Piłka nożna Prasówka
Media przed Stomilem: GieKSa chce wrócić do zwycięstw
Zapraszamy do przeczytania fragmentów doniesień mediów na temat wieczornego meczu, Stomil Olsztyn – GKS Katowice. Wybraliśmy dla Was najciekawsze:
sport.wm.pl – Zadanie na sobotę: wygrać z Katowicami!
[…] Przypomnijmy, że w ostatni weekend w Częstochowie podopieczni trenera Kamila Kieresia zanotowali siedemnastą (!) porażkę w tym sezonie. Żaden inny klub w tych rozgrywkach nie może pochwalić się tak niechlubnym rekordem, a w centralnych rozgrywkach w Polsce tylko Bruk-Bet Termalica Nieciecza ma na koncie osiemnaście porażek, ale zespół Ekstraklasy rozegrał zdecydowanie większą liczbę spotkań (33).
Mimo fatalnych wyników Stomil cały czas ma realne szanse zakończyć sezon na miejscu barażowym. Trzeba jednak do końca sezonu wygrać jak najwięcej, a najlepiej zrobić to już w meczu z GKS Katowice. Oczywiście za zwycięstwo Stomil dopisze sobie wtedy trzy punkty, a przy okazji dodatkowo zmotywuje katowiczan, którzy w tym sezonie walczą o awans do Ekstraklasy, a w ostatnich kolejkach grają z zespołami, które ze Stomilem walczą o wskoczenie na miejsce barażowe (Olimpia Grudziądz, Ruch Chorzów, Górnik Łęczna). Poprzez sobotnie zwycięstwo można zatem spowodować, że GKS będzie jeszcze bardziej zmotywowany, żeby wygrał kolejne spotkania w I lidze.
stomil.olsztyn.pl – Wicelider I ligi przyjeżdża Olsztyna. WSZYSCY NA MECZ!
W sobotę (godz. 19) piłkarze Stomilu Olsztyn zagrają u siebie spotkanie z wiceliderem I ligi – GKS-em Katowice. Zapowiada się ciekawe widowisko kibicowskie, a jak będzie na boisku? Nowy mecz, to nowe nadzieje na trzy punkty. Do Olsztyna wybiera się ok. 700 kibiców GKSu Katowice! Wszystkich Stomilowców zapraszamy na młyn!
[…] Trener Kamil Kiereś w najbliższym meczu nie będzie mógł skorzystać z usług Tomasza Zahorskiego oraz Piotra Skiby. W czwartek w zajęciach nie uczestniczył Adrian Karankiewicz. Piłkarz ma problemy z mięśniami grupy tylnej. Do końca sezonu będzie musiał mieć zmniejszone obciążenia treningowe, ale w sobotnim meczu powinien wystąpić.
dziennikzachodni.pl – Stomil Olsztyn – GKS Katowice. GieKSa chce wrócić do zwycięstw
[…] GieKSa wygrała na boiskach bezpośrednich rywali w walce o awans do Lotto Ekstraklasy, czyli w Chojnicach z Chojniczanką i w Głogowie z Chrobrym (oba mecze po 2:0) i… spuściła z tonu. Katowiczanie najpierw przegrali w Niepołomicach z Puszczą 0:1, a następnie zremisowali na Bukowej z Drutex-Bytowią Bytów 0:0. Nie zmienia to faktu, że drużyna trenera Jacka Paszulewicza, obok Miedzi Legnica, na finiszu sezonu jest głównym kandydatem do awansu.
– Zdobyliśmy już sporo punktów. Fakt, że przyszły porażka i remis, ale wszystkich meczów nie wygramy – przyznaje obrońca GieKSy Mateusz Kamiński. – Myślę, że przed rundą wiosenną i tak niewielu w nas wierzyło, że może być tak dobrze. Nas to jednak nie zadowala i będziemy walczyć do samego końca. Niezależnie od tego czy to jest drużyna z góry tabeli, czy z końca, każdy o coś walczy. Stomil gra o utrzymanie, będzie walczył do końca, ale my mamy swoją jakość i chcemy pokazać, to co było na początku rundy, to co nam przynosiło punkty. Wierzę, że wrócimy z trzema punktami do Katowic.
GKS Katowice ma 47 punktów i zagra w sobotę z broniącym się przed spadkiem Stomilem Olsztyn, który zgromadził 24 pkt i jest przedostatni. Na pierwszy rzut oka GieKSa powinna wziąć pełną pulę, ale w Nice 1. Lidze wszystko jest możliwe… Stomil w poprzedniej kolejce przegrał w Częstochowie z Rakowem 1:2, a u siebie zremisował z Ruchem Chorzów 2:2 i pokonał Puszczę 2:0. Tę samą Puszczę, która nie dała szans katowiczanom.
sport.egit.pl – Znów o życie. Stomil podejmie wicelidera
Stomil Olsztyn zagra w sobotę z wiceliderem Nice I Ligi GKS-em Katowice. To kolejny mecz „o życie” dla podopiecznych trenera Kamila Kieresia, którzy na wiosnę zdobyli tylko 6 punktów i pod tym względem wyprzedzają jedynie Odrę Opole.
[…] GKS stracił punkty z Bytovią i jedzie do Olsztyna z myślą zachowania drugiego miejsca w lidze, gwarantującego awans do Ekstraklasy, tym bardziej, że od kolejnej w tabeli Chojniczanki dzieli go tylko lepszy bilans meczów bezpośrednich.
– Do Olsztyna jedziemy rzecz jasna z myślą o trzech punktach i bardzo na nie liczymy – powiedział dla oficjalnej strony „Gieksy” skrzydłowy Wojciech Słomka. – Każdy z nas chce, by ten mecz odbył się jak najszybciej.
Nastroje w Olsztynie są na przeciwległym biegunie. Stomil, na własne życzenie, traci kolejne szanse dogonienia lub nawet przeskoczenia rywali w walce o utrzymanie w szeregach pierwszoligowców. Trener i zawodnicy cały czas jednak deklarują walkę do końca i w sobotę będą mieli kolejną okazję na udowodnienie swojego zaangażowania w utrzymanie I ligi w Olsztynie.
[…] W poniedziałek piłkarze Stomilu mieli wolne, a od wtorku rozpoczęli mikro-cykl do meczu z GKS-em. Z zespołem trenuje Paweł Abbott i jest wielce prawdopodobne, że znajdzie się w meczowej 18. Nikt z olsztynian nie pauzuje za żółte kartki.
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Jutro przyjdzie nam się zmierzyć w jednym z najważniejszych pojedynków w nowej historii GieKSy. Równać się może z tym chyba tylko pojedynek z Arką w Gdyni, który choć co prawda był zwykłym pojedynkiem ligowym – to fakt grania w ostatniej kolejce i zależności pomiędzy wynikiem, a awansem jednej z tych drużyn sprawiał, że był to po prostu istny finał sezonu. Arka była wówczas jak Brazylia w 1950, kiedy to w finale na Maracanie wystarczał Kanarkom remis. GieKSa wcieliła się w rolę Urugwaju, który musiał wygrać. I wygrał.
Od tamtego czasu GieKSa gra z dobrym skutkiem w ekstraklasie. I mimo, że jest to „nasza Liga Mistrzów”, to jednak rozgrywamy w niej powszednie mecze ligowe. Fakt, że wiele z nich to są piłkarskie i kibicowskie święta, ale pod względem ważności – są one zwykłymi meczami w najbliższej lidze. Jutro czeka nas mecz niezwykły. Mecz decydujący o czymś, o czym jeszcze niedawno jedynie mogliśmy marzyć w jakichś iluzorycznych majakach. Teraz Katowiczanie stają przed realną szansą. Szansą gry na Stadionie Narodowym o jedno z dwóch najważniejszych trofeów w polskiej piłce.
Zadanie jawi się z jednej strony jako bardzo trudne. Zagramy w końcu z jedną z najlepszych drużyn w ekstraklasie, z ekipą, która świetnie sobie radziła w europejskich pucharach. Stworzony przez Marka Papszuna Raków, pokonując podobne szczeble co GKS, stał się niespodziewanie klubem i drużyną na regularne podium. Byli mistrzem i zdobywcą pucharu.
Z drugiej strony jednak patrząc na ostatnią formę Rakowa, nie jest to drużyna nie do pokonania. Dalej ma bardzo dobrych zawodników, ale coś w tym zespole na wiosnę nie gra. Drużyna nie punktuje należycie, gra jest niemrawa. Na ten moment trener Tomczyk nie wniósł do tego zespołu czegoś mocnego i widocznego. Zadanie po Marku Papszunie miał trudne, ale mimo wszystko – Raków gra przeciętnie.
Dlatego jakbym miał zakwalifikować ten mecz, to powiedziałbym, że Raków jest faworytem, ale nie murowanym. Dałbym w szansach takie 65-35. Pamiętajmy też, że może być remis, a o wszystkim mogą decydować rzuty karne.
Od czasu awansu do ekstraklasy z Rakowem rozegraliśmy cztery mecze, z czego trzy przegraliśmy po 0:1. Nie był to jednak jakieś bardzo słabe spotkania w wykonaniu GieKSy. Najsłabszy był chyba mecz z 1. kolejki obecnego sezonu na Nowej Bukowej. Ale już w poprzednim sezonie u siebie i w grudniu w bieżącym na wyjeździe – to był już spotkania, które porażkami wcale się zakończyć nie musiały.
No dali nam przykład Katowiczanie, jak w Częstochowie zwyciężać mamy, w poprzednim sezonie. Po bardzo dobrym meczu GieKSa wygrała wówczas przy Limanowskiego 2:1. A Raków przecież wtedy był w dużo lepszej formie.
Mamy nadzieję, że zespół już się oswoił z meczami na wyjeździe z wielkimi. Dotychczas wyjąwszy wspomniany mecz z Rakowem, przegrywaliśmy. Na Legii, Lechu czy Jadze. Czas ten trend odwrócić, a szansa ku temu jest bardzo dobra, bo oprócz Rakowa, za chwilę gramy przecież przy Bułgarskiej.
Półfinał Pucharu Polski… Brzmi jak marzenie. Na razie nie ma co myśleć, co dalej. Trzeba się mocno skupić na czwartkowym meczu i po prostu realizować swój plan jak najlepiej. GieKSa to potrafi – pokazała to z Wisłą Płock. Niezależnie czy jest to oddanie piłki czy gra z nią. Ważne, żeby taktyka była dobrze dobrana i realizowana.
Ostatnim raz na tym szczeblu graliśmy 22 lata temu. Ponad dwie dekady. Tyle czasu nie znaczyliśmy nic w Pucharze Polski. Teraz GieKSa jest w najlepszej czwórce. Z nadzieją na więcej.
Kibice GieKSy mieli okazję spotkać się z hokeistami na Arenie Katowice. Nasza drużyna w przeciągu pięciu lat zdobyła dwa złote i trzy srebrne medale. Zapraszamy do fotorelacji.
Piłka nożna kobiet16 godzin temu
Hmirova prowadzi zespół do finału
Klub1 dzień temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna1 dzień temu
Czołówka nie zwalnia, dół się pogrąża
Piłka nożna2 dni temu
Klemenz: Dużo się działo
Piłka nożna2 dni temu
Opinie z social mediów po Motorze
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
Bartolo
5 maja 2018 at 11:05
Osoby,które wierzą w awans są chyba upośledzone!Ludzie,ile razy można w kółko nabierać się na te same chwyty,no ile??Nie będzie ani awansu ani stadionu!Dziwię się,że w ogóle ktokolwiek na ten cyrk jeszcze chodzi.To urąga ludzkiej inteligencji i godności..Czy może być jeszcze ordynarniej niż w zeszłym sezonie z Kluczborkiem? Wszystko na to wskazuje że chyba tak..Szykują się po raz enty niezłe jajca,obawiam się,że ten maj przebije absolutnie wszystko!!GieKSa ma zakaz awansu,zrozumcie to wreszcie…i zareagujcie odpowiednio….
Irishman
5 maja 2018 at 12:38
A moim zdaniem tekst: „Dziwię się,że w ogóle ktokolwiek na ten cyrk jeszcze chodzi”, urąga godności każdego GieKSiarza.
wiesiek
5 maja 2018 at 13:09
Iriszmen nie każdego. Mnie nie urąga. A na B1 niechodze bo nie widzę tam walki i poświęcenia no i przedewszystkim jakości w grze.
Mecza
5 maja 2018 at 13:09
@Irishman,Bartolo to trol który nigdy nie siedział na Blaszoku. @Bartolo, wczoraj w innym miejscu napisałem co o Tobie myślę. Wkleiłeś dokładnie to samo co tam wypociłeś. Nawet nie czytasz odpowiedzi tylko kopiuj/wklej aby mieszać. Jeśli nie jesteś trolem to masz bardzo nieszczęśliwe życie, idź do psychologa może nie jest za późno. Obojętnie jak się skończy sezon będę wspierał GKS za rok, dwa, pięć czy 10 obojętnie w której lidze będą. Najwyżej ekstraklasy już nie zobaczę na żywo w swoim życiu bo na inny stadion się nie wybiorę.
Prezes1964
5 maja 2018 at 13:10
Irishman pozostaje wierzyć że Krupa nie mo nic na karcie albo bydzie dziś poza zasięgiem ????
Mecza
5 maja 2018 at 13:13
@wiesiek, czego się więcej spodziewałeś po zimie? Jest duży awans w tabeli, przed tą kolejką miejsce premiowane awansem. Czego jeszcze więcej chcieć? Wygrania wszystkich meczów czy straty punktowej ale pokazanie jakości?
Bartolo
5 maja 2018 at 13:36
@męczą….nie będę się w dawał w dyskusję z tobą frajerzy,powiem Ci tylko,że na blaszak chodziłem od 95 roku…a od wielu lat utracie to co kochałem,bo ja w przeciwienstwie do ciebie,nie lubię być ładowany w dupsko…
Bartolo
5 maja 2018 at 13:40
…a i sorry za błędy(komórka)
Mecza
5 maja 2018 at 14:29
@Bartolo, chciałem Ci zasugerować zmianę upodobań kibicowskich ale nie mam na co! Kibic w Barcelonie (odpadnięcie przedwczesne z LM) Madrycie (przegrane mistrzostwo) i tak jeszcze można wymieniać z każdej ligi. Zostaje tylko zmiana zainteresowań, bo piłka nożna nie jest dla Ciebie. Tu się często przegrywa obojętnie od punktu siedzenia i wszyscy są ładowani w dupsko jak to określasz.
Bartolo
5 maja 2018 at 14:51
@Mecza………….no i nie zrozumiał….jesteś ze świty p.Krupy?
Mecza
5 maja 2018 at 14:58
Jestem kibicem GKS i nie wierzę w teorie spiskowe bo one nie mają sensu a dla mnie są bez znaczenia co będzie. Póki co patrzę w tabelę wszech czasów i tam jest nasze miejsce https://pl.wikipedia.org/wiki/Tabela_wszech_czas%C3%B3w_Ekstraklasy_w_pi%C5%82ce_no%C5%BCnej
Mecza
5 maja 2018 at 15:03
a Tobie napiszę skoro w latach 90 zaczynałeś na Bukowej a teraz jesteś tylko na NIE to chyba jesteś kibicem sukcesu. Myślałem, że młodzi którzy zaczynali na Blaszoku od 4 ligi mogą się zniechęcić bo oni nigdy nie widzieli na Bukowej ekstraklasy, ale pokolenie z lat 70? Dobra, koniec. Idę kibicować Chrobremu.
wiesiek
5 maja 2018 at 15:59
Zobaczycie jeszcze Zagłębie wejdzie do ekstraklasy a Gieksa uchroni Ruch od spadku a od przyszlego sezonu znów hasło WSZYSCY NA BUKOWą.
Irishman
5 maja 2018 at 16:05
Ej, marudy, ciekawe czy któryś z Was będzie miał odwagę przyznać się do błędu i przeprosi za te głupoty, które wypisywał, jak oni jednak ten awans zrobią?
Daro
5 maja 2018 at 16:06
@wiesiek – kiedy było takie hasło? Może na pojedyncze mecze! Raczej #calaGIEKSArazem
Ale Ciebie i tak nie dotyczy jak nie zobaczysz „walki i poświęcenia no i przedewszystkim jakości w grze”.