Piłka nożna
[KONFERENCJA] Górak: „Graliśmy w dwunastu”
Po meczu z Podbeskidziem Bielsko-Biała w konferencji brali udział trener Piotr Jawny i Kamil Biliński oraz trener Rafał Górak z Arkadiuszem Jędrychem.
Piotr Jawny: Myślę, że dzisiejsze spotkanie było prowadzone w niezłym tempie i myślę, że kibice mogli być zadowoleni z tego spotkania. Zaangażowane dwa zespoły, ofensywnie grające. Cały nasz zespół świetnie zareagował po ostatnich dwóch spotkaniach. Weszliśmy w mecz bardzo dobrze, naliczyłem w pierwszej połowie około 5-6 sytuacji groźnych lub bardzo groźnych. Jedna bramka, za chwilę druga, więc mieliśmy tę sytuację wyjściową bardzo dobrą. Na pewno zespół GKSu do końca nie odpuszczał i grał bardzo ofensywnie, starał się, dążył do strzelenia bramki. Nam zabrakło troszeczkę doświadczenia, to jest dość młody zespół. Stadion GKSu wiadomo, jaki jest, do tego doping wpływał na młodszych zawodników. Dlatego szkoda, że tego zwycięstwa w dramatycznych okolicznościach nie udało się utrzymać, więc na koniec nie jesteśmy zadowoleni i rozczarowani. Zespół dał z siebie wszystko. Teraz potrzebna jest szybka regeneracja, bo za chwilę gramy kolejne spotkanie. Ale też drużyna pokazała, że idzie do przodu, że potrafi sobie stwarzać dużo sytuacji, natomiast musimy iść bardzo szybko skróconą lekcję doświadczenia łapać, bo mamy bardzo dużo młodych zawodników i kolejne lekcje będą takie same.
Kamil Biliński: Myślę, że trener już w wielu słowach określił to spotkanie. Przyjechaliśmy po zwycięstwo, mało brakowało i byśmy wywieźli 3 punkty. Po raz kolejny w drugim meczu z rzędu tracimy bramkę w 90. minucie i to jest trochę niedopuszczalne w tej sytuacji. Co tu można więcej powiedzieć, za 3 dni kolejne spotkanie. Nie można spuszczać głów w dół. Ja się będę powtarzał, ten zespół potrzebuje wiary w nas wszystkich i dzisiaj wydaje mi się, że zrobiliśmy krok do przodu i pokazaliśmy, że ten trybik zaczyna zaskakiwać i idziemy do góry. Oczywiście punkty gdzieś uciekają, ale wierzę w to, że za chwilę będziemy punktować pełną pulą.
Pytanie 1: do trenera PBB, jak Pan skomentuje kartkę dla siebie
W ten sposób, że nie dostałem żadnej kartki, tylko II trener. To trzeba się sędziego zapytać za co.
Rafał Górak: No cóż, na pewno wydaje mi się, że byliśmy świadkami dzisiaj kawału dobrego meczu piłkarskiego. Piłka i mecz to szereg działań taktycznych, które są oparte na atakowaniu i na obronie. Niestety w tych pierwszych minutach w tych działaniach obronnych, jeżeli chodzi o pierwszy zespół, zabrakło trochę takich działań. Bardzo dobrze atakowaliśmy, świetnie byliśmy ułożeni do tego. Niestety Podbeskidzie nas dopadło i zdobyło 2 bramki i było trudno. Natomiast bardzo mnie to cieszy, że drużyna nawet bez ingerencji w szatni po tych 20 minutach się ogarnęła i wyglądało to przyzwoicie, a w drugiej połowie wyglądało i bardzo dobrze w działaniach defensywnych i ofensywnych, gdzie dążyliśmy cały czas, żeby ta drugą bramkę co najmniej zdobyć. Gratuluje zespołowi hartu ducha i rzeczywiście tego, że do końca cierpliwie zgodnie z naszym planem działaliśmy, mimo że zmienialiśmy również i ustawienia i zawodników, którzy dali bardzo dobre zmiany. Dwunastym zawodnikiem była dzisiaj nasza publiczność, która cały mecz fantastycznie dopingowała zawodników. Ja to czułem, a wyobrażam to sobie, że wszyscy zawodnicy również. Bardzo wam za to dziękuje, proszę tak dalej, a my w następnym meczu postaramy się zrobić tak, żeby nasze działania ofensywne i defensywne dały w następnym meczu zwycięstwo.
Arkadiusz Jędrych: Myślę, ze ciężko cos więcej powiedzieć, bo trener wyczerpał temat. Chciałbym zwrócić uwagę odnośnie do atmosfery, bo faktycznie w „dwunastu” gra się łatwiej i łatwiej walczy się o punkty. Myślę, że można dzisiaj to zadedykować, szczególnie tę końcówkę, bo zespół od 2 do 0 się dźwignął, bo tak jak mówię: graliśmy w dwunastu i to jest wielka sprawa dla nas.
Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.
Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.
I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…
Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.
Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.
Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.
Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.
Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.
Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.
Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.
Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.
Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.
Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.
I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!
Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.
Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.
Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.
Wesołych Świąt!
PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
As
15 sierpnia 2021 at 10:50
„Kawał dobrego piłkarskiego meczu” – niech ktoś mnie uszczypnie. Dramat. 3 mecze bez zwycięstwa po każdym trener zadowolony. Z taką mentalnością nic nie osiągniemy. Dobór składu conajmniej zastanawiający, Kozłowski, Woźniak, Urynowicz ławka – trenerze dobierz Pan taktykę pod ludzi jakich masz a nie na odwrót. Aż się prosi o 4-4-2
KaTe
15 sierpnia 2021 at 15:46
Typowe pieprzenie polskich trenerów. Stadion prawie pusty, a oni czują atmosferę jak na Maracanie. Trafią na Widzew to chyba od razu wybiorą walkower. Górak widział jakiś „hart ducha”, a nie zauważył że zupełnie bez formy są Rogala i Sanocki. Kościelniak rozegrał nagorszy mecz w tym roku. Cała formacja obronna jest jedną z najsłabszych w ostatnich 10 latach. Gdyby nie Kudła to nie mielibyśmy na koncie nawet punktu. Drugi jedyny jasny punkt to Szymczak, który przypomina młodego Brożka.
Reasumując: bez prawdziwych wzmocnień – czeka nas dramatyczna walka o utrzymanie.
Kato
15 sierpnia 2021 at 16:13
Na najważniejsze mecze to niestety mało, dużo do poprawy. Ale pościg za wynikiem należy docenić i być może gdyby było więcej czasu to nawet po zwycięstwo.
Tyle właśnie do poprawy, walka od początku do końca, tak aby nie brakło minut w meczu.
Zgrać obronę z atakiem, bo te początki akcji są za bardzo statyczne i powolne a co za tym czytelne. Szybkie wyprowadzenie ataku po obronie.
Arkadiusz
15 sierpnia 2021 at 18:54
Punkt jest punktem. No ale tak jak mówicie, w tym składzie celem głównym jest utrzymanie. Niemniej trzeba pochwalić chopców za walkę… Tylko na remisikach daleko nie
zajedziemy. Sandecja jest w naszym zasięgu – mogą być wreszcie 3 punkty:)
Gieksiorz
15 sierpnia 2021 at 19:01
Brawo za walkę, Trenerze jaki 12 zawodnik? nie wiem co robi zarząd, marketing itd nikogo nie obchodzi że od lat frekwencja slaba, każdy ma to w dupie, przecież nikt nie powie mi że teraz jest 2000 kibiców Gieksy?! zobaczcie jaka jest atmosfera, klimat za miedzą w chorzowie,klub upadl i się podnosi, tutaj marazm od lat i frekwencja poleciała na łeb!!!
sołtys
15 sierpnia 2021 at 20:49
No i proszę sprawdza się to co mówiłem już dużo przed startem ligi, że z tym składem i górakiem to raczej będzie dramatyczna walka o utrzymanie. Trzy mecze zero zwycięstw. Niestety ale przespano okres transferowy i poza Szymczakiem nikogo wybijającego się nie sprowadzono. Kolejny temat to Górak, który jest kiepskim trenerem a jedzie tylko na atmosferce. To kolejny trener w stylu Urbana. W zabrzu tez go pogonią to kwestia czasu. Górakowi daję maks 5 meczy i jeżeli nie będzie pkt to poleci.
As
15 sierpnia 2021 at 22:45
Skład uważam jest spokojnie na baraże, jeden z lepszych w tej lidze, tylko są zestawieni beznadziejnie. Figiel i Jaroszek w środku – o jednego defensywnego pomocnika za dużo – gdyby jeszcze grali na 0 z tyłu. Szymczak z Urynowiczem lub Kozłowskim z przodu, skrzydła (Woźniak/Kościelniak) i obsługujący ich Błąd i rozwalamy tą śmieszną ligę. Tu się nie ma czego bać, trzeba iść po swoje.
Roh
16 sierpnia 2021 at 00:28
Z tym tremeren niestety czeka GKS ciężka walka o utrzymanie. Brehmer jest chyba jeszcze wolny, wiec warto sie zastanowić, bo szybko może GKS wrócic tam gdzie grał w zeszłym sezonie.
Kato
16 sierpnia 2021 at 07:02
Mamy trenera któremu zależy, więc trenerze do dzieła.
Drużyna jest spoko, widać po sytuacjach bramkowych, fajne gole. Tylko szybsze zgranie-wyprowadzanie ataku z obrony. Wiele tu tracimy, a możemy kolosalnie zyskać. Jeżeli oczywiście takie szybkie prowadzenie piłki (jeszcze) ogarniają zawodnicy.
Na razie pierwszy z ważnych meczy przed nami (niedziela), a i ten w czwartek obecnie punktowo ważny. Grać i nie odpuszczać, również kibice.
INO GIEKSA!
KaTe
16 sierpnia 2021 at 11:25
@Roh Brehmer jest w Kotwicy Kołobrzeg. Razem z Gonzem…
U nas to raczej nie trener jest problemem, ale cały system szkoleniowo-transferowo-skautingowy. Nikt mnie nie przekona, że Samiec-Talar, Repka czy Gierach byli miesiącami obserwowani przez naszych przedstawicieli. To, niestety, typowe „zapchajdziury” podrzucane przez menadżerów na hasło: „brakuje mi takiego zawodnika”!
Wypożyczonych wciskają nam Lech, Śląsk i Pogoń, a my łykamy ich jak pelikany. Później zdziwimy się, że Szymczak już w zimie wróci do Poznania.
Niestety, osoby twierdzące, że mamy mocny skład – mijają się z prawdą. Muszą na zimno poobserwować powtórki i przeanalizować statystyki.