Siatkówka
GieKSa rozbita przez mistrzów Polski
Katowiczanie rozpoczęli to spotkanie z jedną zmianą w wyjściowej szóstce, na środku siatki zamiast Pawła Pietraszko, zagrał po dłuższej przerwie Tomasz Kalembka. ZAKSA w porównaniu do ostatniego swojego meczu, przystąpiła do gry również z jedną zmianą na przyjęciu, gdzie Kamila Semeniuka zastąpił Rafał Szymura. Ponadto kędzierzynianie nie mogli skorzystać z kontuzjowanego Rafała Buszka, chorego Łukasza Wiśniewskiego oraz nieobecnego ze względów rodzinnych Marco Falaschiego.
Mecz zaczął się od dwóch nieskończonych ataków w wykonaniu Kohuta, a kontry wykorzystał Deroo atakiem z drugiej linii oraz lekkim uderzeniem po taśmie. Pierwsze oczko dla GKS-u zdobył Quiroga mocnym uderzeniem po skosie, by po autowym serwisie Komendy, ponownie Argentyńczyk skończył atak po bloku w aut (2:3). I na tym skończyła się wyrównana gra w tym secie! Siatkarze ZAKSY ostro wzięli się do roboty. Dwa udane ataki z rzędu Torresa i jego as serwisowy (2:6) już zmusiły trenera Gruszki do wzięcia czasu. A goście dalej swoje, Bieniek kiwnął w środek boiska, Szymura uderzył po ostrym skosie, blok Bieńka na Butrynie i drugi blok Deroo na Kapelusie. Trener naszego zespołu już musiał dokonać zmiany wpuszczając na parkiet Sobańskiego za Ukraińca, ale potem Butryn zaatakował mocno po prostej w aut (3:11) i zdenerwowany Piotr Gruszka wziął drugą przerwę na żądanie! Po przerwie niemoc w ataku przełamał atakiem ze środka Kalembka, po czym Toniutti kiwnął skutecznie z drugiej piłki, następnie Rejno zablokował atak Quirogi na kontrze (5:13). Potem mieliśmy skuteczny atak Sobańskiego z drugiej linii i Kohuta z przechodzącej piłki, pokazał siłę Torres atakiem po prostej i udane przepchnięcie piłki na siatce Kohuta (8:14). Kolejny przestój w naszej grze i goście na coraz większej fali. Bieniek skończył kontrę atakiem ze środka, a Deroo „bawił” się grą atakując dwa razy z drugiej linii (10:18). Nasza gra legła w gruzach, Sobański po swoim ataku wpadł w siatkę, a kolejny atak Butryna po prostej wylądował na aucie (10:20) i od razu za Karola wchodzi nasz kapitan Witczak. Wreszcie Quiroga udanie zbił piłkę z drugiej linii, z kolei Deroo popisał się lekkim przebiciem piłki za nasz blok, a Witczak uderzył mocno po bloku rywali (12:21). Wreszcie pomylił się w ataku Belg Deroo trafiając w aut, po czym przypomniał o sobie Torres atakując mocno ze skrzydła oraz po ciasnym skosie kończąc dłuższą wymianę (13:23). Jeszcze tylko Kalembka skończył piłkę ze środka, by potem zaserwować w siatkę i pierwszą piłkę setową wykorzystał Deroo serwując asa (14:25). To był pogrom GKS-u!
Drugą partię zaczął skuteczną akcją Szymura trafiając po bloku w aut, wyrównał Witczak uderzając po bloku w antenkę, a po błędzie w rozegraniu gości (2:1) to GKS pierwszy raz w tym meczu wyszedł na prowadzenie. Dobry atak Sobańskiego również po bloku utrzymał to oczko przewagi, potem Bieniek zablokował atak Sobańskiego na kontrze, a Szymura zaatakował daleko w aut (4:3). Błędy na zagrywce (Sobański i Kalembka), błędy w ataku (Witczak po prostej w aut i przekroczenie linii ataku przez Sobańskiego), tak nie da się grać z mistrzem Polski. Pojedyncze akcje (Quiroga przedarł się przez blok rywali) niczego tu nie mogły zmienić. Po wykorzystanej kontrze Torresa, GieKSa zmienia rozgrywającego, ale nic to nie dało, bo Rejno zablokował ataki Kohuta i Quirogi (5:10), więc znów trener Gruszka bierze time out. Po przerwie Witczak skończył dłuższą wymianę zbiciem po rękach, potem Dominik uderzył mocno po bloku i po raz trzeci nasz kapitan był skuteczny z prawego skrzydła, szkoda tylko, że między zepsutymi zagrywkami, więc wynik ani drgnął (8:12). Znów do akcji wkroczył Torres trafiając po skosie oraz wykorzystując kontrę mocnym zbiciem po bloku, do tego był kolejny autowy atak Sobańskiego (8:15) i kolejna przerwa na żądanie dla naszego trenera. Wreszcie Kalembka trafił mocno ze środka, a Quiroga wykorzystał kontrę atakiem z drugiej linii, a żeby nie było za dobrze, to następną kontrę nie wykorzystał Witczak zablokowany przez Szymurę (10:16). Brzydki fragment meczu z błędami z obu stron w zagrywce, w ataku i w rozegraniu, doprowadził do wyniku 13:20. Wreszcie niemoc przełamał Quiroga atakiem po bloku w aut i znów przebudził się Torres uderzając tak samo jak nasz zawodnik, a potem skończył z przechodzącej piłki (14:22). Po serwie Deroo w siatkę, Rejno skończył piłkę ze środka, następnie „święto” bo Kohut zablokował atak Torresa (16:23). Atakujący ZAKSY szybko wrócił do równowagi, spokojnym atakiem po prostej, a pierwszą piłkę setową wykorzystał Szymura atakując z drugiej piłki na skrzydle (16:25). Wciąż gramy słabo i tyle!
Trzeci set zaczął się od skończenia przechodzącej piłki przez Rejno, serwisu Deroo w siatkę, skutecznego ataku Szymury ze skrzydła oraz uderzenia Quirogi po bloku rywali (2:2). A mistrzowie Polski dalej grali swoje. Torres przedarł się przez potrójny blok katowiczan, po czym posłał asa serwisowego. Dłuższą wymianę skończył atakiem Szymura, znów Torres był skuteczny na kontrze, a Bieniek nie do zatrzymania na środku (5:7). Po dłuższej niemocy w ataku, wreszcie Kalembka skuteczny ze środka, ale potem była kolejna (troszkę mniejsza) niemoc w kończeniu własnych akcji przez naszych graczy. Rejno odpowiedział tą samą akcją co Tomasz, potem Toniutti posłał asa przez złe przyjęcie piłki przez naszego środkowego, ponownie Rejno zablokował atak Quirogi, następnie Deroo popisał się kiwką i znów Rejno nie przepuścił piłki po jej zbiciu przez Kalembkę (6:13). W końcu Butryn uderzył mocno po skosie i jeszcze raz Rejno ze środka, potem Quiroga mocno po bloku, następnie Szymura dobrze ze skrzydła (8:15). Na chwilę przebudził się Quiroga, choć zaczął od autowego ataku, to potem przepchnął sprytnie piłkę na siatce, by następnie zaserwować asa po taśmie, na co odpowiedział Deroo atakiem z drugiej linii (10:17). Dobre ataki Butryna mocno po skosie i ze skrzydła oraz Kapelusa, przeplatane kolejnymi zepsutymi zagrywkami (13:20), przelały czarę goryczy. W końcówce Deroo wykorzystał kontrę silnym zbiciem piłki, a pokaz frustracji był dziełem Butryna, który wpierw uderzył po prostej w aut, a potem trafił po prostu w siatkę (13:23). Jeszcze tylko Torres trafił po kontrze ze skrzydła, a pierwszą piłkę meczową wykorzystał Deroo z przechodzącej (13:25). To był prawdziwy blamaż naszych siatkarzy!
21 listopada (wtorek) – hala Spodek – Widzów 4200
GKS Katowice – ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 0:3 (14:25, 16:25, 13:25)
GKS: Komenda, Butryn (3), Kalembka (4), Kohut (3), Kapelus (1), Quiroga (10), Mariański (libero) oraz Fijałek, Witczak (5), Stelmach, Sobański (2). Trener: Piotr Gruszka.
ZAKSA: Toniutti (2), Torres (17), Rejno (8), Bieniek (4), Szymura (8), Deroo (11), Zatorski (libero) oraz Jungiewicz. Trener: Andrea Gardini. MVP: Benjamin Toniutti.
Przebieg meczu:
I: 2:5, 3:10, 8:15, 10:20, 14:25.
II: 4:5, 5:10, 8:15, 13:20, 16:25.
III: 3:5, 6:10, 8:15, 13:20, 13:25.
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Miro
22 listopada 2017 at 01:09
Porażka boli, a szczególnie dlatego że nie było walki. To co mi się podoba to fakt że trener Gruszka, Dominik Witczak mówią otwarcie że nie było walki i nie próbują koloryzować. Ten zespół ma potencjał a chodzi o to żeby po prostu bawił się siatkówką, bez presji i może zdziałać wiele