Piłka nożna Prasówka
Kierunek – odchudzanie? W GieKSie ważą się kwestie zimowych zmian czyli przegląd doniesień mediów o GieKSie
Zapraszamy do przeczytania fragmentów prasówki z ubiegłego tygodnia, na temat związane z piłkarską GieKSą:
katowickisport.pl – „Wstydliwe” (?) 3 mln dla sportowców
Katowiccy radni na koniec roku – wbrew wcześniejszym deklaracjom – „dorzucili” pieniądze na GieKSę.
Na ostatniej sesji miejskiej rady przegłosowano uchwałę o zmianach w budżecie gminy w roku 2017. Znalazł się w niej m.in. punkt dotyczący przekazania kwoty 3 mln złotych na „wydatki na zadania własne” w zakresie kultury fizycznej. W szczegółach – chodzi oczywiście o podniesienie kapitału zakładowego spółki GKS GieKSA SA o taką właśnie kwotę, która zwyczajnie zostanie „skonsumowana” na bieżącą działalność klubu. Przy czym warto podkreślić, że dotyczy to wydatków wszystkich sekcji, a nie tylko – jak czasami upraszcza się temat – wyłącznie drużyny piłkarskiej.
[…] Przypomnijmy, że – poza podwyższaniem kapitału – miasto na początku roku przekazało GieKSie (piłkarze, piłkarki, siatkarze; hokeiści finansowani są z innej puli) ok. 6 mln złotych z konkursu na organizację sportu. GKS otrzymuje także środki publiczne dzięki umowom z inną spółką komunalną, MPGK. Nowa umowa sponsorska (nieoficjalnie – na kwotę ok. 1 mln zł), podpisana w sierpniu, pozwoliła wesprzeć chwiejący się już wtedy budżet klubowy.
[…] Dodajmy na koniec, że w projekcie budżetu Katowic na 2018 rok, na „realizację zadań w zakresie rozwoju sportu” gmina zapisała 11,5 mln złotych. Według nieoficjalnych zapowiedzi, nieco ponad 10 mln z tej kwoty trafić ma do GieKSy (ale z uwzględnieniem potrzeb autonomicznej sekcji hokejowej, ocenianych na ok. 2 mln zł).
Kwartet z zaproszeniem: Piotr Mandrysz przyjrzał się GieKSiarsiej młodzieży
Na boisku ze sztuczną nawierzchnią przy Stadionie Śląskim katowiczanie zagrali ostatnią w tym roku gierkę.
Rywal nie był wymagający, ale też cel spotkania był zupełnie inny: chodziło o zaprezentowanie wychowanków Akademii „Młoda GieKSa” sztabowi szkoleniowemu pierwszej drużyny.
– Różnica jest niemała, bo piłkę seniorską od juniorskiej różni głównie szybkość operowania piłką, i tym elementem tych młodych chłopców przewyższaliśmy. Ale być może niektórzy z nich zaistnieją w wielkiej piłce – trener Piotr Mandrysz podsumował potyczkę w słowach, które mają nastolatków Adriana Napierały (roczniki 1999 i 2000) motywować do dalszej ambitnej pracy.
Do tejże z pewnością zmotywuje ich także fakt, że – przynajmniej na chwilę – pierwszoligowców mają „na wyciągnięcie ręki”. A czterech z nich w minionych dniach wzięło udział w badaniach, jakimi kilka dni poddani zostali GieKSiarze.
– Będą też u nas na piątkowym treningu – zapowiada szkoleniowiec. Ów kwartet to obrońca Patryk Wnuk, pomocnicy Kamil Stachowiak i Szymon Małecki (trenował już z pierwszym zespołem za Jerzego Brzęczka) oraz napastnik Bartłomiej Szojda. Warto też pamiętać, że od pół roku pełnoprawnym członkiem pierwszoligowej kadry jest także Paweł Juraszczyk, wczoraj grający w ekipie Młodej GieKSy.
Kierunek – odchudzanie? W GieKSie ważą się kwestie zimowych zmian
[…] – Być może niektórzy z naszych piłkarzy zechcą poszukać nowych wyzwań – mówił nam parę dni temu dyrektor sportowy GieKSy, Tadeusz Bartnik. Miał oczywiście na myśli tych graczy, którzy w minionych miesiącach „na liczniku” mają znacznie mniej minut spędzonych na murawie, niż by chcieli. Nazwisk nie przywoływał żadnych, ale rzut oka na bilans ligowych występów pozwala wytypować grono potencjalnych „niezadowolonych”. Zniknął w pewnym momencie z jedenastki Mateusz Kamiński, nieregularnie grywał Grzegorz Goncerz, nie mówiąc już o Tomaszu Mokwie czy Damianie Garbaciku. Zwłaszcza dwaj ostatni (pomijając już obecną rekonwalescencję Garbacika po artroskopii kolana) zdecydowanie znaleźli się poza „sferą zainteresowania” sztabu szkoleniowego.
[…] Rzecz w tym, że ewentualne rozstania – na przykład z wymienionym wyżej duetem – to kwestia konieczności „porozumienia stron”. Żadnemu z GieKSiarzy bowiem kontrakt nie kończy się w grudniu.
– W tej chwili w kadrze mamy 28 zawodników. To dużo, dobrze byłoby – również ze względów budżetowych – nieco ją „odchudzić” – podkreślał dyrektor Bartnik. Do kwestii finansowych odwoływał się zresztą częściej w krótkiej rozmowie ze „Sportem”. – Generalnie angaż nowych piłkarzy zależy od tego, z kim pożegnamy się tej zimy. Musimy przecież zmieścić się w budżecie na przyszły rok – dodawał.
Sztab szkoleniowy też najwidoczniej usłyszał od niego podobne słowa.
– Kadra nie jest z gumy, jesteśmy ograniczeni budżetem. Żeby kogoś zaangażować, niestety komuś innemu musimy podziękować – tak trener Piotr Mandrysz odpowiedział w środę po wspomnianym sparingu na nasze pytanie o ewentualne roszady w zespole w najbliższym czasie. Z miejsca jednak zaznaczał ważny element swej strategii. – Nie jestem zwolennikiem rewolucji w składzie, ale stagnacji – również nie.
[…] Warto w tym miejscu przypomnieć, że w paru przypadkach katowiczanie nie są „panami sytuacji” odnośnie losów swych graczy. Chodzi o piłkarzy na Bukową wypożyczonych, którzy w umowy wpisane mają możliwość skrócenia tegoż wypożyczenia przez klub macierzysty. Taki zapis ma na przykład Jakub Yunis (z Sigmy Ołomuniec) – o czym już pisaliśmy, ale również Peter Szulek (z węgierskiego Mezokoevesd-Zsory) i Oktawian Skrzecz (ze Śląska Wrocław).
– Spodziewam się, że zimą czeka mnie rozmowa z dyrektorem Adamem Matyskiem – mówił nam jakiś czas temu ten ostatni. W środę nie chciał zdradzić, czy wrocławianie zakomunikowali mu już decyzję w sprawie jego dalszych losów. – Wszystko wyjaśni się w najbliższych dniach – rzucił tylko krótko.
Na wypożyczeniu (z Wisły Kraków) przebywa też w Katowicach Wojciech Słomka. Latem kluby informowały o transferze czasowym na rok (do czerwca 2018). Młody pomocnik – przygotowywany przez Piotra Mandrysza do gry na lewej obronie – jesienią w lidze zagrał tylko 90 minut (w ostatniej kolejce, przeciwko Miedzi); „Biała gwiazda” nie miała więc nawet okazji, by sprawdzić, czy mógłby jej być przydatny w rundzie wiosennej.
[…] Na „transferowej giełdzie” nie brak spekulacji o ekstraklasowych ofertach dla Andrei Prokicia.
– Żadnych zapytań o naszych piłkarzy nie ma – mówi tymczasem dyrektor GieKSy, Tadeusz Bartnik. Obie informacje nie muszą być jednak sprzeczne. Kontrakt Serba obowiązuje do końca czerwca 2018, a więc już za parę tygodni będzie on mógł ewentualnie związać się – z półrocznym wyprzedzeniem oczywiście – z nowym pracodawcą.
Mikołaj z GieKSą, czyli z wizytą u najmłodszych
W przeddzień Mikołaja sportowcy z Bukowej odwiedzili podopiecznych Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka.
Piłkarze Lukas Klemenz i Maciej Wierzbicki, a także siatkarze Dominik Witczak i Maciej Fijałek oraz hokeiści Dawid Majoch i Patryk Krężołek – w towarzystwie GieKSika – wręczyli małym pacjentom klubowe pamiątki i gadżety oraz słodycze.
sportslaski.pl – GieKSa zrezgnowała z Polski i poleci do Turcji
[…] Katowiczanie udadzą się na urlopy po gali „Złote Buki”, a ponownie zbiorą się przy Bukowej 13 stycznia. Pierwszy sparing odbędzie się tydzień później, a rywalem będzie ROW Rybnik. Ważnym elementem będzie zgrupowanie w Turcji, gdzie GKS będzie przebywał od 3 do 17 lutego.
– Chcemy zapewnić piłkarzom optymalne warunki przygotowań do nowej rundy, dlatego zespół uda się do Side. Planujemy, że na miejscu rozegra trzy lub cztery sparingi. Wyjazd do Turcji będzie możliwy dzięki temu, że postanowiliśmy zrezygnować z organizacji pierwszego zimowego zgrupowania – podkreśla dyrektor Tadeusz Bartnik.
Kibicowsko najlepsi. Nasi ciągną Nice I ligę za uszy!
Podbeskidzie Bielsko-Biała gromadziło na swoim stadionie największą publikę, GKS Katowice generował najwyższą średnią na meczach wyjazdowych, Ruch Chorzów był najchętniej oglądaną ekipą w lidze. Śląscy I-ligowcy ciągną za uszy frekwencję na zapleczu Ekstraklasy i w kwestii kibicowania nie mają sobie równych w Polsce.
[…] Według statystyk portalu 90minut.pl największą średnią liczby widzów na swoich wyjazdach gromadzili piłkarze GKS-u Katowice. „GieKSę” na obcych boiskach oglądało średnio 1000 ludzi więcej, niż przy Bukowej!
[…] Dla śląskich fanów powodem do dumy może być statystyka łącząca wszystko co powyżej. Okazuje się bowiem, że 4 z 5 najchętniej oglądanych ekip wśród I-ligowców to drużyny ze Śląska. Biorąc pod uwagę, że średnia meczowa frekwencja całej ligi to raptem 2200 widzów trudno nie odnieść wrażenia, że „nasi” ciągną zaplecze Ekstraklasy za uszy!
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze