Nie mam szczęścia do tej Wisły Płock. Co prawda byłem już na stadionie w Płocku cztery razy, ale ostatni mój pobyt tam to rok 2011. W poprzednim sezonie nie udałem się na ten specyficzny obiekt i teraz historia się powtarza. Przyczyna dokładnie ta sama – edukacja. Postaram się jednak sięgnąć pamięcią do tych meczów w Płocku, na których miałem przyjemność być.

Pierwszominutowy Sobczak
W 2008 roku w kwietniu GieKSa Piotra Piekarczyka wybrała się do Płocka. Mieliśmy jeszcze cień nadziei na awans do ekstraklasy, ale trzeba było ten mecz wygrać. Niestety już w pierwszej minucie marzenia mocno się oddaliły, bo gola dla Wisły strzelił Paweł Sobczak. Tak, tak, ten zawodnik już kilka miesięcy później został piłkarzem GieKSy i jak szybko się pojawił, tak szybko zniknął. Kilka bramek zdążył strzelić i był chyba najlepszym z zaciągu emerytów. Myślę, że mógł więcej dać drużynie.

Wyrównał Krzysztof Kaliciak, ale w drugiej połowie ukłuł Adrian Mierzejewski. Ten zawodnik plus Sławomir Peszko startowali do swoich „karier”. Można powiedzieć, że lepiej za granicą odnalazł się Mierzejewski, który kilka dobrych sezonów – z sukcesami – pograł w Trabzonsporze. A Peszko tuła się gdzieś między Niemcami, a Anglią i nie potrafi się ustabilizować. Do tego ciągnie się za nim afera z taksówkarzem, choć tak naprawdę on sam tylko wie, jak było naprawdę.

Mecz ten filmowałem z niższych partii trybun, chyba z VIP-ów i coś mi się zdaje, że wszystkim zasłaniałem 🙂

Maro na płocie
Sierpniowy mecz sezonu 2008/09 zapamiętałem głównie z kapitalnej radości Krzysztofa Markowskiego po strzeleniu bramki. Podbiegł do sektora gości i wskoczył na płot ciesząc się razem z kibicami. On na płocie, a kibice zbiegający z wyższych rzędów to był niezapomniany widok.

Niestety ostatecznie GieKSa ten mecz przegrała. Po meczu rozmawiałem z Jackiem Wiśniewskim i był to w jednym momencie jeden z najbardziej absurdalnych wywiadów, jakie przeprowadziłem. Jako że jest w archiwach oficjalnej strony GieKSy przytoczę ten fragment wypowiedzi popularnego Wiśni:

„Grzesiu Bonk i Tomek Prasnal są moimi bardzo dobrymi przyjaciółmi. Była taka sytuacja, że dzwoniłem do Grzesia i mówiłem mu, że „gramy dzisiaj na siebie”, bo Grzesiu gra w środku pomocy. W tle Tomek Prasnal krzyczał „nie chcę mi się z Tobą gadać, ida kupa”, ja mu natomiast odpisałem sms-em: „Tomuś, to jest tylko Wisła Płock, nie trzeba iść do ubikacji”, na co on mi napisał, że „dwa razy byłeś szyty, więc uważaj, żeby nie było trzeciego razu”.

Kanonada
Za Adama Nawałki GieKSa grała efektownie i skutecznie. Po rundzie jesiennej zespół był najskuteczniejszą ekipą na wyjeździe w całej pierwszej lidze. Na ten dorobek składały się m.in. trzy gole strzelone w Płocku. Mieliśmy jednak bardzo duży niedosyt, bo w pewnym momencie GKS prowadził już 3:1, by ostatecznie zremisować. Ciekawe bramki padały w tym meczu i… fatalnie bronił bramkarz rywali. Najpierw wypluł piłkę po strzale z wolnego Piotra Plewni i dobił Kaliciak. Drugą bramkę strzelił po bardzo ładnej akcji Grzegorz Goncerz i… odniósł przy tym golu kontuzję albo przynajmniej mocno się potłukł. Trzeci gol to już zupełne kuriozum, bramkarz Mierzwa miał już piłkę w rękach i nieatakowany w tylko sobie znany sposób wyrzucił ją pod nogi Bartosza Iwana. Trzy gole w ciągu 11 minut. Niestety potem było już tylko gorzej.

Żarówka Edisona
Pierwsze wyjazdowe zwycięstwo Rafał Górak odniósł właśnie w Płocku. GieKSa wygrała 2:0 po golach Adriana Napierały i Mateusza Zachary. Spotkanie było bardzo dobre w naszym wykonaniu. My natomiast komentowaliśmy ten mecz w radiu z Tomkiem i pozwoliliśmy sobie na taki mały żart. W Wiśle Płock grał bowiem niejaki Edison.

Dlaczego więc komentatorzy RadiaSK komentują mecz z żarówką w ustach?
Żeby wyrażali się jaśniej.

Haha, powiało górnolotnym dowcipem 🙂

Jak będzie teraz?
Wierzymy, że GieKSa znów wygra w Płocku, bo ostatnie trzy spotkania tam były bez porażki. No i trzeba sukcesywnie gromadzić punkty!

A na koniec filmik z Maro na płocie 🙂