym sezonie, a teraz spróbuje znów zachwycić w nowym klubie. Jego pracodawcą właśnie został GKS Katowice.
Borja Galan reprezentował barwy Odry Opole od stycznia ubiegłego roku. W zakończonym już sezonie rozegrał łącznie 35 spotkań, w których zdobył dziewięć bramek i zaliczył osiem asyst. Jego kontrakt obowiązywał do czerwca i oficjalnie wiadomo już, że nie zostanie przedłużony.
31-latek został bowiem właśnie nowym zawodnikiem GKS-u Katowice. Klub przywitał nowy nabytek w swoich mediach społecznościowych:
– Borja Galan związał się z GieKSą dwuletnim kontraktem. Galan urodził się 26 kwietnia 1993 roku w Madrycie. Jest wychowankiem Atlético Madryt. W akademii tego Klubu spędził 13 lat i nie tylko brał udział w treningach pierwszego zespołu, ale był także w kadrze drużyny trenera Diego Simeone na mecze Ligi Europy. Nie udało mu się zadebiutować w barwach pierwszego zespołu, ale wspomina to jako cenne doświadczenie. W swoim rodzimym kraju występował również w barwach Deportivo de La Coruña, AD Alcorcón, Racing Santander, UD Logrones czy Hercules CF – czytamy w serwisie „gkskatowice.eu”.
widzewtomy.net – Widzew Łódź – GKS Katowice 3:1 (1:1)
Udanie rozpoczęli letnie sparingowe granie piłkarze Daniela Myśliwca. Drużyna Widzewa Łódź pokonała 3:1 beniaminka Ekstraklasy, GKS Katowice. Do siatki gości, w meczu rozgrywanym na płycie głównej przy Piłsudskiego, zdobyli Jakub Łukowski, Jordi Sanchez i z rzutu karnego Fran Alvarez.
[…] W trzeciej minucie piłka do Kastratiego, a ten sprytnie ją przepuszcza do Łukowskiego, który prostopadłym podaniem chciał uruchomić Rondicia, ale zrobił to za mocno i z bramki zdążył wyjść Szczuka. Dwie minuty później długą piłką Cybulskiego obsłużył Żyro, ale młodzieżowiec źle przyjmował piłkę w pełnym biegu. Później schodził do środka, szukając miejsca na oddanie strzału, ale został wypchnięty przez obrońców GKS-u. Od razu po tym aktywniej rywale. Lewą stroną pomknął Mak, dośrodkowywał na Araka, ale jego uderzenie powędrowała daleko obok lewego słupka bramki Krajcirika. W 10. minucie groźnie ruszył GKS. Podopieczni Rafała Góraka zagrali „na ścianę” na skraju pola karnego, a na sam koniec piłka została zagrana w pole karne do Araka. Ten próbował przyjmować, ale dobrze naciskał go Żyro i spokojnie złapał piłkę Krajcirik. Po prawie kwadransie gry wyżej podszedł Widzew i popracował w pressingu. Pod polem karnym rywala piłkę wyłuskał Radomski i będąc na ziemi dzióbnął ją do Łukowskiego. Nowy nabytek łodzian zszedł na prawą nogę i oddał niski strzał. Piłka odbiła się od słupka i trafiła do siatki. Ładne trafienie 28-latka.
Osiemnasta minuta i dobrze z lewej strony w dryblingu Cybulski. Dośrodkował idealnie na nogę Rondicia, ale ten został wypchnięty. Chwilę później znów w okolicach piątego metra futbolówkę dostał znów Bośniak i szukał nabiegającego do strzału kolegi z drużyny. Podawał jednak za późno i uderzenie jednego z widzewiaków zostało bez problemowo zablokowane. 28. minuta i rzut wolny do „Gieksy”. Katowiczanie dośrodkowywali w pole karne, a tam był Jędrych, który poradził sobie z kryciem Ibizy, ale jego strzał poleciał wysoko nad bramką.
Minuta trzydziesta i łodzianie rozgrywają piłkę od tyłu, Krajcirik „wrzucił na konia” Marka Hanouska i jeden z piłkarzy rywali wyłuskał piłkę spod nóg Czecha. Słowacki bramkarz został sam na dwóch i nie miał szans, gdy futbolówka została zagrana na pustą bramkę do Maka. 37. minuta i świetne podanie jednego z piłkarzy GKS-u za plecy defensorów Widzewa. Tam piłkę zdołał przyjąć Arak, który był sam na sam z Krajcirikiem, ale Słowak wygrał ten pojedynek. 41. minuta i z prawej strony ładnie pograł Kastrati z Łukowskim i Kosowianin dogrywał w pole karne. Głową uderzał Rondić i Bośniak domagał się rzutu karnego, jednak sędzia pozostał niewzruszony. Chwilę później kolejne dogranie Kastratiego i piłka tym razem przeszła przez pole karne, trafiając do Cybulskiego. Młodzieżowiec źle trafił w piłkę i bez problemu złapał futbolówkę golkiper GieKSy.
Ależ było groźnie w 52. minucie! Długa piłka na wbiegającego w pole karne Nunesa, a Portugalczyk przyjął piłkę na klatkę piersiową i od razu uderzył z woleja. Minimalnie się pomylił. Pograli koronkowo w sześćdziesiątej drugiej minucie zawodnicy GKS-u, a akcja zakończyła się strzałem z dystansu Galana, jednak pewnie w bramkarski „koszyczek” złapał piłkę Krzywański. W 67. minucie piłkę z lewej strony dośrodkowywał Marzec, ale pewnie wyszedł z bramki Krzywański i złapał piłkę w ręce. Szybko z akcją ruszyli widzewiacy. Długo utrzymywali się przy piłce podopieczni Daniela Myśliwca, ale ostatecznie piłka trafiła przed pole karne do Alvareza. Hiszpan w swoim stylu przełożył rywala przed polem karnym i huknął z lewej nogi, ale niestety trafił tylko w poprzeczkę.
Niedługo później znów uderzał Alvarez, ale tym razem nieczysto trafił w piłkę. W 73. minucie piłkę z lewej strony dostał Sypek, który od razu zagrał ją do Sancheza. Hiszpan wykonał sombrero nad rywalem i znalazł się w dobrej sytuacji strzeleckiej, ale na nasze nieszczęście jego mocne uderzenie powędrowało obok bramki. Kuriozalna sytuacja wydarzyła przy wznowieniu gry od bramki katowiczan. Bramkarz rywala zagrał do obrońcy, a ten przy próbie wybicia trafił w pressującego Sancheza i Widzew wyszedł na prowadzenie. Łodzianie dalej napierali i ruszyli z kolejną akcją. Futbolówkę długo holował Madej, który zdecydował się na strzał z dystansu, ale piłkę do boku sparował Kudła. W posiadaniu piłki dalej byli czerwono-biało-czerwoni, którzy od razu wypracowali sobie jeszcze jedną okazję do zdobycia bramki. Zza pola karnego znów uderzał Alvarez i choć z większym trudem, tak jednak znów poradził sobie z tym strzałem bramkarz GKS-u. W osiemdziesiątej trzeciej minucie w polu karnym dryblował Sypek, który był nieprzepisowo zatrzymywany. Sędzia odgwizdał jedenastkę, do której podszedł Alvarez. Hiszpan pewnym strzałem w prawy górny róg bramki pokonał Kudłę.
Końcówka mocna w wykonaniu widzewiaków. Często znajdują się pod bramką rywala i tworzą spore zagrożenie. W osiemdziesiątej ósmej minucie piłkę przed pole karne wyłożył Sanchez. Tam był Alvarez, który zagrał do lewej strony do Silvy. Portugalczyk nie zdecydował się na uderzenie, a jeszcze starał się dogrywać na głowę hiszpańskiego napastnika. Jordiego uprzedził defensor rywali. Chwilę później prawą stroną ruszył Nunes, który wdał się w drybling. Udało mu się zwieść jednego rywala i zejść na lewą nogę, ale uderzył prosto w obrońcę „Gieksy”. Dziewięćdziesiąta druga minuta, a mecz dalej trwał. Długa piłka na Jordiego Sancheza, który dobrze opanował futbolówkę i zdecydował się na mocny strzał z dystansu. Piłkę na aut bramkowy z dużym trudem sparował Kudła.
SIATKÓWKA
siatka.org – Kolejny sezon libero w GKS-ie
GKS Katowice ma już komplet na pozycji libero. Nic nie zmieniło się w porównaniu do poprzedniego sezonu. Po przedłużeniu kontraktu z Bartoszem Mariańskim, swoją umowę przedłużył także Dawid Ogórek.
Nic nie zmieni się w składzie GKS-u Katowice na pozycji libero. Ponownie duet na tej pozycji stanowić będzie Bartosz Mariański i Dawid Ogórek. Dla tego drugiego będzie to już piąty sezon z rzędu w katowickim zespole, a szósty w ogóle.
Dawid Ogórek w poprzednim sezonie pojawił się na parkiecie w sześciu meczach GKS-u. Najwięcej czasu na boisku spędził w ostatnim, wyjazdowym meczu minionego sezonu z KGHM Cuprum Lubin.
– Każdy, kto zna Dawida wie, jak ważny to zawodnik dla zespołu. Na bardzo wysokim poziomie są jego umiejętności sportowe, ale wykonuje on też ogromną pracę, by jednoczyć drużynę i dba o dobrą atmosferę w szatni. Od początku wiedzieliśmy, że chcemy kontynuować naszą współpracę i Dawid jest dobrym wyborem na tę pozycję – powiedział dyrektor sportowy siatkarskiej GieKSy Jakub Bochenek.
Kontrakt Dawida Ogórka to kolejne już przedłużenie umowy w katowickim klubie. Oprócz wspomnianego już Bartosza Mariańskiego, w GKS-ie zostaje chociażby atakujący Damian Domagała czy środkowy Bartłomiej Krulicki. Zespół nadal prowadzić będzie Grzegorz Słaby.
Poprzedniego sezonu GKS Katowice nie zaliczy do udanych. Katowiczanie zajęli ostatecznie 13. miejsce, w walce o tę pozycję pokonali KGHM Cuprum Lubin.
HOKEJ
hokej.net – Anderson nowym zawodnikiem GieKSy. Ma wzmocnić potencjał ofensywny
GKS Katowice dokonał trzeciego wzmocnienia przed sezonem 2024/2025. Do ekipy wicemistrzów Polski dołączył dziś Stephen Anderson, który podpisał roczny kontrakt. To kanadyjski napastnik, który ostatnio występował w brytyjskiej Elite Ice Hockey League.
Anderson (180 cm, 88 kg) ma 29 lat i urodził się w miejscowości Morrel, położonej na Wyspie Księcia Edwarda. Jest nominalnym skrzydłowym i gra prawym uchwytem kija.
Jego poważna przygoda z hokejem rozpoczęła się od występów w jednej z trzech najlepszych lig juniorskich w Kanadzie – Quebec Major Junior Hockey League gry akademickiej USport. Dodajmy, że z drużyną Uniwersytetu Nowy Brunszwik dwukrotnie sięgał po mistrzostwo i puchar tych rozgrywek
Od 2020 występuje w Europie. Najpierw występował w węgierskim DVTK Jegesmedvék, gdy ten klub rywalizował w słowackiej Tipos Extralidze. Później przywdziewał barwy duńskiego Aalborg Pirates.
Ostatnie dwa sezony rozegrał w Nottingham Panthers, rywalizującym na co dzień w lidze EIHL. 29-letni napastnik rozegrał łącznie 109 meczów, w których zdobył 21 bramek i 23 asysty. Poprzedni sezon zakończył z dorobkiem53 spotkań,5 goli i 10 kluczowych zagrań. Na ławce kar spędził 28 minut, a w klasyfikacji plus/minus wypadł na -19.
– Stephen jest uniwersalnym zawodnikiem, którego można przydzielić do różnych zadań, jeśli chodzi o ofensywę, jak i formacje specjalne. Posiada zmysł do kombinacyjnej gry i przy odpowiedniej skuteczności powinien być istotnym wzmocnieniem konkurencji w naszym ataku – powiedział Roch Bogłowski, dyrektor hokejowej sekcji GieKSy.
Razmuz Waxin-Engback zawodnikiem GKS-u Katowice
GKS Katowice poinformował o sfinalizowaniu czwartego transferu. Siłę ofensywy ekipy z alei Korfantego wzmocnił Razmuz Waxin-Engback. 29-letni Szwed, który złożył podpis pod rocznym kontraktem, posiada w swoim CV występy zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych.
Swoje hokejowe rzemiosło 29-letni napastnik doskonalił w drużynach juniorskich z Nynäshamn. Następnie kontynuował karierę w USA, gdzie reprezentował barwy występujących na poziomie North American Hockey League ekip Indiana Junior Ice oraz Odessa Jackalopes.
Po powrocie do Europy Engback większość swojej kariery spędził w szwedzkiej Hockey Ettan, czyli na trzecim poziomie rozgrywkowym w Szwecji. W 166 rozegranych spotkaniach katowicki gracz zdobył 105 punktów, na które składa się 55 bramek oraz 50 asyst.
W ubiegłym sezonie dobrze zbudowany center (181cm, 91kg)był zawodnikiem Gjøvik Hockey, ekipy występującej na drugim poziomie rozgrywkowym w Norwegii. Rozgrywając 34 spotkania, zdobył 17 bramek oraz zanotował 29 asyst.
– Razmuz w ostatnich sezonach był istotnym ogniwem ofensywy zespołów, w których występował, zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych. Jego styl gry pasuje nam do koncepcji budowy drużyny i liczymy na to, że pokaże pełnię swoich umiejętności w naszej lidze – scharakteryzował zawodnika dyrektor hokejowej sekcji GKS-u Katowice, Roch Bogłowski.
Trzy rozstania z GieKSą
Szefostwo GKS-u Katowice poinformowało swoich kibiców o trzech pożegnaniach. W sezonie 2024/2025 w barwach wicemistrzów Polski na pewno nie obejrzymy takich zawodników jak Shigeki Hitosato, Olli Iisakka oraz Miro Lehtimäki.
Najwięcej czasu w naszej lidze spędził Shigeki Hitosato, który dał się poznać jako miły, niezbyt wysoki japoński napastnik, imponujący na lodzie jednak sprytem i szybkością.
Na polskich ekstraligowych taflach spędził 2 sezony, rozgrywając 115 spotkań. To natomiast przełożył na 46 punktów za 17 bramek i 29 asyst. Przy czym 67 minut spędził na ławce kar oraz wypadł na +12 w klasyfikacji plus/minus.
Drugim hokeistą, który żegna się z ekipą z alei Korfantego jest Olli Iisakka. Wysoki, fiński napastnik cały sezon spędził w katowickim klubie. Wystąpił z nim w Pucharze Kontynentalnym, Superpucharze Polski, Pucharze Polski oraz finale play-off.
Po żadne trofeum nie zdołał jednak sięgnąć, ale do rodzimego kraju może wrócić ze srebrnym medalem. Łącznie, we wszystkich rozgrywkach aż 66-krotnie miał okazję przywdziewać koszulkę GKS-u Katowice. To zamienił na 48 punktów za 19 trafień i 29 kluczowych podań.
Ostatnim z całej trójki jest Miro Lehtimäki, który dołączył do katowickiego klubu przed końcem sezonu zasadniczego, głównie, aby zwiększyć rywalizację o skład w play-offach.
W TAURON Hokej Lidze w tym sezonie zdołał wystąpić w 32 konfrontacjach, co przełożył na 13 „oczek”. To za sprawą pięciu zdobyczy bramkowych oraz ośmiu asyst, w czym aż sześciu pierwszego stopnia.
GieKSa poznała rywali w Pucharze Kontynentalnym
Wicemistrz Polski, GKS Katowice poznał swoich rywali w Pucharze Kontynentalnym. Zmierzą się w nim z Aalborg Pirate, Grenoble Métropole Hockey 38 oraz zwycięzcą grupy D.
Turniej odbędzie się w dniach 15-17 listopada tego roku. Grupa F, w której właśnie przyjdzie się mierzyć katowiczanom, zostanie rozegrana w Danii, w Aalborgu.
Gospodarz tego turnieju to zwycięzca sezonu zasadniczego duńskiej Metal Ligaen. Piraci w półfinale odpadli z Esbjerg Energy, ulegając im 3:4. W pojedynku o brąz pokonali Herning Blue Fox 1:0. Drugim z rywali katowiczan jest francuski Grenoble Métropole Hockey 38. Ekipa dowodzona przez szwedzkiego trenera Pera Hånberga miniony sezon zakończyła również z brązowym medalem. Ostatnim uczestnikiem tej grupy będzie zwycięzca grupy D, w której zmierzy się łotewskie HK Mogo, węgierski Ferencvárosi TC, rumuńska CSM Corona Braszów oraz zwycięzca grupy B.
Wspaniałe zakończenie weekendu! Piłkarze i sztab szkoleniowy GKS Katowice spotkali się dziś na Nowej Bukowej z kibicami GieKSy, aby razem świętować wielki powrót do europejskich pucharów po 23 latach. Zapraszamy do fotorelacji z tego wydarzenia.
Zapraszamy do drugiej galerii ze Szczecina. GieKSa, po szalonej końcówce, zremisowała z Pogonią 1:1 i dostała się do europejskich pucharów. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Kurz już lekko opadł. Wczoraj na Nowej Bukowej świętowaliśmy i już samo to wydarzenie było czymś szczególnym. Kibice w liczbie kilku tysięcy pojawili się na stadionie, aby podziękować drużynie za ten kapitalny sezon. Organizacyjnie i eventowo wyszło top. Fajnie, konkretnie, bez zbędnego przedłużania. Były też stoiska gastronomiczne i atrakcje. Zarówno zagorzali kibice, jak i całe rodziny mogły spędzić tę ciepłą, słoneczną majową niedzielę relaksując się i świętując sukces.
Dziś mamy już nowy tydzień. Część naszej ekipy pojedzie na galę Canal Plus, gdzie – mamy nadzieję – kilka nagród nasi ludzie otrzymają. Rafał Strączek, Arek Jędrych, Bartek Nowak, Rafał Górak – są w nominacjach i liczymy na to, że nagrody wpadną w ich ręce. Faworytem do tytułu Piłkarza Sezonu jest Bartek i oby tak się stało, bo byłoby to niesamowite wyróżnienie dla naszego zawodnika.
Wróćmy jednak do soboty. Przyznam szczerze, że stresowałem się jak nigdy. To znaczy pierwszy stres mnie złapał tydzień wcześniej, bo gdy Colak strzelił dla Legii bramkę w doliczonym czasie gry w Gdańsku – zaczęły się dla nas ciężary. Wówczas ze złości cisnąłem jakąś koszulką o ziemię i cały wieczór miałem zepsuty. Bo wyjściowo mieliśmy się oglądać tylko na Zagłębie Lubin, a jego zwycięstwo w Białymstoku było przecież stosunkowo mało prawdopodobne. Wygrana Legii w Gdańsku spowodowała, że w Szczecinie MUSIELIŚMY zremisować, by Warszawianie nas nie dogonili. Bo w takie cuda, że Legia nie wygra z Motorem nie było co wierzyć.
W samym tygodniu ten stres nieco opadł. Wiadomo, życie się toczyło, praca i różne inne sprawy. Jednak w sobotę rano po pobudce emocje znowu wróciły. Ten dzień był jak egzamin. To nie był mecz jak jeden z wielu – w środku sezonu, że z mniejszymi lub większymi emocjami, ale względnie na luzie do niego podchodzisz. Wiadomo, że mieliśmy kilka takich kluczowych spotkań, głównie w Pucharze Polski. Mieliśmy kilka mega ważnych meczów, gdy znajdowaliśmy się tuż nad lub tuż pod kreską. Jesienny Motor czy chociażby pierwszy mecz w tym roku w Lubinie. Mecz z Rakowem w półfinale Pucharu Polski to był już wielki bonus tej pięknej przygody. I oczywiście żal było braku awansu do finału, ale zaszliśmy tak daleko, że i tak byliśmy zadowoleni. Mecz w Szczecinie miał innego rodzaju rangę. Graliśmy o coś więcej niż tylko super wrażenie wynikające z zajęcia takiego czy innego miejsca w tabeli. Graliśmy o realny cel, którym była przepustka do Europy. Dodatkowo ten cel był tak bliski, bo przecież wystarczyło zremisować, co praktycznie dałoby grę w europejskich pucharach.
A puchary to było wielkie marzenie nas wszystkich. To jest wyjście poza Polskę, poza nasze uniwersum krajowe. To trochę egzotyka, poznanie czegoś nowego, a jeśli się powiedzie – wejście na europejskie salony.
No i najpierw była ta długa i mozolna droga do Szczecina. Tam oczywiście zahaczyliśmy o znaną nam knajpkę z poprzedniego sezonu (więcej w PS). No i pojechaliśmy na mecz. Gdy już byłem na stadionie i usadowiłem się na miejscu na prasówce, czułem, jak stres robi się coraz większy. Zaraz miał się rozpocząć ten decydujący mecz. Zero przyjemności, maksimum skupienia. Oraz nadziei i wiary. To jest ten moment, którego osoba nie do końca zaangażowana nigdy nie zrozumie. Nie chcę tu oczywiście dzielić kibiców na takich i takich, no ale… tak się kibice dzielą. Są te słynne pikniki, które są bardzo potrzebne klubowi. I dla mnie to określenie „piknik” nie jest pejoratywne. To jest specyfika, a nie ocena. To są właśnie te rodziny z dziećmi, kibice, którzy na przykład pojawili się dopiero po otwarciu stadionu, którzy chcą, żeby GKS wygrywał, ale raczej traktują kibicowanie w kategorii relaksu i przyjemności. łapali modę na GKS. Piękna sprawa, też bym tak czasem chciał, ale chyba bym tak nie umiał.
Dla mnie ta identyfikacja z klubem, coś tak mocno wpojonego, wiąże się z tym, że porażki przeżywam boleśnie, a zwycięstwa euforycznie. Nawet jeśli przez jakiś czas emocjonalnie zdystansowałem się – to raczej w formie mechanizmu obronnego, żeby już tak nie cierpieć, a nie jakiejś chęci odejścia. Bo odejść się nie da. Jak 30 lat temu GieKSa pojawiła się w moim sercu i głowie, tak zostanie już na zawsze. To jest jeden z głównych aspektów życia.
Czekałem więc z niepokojem na pierwszy gwizdek, no i on wybrzmiał. Liczyłem na dobrą grę GKS i to, że wynik będzie korzystny. Oczywiście sama dobra gra go nie gwarantowała. Tak to jest w piłce, że gdy dwie wyrównane drużyny grają, to prawdopodobieństwo rozkłada się w jakiś określony sposób. I nawet jeśli na to, że GKS nie przegra szanse wynosiłyby 60-70% to wcale by mnie to nie uspokajało.
Pierwsza połowa… załamała mnie. Zamiast drużyny walczącej o marzenia widziałem zespół bezradny. Jak wydawało mi się, że nie da się zagrać gorzej niż pierwsza połowa z Piastem, tak… dało się jak najbardziej. I to jest ta nasza kochana, ale czasem niesforna GieKSa, która potrafi zagrać świetne zawody przeciw najlepszym zespołom w Polsce, ale czasem prezentuje nam taką kaszanę, że nie ma co zbierać. To co mnie czasem jeszcze wkurza to to, że przeciwnicy jakoś dziwnie potrafią przeciw nam się mobilizować i nagle przypominają się, jak się gra w piłkę. Tak było i w przypadku Pogoni. Od początku Szczecinianie cisnęli i wszelkie teorie, że się podłożą widać było, że nie mają racji bytu. Grali szybko, stworzyli kilka sytuacji i byliśmy w bardzo poważnych opałach.
W końcu stało się nieuniknione – straciliśmy bramkę. Gol sytuacyjny, raczej taki, jakie strzelamy, a nie tracimy, bo po wyrzucie z autu. Za chwilę dostaliśmy informację, że Legia strzeliła i zrobiło się bardzo źle. Do końca pierwszej połowy nie zdziałaliśmy nic. Zero strzałów, xG równe 0. Niezrozumiała była to niemoc.
Wiary nie traciłem, choć czułem, że jesteśmy w ciężkiej sytuacji. Tu już nie mieliśmy bronić – musieliśmy gonić. Co z tą grą było trudne. Ale GKS wielokrotnie po przerwie się budził i wyglądało to lepiej. Pozostawało mieć nadzieję, że tak będzie i tym razem.
I rzeczywiście gra się trochę poprawiła, choć dalej nie był to wybitny mecz. Natomiast Pogoń trochę stonowała, a GKS zaczął atakować i kilka sytuacji sobie wykreował. Mateusz Wdowiak miał setkę, ale strzelił tuż obok słupka. Lukas Klemenz trafił w poprzeczkę. Bartek Nowak główkował pięknie, ale Kamiński wyciągnął to spod poprzeczki. Minuty mijały, trenerzy robili zmiany.
No i zamarliśmy. Portowcy wyprowadzili akcję, po której strzelili drugiego gola. Stadion w euforii. My w rozpaczy. Miałem jednak wrażenie, że jest spalony – ale w początkowej fazie tej akcji, znaczy w okolicach środka boiska. Liczyłem, że sędzia podniesie rękę, więc od razu na niego popatrzyłem. Ludzie jeszcze byli w amoku, z trybun rozległ się tyfon i triumfalna melodia, ale ja już widziałem, że ręka arbitra Sylwestrzaka jest w górze. Czułem więc, że kamień spadł mi z serca. Jak później się okazało, spalony był też w sytuacji samego strzału w polu karnym, gdzie później wybitą piłkę dobijał Kamil Grosicki. O tym już nie wiedziałem i nie wiem, który moment był VAR-owany. W telewizji tej pierwszej sytuacji – gdy Grosik jest na spalony niemal na środku boiska – nie widać. Ja natomiast byłem na żywo przekonany, że ofsajd jest. Któryś z naszych zawodników leżał na murawie i nie wiedział, że gol nie został uznany. Drugi podszedł do niego i mówi – wstawaj.
Byliśmy już totalnie przemeblowani, Arek i Lukas gdzieś tam szaleli w ataku, Adrian na stoperze. Pomieszanie z poplątaniem.
Nie byliśmy jeszcze pogrzebani. Ale czasu było coraz mniej, Powoli kończył się ten regulaminowy. Przerw trochę było i zastanawiałem się, ile doliczy sędzia. Myślałem o sześciu. Dostaliśmy aż osiem. Nadal mnóstwo czasu.
Problem polegał na tym, że atak atakiem, ale bez ręki grał Rafał Strączek. Po którejś interwencji znów mu się odezwał bark i widać było, jak cierpi z bólu. Potem znów padł na murawę. W szale trener Górak kazał mu wstawać i grać, sam Rafał też odesłał fizjoterapeutów, którzy wbiegli na murawę. Było naprawdę nerwowo.
Szczerze mówiąc nie widziałem dobrze tej interwencji Kamińskiego. Znaczy nie byłem pewien, czy to ręce czy klatka, a już tym bardziej, czy było to poza polem karnym. Zdziwiłem się więc, że sędzia znów coś sprawdza na VAR, bo nie miałem pojęcia co, usłyszałem, że tę potencjalną rękę. Pojawił się promyk nadziei. Zaraz sędzia skierował się w stronę bramkarza i już wiedziałem, że to będzie czerwona kartka. Pogoń dokonała pięć zmian? Chyba tak! Jeszcze patrzę w swoje składy i liczę zmiany gospodarzy. Liczę: raz, dwa, trzy, cztery, pięć. Jest! Będzie musiał wejść zawodnik z pola. Więc trzeba zrobić wszystko, by na naszą bramkę z jednorękim Strączkiem nie strzelano, a sami musimy po prostu uderzać na bramkę przeciwnika, ile wlezie.
Padło na Cuića. Napastnika, który strzelił nam gola w pierwszej połowie.
Dobra, z tym „ile wlezie” to przesadziłem. Trzeba dobrze i rozsądnie rozegrać akcję, żeby jako taką pozycję do strzału sobie wyrobić. Nic na hurra. Musimy dojść do okazji, żeby móc oddać celny strzał na bramkę, a to nie musi być takie łatwe. Najpierw rzut wolny po ręce Kamińskiego. Bartek Nowak trafia w mur, potem tracimy piłkę. Nic z tego. Kibice Pogoni w euforii, złapanie piłki i wykop Ciuića fetują niesamowitą wrzawą. Minuty upływają, choć ta przerwa z czerwoną kartką była długa.
W końcu odzyskaliśmy którąś piłkę pod naszym polem karnym i rozprowadziliśmy akcję. Kapitalnie zachował się Borja, który podprowadził piłkę i podał do niepilnowanego Marcela. Świetnie pokazywał się Mateusz Wdowiak, ale jednak były Portowiec zdecydował się na strzał. Dokładnie tak, jak należy. Z szesnastu metrów trzeba uderzyć mocno, gdy w bramce nie stoi w bramkarz.
Piłka wpadła do siatki! GOL! EUFORIA na ławce, sektorze gości, najmniejsza chyba… na boisku. Nasi zawodnicy tym razem wytrawni, cieszą się tak, by spowolnić tę grę i schłodzić rozgrzane głowy wszystkich.
Ja sam wyskakuję z radości na tej prasówce. Zazwyczaj powiem pod nosem „jest”, jakiś lekki gest radości wykonam. Tutaj nie umiałem się pohamować, więc po prostu zacząłem skakać z tej euforii. Coś co wydawało się tak nierealne, żeby w takich okolicznościach wyrównać, stało się faktem. Scenariusz nieprawdopodobny. Teraz pozostawało to tylko utrzymać. Te kilka minut. Pogoń na szczęście już nie atakowała, no i przecież grała w osłabieniu. Jeszcze chwilkę…
Koniec! GieKSa remisuje, nie przegrywa ósmego meczu i zapewnia sobie miejsce w pucharach. Ławka wyskakuje z radości, kibice w ekstazie, GKS Katowice osiąga historyczny sukces.
Ja sam nie widziałem, w co ręce włożyć. Tu zmieniłem tytuł live na „Mamy to!”, tu wrzucam na FB, zaraz nagrywam filmiki z radości. Ręce trzęsą mi się z emocji, przecież dopiero co byliśmy w piłkarskim piekle i nagle znaleźliśmy się w niebie. Niesamowita radość.
Tak jak pisałem w którymś felietonie – były takie mecze, po których nawet nie czułem jakiejś wielkiej radości, bo byłem tak wypruty nerwowo i emocjonalnie. Wówczas czułem raczej ulgę. Tym razem było inaczej. To była czysta, niezmącona radość. Autentycznie byłem przeszczęśliwy każdą komórką ciała.
Tu mnie jakiś dziennikarz ze Szczecina zaczepił, tu znajome twarze, równie radosne jak ja trybunach, na VIP-ach. Mamy to – po 23 latach GieKSa wraca na europejskie boiska.
Nie puszczały mnie te emocje długo. Oczywiście nagrywkę swoją tradycyjną zrobiłem, a w końcu udałem się na salkę konferencyjną. Tam spotkałem tę naszą i nie naszą katowicką ekipę, naszych fotografów, chłopaków z oficjalnej, pofatygował się też Kacper Janoszka, dziennikarz Sportu. Były piąteczki i radość. Gdzieś tam w tle też podśmiechujki, takie wiadomo nie prima sort, bo ktoś do tych pucharów awansował, a ktoś nie. Cóż, kibicowanie bywa nieco małostkowe, nikt nam tego zabronić nie może.
Bardzo się to wszystko przeciągało, długo czekaliśmy na trenerów. Był czas, żeby sobie odpalić fragmenty z Multiligi i zobaczyć na podzielonym ekranie, jak Marcel strzela gola dla GieKSy i jak reagują na to przy Łazienkowskiej. Był czas, żeby emocje opadły, ale opaść nie chciały. W końcu pojawił się trener i konferencja się rozpoczęła.
Mały prztyczek oczywiście dam, jednocześnie znów doceniając nas wszystkich, skromnych chłopaków z Katowic. Byliśmy oczywiście zadowoleni i było to po nas widać, ale naprawdę byliśmy na tej salce stonowani i po prostu wręcz cicho się zachowywaliśmy. Już sobie wyobraziłem, gdyby tam w takich okolicznościach byli „dziennikarze Widzewa” czy „dziennikarze Arki”. Podejrzewam, że ich zajebistość i narcystyczne ego roz…bałoby tę salkę w drobny mak. Byłoby pieprzenie o swoje wspaniałości i że w ogóle Liga Mistrzów, żarty, żarciki i tysiącprocentowy poziom kumatości. Boże, jak ja sobie przypominam te uniwersa, to żenadometr wywala mi poza skale.
Kilka pytań do trenera, już trochę innych, trochę bardziej na luzie, niekoniecznie merytorycznych. Widać było, że Rafał Górak też jest wzruszony, przecież to dla niego kolejny sukces w trenerskiej karierze, ale sukces większy niż taki zwykły, bo od podstaw stworzony i mający swoją kontynuację – najpierw był awans, potem super sezon i spokojne utrzymanie, a teraz puchary. Wszystko stworzone od zera. Absolutnego zera.
Popracowaliśmy jeszcze na salce. Fotografowie wrzucili galerię, ja konferencję, w międzyczasie Flifen zbierał wywiady. W końcu się ogarnęliśmy i ruszyliśmy do samochodu. Radośni i szczęśliwi. Nie zabrakło śpiewów w aucie. Czekała nas długa podróż do domu.
To był bardzo emocjonujący i ekscytujący dzień. Wiedzieliśmy, że musimy osiągnąć konkretny wynik, ale nikt z nas nie spodziewał się, że stanie się to w takich okolicznościach. W 97. minucie. Że obie drużyny na koniec będą grały praktycznie bez bramkarzy. Że otworzy nam się taka szansa.
Było blisko, żebyśmy wracali z nosem spuszczonym na kwintę. Wracaliśmy w wielkiej radości.
W piłce każdy klub ma czasem taką sytuację, że przechyla swoją szalę w doliczonym czasie gry. Każdy klub też mecze w taki sposób przegrywa. To jest czysta statystyka, grając dziesiątki czy setki meczów – coś takiego co jakiś czas się musi przydarzyć. Nie jest natomiast dane każdemu, żeby taki gol decydował o sukcesie czy klęsce w całym sezonie. To dotyka tylko niektórych. I niesamowite jest to, że my doświadczyliśmy tak potężnej klęski, gdy Witan nam strzelał gola w ostatniej minucie ostatniej kolejki. A teraz los nam oddał i to my na sam koniec, w tym horrorze okazaliśmy się zwycięzcami. To jest unikatowe doświadczenie. Coś, co w naszych kibicowskich sercach pozostanie już na zawsze.
Dłużyła się ta podróż bardzo. Śledziłem, co tam w necie na nasz temat piszą. A gdy po piątej wróciłem do domu, to zamiast pójść spać, zaparzyłem herbatkę i siedziałem jeszcze godzinę i oglądałem fragmenty Multiligi z kluczowymi momentami. Człowiek naprawdę jest chory psychicznie. Chory na punkcie swojego klubu.
Ten sezon doświadczył nas kilkoma bardzo trudnymi momentami. Stracony gol w doliczonym czasie gry przy Łazienkowskiej czy porażka w karnych z Rakowem. Straszna frustracja po meczu z Cracovią. Żal po Arce. Sama inauguracja sezonu bardzo słaba – punkt w dwóch meczach. Trochę tego było. Ale dużo więcej było momentów radosnych. Takich, że wracaliśmy z meczu i byliśmy bardzo zadowoleni. Gol Marcela i końcowy gwizdek to była wisienka na torcie.
Teraz nadszedł czas odpoczynku. Będziemy śledzić różne newsy dotyczące GieKSy. Terminarzowe czy transferowe. W połowie czerwca zasiądziemy z wielką ciekawością do internetu czy gdzie tam to losowanie będzie można śledzić. I zobaczymy gdzie nas wywieje. Czy do dalekiego Kazachstanu, a może po sąsiedzku Słowacja? A może Bałkany? Będzie to bardzo, bardzo ekscytujące.
Ale na razie odpoczywajmy. Zobaczymy jeszcze sobie baraże, żeby poznać komplet uczestników ekstraklasy w przyszłym sezonie. Oczywiście z naszym udziałem. Bo GieKSa już nie jest w ekstraklasie na dorobku. GieKSa jest z ekstraklasą zrośnięta. Jesteśmy jedną z twarzy najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce. Nadajemy jej kolorytu – rodzinną postawą, kultem pracy, niesamowitą determinacją i widowiskową grą. GieKSa robi wszystko, by na nowo stać się marką. Solidną marką piłkarską. I wygląda na to, że już za chwilę to stanie się rzeczywistością.
Najnowsze komentarze