Piłka nożna
Widzew: słabsze wyniki mamy na wyjeździe…
Widzew Łódź w okresie ostatniej dekady przebył drogę z nieba do piekła i z powrotem.
Po sezonie 2013/14 łodzianie zaliczyli spadek do I ligi. Po kolejnym sezonie Widzew zanotował kolejny spadek sportowy, po którym miał grać w II lidze. Ze względu na długi, które się ciągnęły za klubem, RTS nie otrzymał licencji na grę w nawet w III lidze. Stało się to przyczynkiem do powstania „nowego” Widzewa. Drużyna wystartowała w IV lidze i po trzech latach (w sezonie 2018/19) awansowała do II ligi. Obecnie czerwono-biało-czerwoni trzeci sezon występują na boiskach PKO BP Ekstraklasy. W poprzednich dwóch sezonach zajmowali na koniec rozgrywek odpowiednio dwunastą i dziewiątą lokatę.
W trwających rozgrywkach Widzew jest sąsiadem GieKSy w tabeli – jedenaście zdobytych punktów (trzy zwycięstwa i po dwa remisy oraz porażki) pozwala mieć trzy punkty przewagi nad nami. W meczach rozgrywanych na wyjeździe RTS spisuje się gorzej niż u siebie. W wyjazdowych spotkaniach drużyna zdobyła cztery punkty, bramki 4-5. W tych meczach Widzew zanotował następujące wyniki: na inaugurację rozgrywek zremisował ze Stalą Mielec 1:1, następnie w trzeciej kolejce pokonał Cracovię 3:1, w piątej rundzie RTS przegrał z Pogonią 0:2 i w ostatnim spotkaniu przed przerwą reprezentacyjną przegrał z Jagiellonią 0:1.
W meczu ze Stalą Widzew otrząsnął się z przewagi gospodarzy po dwudziestu minutach gry. W tym okresie FKS miał dwie dobre sytuacje na strzelenie gola. Łodzianie odpowiedzieli strzałami Alvareza, Sypka i Klimka, ale były albo za słabe, albo zablokowane. Tuż przed przerwą Stal zdobyła gola po błędzie obrońców czerwono-biało-czerwonych. Druga połowa zaczęła się od dobrej sytuacji gospodarzy, jednak strzał minął bramkę przyjezdnych. RTS posiadała lekką przewagę i miał kilka dobrych sytuacji na strzelenie gola. W 62. minucie goście strzelili nawet bramkę, ale analiza VAR spowodowała, że gol nie został uznany. Widzewiacy dopięli swego dziesięć minut później i doprowadzili do remisu.
W kolejnym wyjazdowym spotkaniu, z Cracovią Widzew zdołał odwrócić losy spotkania, po straconej bramce w czwartej minucie meczu. Goście wyrównali jeszcze w pierwszej połowie za sprawą ładnego strzału sprzed pola karnego. W drugiej połowie obraz gry nie uległ dużej zmianie: jedni i drudzy starali się zagrozić bramce przeciwnika. Pół godziny przed końcem spotkania sędzia przerwał rozgrywki na ponad dziesięć minut ze względu na „zawody sportowe” na dachu stadionu przy ulicy Kałuży. Przerwa lepiej wpłynęła na piłkarzy Widzewa, którzy do końca spotkania mieli nieco więcej z gry i strzelili dwie bramki. Po tym spotkaniu piłkarze RTS-u zameldowali się (na krótko) na pozycji wicelidera rozgrywek.
Po meczu z Pogonią goście mogą się cieszyć, że przegrali tylko 0:2. Przewaga Portowców nie podlegała dyskusji, Widzew starał się zdobyć bramkę z kontrataku. Pierwsza bramka padła w pierwszej połowie po błędzie obrony gości, druga po dokładnym podaniu Grosickiego i kolejnym błędzie w obronie Widzewa.
Mecz w Białymstoku RTS rozpoczął się podobnie jak w Krakowie – od szybko straconej bramki, już w drugiej minucie spotkania. Goście nie mieli pomysłu, w jaki sposób skutecznie przeprowadzić atak. Jagiellonia specjalnie nie forsowała tempa, widząc, że przeciwnik nie za bardzo jest w stanie im zagrozić. Pod koniec pierwszej połowy drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę otrzymał najskuteczniejszy zawodnik Widzewa Fran Álvarez. W drugiej części meczu gospodarze kontrolowali przebieg gry, a RTS w dalszym ciągu nie potrafił skonstruować dobrej do strzelenia gola akcji.
Z dziewięciu strzelonych bramek przez Widzew trzy zdobył wspomniany Fran Álvarez, kolejni na tej liście są Jakub Łukowski i Imad Rondić, którzy zanotowali po dwa celne trafienia. Najlepszymi asystentami są z kolei Antoni Klimek i Imad Rondić, którzy mają po dwie asysty.
W drużynie Daniela Myśliwca nikt nie pauzuje za nadmiar kartek, do składu może wrócić za to Juan Ibiza, który w meczu z Jagą pauzował za cztery otrzymane żółte kartki.
W kadrze zespołu gości znajduje się Bartłomiej Pawłowski, były piłkarz GieKSy, który grał w naszej drużynie jesienią 2011 roku. Pawłowski w maju zerwał więzadła krzyżowe i nie zobaczymy go na boisku.
W ubiegły czwartek drużyna RTS-u rozegrała sparing z Wisłą Płock, który wygrała 3:0. Po tym spotkaniu piłkarze mieli trzy dni przerwy w treningach. Jutro (w czwartek) po treningu drużyna wsiądzie do autokaru i rozpocznie podróż do Katowic.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze