Piłka nożna kobiet
Hit rundy wiosennej dla katowiczanek
Mecz został oprawiony dodatkowymi atrakcjami od sponsora sekcji kobiecej (popcorn, konkurs w przerwie), blaskiem jupiterów i głośnym wsparciem trybun. W takiej atmosferze liderki Ekstraligi z Katowic zdołały pokonać aktualne Mistrzynie Polski, zapewniając sobie sporą przewagę punktową nad resztą stawki.
Kibice już przed wejściem na murawę rozpoczęli swój doping, entuzjastycznie witając zawodniczki GieKSy. Pogoń wyszła z zamiarem pozornego wysokiego pressingu, bowiem za wysokim ustawieniem zawodniczek ofensywnych nie szedł w parze agresywny doskok do katowiczanek. W 3. minucie spotkania Giętkowska urwała się spod krycia Turkiewicz, a Katarzyna Nowak za swój wślizg i walkę w parterze otrzymała oklaski. Dwie minuty później swój kunszt bramkarski musiała udowodnić Kinga Seweryn, gdy po chaotycznej odbijance w polu karnym do strzału doszły rywalki. Pierwszy raz groźnie zrobiło się pod przeciwległą bramką po dalekim podaniu naszej golkiperki, Santa Vuskane swoją prędkością wywalczyła rzut rożny. Na kolejną dobrą interwencję Nowak nie musieliśmy długo czekać, brawurowo powstrzymała sytuację 1 na 2 kluczowym wślizgiem, mogło być niebezpiecznie. W 9. minucie Klaudia Maciążka otrzymała nietypowe podanie lobem od Kingi Kozak i dograła przed bramkę do Vuskane, która swoim strzałem zmusiła bramkarkę do odbicia futbolówki. Z tej okazji skorzystała Kinga Kozak, finalizując rozpoczętą przez siebie akcję. W 13. minucie Klaudia Maciążka niepotrzebnie przepuściła piłkę, na szczęście Weronika Kaczor zdołała do niej dobiec i wykonać nieco wymuszone uderzenie. W odwecie Alicja Dyguś założyła siatkę katowickiej kapitan, Kaczor szybko zweryfikowała jej zamiary wyekspediowaniem piłki w trybuny. Z czasem pressing GieKSy przynosił coraz większe efekty i to ona stawała się stroną dominująca w spotkaniu. W 21. minucie Weronika Kaczor z głębi pola obsłużyła wybiegającą Turkiewicz, która nie mogła się zdecydować między centrą odchodzącą i strzałem, a półśrodki zazwyczaj nie są dobrym rozwiązaniem. Lepiej wyszła bliźniacza akcja Grzybowskiej podającej do Włodarczyk po drugiej stronie, ale i tym razem golkiperka przejęła zagranie. W 24. minucie duży błąd przy wyprowadzeniu popełniła Hajduk, na szczęście rywalki odwdzięczyły się równie niedokładnym podaniem. Trzy minuty później pressing Kozak pozwolił Grzybowskiej na bezproblemowe przejęcie w środku pola, a Anita Turkiewicz sfinalizowała akcję niecelnym strzałem. Zreflektowała się efektownym zejściem z flanki z użyciem dryblingu i zapoczątkowaniem szybkiego ataku, ostatecznie Weronika Kaczor znów musiała się uciekać do strzału z trudnej pozycji. Fenomenalnym przejęciem piłki przy kontrze Pogoni popisała się Gabriela Grzybowska, momentalnie podając do kapitan. Szybkim przerzutem piłka trafiła do Klaudii Maciążki, która czubkiem buta posłała futbolówkę nad bezradną bramkarką. Jeszcze kibice nie zdążyli usiąść, a już Julia Włodarczyk z dwoma koleżankami pognały na osamotnioną Radkiewicz po doskonałym dryblingu skrzydłowej, jednak udało się golkiperce wyłuskać piłkę w ostatniej chwili. W 34. minucie Kinga Kozak ofiarnie wyszła spod pressingu przy pomocy wślizgu, choć osaczyło ją kilka rywalek. W 37. minucie Maja Leśkiewicz oddała strzał w środek bramki po kiepskim kryciu Kaczor, znów interweniować musiała Seweryn. Po drugiej stronie boiska Kinga Kozak pressingiem wywalczyła posiadanie, ale Turkiewicz zupełnie zepsuła dośrodkowanie. W 44. minucie skrzydłowa popisała się zagraniem piętą, pozwalając na przyspieszenie ataku.
Otwarcie drugiej części rozpoczęło się nieszablonowo: Pogoń ze środka wybiła w aut. Pierwszą akcję ofensywną dla gospodyń przeprowadziła Słowińska z Maciążką, ale rajd skończył się na drugiej rywalce. W 51. minucie po raz kolejny Kozak skutecznie zastosowała skok pressingowy i chciała napędzić kontrę – piłka poleciała w prawo, Vuskane w lewo, jeszcze potrzebują trochę czasu na zgranie. W 54. minucie Klaudia Słowińska wyszarpała rzut wolny, przedzierając się między kolejnymi zawodniczkami. Vuskane mocno uderzyła głową ze sporego dystansu po wrzutce Kozak, golkiperka mimo zaskoczenia obroniła strzał. Dwie minuty później Słowińska bardzo nieudanie wyskoczyła z formacji, a Kinga Seweryn musiała ją uratować doskonałą interwencją tuż przy słupku. W 58. minucie Klaudia Maciążka piętką zagrała do wbiegającej z głębi pola Słowińskiej, nikt nie był jednak zainteresowany zamknięciem jej dogrania na 11. metr. W 59. minucie Kinga Seweryn nie miała już nic do powiedzenia po podaniu piętą Okoniewskiej i wykończeniu Świrskiej, która z łatwością nawinęła Nowak i Słowińską. Dość szybko mogła odpowiedzieć Maciążka po przejęciu Grzybowskiej, ale nie zdołała opanować trudnego podania za linię defensywy. W 66. minucie Słowińska efektownym wślizgiem naprawiła minięcie się z futbolówkę Bednarz. Chwilę później ponownie Kozak odzyskała posiadanie i pognała z kontrą, rywalki musiały uciec się do faulu taktycznego. W 69. minucie Katarzyna Nowak wyblokowała uderzenie zmierzające w okolice poprzeczki, Pogoń mocno starała się gonić wynik. Cztery minuty później Anita Turkiewicz posłała podanie między defensorki do Maciążki, uczyniła to odrobinę za mocno. Tuż po tej akcji z kontrą pognała Bednarz przez połowę boiska i podała do wybiegającej Maciążki, której nie udało się dobrze dośrodkować. W 79. minucie dwójkową akcją popisały się Kozak i Nowak, Turkiewicz niepotrzebnie zwlekała z oddaniem strzału po zejściu do środka boiska. Mocno ucierpiała Kinga Seweryn przy odważnym wyjściu na przedpole i zderzeniu w powietrzu, na szczęście była w stanie kontynuować zawody. W 88. minucie Vuskane zagrała na wolne pole do Maciążki, która przewróciła się w polu karnym i zdaniem arbiter nie była przy tym faulowana. W ostatnich sekundach starcia Karolina Bednarz skutecznym wślizgiem powstrzymała groźną kontrę rywalek w polu karnym.
22.03.2025, Katowice
GKS Katowice – Pogoń Szczecin 2:1 (2:0)
Bramki: Kozak (9), Maciążka (31) – Świrska (59).
GKS Katowice: Seweryn – Włodarczyk (59. Bednarz), Słowińska, Hajduk, Nowak, Turkiewicz – Grzybowska, Kaczor – Maciążka, Vuskane, Kozak.
Pogoń Szczecin: Radkiewicz – Legowski, Giętkowska (74. Garbowska), Brodzik, Szymaszek, Oleszkiewicz (83. Rybińska), Dyguś, Radochońska, Okoniewska, Leśkiewicz (90. Zajmi), Świrska.
Żółte kartki: Maciążka, Kozak – Świrska, Radochońska, Giętkowska.
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze