Piłka nożna
W Chojnicach o przełamanie passy
Po wpadce w ostatniej kolejce z Puszczą Niepołomice, zawodnicy GKS Katowice udają się do województwa pomorskiego, by zmierzyć z Chojniczanką Chojnice – absolutnym beniaminkiem na drugim szczeblu piłkarskich rozgrywek. Cel jest oczywisty – wygrać i przerwać serię bez zwycięstwa na obcych boiskach.
Kubeł zimnej wody na rozpalone głowy zarówno piłkarzy, jak i kibiców GKS, wylali zawodnicy Puszczy Niepołomice. Wskazywani przed pierwszym gwizdkiem na pożarcie piłkarze Niepołomic dzielnie stawiali opór katowiczanom. Ba, tuż przed przerwą zdołali uzyskać prowadzenie po rzucie karnym sprokurowanym przez Alana Czerwińskiego. Na „raty” Łukasza Budziłka pokonał sam poszkodowany – Sebastian Janik. W drugiej części spotkania gra zrobiła się bardziej otwarta, a goście upatrywali swoich szans w kontrach, które mogły ostatecznie pogrążyć piłkarzy GKS. Jednak w końcówce meczu do wyrównania doprowadził Janusz Gancarczyk, a podział punktów przy Bukowej przyjęto z pokorą i chęcią poprawy w następnym spotkaniu. O możliwość zgarnięcia 3 punktów gracze GieKSy muszą się udać do Chojnic, by skonfrontować się z Chojniczanką.
Rywal z północy Polski po raz pierwszy w historii mierzy się na tym szczeblu rozgrywek. W poprzednim sezonie Chojniczanka Chojnice awansowała z drugiego miejsca, plasując się tuż za ROW Rybnik. Teraźniejszość dla beniaminka nie rysuje się w czarnych barwach. Z 15 punktami na koncie „Żółto-Biało-Czerwoni” zajmują 10. miejsce z bilansem bramkowym 10-9. Dotychczas zdołali pokonać Kolejarza Stróże (3:1), Wisłę Płock (2:0), Sandecję Nowy Sącz (1:0) oraz – ostatniego rywala GKS – Puszczą, wygrywając w Niepołomicach 2:1. Jest to także jedyne zwycięstwo w meczach wyjazdowych. Rezultaty remisowe gospodarze uzyskali w potyczkach z Olimpią Grudziądz (1:1), Termaliką Bruk-Bet Nieciecza (0:0) i GKS Tychy (1:1). Wyższość przeciwnika chojniczanie musieli uznać w rywalizacji z GKS Bełchatów (0:1), Stomilem Olsztyn (0:1), Flotą Świnoujście (0:2) oraz OKS Brzesko (0:1).
Kadra zespołu trenera Mariusza Pawlaka jest pozbawiona wielkich nazwisk, natomiast jest zbilansowana i wyrównana. O skuteczność pomorskiej ekipy ma zadbać Maciej Ropiejko, który 4-krotnie pokonywał bramkarzy przeciwników w bieżących rozgrywkach. 27-latek w poprzednim sezonie grał w Górniku Łęczna, jednak nie był tak skuteczny, gdy grał jeszcze w Pogoni Szczecin czy Kotwicy Kołobrzeg. Jednak dobra skuteczność wynikała z gry na boiskach… drugiej ligi (trzeci poziom rozgrywek). Drugim zawodnikiem z pary napastników jest Tomasz Mikołajczak – strzelec dwóch bramek. W dotychczasowej karierze 25-letniego wychowanka Obry Kościan największym sukcesem jest Mistrzostwo Polski w barwach Lecha Poznań w sezonie 2009/2010, gdzie rozegrał aż 24 mecze na boiskach T-Mobile Ekstraklasy i zdobył 4 gole. Napastnik jednak nie wystąpi w jutrzejszym spotkaniu z powodu czwartej żółtej kartki, uzyskanej w potyczce z OKS Brzesko. Spokój i dyscyplinę w obronie ma zagwarantować Błażej Radler. Stoper jest dobrze kojarzony z występów w Górniku Zabrze, dla którego rozegrał 105 meczy w Ekstraklasie. Wiosną tego roku grał w ROW Rybnik, przyczyniając się do awansu rybniczan do Pierwszej Ligi. Kolejnym zawodnikiem z bogatym doświadczeniem jest 34-letni Robert Bednarek. Amica Wronki, Korona Kielce i Arka Gdynia – to są kluby, w których rozegrał łącznie 114 spotkań na najwyższym poziomie rozgrywek, okraszając jedynie… 1 golem. Jedynym zawodnikiem mającym komplet 11 meczy w pełnym wymiarze czasowym jest Daniel Chyła. 25-letni pomocnik, mający w przeszłości występy w Górniku Polkowice, Flocie Świnoujście i OKS Brzesko, nierzadko jest ustawiany w formacji defensywnej, dbając o utrudnienie przeciwnikowi dostępu do bramki Konrada Jałochy.
Chojniczanka – pomimo debiutu w Pierwszej Lidze – prezentuje się poprawnie. Osiągane przez chojniczan rezultaty nie gwarantują jej walkę o awans, ale też nie grożą spadkiem. Jest to zespół ze średniej półki, który należy zdominować od początku meczu. Potrzebna jest kreatywność i mobilność zawodników ofensywnych, taką jaką choćby katowiczanie prezentowali podczas rywalizacji z Arką Gdynia czy też Dolcanem Ząbki. Wystarczy tylko puścić w niepamięć ostatnie niepowodzenie z Puszczą i wrócić na właściwe tory. Zwycięstwo w Chojnicach umocniłoby GKS Katowice w czołówce tabeli, a także przerwałoby passę bez wygranej na wyjazdach, która trwa od 7 spotkań.
Chojniczanka Chojnice – GKS Katowice, 12 października, godz. 15:00.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze