Piłka nożna
Minusy po Ruchu
Rozpatrywanie obecnego zespołu GKS Katowice w kategoriach czysto piłkarskich mija się z celem. Możemy mówić o złym doborze zawodnika czy taktyki przez trenera, słabej formie jednego czy drugiego, ale tak naprawdę nasze dyskusje na ten temat to strata czasu i nie tędy droga. Przyczyny leżą zupełnie gdzie indziej i każdy, kto widział zarówno poprzedni sezon, jak i obecny – widzą gołym okiem – że większość spraw musi rozgrywać się poza boiskiem.
Minusy:
– O awansie możemy zapomnieć – ostatni wierzący niepoprawni optymiści musieli zrewidować swoją nadzieję obserwując sobotni mecz. To spotkanie pokazało, że nawet z tak słabym przeciwnikiem nasi zawodnicy, gdy chcą – to potrafią. Przegrać.
– Szóstka dla Ruchu – miało być sześć goli dla GieKSy, jest sześć punktów w sezonie dla Niebieskich. Tym samym Ruch 25 procent swojej zdobyczy punktowej zdobył przeciw GieKSie.
– Nie mają świętości – w tak ważnym dla każdego kibica GKS meczu grają osoby, które mają tę tematykę głęboko w poważaniu. Dla nich to mecz jak każdy inny. Każdy inny to oddania punktów przeciwnikowi bez walki. To, że jest to Ruch Chorzów, nie ma dla nich żadnego znaczenia.
– Derby to puste słowo – podobnie, jak w poprzednim punkcie. Zapomnijcie o kolejnych zapewnieniach – tym razem przed meczem z Tychami – że fakt meczu derbowego coś może zmienić.
– Trener albo ściemnia, albo się oszukuje – bo nie da się inaczej podejść do kwestii ciągłego rzucania tych samych farmazonów po coraz to kolejnych meczach, gdy GKS spektakularnie przegrywa awans do ekstraklasy.
– Wielka niewiadoma – nie mamy na myśli kwestii awansu, bo wiadomo, że go nie będzie. Niewiadomą jest to, kto jest głównym odpowiedzialnym za drugi rok z rzędu takiego stanu rzeczy. Pewne jest jedno – wiele osób się w tej sytuacji powtarza. I nie ma dla nich absolutnie miejsca na przyszły sezon.
Piąty finał z rzędu. Dwa mistrzostwa Polski – tyle samo co teraz GKS Tychy, których jednak w tym okresie dwukrotnie zabrakło w finale. Dwa finały przegrane w dopiero w siódmym meczu. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że za ostatnie 5 lat to drużyna Jacka Płachty była najlepszą drużyną w Polsce, a jednak coraz ciężej o optymizm, gdy mowa o hokejowej GieKSie.
Po dwóch mistrzostwach Polski, gdzie w obu przypadkach w finale byliśmy wręcz perfekcyjni pod każdym względem, przyszła porażka z Unią w dogrywce meczu nr 7 – tak minimalna, jak tylko może być, a przecież już po piątym meczu byliśmy o krok od kolejnego złota. Rok temu z kolei już po 4 meczach Tyszanie w każdym kolejnym mogli odnieść ostateczny triumf i choć pogoń za wynikiem, a nawet wyjście na prowadzenie na początku decydującego starcia dały nam mnóstwo emocji, to był to jednak kolejny krok w tył względem poprzedniego sezonu, a jak wyglądał finał w tym roku – każdy wie.
Nikt w tej lidze nie lubi GKS-u Katowice… i ma to swoje dobre strony. Brak sympatii ze strony kibiców Tychów, Sosnowca czy Oświęcimia jest oczywisty i jest to odwzajemnione i te animozje dodają emocji, a to dla emocji śledzimy sport. Idzie za tym jednak coś więcej – oprócz zdobycia mistrzostwa Polski, pobocznym celem każdej z tych drużyn jest pokonanie GKS-u. Poza krakowską Cracovią, gdzie nie zapowiada się, by w najbliższych latach mieli wrócić do walki o najwyższe cele, Katowice to zdecydowanie największe i najbardziej rozpoznawalne miasto ligi i każde mniejsze miasto tym bardziej chce udowodnić swoją wyższość na lodzie. Naszą reakcją na to jest… wyznaczenie top-4 jako celu na sezon. W lidze, gdzie są 4 drużyny mające pieniądze, by móc realistycznie walczyć o coś więcej, niż przetrwanie.
Końcowy wynik to jednak nie wszystko, czego kibice potrzebują – potrzebujemy czuć, że klub ,,gdzieś” zmierza, potrzebujemy również małych powodów do ekscytacji, a także potrzebujemy, by ludzie pracujący w klubie pokazali nam, że to oni się lepiej znają na hokeju i ,,zamknęli nam mordę”. Tak jak mordę zamyka nam sekcja piłkarska, tak jak 3 lata temu zrobił to Teemu Pulkkinen, tak tym razem dosłownie każda obawa kibiców znalazła potwierdzenie. Każdy czuł, że siedmiu obrońców to za mało, każdy widział, że brakuje nam ofensywnie usposobionego defensora, każdy wiedział, że mamy problem z przewagami i naprawdę ciężko uwierzyć, że ludzie, którzy dali nam dwa mistrzostwa Polski mieliby się z tym nie zgodzić. Gdzie więc była na to reakcja?
Jedną z najważniejszych cech naszych mistrzowskich ekip był głód. Oczywiście było też wtedy grono doświadczonych Polaków, a nawet przewinęło się też kilku doświadczonych obcokrajowców i nie chcę brzmieć, jakbym myślał, że teraz ktoś nie chciał zdobyć mistrzostwa, bo nie wątpię, że wszyscy chcieli, ale czegoś w porównaniu do ekipy sprzed 3 i 4 lat ewidentnie brakowało. Sami zboczyliśmy z drogi, która działała. W Tychach pałeczkę po doświadczonym Komorskim przejmują Łyszczarczyk czy Paś, którzy spokojnie mają pewnie z 7-8 lat grania przed sobą. U nas wydaje się zawiodło przekazanie pałeczki w obronie po pożegnaniu się z Kruczkiem czy Wajdą, a teraz czeka nas to w ofensywie. Są oczywiście bracia Hofman, gdzie oglądanie ich rozwoju było jednym z przyjemniejszych elementów tego sezonu i głęboko wierzę, że będą liderami na lata nie tylko GKS-u, ale i reprezentacji… ale co jeśli okaże się, że jednak są to gracze jedynie na 3 formację i 20 punktów w sezonie? Te przekazanie pałeczki zdecydowanie nie jest tu tak płynne i naturalne, a przecież tyle lat pracy jednego trenera i dyrektora w połączeniu ze stabilnym finansowaniem z miasta to powinny być wręcz idealne warunki do takiej długofalowej pracy.
Praktycznie co roku przykro kibicom GieKSy czyta się o nowych kontraktach, transferach i negocjacjach już nawet w trakcie play-offów, gdzie my na pierwsze wieści czekamy zazwyczaj aż skończą się hokejowe mistrzostwa świata. I niby zawsze ostatecznie jakoś to nadrabialiśmy, bo 5 razy z rzędu w finale nie byliśmy przypadkowo, ale nie wierzę, że na tym czekaniu nie tracimy, a teraz już z całą pewnością można powiedzieć, że zeszłoroczna przerwa między sezonami była w naszym wykonaniu po prostu słaba. Nie ma w tym gronie żadnego zawodnika, którego będzie warto wspominać po latach. Kibice potrzebują zawodników z charakterystycznymi cechami – jeszcze długo będziemy pamiętać szaleństwo w oczach i uśmiechu Erikssona, umiejętność wejścia na wyższy poziom w kluczowych momentach Lehtonena, huknięcie Hudsona, technikę Koponena czy ,,nienormalność” Murray’a, a jak pokazują wyniki – nie tylko kibice potrzebują takich zawodników, ale klub też. Hokej nie jest sportem dla normalnych. Gdy 3 lata temu przyszedłem na pierwszy przedsezonowy sparing – od pierwszego kontaktu z krążkiem było widać, że Koponen to Pan Hokeista. Nie chcę wytykać palcem hokeistów, bo myślę, że oni są najmniej temu winni, ale aktualnie większość naszej kadry to hokeiści po prostu przyzwoici… i tyle. Przyzwoitością nie wygrywa się mistrzostwa.
Nie wiem, co by się musiało stać, bym o kimkolwiek, kto miał swoją zasługę w zdobyciu dwóch mistrzostw Polski myślał za kilka lat w sposób negatywny, począwszy od dyrektora sportowego, przez trenera i na zawodnikach kończąc. Ilu błędów by nie popełniono w tym sezonie i ilu potencjalnie nie popełni się jeszcze w przyszłości – za ten pierwszy wielki sukces GKS-u, jaki miałem okazję doświadczyć w życiu, trener Płachta może mieć w Katowicach własną ulicę, a odwieszenie łyżew na kołek przez Grzegorza Pasiuta powinno być jednoznaczne z powieszeniem numeru 18 w Satelicie, a może i nawet na to samo zasługują Bartosz Fraszko czy ,,Nasz Warszawiak” Mateusz Bepierszcz. Czy aktualnie nasze finanse pozwalają na stworzenie równorzędnej rywalizacji z Tychami, ale czego by tu wcześniej nie osiągnięto – teraz także potrzebuję widzieć, że klub ma obrany właściwy kierunek i do tego kierunku dąży. Może trzeba jasno powiedzieć, że jeśli właściciel nie chce kroku do przodu, bo przy świetnej postawie piłkarzy już nie potrzebuje ,,tematu zastępczego”, to wykonujemy krok w tył i odmładzamy skład?
Zdobytymi mistrzostwami klub poniekąd wydał na siebie ,,wyrok” – zupełnie inaczej cieszyło srebro drużyny Toma Coolena, gdy zaledwie 2 lata wcześniej nie było hokeja w Katowicach, a 3 lata wcześniej bohaterem kibiców w Satelicie był Maros Goga. Teraz już wszyscy wiemy, jak to jest być na szczycie – i chcemy tego znów, jednak tak jak pisałem wyżej, końcowy wynik to nie jedyny sposób na usatysfakcjonowanie kibiców, tymczasem w tym sezonie mimo wszystko tylko on się zgadza, bo jednak finał to jest w pewnym stopniu sukces, ale czy z obecnie obranym kursem ten finał będzie także za rok?
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Jutro przyjdzie nam się zmierzyć w jednym z najważniejszych pojedynków w nowej historii GieKSy. Równać się może z tym chyba tylko pojedynek z Arką w Gdyni, który choć co prawda był zwykłym pojedynkiem ligowym – to fakt grania w ostatniej kolejce i zależności pomiędzy wynikiem, a awansem jednej z tych drużyn sprawiał, że był to po prostu istny finał sezonu. Arka była wówczas jak Brazylia w 1950, kiedy to w finale na Maracanie wystarczał Kanarkom remis. GieKSa wcieliła się w rolę Urugwaju, który musiał wygrać. I wygrał.
Od tamtego czasu GieKSa gra z dobrym skutkiem w ekstraklasie. I mimo, że jest to „nasza Liga Mistrzów”, to jednak rozgrywamy w niej powszednie mecze ligowe. Fakt, że wiele z nich to są piłkarskie i kibicowskie święta, ale pod względem ważności – są one zwykłymi meczami w najbliższej lidze. Jutro czeka nas mecz niezwykły. Mecz decydujący o czymś, o czym jeszcze niedawno jedynie mogliśmy marzyć w jakichś iluzorycznych majakach. Teraz Katowiczanie stają przed realną szansą. Szansą gry na Stadionie Narodowym o jedno z dwóch najważniejszych trofeów w polskiej piłce.
Zadanie jawi się z jednej strony jako bardzo trudne. Zagramy w końcu z jedną z najlepszych drużyn w ekstraklasie, z ekipą, która świetnie sobie radziła w europejskich pucharach. Stworzony przez Marka Papszuna Raków, pokonując podobne szczeble co GKS, stał się niespodziewanie klubem i drużyną na regularne podium. Byli mistrzem i zdobywcą pucharu.
Z drugiej strony jednak patrząc na ostatnią formę Rakowa, nie jest to drużyna nie do pokonania. Dalej ma bardzo dobrych zawodników, ale coś w tym zespole na wiosnę nie gra. Drużyna nie punktuje należycie, gra jest niemrawa. Na ten moment trener Tomczyk nie wniósł do tego zespołu czegoś mocnego i widocznego. Zadanie po Marku Papszunie miał trudne, ale mimo wszystko – Raków gra przeciętnie.
Dlatego jakbym miał zakwalifikować ten mecz, to powiedziałbym, że Raków jest faworytem, ale nie murowanym. Dałbym w szansach takie 65-35. Pamiętajmy też, że może być remis, a o wszystkim mogą decydować rzuty karne.
Od czasu awansu do ekstraklasy z Rakowem rozegraliśmy cztery mecze, z czego trzy przegraliśmy po 0:1. Nie był to jednak jakieś bardzo słabe spotkania w wykonaniu GieKSy. Najsłabszy był chyba mecz z 1. kolejki obecnego sezonu na Nowej Bukowej. Ale już w poprzednim sezonie u siebie i w grudniu w bieżącym na wyjeździe – to był już spotkania, które porażkami wcale się zakończyć nie musiały.
No dali nam przykład Katowiczanie, jak w Częstochowie zwyciężać mamy, w poprzednim sezonie. Po bardzo dobrym meczu GieKSa wygrała wówczas przy Limanowskiego 2:1. A Raków przecież wtedy był w dużo lepszej formie.
Mamy nadzieję, że zespół już się oswoił z meczami na wyjeździe z wielkimi. Dotychczas wyjąwszy wspomniany mecz z Rakowem, przegrywaliśmy. Na Legii, Lechu czy Jadze. Czas ten trend odwrócić, a szansa ku temu jest bardzo dobra, bo oprócz Rakowa, za chwilę gramy przecież przy Bułgarskiej.
Półfinał Pucharu Polski… Brzmi jak marzenie. Na razie nie ma co myśleć, co dalej. Trzeba się mocno skupić na czwartkowym meczu i po prostu realizować swój plan jak najlepiej. GieKSa to potrafi – pokazała to z Wisłą Płock. Niezależnie czy jest to oddanie piłki czy gra z nią. Ważne, żeby taktyka była dobrze dobrana i realizowana.
Ostatnim raz na tym szczeblu graliśmy 22 lata temu. Ponad dwie dekady. Tyle czasu nie znaczyliśmy nic w Pucharze Polski. Teraz GieKSa jest w najlepszej czwórce. Z nadzieją na więcej.
Piłka nożna kobiet6 godzin temu
Hmirova prowadzi zespół do finału
Klub17 godzin temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna18 godzin temu
Czołówka nie zwalnia, dół się pogrąża
Piłka nożna1 dzień temu
Klemenz: Dużo się działo
Piłka nożna2 dni temu
Opinie z social mediów po Motorze
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
Mecza
14 maja 2018 at 13:21
Shellu właśnie kto jest odpowiedzialny? Nie wiem co o tym myśleć, może w nas kibicach jest wina, w sposobie postzegania? Co 6 miesięcy chcemy trenera zmienić i zawodników wyrzucić. Gdyby dobrze wiosny nie zaczęli to prześlibyśmy do porządku, że trener musi poznać piłkarzy, przekonać się że są daremni. Przecież 90% kibiców wiedziała o tym że są daremni, skąd zaskoczenie brakiem awansu? Po zwolnieniu Madrysza napisałem na forum, że wiosnę klub odpuścił, oglądam na luzie i czekam na nowy sezon. Dlaczego jesteśmy zaskoczeni i źli na słabych piłkarzy? Dlatego, że wygrali kilka meczów które powinni wcześniej przegrać?
Robson
14 maja 2018 at 13:27
Mecz nie pierdol jak się wygrywa z czubem tabeli to nie można się tak kompromitować z pastuchami skazanymi na degradację ! A kretyńskich decyzji trenera nic nie tłumaczy to kretyn nie rozumiejący znaczenia derbów.
Hasiokowi kopacze
14 maja 2018 at 14:20
@mecza,ino nie wygrali tych gier dla klubu, tylko dla siebie. Z początkiem rundy kursy na Gieksę były bardzo wysokie. Mandrysz wyleciał bo miał przeciwko sobie szatnię i mógł puścić za dużo info w eter, potrzebny był taki który będzie robił to co mu się powie. Paszulewicz dopiero zaczyna poważną karierę, żeby móc sprzedawać mecze w extra, musi wyrobić sobie renomę człowieka na którym można polegać i któremu można ufać…
Hasiokowi kopacze
14 maja 2018 at 14:25
Poza tym są wśród nas tacy którzy patrzą jak zaistnieć w pewnych kręgach, zawrzeć nowy znajomości i się nachapać i niestety wykorzystali do tego klub. Ostatnio byłem świadkiem jak murzyn zjebał na trybunie gościa tylko za to że głośno wykrzyczał to o czym od długiego czasu pisze się na tym forum, że te chuje przepierdalają kasę z miasta a do tego jeszcze grają za to u bukmacherów…
@Mecza
14 maja 2018 at 14:29
Albo jeszcze mało w piłce widziałeś albo lubisz być oszukiwany. Tak jak Shellu napisał – to nie kwestia sportowa.
Mecza
14 maja 2018 at 14:30
@Hasiokowi kopacze, Po zwolnieniu Mandrysza większość zacierała ręce a wszyscy Ci 6 miesięcy wcześniej mówili, stoimy murem za trenerem Mandryszem obojętnie co się będzie działo, niech zrobi porządek z pseudograjkami. To jest super podejście kibica, jeszcze większa amatorka niż na boisku.
olo
14 maja 2018 at 16:14
Panowie w kwietniu pewien śmierdziuch z ktorym pracuje a ktory ma dojscia w swiatku pilkarskim u nas na slasku powiedzial mi ze od meczu z Puszcza nasi zaczna tracic punkty ze beda specjalnie przegrywac kol twierdzil ze nasi specjalnie odpuszcza mecze radze sie nad tym zastanowic te n sam kolo w zeszlym roku na poczatku rundy wiosennej powiedzial mi ze awansuje Sandecja i Górnik ja go wysmiałem bo Górnik byl na chyba 10 miejscu i co na koniec Górnik awansował
Mecza
14 maja 2018 at 17:27
@olo, pewnie facet jest bardzo bogaty i pracuje dla zabicia nudy. Spytaj ile kasy postawił. On po Puszczy powiedział że nie awansują? Ja miałem trudniej, wiedziałem już w styczniu. Zakładając spisek UM, oni więcej tracą z każdym kolejnym rokiem w 1 lidze, wizerunkowo i finansowo.
Mecza
14 maja 2018 at 17:35
I uważam że każdy z tych fajtłapów poleciałby do mediów gdyby był odgórny przykaz. Zresztą najsłabszy był Słaby a on ma wyjebane na to co sie dzieje w Katowicach, nikogo nie musi słuchać.
artur
14 maja 2018 at 18:09
Mecza za każdym razem się ośmieszasz swoją naiwnością. Wszystko według Ciebie jest uczciwe, nie ma układów, przekrętów ani spisków i dlatego co roku Cię robią w balona.
Mecza
14 maja 2018 at 18:55
Wolę zastanawiać się czy jestem naiwny niż być pewnym że wypisuję głupoty. Każdy nowy gra u buka czy to jest przypadłość po iluś rozegranych meczach? Pytam tych nie naiwnych i wiedzących lepiej. Ja naiwny pozostanę przy swojej wersji że są słabi.
Hasiokowi kopacze
14 maja 2018 at 20:13
@mecza:ale co tracą? Przecież to nie ich pieniądze 🙂 to co wydoją z budżetu to jest kropla w morzu. Nikt się do tego nie przywali, a niejeden wnuczek będzie śmigał za to nowym bmw na które Ty i Twoi najbliżsi będziecie robić przez 2 życia…
@mecza
15 maja 2018 at 00:46
mecza albo jesteś naiwny albo siedzisz w Urzedzie Miasta i chapiesz taki sam hajs jak chapia piłkarze i inni urzędnicy z Naszych podatków. Kosztem naszych nerwów, ideałów, plując nam w twarz. Nikt o zdrowych zmysłach już nie uwierzy, że przegrywamy bo drużyna za słaba, wiadomo co i jak. Otrząśnij się jak jesteś kibicem a jak nie to ..ierdalaj.
@mecza
15 maja 2018 at 00:52
A kończąc powiem Ci tak: tak samo myślałem jak spadaliśmy w 99, potem myślałem, że jesteśmy świetną drużyną awansując z powrotem rok później. A potem młody Dziura wysypał jak było. Tylko, że wtedy wierzyłem jako 14-latek nie wiedząc nic o bagnie jakim jest polska piłka.
Makron
15 maja 2018 at 01:35
Junior i Murzyn – myślcie jak „podziękować” na meczu z Tychami piłkarzom- dziwkom za danie dupy Ruhanym. Jeśli nie będzie odpowiedniego „przyjęcia” tych ciot oraz jawnego protestu przeciw władzom klubu, gotów jestem pomyśleć, że siedzicie z nimi w tym samym ku@widołku. Nie chce mi się w to wierzyć, więc liczę na jasny przekaz, że „GieKSa to MY”.
artur
15 maja 2018 at 07:32
Mecza dalej wierzy w nieskazitelny zarząd i miasto, które wybuduje Ci raj na ziemi. Popatrz na inne kluby np. taką Wisłę, jakie tam są wałki, mafia rządzi klubem, pani prezes ma stołek, ustawiają mecze. A Ty od 13 lat jesteś robiony jak się da i nadal myślisz, że miasto to poukłada…
Hasiokowi kopacze
15 maja 2018 at 09:48
@Makron,przecież i juniorów i murzynowi w to grej. Kasa się zgadza, a ideały, honor, godność, szacunek do klubu? Są dla przygłupawych szczyli, a nie dla poważnych ludzi którzy umieją zrobić karierę ślizgając się na zaangażowaniu i naiwności setek jak nie tysięcy kibiców, dla których ten klub to przynajmniej połowa życia. Oni nic nie zrobią, bo od góry maja powiedziane
Hasiokowi kopacze
15 maja 2018 at 09:49
że mają siedzieć cicho żeby dostać swój kawałek tortu. A te markieranckie słowa i gesty które wykonywali dotychczas tylko odbierają im wiarygodności.
mr x ksg
15 maja 2018 at 22:06
sory ale drużyny na ekstraklapa to nie mocie z tym składem jak sandecja skończycie
Damian
18 maja 2018 at 19:55
Ku*wa, już mam dość czytania tych pier*olonych artykułów i komentarzy.
Ciągle kuźwa plujecie i plujecie. Kibice innych drużyn muszą mieć ubaw z pseudokibiców GieKSy, jak czytają wasze pełne nienawiści artykuły i LIVE`y z meczów.
Gościu, który robił live z Ruchu jest kompletnie nieobiektywny, wygląda, jakby w ogóle nie był kibicem GKS-u. Jak można tak pluć na swoich piłkarzy?
Dla was kurwa słabe mecze nie mogą istnieć. Widzicie tylko porażki, ale już ale ygranych z mocnymi i to na wyjazdach nie zauważacie.
Jesteście pojebani. Jak te wasze pełne nienawiści i gróźb pseudoartykuły czytają piłkarze, to nie dziwię się, że mają spięte jaja.
Wy nie pomagacie, tylko utrudniacie pierdoleni fanatycy.
Jestem kibicem GieKSy od lat 70/80-tych, gdy was smarkacze jeszcze na świecie nie było, ale to co wyprawiacie i wypisujecie, to się w pale nie mieści.
Ruch gra kiepskie mecze, ale i tak przychodzi po 5 a nawet 7 tysięcy, a u nas po 2-3 tys. mimo, że jesteśmy wciąż w czołówce.
Wstyd mi za was pajace.