Piłka nożna
Noty i opisy po Bytovii
Po raz kolejny z trudem przychodzi oceniać piłkarzy GKS Katowice. W meczu z – umówmy się – słabiutkim zespołem z Bytowa – zagrali znów bezjajecznie, zalążki ambicji pokazując dopiero pod koniec meczu. Nieumiejętność stwarzania sobie sytuacji bramkowych jest porażająca. Na szczęście skończyło się bez utraty bramki, ale co to za sukces z ekipą, która nie strzeliła gola od sześciu meczów? A przecież mogła, bo kilka razy pod naszą bramką zrobiło się bardzo nerwowo.
Antonin Bucek – 6
Poza początkowym „wypluciem” piłki zagrał poprawny mecz. Nie łapał piłek, najczęściej decydując się na piąstkowanie i na szczęście było ono skuteczne. Dobre wybicie nad poprzeczką po rzucie wolnym.
Adrian Frańczak – 5
Kolejny mega bezbarwny mecz tego zawodnika. Plusem jest to, że nie popełnia rażących kiksów, ale to jest pocieszanie się. Zawodnika trzeba przesłać do Sevres, żeby figurował tam jako wzór przeciętności.
Mateusz Kamiński – 5,5
Poprawny mecz, jakoś specjalnie dużo do czyszczenia nie miał. Przydarzyły się jednak drobne błędy typu źle obliczony tor lotu długiej piłki, ale bez większych konsekwencji.
Adrian Jurkowski – 4
Z konieczności zagrał za Łukasza Pielorza i tak naprawdę tylko temu, że rywale są słabi w ofensywie, nie zostały obnażone słabości Jurkowskiego. Zawodnik był elektryczny, niepewny i lepsza drużyna mając za przeciwnika Adriana pewnie wbiłaby ze dwie bramki. W niegroźnych sytuacjach wybijał piłki na rzut rożny, zastawiał futbolówkę tak, że przeciwnik obiegał go i ją wywalczał. Słabiutko.
Piotr Petasz – 4,5
Ten zawodnik ma chyba jakieś wrodzone braki techniczne. Powinien otrzymać zakaz lekkiego uderzania piłki, bo wychodzi mu to komicznie. Ma uderzać mocno, rzuty rożne też bić w ten sposób, żeby nie było śmiechu na sali. Tym razem poza jednym dobrym strzałem z dystansu (dobra decyzja) znowu było kiepsko. Miał być wzmocnieniem, jak na razie niespecjalnie nim jest.
Krzysztof Wołkowicz – 5
Po meczu z Wigrami wydawało się, że powrót tego zawodnika wyjdzie na dobre drużynie. Z Bytovią zagrał jednak dość słabo, niby coś się starał, ale nie było z tego efektu. Bardzo przeciętnie, choć dodajmy, że większość meczu grał na nieswojej prawej pomocy, a wiemy nie od dziś, że nie radzi sobie tam. O drugą żółtą kartkę i w konsekwencji czerwoną nie ma co mieć pretensji.
Sławomir Duda – 5,5
Tym razem tragicznych podań do przeciwnika nie miał, a dodatkowo zaliczył kilka prób uderzeń z dystansu, umiarkowanie niezłych (tuż obok słupka, niewiele nad poprzeczką, prost w bramkarza). Brakowało jednak tego czegoś. Trochę dziwne, że został zmieniony on, a nie Leimonas. Z gry jednak poza wspomnianymi strzałami nic nie wynikało.
Povilas Leimonas – 4,5
W pierwszej połowie jeszcze coś tam go było widać, w przerwie chyba wyjechał na Litwę. To jest największy problem tego zawodnika, że po prostu jest niewidzialny przez długie fragmenty meczu. Również możemy powiedzieć, że nie miał kiksów, ale do cholery czy to jest na plus?… I paradoksalnie gdy raz wyszedł z ukrycie prawie strzelił bramkę.
Przemysław Pitry – 4
Pożal się Boże reżyser gry. Kolejne dostojnie przechodzone spotkanie. Przemek się już powoli nadaje na emeryturę, z tym swoim człapaniem na boisku. Z tak słabym rywalem jak Bytovia powinien wiązać krawaty, a gra na poziomie średniaka trzeciej ligi. Spory zawód.
Rafał Pietrzak – 6
Jedyna chyba pozytywna postać meczu (choć to nic wielkiego). Nie grał przez większość meczu na obronie i dzięki temu nie było z jego strony aż takiego zagrożenia. Natomiast o ile w pierwszej połowie było dość kiepsko, to w drugiej nieźle się rozegrał i był aktywny na lewym skrzydle. Przeprowadził kilka ciekawych akcji na szybkości i mogła z tego paść bramka.
Grzegorz Goncerz – 4,5
O ile w poprzednich meczach pisaliśmy, że Gonzo jest odcięty od podań i od linii pomocy, tłumacząc jego słabszą postawę, to tym razem musimy jednak bardziej skrytykować zawodnika. Kilka okazji miał, kilkukrotnie był w niezłej sytuacji przy piłce i zdarzały mu się błędy techniczne. Wyglądało to tak, jakby nie do końca czuł grę. Słabiutko.
Kamil Bętkowski (grał od 65. minuty) – niesklas.
Można powiedzieć, że trochę rozruszał zespół w końcówce, a po jego stałych fragmentach gry było zagrożenie pod bramką rywala. No i sprokurował czerwoną kartkę dla rywala, choć było widać, że „przyaktorzył”, bo po lekki dotknięciu w twarz padł jak rażony piorunem.
Piotr Ceglarz (grał od 75. minuty) – niesklas.
Po raz kolejny kompletnie nic nie wnosząca zmiana. Szrot.
Paweł Szołtys (grał od 80. minuty) – niesklas.
Próbował być aktywny na lewym skrzydle, kilka razy miał piłkę, a w zamieszaniu podbramkowym był blisko strzelenia gola. Powinien zagrać od początku w następnym meczu.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Anty GRZYB
12 kwietnia 2015 at 15:36
ZGODA Z WIEKSZOSCIA OCEN ALE WOLKOWICZ??? ten facet nie mial ani jednego udanego podania no chyba ze do tylu w naszym polu karnym byl ciagle obok akcji a po pierwszej glupej i zasluzenie zdobytej zoltej kartce stal sie zajebistym zagrozeniem dla nasze pozal sie boze drozyny Strzelajacy w przerwie Gieksik z ta swoja wielka glowa bylby od Wolka lepszy Pitremu tez za wysoka ocene dajesz to juz trza bylo ocenic jednak Bedkowskiego
kibics
12 kwietnia 2015 at 18:10
Pitry to zagadka, czemu on gra od pierwszej minuty?
Gdyby nie Pietrzak to w ogóle nie byłoby giekaesu w tym spotkaniu, w ogóle jest to od pewnego czasu jedyny zawodnik któremu zależy na grze i ma ambicje.
Panowie piłkarze a może wy tą grą pokazujecie ze jest cos nie tak. Nie wierze, ze nie potraficie grać.
Powiedzcie wprost o co chodzi, może jakoś zaradzimy, pomozemy jakoś.
griszag
13 kwietnia 2015 at 16:09
po raz kolejny piszecie, że ktoś jest elektryczny. Co to znaczy?