Piłka nożna
Więcej zimna niż gorących emocji w walentynkowy weekend
21. kolejka PKO BP Ekstraklasy odbyła się w dniach 14-17 lutego 2025 roku. Padły 23 gole, a aż trzech zawodników zaliczyło dublet. Największym zaskoczeniem było wysokie zwycięstwo najsłabszej w tym sezonie drużyny. Obejrzeliśmy też niezbyt ciekawy pojedynek derbowy w Katowicach, a także piłkarskie szachy w meczu na szczycie. Piłkarze na boiskach walczyli nie tylko z rywalami, ale i z mrozem.
W walentynkowy wieczór rozgrywki 21. kolejki rozpoczęły drużyny Cracovii i Korony Kielce. W pierwszej połowie goście wyszli na prowadzenie po samobójczym trafieniu Ghity. Na początku drugiej połowy gracz drużyny przyjezdnej – Miłosz Przyboński otrzymał drugą żółtą, a w konsekwencji czerwoną kartkę i Cracovia z pełną parą przystąpiła do próby odrabiania strat. Udało się to dopiero w doliczonym czasie gry, gdy w zamieszaniu w polu karnym piłkę do siatki skierował Sokołowski. Jak to na Pasy przystało – mecz zakończył się remisem – dla nich już… piątym z rzędu. Wieczorem odbył się mecz na szczycie, czyli spotkanie Lecha Poznań z Rakowem Częstochowa. Był to bardzo zacięty i wyrównany pojedynek. Najpierw do siatki trafił Ishak, lecz sędzia odgwizdał pozycję spaloną i nie zaliczył tego trafienia. Tak samo było chwilę później przy trafieniu Brunesa. Dopiero w doliczonym czasie pierwszej połowy dośrodkowanie z rzutu rożnego wykorzystał Svarnas i goście wyszli na prowadzenie. W drugiej połowie obaj bramkarze mieli dosyć dużo pracy, ale wynik już się nie zmienił. Tym samym Raków zrównał się punktami z Lechem, który przegrał już drugi raz z rzędu i roztrwonił swoją przewagę.
W sobotę odbył się mecz outsidera ligowej tabeli – Śląska Wrocław z Widzewem Łódź. Niespodziewanie wrocławianie wygrali to spotkanie aż 3:0! Bramkę i asystę zaliczył Piotr Samiec-Talar, który został okrzyknięty bohaterem spotkania. Widzew nie dość, że nie umiał się postawić Śląskowi, to jeszcze kończył ten mecz w dziesiątkę po czerwonej kartce Kwiatkowskiego. Śląsk pomimo swojego przebłysku nadal traci do bezpiecznej pozycji aż 7 punktów. Jeszcze więcej działo się w meczu Górnika z Radomiakiem. Bardzo szybko na prowadzenie wyszli zabrzanie, bo już w 4. minucie. Fenomenalnym uderzeniem z dystansu popisał się Josema. Kwadrans później wyrównali goście po strzale z rzutu karnego. W 39. minucie Josema znów trafił do bramki po zamieszaniu w polu karnym, a Radomiak jeszcze przed przerwą zdołał wyrównać. Wygraną Górnikowi zagwarantował Lukas Podolski, który strzelił trzeciego gola dla Górnika w tym meczu i trzeciego swojego w bieżącym sezonie. W sobotni wieczór Legia zmierzyła się z Puszczą Niepołomice. Prowadzenie Legionistom dał Bartosz Kapustka, który zdobył ósmego gola w tym sezonie. Kolejną bramkę dołożył jeszcze w pierwszej połowie Kapuadi. Wynik do końca nie uległ już zmianie i Legia wygrała z Puszczą… pierwszy raz w historii ich spotkań na poziomie Ekstraklasy (wszystkie trzy dotychczasowe kończyły się remisem).
W mroźne niedzielne południe spotkały się ze sobą drużyny Stali Mielec i Pogoni Szczecin. Na przerwę drużyny schodziły przy bezbramkowym remisie. Zaraz po przerwie na listę strzelców wpisał się Koulouris, a drugą bramkę dołożył Przyborek. W samej końcówce Stal zdobyła bramkę kontaktową, lecz nie wydarzyło się nic więcej i mecz zakończył się zwycięstwem gości. Dla Pogoni – już trzecim z rzędu! Po południu byliśmy świadkami derbowego spotkania GKS-u z Piastem Gliwice. Trudny był to mecz do oglądania, a walka odbywała się głównie w środku pola i mało było klarownych sytuacji. Mecz zakończył się bezbramkowym remisem. Wieczorem Jagiellonia podejmowała Motor Lublin. W 27. minucie Kubicki dał prowadzenie gospodarzom. Przed przerwą ukarany czerwoną kartką został Sergi Samper z Motoru, więc w drugiej połowie Mistrzowie Polski mieli ułatwione zadanie, i dołożyli jeszcze dwie bramki i pewnie zwyciężyli w spotkaniu z beniaminkiem.
W poniedziałek odbyło się jedno spotkanie. Inny beniaminek Lechia Gdańsk pojechała do Lubina, gdzie pokonała miejscowe Zagłębie 3:1. Dublet w tym meczu zaliczył Bobcek, a Lechia tak samo jak GieKSa zdobyła po przerwie zimowej 7 punktów w trzech meczach i dała jasny sygnał, że problemy organizacyjne nie idą w parze z formą sportową.
Cracovia – Korona Kielce 1:1
Lech Poznań – Raków Częstochowa 0:1
Śląsk Wrocław – Widzew Łódź 3:0
Górnik Zabrze – Radomiak Radom 3:2
Legia Warszawa – Puszcza Niepołomice 2:0
Stal Mielec – Pogoń Szczecin 1:2
GKS Katowice – Piast Gliwice 0:0
Jagiellonia Białystok – Motor Lublin 3:0
Zagłębie Lubin – Lechia Gdańsk 1:3
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze