Piłka nożna Prasówka
Wymowne tytuły po meczu GKS Katowice-Garbarnia 2:1: Poszli za ciosem, GKS Katowice atakuje czołówkę
Zapraszamy do przeczytania fragmentów opinii mass mediów na temat wczorajszego meczu GKS Katowice – Garbarnia Kraków. GieKSa wygrała przy Bukowej 2:1 (0:0).
dziennikzachodni.pl – GKS Katowice – Garbarnia Kraków 2:1
[…] Po pierwszej bezbarwnej połowie w szatni GKS Katowice musiało być gorąco. Na boisko wrócił zespół zdecydowanie bardziej zdeterminowany i co najważniejsze skuteczniejszy.
Pierwszy gol padł w 59 minucie. Adrian Błąd wrzucił piłkę do Arkadiusza Jędrycha i piłka wpadła do siatki w „długim” rogu krakowskiego bramkarza.
Garbarnia jeszcze nie otrząsnęła się z wrażenia, a już przegrywała dwiema bramkami. Piłkę przejął Adrian Błąd, oddał ją Krystianowi Sanockiemu, a akcję płaskim strzałem zakończył Arkadiusz Woźniak.
Goście zaczęli szukać swojej szansy z większą determinacją. Za pierwszym razem zostali złapani na pozycji spalonej, ale tuż przed końcem spotkania dopięli swego i ostatnie sekundy były dość nerwowe.
Słabo spisywał się sędzia meczu, który sprawiał wrażenie zagubionego.
sportdziennik.com – GKS Katowice – Garbarnia Kraków. Poszli za ciosem
Choć katowiczanie znów stracili gola w doliczonym czasie gry, to zdołali odnieść drugie zwycięstwo z rzędu.
[…] Choć trener Rafał Górak zdecydował się na identyczną jedenastkę jak w ostatnim meczu, to przed przerwą nie stanowiła ona monolitu. Miejscowym nie można było odmówić chęci zdobycia bramki, ale ich akcje były zbyt czytelne i długo nie stanowiły większego zagrożenia. Na w miarę groźniejszą sytuację trzeba było czekać do 23 minuty, kiedy w polu karnym odważnie przedarł się Krystian Sanocki, który dograł piłkę do Filipa Kozłowskiego, ale ten został zablokowany. Mający w nogach 120 minut pucharowego meczu z Chojniczanką krakowianie radzili sobie całkiem nieźle; wybijali rywali z uderzenia, często uciekali się do fauli i próbowali się odgryzać kontrami. Jedna z nich mogła przynieść im gola. Daniel Morys przedarł się pod pole karne i zdecydował się na strzał. Piłka zmierzała do siatki tuż przy słupku, ale świetną interwencją popisał się Bartosz Mrozek.
Ta sytuacja zapowiadała znacznie większe emocje po zmianie stron i faktycznie spotkanie nabrało rumieńców. Zaczęło się jednak od kontuzji aktywnego Szymona Kiebzaka, która… ożywiła poczynania miejscowych. Nie minęło 7 minut, a cieszyli się z gola, bo dośrodkowanie Adriana Błąda precyzyjną „główką” w „długi” róg sfinalizował Arkadiusz Jędrych. Katowiczanie poczuli się pewniej, co zaowocowało drugim trafieniem. Rozkręcający się z każdą akcją Błąd odebrał piłkę Kacprowi Laskosiowi i uruchomił Sanockiego, a z jego podania skorzystał Arkadiusz Woźniak, uderzając w okolicę dalszego słupka. Dwubramkowe prowadzenie zachęciło gospodarzy do tworzenia kolejnych okazji. O ile ta zmarnowana przez Michała Gałeckiego, który wykończył podania Grzegorza Rogali wzdłuż bramki nie była 100-procentowa, o tyle sytuację Urynowicza do tej kategorii już można zaliczyć. Znakomicie wypuszczony przez Błąda „Uryn” stanął oko w oko z bramkarzem i właściwie mógł się go zapytać, gdzie posłać mu piłkę, a uderzył prosto w niego. Wielu w tym momencie złapało się za głowę, bo w 78 min mecz praktycznie byłby zamknięty. Zmarnowane okazje lubią się mścić i nie inaczej było w tym spotkaniu, ale grających w tym sezonie w kratkę krakowian stać było tylko na jednego gola. Padał on w doliczonym czasie gry, a najwięcej zimnej krwi w zamieszaniu na polu karnym zachował Tomasz Kołbon, uderzając mocno po dośrodkowaniu z rzutu rożnego. Wielu fanów GieKSy z pewnością odetchnęło, że nie była to bramka na remis.
sportowefakty.wp.pl – Wigry Suwałki wygrały na górze tabeli. GKS Katowice atakuje czołówkę
Nie zmienia się sytuacja na pozycji lidera. Wigry Suwałki odniosły zwycięstwo 2:1 ze Stalą Rzeszów i prawie bez potknięć zmierzają w kierunku Fortuna I ligi. W identycznym wymiarze wygrali swoje mecze GKS Katowice oraz Górnik Polkowice.
[…] GKS Katowice poprawia wyniki na własnym stadionie. W konfrontacji z Garbarnią Kraków nie obyło się bez tradycyjnego gola straconego w doliczonym czasie, ale zdobyta wcześniej przewaga pozwoliła na odniesienia zwycięstwa 2:1
garbarnia.krakow.pl – Zadecydowały trzy minuty
[…] Garbarnia Kraków do Katowic wyruszyła osłabiona, bowiem trener Łukasz Surma nie mógł skorzystać z trzech zawodników, którzy w pucharowym starciu przeciwko Chojniczance wystąpili od pierwszej minuty. Z urazami zmagają się Michał Feliks, Mateusz Duda i Rafał Górecki.
[…] Jako pierwsi podczas środowej rywalizacji pod bramką rywala zagościli „Brązowi”. W 5. minucie spotkania Błażej Radwanek dośrodkował piłkę w pole karne, tam zgrywał ją Jakub Bąk, lecz defensorzy GKS-u uprzedzili Kamila Kuczaka, do którego adresowane było podanie i oddalili zagrożenie. Siedem minut później Jakub Kowalski wstrzelił piłkę z rzutu rożnego w światło bramki katowiczan, jednak Bartosz Mrozek zachował czujność udanie interweniując. Wraz z upływem kolejnych minut przez większość czasu przy piłce utrzymywali się zawodnicy trenera Rafała Góraka, natomiast mocno zorganizowani na własnej połowie „Garbarze” oczekiwali na swoje szanse i wyprowadzanie groźnych kontrataków.
W 19. minucie spotkania gospodarze odzyskali futbolówkę na własnej połowie i przeprowadzili szybką akcję, którą kończył uderzeniem z narożnika pola karnego Filip Kozłowski. Piłka minęła bramkę Aleksandra Kozioła i opuściła boisko. Cztery minuty później w „szesnastce” Garbarni przedzierał się Krystian Sanocki, a piłka natychmiast trafiła pod nogi Kozłowskiego. Ten bez zastanowienia uderzył, lecz dobrze interweniował Kozioł wybijając piłkę na rzut rożny.
Najlepszą sytuację przed przerwą do objęcia prowadzenia podopieczni trenera Łukasza Surmy stworzyli sobie w 40. minucie spotkania. Daniel Morys odwrócił się z piłką w polu karnym GKS-u i uderzył na bramkę gospodarzy. Refleksem w tej sytuacji wykazał się Bartosz Mrozek, który w ostatniej chwili odbił do boku piłkę zmierzającą do siatki.
W drugiej części spotkania odważniej w ofensywie zaczął prezentować się GKS, co przełożyło się na sytuacje podbramkowe. W 58. minucie kolejną dobrą interwencje na swoim koncie zapisał Kozioł. Chwilę później był jednak bezradny. Adrian Błąd dośrodkował w pole karne, a tam najwyżej wyskoczył Arkadiusz Jędrych, który strzałem po długim rogu pokonał golkipera „Brązowych”. Trzy minuty później gospodarze odzyskali piłkę na połowie Garbarni, a ta natychmiast znalazła się w posiadaniu Arkadiusz Woźniaka, który płaskim uderzeniem podwyższył prowadzenie dla swojej drużyny.
W 70. minucie meczu Błażej Radwanek postanowił uderzyć z dystansu, a piłka po drodze odbiła się jeszcze od Jakuba Bąka i zatrzepotała w siatce. Niestety pomocnik Garbarni był na spalonym i arbiter spotkania bramki nie uznał. Podopieczni trenera Łukasza Surmy ambitnie walczyli do samego końca. W końcowych minutach meczu na bramkę Mrozka uderzał Artur Balicki, lecz za słabo by zaskoczyć golkipera z Katowic. W doliczonym czasie gry bramkę dla krakowian zdobył Tomasz Kołbon, lecz jak się później okazało było to tylko trafienie honorowe.
gazetakrakowska.pl – Piłkarze Garbarni stracili komplet punktów w Katowicach
W wyjazdowym meczu 11. kolejki II ligi piłkarskiej Garbarnia Kraków przegrała z faworyzowanym GKS-em Katowice 1:2. To jest jej czwarta porażka w tym sezonie – druga na boisku rywala.
W pierwszej połowie obie drużyny rzadko stwarzały sytuacje podbramkowe. „Brązowi” bardzo dobrze spisywali się w defensywie; gospodarze mieli duże problemy ze sforsowaniem ich obrony.
[…] Po zmianie stron gospodarze w ciągu 20 minut oddali cztery strzały, zdobywając dwa gole. W 59 min po centrze Adriana Błąda celnie główkował Arkadiusz Jędrych, a 3 min później Błąd przejął piłkę, zagrał do Sanockiego, ten do Arkadiusza Woźniaka, który trafił do bramki przy dalszym słupku.
Do końca meczu na boisku panowali katowiczanie. W 78 min mogli prowadzić już 3:0, ale po podaniu Błąda sytuacji sam na sam z Aleksandrem Koziołem nie wykorzystał Marcin Urynowicz.
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze