Piłka nożna
Noty i opisy po Chrobrym
Trudność w ocenie spotkania z Chrobrym Głogów polega na tym, że… nie został on wygrany. Na pewno było to dużo lepsze spotkanie niż poprzednie cztery, zarówno pod kątem piłkarskim, jak i ambicjonalnym. Część zawodników pokazała się z dobrej strony, ale byli też tacy, którzy zawiedli.
Mateusz Abramowicz – 6
Nie miał bardzo dużo pracy w tym meczu, trudno przypomnieć sobie jakieś wielkie robinsonady. Przychodzi na myśl kąśliwy strzał z dystansu rywali, gdy piłka bardzo dziwnie leciała, ale złapał. Wydawało się, że popełnił błąd przy bramce, ale patrząc na powtórkę zza bramki, rzeczywiście piłka podskoczyła tuż przed nim – rozgrzeszony. Ale też bramkarz musi mieć trochę szczęścia. W końcówce, gdy trzeba było dokładnie rozegrać piłkę, w niegroźnej sytuacji dość niechlujnie wybił ją w aut – gra nogami do poprawy.
Adrian Frańczak – 5
Jedna czy dwie dobre wrzutki, ale to za mało. Nie było jakoś źle, ale też nie był to zbyt wybitny występ. Pamiętając go z meczu z Chojniczanką zastanawiamy się, czemu nie można tak jak wtedy?
Lukas Klemenz – 7
Bardzo dobry mecz stopera. Grał pewnie, błędów nie popełniał, czyścił. Można się przyczepić do nieudanych prób wybijania piłki przy pierwszym golu, ale akurat w sytuacji boiskowej ktoś go powinien zaasekurować w dalszej fazie. Rzut karny niby za rękę Klemenza, ale w powtórkach tej ręki w ogóle nie widać. Ogólnie występ na duży plus i miejmy nadzieję, że wygryzie Kamyka ze składu.
Tomasz Midzierski – 6,5
Też solidny mecz środkowego obrońcy. Jeśli już natomiast mówimy o tym karnym, to akurat Tomasz mógł dać pretekst do odgwizdania jedenastki, obłapując przeciwnika. Ogólnie jednak duża poprawa w stosunku do Sosnowca i Mielca.
Dalibor Pleva – 4
Niestety po pierwszej połowie w Sosnowcu i naszych pozytywnych ocenach, zaliczył ekspresowy zjazd, z bardzo słabym meczem w Mielcu i na Bukowej. Pierwsza bramka zdecydowanie obciąża jego konto – najpierw fatalnie ustawiony, do rywala na skrzydle, który dostał piłkę musiał sporo dobiec, a potem cofał się niczym Mączyński w pierwszym meczu i zupełnie bez agresywnego ataku na rywala pozwolił mu oddać strzał. Ponadto niezbyt pewne gra, więcej czasem wybijania piłki do góry niż do przodu/tyłu/w bok.
Paweł Mandrysz – 6
Średni mecz. Grał ambitnie natomiast i mimo wszystko kilkukrotnie był bliski sytuacji, z której mogły paść bramki. Najpierw strzał z ostrego kąta w pierwszej połowie, potem minimalnie zabrakło przy podaniu Błąd, także sytuacja, w której z Yunisem szedł na piłkę. Można powiedzieć, że mimo średniej gry, dobrze się znajdował.
Bartłomiej Kalinkowski – 6,5
Nieźle w środku pola, choć bez rewelacji. Błędów większych nie popełnił. Bardzo przytomne zachowanie przy golu, szybka reakcja i dostawienie nogi. W końcu pierwszy gol dla GieKSy.
Łukasz Zejdler – 7
Bardzo ambitna gra, dość mocne jeżdżenie na dupie. Mogło być czasem lepiej w rozegraniu, ale i tak wyglądało to całkiem dobrze. Plus asysta przy golu Yunisa, bardzo dobrze wykonany rzut wolny.
Armin Cerimagić – 6,5
Dobre rozprowadzanie piłki, choć były okresy, w których nie było go aż tak widać. Kilka razy mógł się lepiej zachować. Próbuje uderzeń z dystansu, jeden strzał był naprawdę soczysty. Zmaścił strasznie natomiast sytuację, gdy był w polu karnym i mając mnóstwo czasu i miejsca walnął Panu Bogu w okno. Zawodnik, który był już skreślony u trenera, ostatnio na zmianach, a teraz w pierwszym składzie – wykorzystuje szansę.
Adrian Błąd – 6,5
Mimo wszystko zawód, ale z nadzieją. Dlaczego zawód? Oczekiwalibyśmy od doświadczonego zawodnika, żeby zachowywał chłodną głowę. Wyglądało to tak, że wypracował sobie na szybkości dobrą sytuację, a potem trochę panikował i zamykał oczy. Tak było w pierwszej połowie, gdy po dryblingu trafił w leżącego już zawodnika, w drugiej połowie po szybkiej kontrze stracił w dziecinny sposób piłkę. Ale dobra walka i szybkość – niech to utrzyma. Asysta przy golu Kalinkowskiego.
Jakub Yunis – 5,5
To raczej nie będzie zawodnik na stałe w podstawowym składzie, nie jest specjalnie ruchliwy i dynamiczny, w drugiej połowie zupełnie niewidoczny. Ale bramkę strzelił i to mu należy oddać – dobrze się znalazł i pewnie skierował piłkę do siatki.
Oktawian Skrzecz (grał od 76. minuty) – niesklas.
Wszedł na ostatni kwadrans i nie zabłysnął.
Peter Sulek (grał od 82. minuty) – niesklas.
Również dość anonimowo, ale może dostanie w końcu szansę w większym wymiarze czasowym.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
Irishman
23 września 2017 at 10:55
Zapomniałeś jak Abramowicz co najmniej raz, nieudanym podaniem do przeciwnika sprokurował bardzo niebezpieczną sytuację. Przy bramce, mogę się tylko częściowo zgodzić. Zniknęły też gdzieś jego pewność i spokój na bramce. 6 – to jest niezły występ, a on moim zdaniem zagrał przeciętnie, jeśli nie słabo, czyli 4,5.
Yunis robi z kolei systematyczne postępy, ja bym go nie skreślał, przynajmniej do czasy gdy Prokić otrzyma obywatelstwo. A Kędziora, to już w ogóle przy nim odpada.
roberto
23 września 2017 at 11:19
Za gre nogami i wprowadzanie piłki do gry na aut Abramowicz najwyzej co 3 pkt,przy bramce tez nie byl bez winy ,bramkarz powinien przewidziec kozioł po strzale.Krótko w nastepnym meczu szanse dostanie Nowak!!
zippo50
24 września 2017 at 14:32
Na wychodzenie Abramowicza do połowy boiska nikt nie zwraca uwagi,według mnie jest to fatalny błąd bramkarza ,nie każdy jest Nojerem.
inco\G/nito
24 września 2017 at 14:39
Skromnym zdaniem nie całkowicie się zgodzę z autorem. Lukas super faktycznie a le widać że jeszcze w rytm nie wszedł wiec będzie ino lepiej naprawdę Kamyk siadaj na ławce nabier świeżości. Pleva i Frańczak paaadaka mnóstwo błędów mnóstwo indywidualnie dramat, zwłaszcza Pleva. Frańczak poprawiał swoją grę w momencie wejścia w pod bramkę rywali na skrzydle tylko tyle. Błąd widać że synek bardzo chce rewelka trochę pracy i będzie z nigo pociesza. Mandrysz synek na 60 minut fajnie wszędzie go pełno zadupia ładnie. Bardzo fajnie pograli Zejdler i Cerimagić naprawdę na tle wszystkiego bardzo dużo wkładu widać. Yunis dobry występ będzie to dobry materiał. Zróbmy wszystko żeby Proki mógł grać z Arminem to będzie paka niezła. Abramowicz zdupiony mecz nie mówiąc o bramkach ale błędy w wyprowadzeniu piłek Jasiu powinien Ci mocno w rzyć nakopać 😀 . Ogólnie jak jeden z starszych fanatyków na głównej powiedział tam jest potencjał bo indywidualnie oni umieją i chcą bo to widać ale za skurwisyna nie są poukładani dobrze i nie ma pomysłu na gre ni w ząb, trener odpierdala maniane i to widać gołym okiem. Yunis ładna gra głową i to widać że synek ma dryg do tego to czemu kurwa te skrzydła nie chodzą i wciepują mu piłek Zejdler i Armin gibko tam kręcili na środku mogli by kilkadziesiąt razy te skrzydła uruchamiać. A i panowie strzelajcie to nie boli kuuurwa na 20 strzałów te tormany wkońcu błąd popełnią a piłka to gra błędów !!!
PS: byłbym zapomniał o Tomaszu Midzierskim też dobra robota i jako kapitan i jako piłkarz.
marcelo
24 września 2017 at 23:26
Abramowicz mało pewny nie radzi sobie ,pewne piłki są na wyciagnięcie reki,sory ale Abram to drewno zero życia na bramie