Piłka nożna
Noty i opisy po Tychach
Po kolejnej żenującej porażce GKS Katowice, znów przychodzi nam oceniać nędznych aktorów w tym widowisku. Widowisku, które miało szansę być lepsze od poprzednich. Zakończyło się tak samo i co z tego, że wyglądało to nieco inaczej niż poprzednio. I tak te noty i opisy nie mają znaczenia.
Maciej Wierzbicki – 3
Fatalny mecz. Dwie pomyłki, które skutkowały utratą brame. Pierwsza to niekonsekwencja na linii, druga fatalne podanie do przeciwnika zamiast do Midzierskiego.
Adrian Frańczak – 6
Taki sobie przeciętny mecz zawodnika. Ni grzał, ni ziębił, przeciętnie. Ale i tak lepiej się go ogląda niż Słabego. Niezła wrzutka do Prokića.
Mateusz Kamiński – 5,5
Tychy za bardzo nie atakowały, więc stricte interwencji za wiele nie miał, choć tam jedno czy dwa wybicia się zdarzyły. Umiarkowanie.
Tomasz Midzierski – 6
Gola strzelił, z samej gry średnio, nie porozumiał się z Wierzbickim przy drugiej bramce, ale to nie był jego błąd. Nieco lepiej niż z Ruchem.
Mateusz Mączyński – 5,5
Dobre dośrodkowanie na głowę Midzierskiego i asysta. Poza tym średnio. Zniesiony w końcówce z powodu kontuzji.
Oktawian Skrzecz – 3
Na jego ocenę oczywiście wpływa czerwona kartka, z czego druga żółta była debilna, w środku boiska. Jeśli chodzi o sama grę to przeciętnie, z jednym dobrym strzałem z dystansu.
Bartłomiej Poczobut – 5
Średnio. Ale i jemu ostatnio przydarzają się błędy. To nie jest taka pewna gra, jak na początku rundy, kiedy był zaporą nie do przejścia.
Bartłomiej Kalinkowski – 5
Wszedł za Zejdlera i wcale nie było tak źle, jakby się mogło wydawać. Było przeciętnie.
Andreja Prokić – 5,5
Trochę zachciało mu się walczyć i dobrze zagrać w tym meczu. Miał lepsze i gorsze okresy. Nie wykorzystał bardzo dobrej sytuacji w drugiej połowie.
Adrian Błąd – 5
Coś walczył, coś próbował, ale bez efektu. Przeciętnie.
Dalibor Volas – 5
Gola strzelić w GieKSie nie potrafi, a z tego rozliczani są napastnicy.
Kamil Słaby (grał od 72. minuty) – niesklas.
Wszedł i za jego bytności na boisku padły dwie bramki dla rywali.
Tomasz Foszmańczyk (grał od 84. minuty) – niesklas.
Wyróżnił się zagraniem na klepke w aut.
Wojciech Słomka (grał od 90. minuty) – niesklas.
Zmiana na sam koniec za kontuzjowanego Mączyńskiego.
Raków Częstochowa chce wrócić do swoich sukcesów z początku lat 20 XXI wieku w Pucharze Polski. W trzech kolejnych sezonach Medaliki grały w finale rozgrywek, dwukrotnie zdobywając Puchar Polski (w 2021 i 2022 roku).
Obecny sezon jest bardzo „obfity” dla RKSu. Drużyna brała udział w rozgrywkach Ligi Konferencji, Ekstraklasy i oczywiście w Pucharze Polski. W europejskich rozgrywkach (razem z eliminacjami) zespół rozegrał 14 spotkań (bilans: 9-2-3, bramki: 22-9) i odpadł w 1/8 finału po dwóch porażkach z Fiorentiną. W rodzimej lidze Raków po 27 rundach zajmuje 6. lokatę (tuż nad GiekSą, z tą samą liczbą punktów co nasza drużyna). Zespół wygrał w 11 meczach, zremisował w 6 i przegrał w 10, bramki: 36-34. W STS Pucharze Polski Medaliki trzy mecze wygrały: kolejno z Cracovią 3:0 (u siebie), na wyjazdach ze Śląskiem 2:1 i Avią Świdnik 2:1 (po dogrywce). Wyniki osiągane w lidze na wiosnę są słabsze od oczekiwanych – w 9 meczach drużyna zdobyła 10 punktów (bilans: 2-4-3, bramki: 10-11) i za ten okres zespół zajmuje 12. miejsce w tabeli. Z kolei w spotkaniach ligowych rozgrywanych u siebie Raków w 13 meczach zdobył 19 punktów (bilans: 5-4-4, bramki: 14-12). Na wiosnę Medaliki po dwa spotkania wygrały (z Termalicą 1:0 i Pogonią 2:0) i dwa zremisowały (z Radomiakiem 0:0 i Widzewem 1:1). Ostatnią ligową porażkę w Częstochowie RKS poniósł 14 grudnia, w meczu z Zagłębiem (0:1).
W grudniu ubiegłego roku Marka Papszuna zastąpił na stanowisku trenera 38-letni Łukasz Tomczyk. Tomczyk wcześniej prowadził samodzielnie Victorię Częstochowa, był asystentem trenera w Resovii, następnie trenerem analitykiem w GieKSie (od października 2022 roku do czerwca 2023). Po GieKSie związał się z Polonią Bytom, w której przez 3 miesiące ponownie był trenerem analitykiem, aby z końcem września 2023 roku zostać trenerem. W 2024 roku awansował z Polonią na zaplecze Ekstraklasy.
Trener Tomczyk może mieć ból głowy przed meczem z GieKSą: w drużynie Rakowa na pewno nie zobaczymy na boisku Władysława Koczerchina, Ericka Otieno, Tomasza Pieńko oraz Frana Tudor, którzy od dłuższego czasu leczą kontuzje. 25 minut przed zakończeniem ostatniego meczu ligowego został zmieniony bramkarz Kacper Trelowski, który zgłaszał kontuzję i raczej nie zagra w czwartek. Nie wiadomo też czy zagra Adriano Amorim, który przed ostatnim meczem nabawił się kontuzji.
We wszystkich rozgrywkach najwięcej goli zdobył Jonatan Braut Brunes – 21, następny na tej liście jest Lamine Diaby-Fadiga – 13.
W drużynie Medalików występuje były zawodnik GieKSy – Oskar Repka. Repka wystąpił w 42 z 44 spotkaniach Rakowa (nikt nie wystąpił w Rakowie w większej liczbie spotkań) i strzelił 4 bramki.
Piąty finał z rzędu. Dwa mistrzostwa Polski – tyle samo co teraz GKS Tychy, których jednak w tym okresie dwukrotnie zabrakło w finale. Dwa finały przegrane w dopiero w siódmym meczu. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że za ostatnie 5 lat to drużyna Jacka Płachty była najlepszą drużyną w Polsce, a jednak coraz ciężej o optymizm, gdy mowa o hokejowej GieKSie.
Po dwóch mistrzostwach Polski, gdzie w obu przypadkach w finale byliśmy wręcz perfekcyjni pod każdym względem, przyszła porażka z Unią w dogrywce meczu nr 7 – tak minimalna, jak tylko może być, a przecież już po piątym meczu byliśmy o krok od kolejnego złota. Rok temu z kolei już po 4 meczach Tyszanie w każdym kolejnym mogli odnieść ostateczny triumf i choć pogoń za wynikiem, a nawet wyjście na prowadzenie na początku decydującego starcia dały nam mnóstwo emocji, to był to jednak kolejny krok w tył względem poprzedniego sezonu, a jak wyglądał finał w tym roku – każdy wie.
Nikt w tej lidze nie lubi GKS-u Katowice… i ma to swoje dobre strony. Brak sympatii ze strony kibiców Tychów, Sosnowca czy Oświęcimia jest oczywisty i jest to odwzajemnione i te animozje dodają emocji, a to dla emocji śledzimy sport. Idzie za tym jednak coś więcej – oprócz zdobycia mistrzostwa Polski, pobocznym celem każdej z tych drużyn jest pokonanie GKS-u. Poza krakowską Cracovią, gdzie nie zapowiada się, by w najbliższych latach mieli wrócić do walki o najwyższe cele, Katowice to zdecydowanie największe i najbardziej rozpoznawalne miasto ligi i każde mniejsze miasto tym bardziej chce udowodnić swoją wyższość na lodzie. Naszą reakcją na to jest… wyznaczenie top-4 jako celu na sezon. W lidze, gdzie są 4 drużyny mające pieniądze, by móc realistycznie walczyć o coś więcej, niż przetrwanie.
Końcowy wynik to jednak nie wszystko, czego kibice potrzebują – potrzebujemy czuć, że klub ,,gdzieś” zmierza, potrzebujemy również małych powodów do ekscytacji, a także potrzebujemy, by ludzie pracujący w klubie pokazali nam, że to oni się lepiej znają na hokeju i ,,zamknęli nam mordę”. Tak jak mordę zamyka nam sekcja piłkarska, tak jak 3 lata temu zrobił to Teemu Pulkkinen, tak tym razem dosłownie każda obawa kibiców znalazła potwierdzenie. Każdy czuł, że siedmiu obrońców to za mało, każdy widział, że brakuje nam ofensywnie usposobionego defensora, każdy wiedział, że mamy problem z przewagami i naprawdę ciężko uwierzyć, że ludzie, którzy dali nam dwa mistrzostwa Polski mieliby się z tym nie zgodzić. Gdzie więc była na to reakcja?
Jedną z najważniejszych cech naszych mistrzowskich ekip był głód. Oczywiście było też wtedy grono doświadczonych Polaków, a nawet przewinęło się też kilku doświadczonych obcokrajowców i nie chcę brzmieć, jakbym myślał, że teraz ktoś nie chciał zdobyć mistrzostwa, bo nie wątpię, że wszyscy chcieli, ale czegoś w porównaniu do ekipy sprzed 3 i 4 lat ewidentnie brakowało. Sami zboczyliśmy z drogi, która działała. W Tychach pałeczkę po doświadczonym Komorskim przejmują Łyszczarczyk czy Paś, którzy spokojnie mają pewnie z 7-8 lat grania przed sobą. U nas wydaje się zawiodło przekazanie pałeczki w obronie po pożegnaniu się z Kruczkiem czy Wajdą, a teraz czeka nas to w ofensywie. Są oczywiście bracia Hofman, gdzie oglądanie ich rozwoju było jednym z przyjemniejszych elementów tego sezonu i głęboko wierzę, że będą liderami na lata nie tylko GKS-u, ale i reprezentacji… ale co jeśli okaże się, że jednak są to gracze jedynie na 3 formację i 20 punktów w sezonie? Te przekazanie pałeczki zdecydowanie nie jest tu tak płynne i naturalne, a przecież tyle lat pracy jednego trenera i dyrektora w połączeniu ze stabilnym finansowaniem z miasta to powinny być wręcz idealne warunki do takiej długofalowej pracy.
Praktycznie co roku przykro kibicom GieKSy czyta się o nowych kontraktach, transferach i negocjacjach już nawet w trakcie play-offów, gdzie my na pierwsze wieści czekamy zazwyczaj aż skończą się hokejowe mistrzostwa świata. I niby zawsze ostatecznie jakoś to nadrabialiśmy, bo 5 razy z rzędu w finale nie byliśmy przypadkowo, ale nie wierzę, że na tym czekaniu nie tracimy, a teraz już z całą pewnością można powiedzieć, że zeszłoroczna przerwa między sezonami była w naszym wykonaniu po prostu słaba. Nie ma w tym gronie żadnego zawodnika, którego będzie warto wspominać po latach. Kibice potrzebują zawodników z charakterystycznymi cechami – jeszcze długo będziemy pamiętać szaleństwo w oczach i uśmiechu Erikssona, umiejętność wejścia na wyższy poziom w kluczowych momentach Lehtonena, huknięcie Hudsona, technikę Koponena czy ,,nienormalność” Murray’a, a jak pokazują wyniki – nie tylko kibice potrzebują takich zawodników, ale klub też. Hokej nie jest sportem dla normalnych. Gdy 3 lata temu przyszedłem na pierwszy przedsezonowy sparing – od pierwszego kontaktu z krążkiem było widać, że Koponen to Pan Hokeista. Nie chcę wytykać palcem hokeistów, bo myślę, że oni są najmniej temu winni, ale aktualnie większość naszej kadry to hokeiści po prostu przyzwoici… i tyle. Przyzwoitością nie wygrywa się mistrzostwa.
Nie wiem, co by się musiało stać, bym o kimkolwiek, kto miał swoją zasługę w zdobyciu dwóch mistrzostw Polski myślał za kilka lat w sposób negatywny, począwszy od dyrektora sportowego, przez trenera i na zawodnikach kończąc. Ilu błędów by nie popełniono w tym sezonie i ilu potencjalnie nie popełni się jeszcze w przyszłości – za ten pierwszy wielki sukces GKS-u, jaki miałem okazję doświadczyć w życiu, trener Płachta może mieć w Katowicach własną ulicę, a odwieszenie łyżew na kołek przez Grzegorza Pasiuta powinno być jednoznaczne z powieszeniem numeru 18 w Satelicie, a może i nawet na to samo zasługują Bartosz Fraszko czy ,,Nasz Warszawiak” Mateusz Bepierszcz. Czy aktualnie nasze finanse pozwalają na stworzenie równorzędnej rywalizacji z Tychami, ale czego by tu wcześniej nie osiągnięto – teraz także potrzebuję widzieć, że klub ma obrany właściwy kierunek i do tego kierunku dąży. Może trzeba jasno powiedzieć, że jeśli właściciel nie chce kroku do przodu, bo przy świetnej postawie piłkarzy już nie potrzebuje ,,tematu zastępczego”, to wykonujemy krok w tył i odmładzamy skład?
Zdobytymi mistrzostwami klub poniekąd wydał na siebie ,,wyrok” – zupełnie inaczej cieszyło srebro drużyny Toma Coolena, gdy zaledwie 2 lata wcześniej nie było hokeja w Katowicach, a 3 lata wcześniej bohaterem kibiców w Satelicie był Maros Goga. Teraz już wszyscy wiemy, jak to jest być na szczycie – i chcemy tego znów, jednak tak jak pisałem wyżej, końcowy wynik to nie jedyny sposób na usatysfakcjonowanie kibiców, tymczasem w tym sezonie mimo wszystko tylko on się zgadza, bo jednak finał to jest w pewnym stopniu sukces, ale czy z obecnie obranym kursem ten finał będzie także za rok?
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Kibice1 godzinę temu
Doping Blaszoka na meczu z Motorem
Piłka nożna7 godzin temu
Oceny za kolejny thriller
Piłka nożna kobiet11 godzin temu
Przedostatni krok po puchar
Felietony1 dzień temu
Plusy i minusy po Motorze
Piłka nożna2 dni temu
Rafał Strączek 2029!
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony7 dni temu
Scifo
20 maja 2018 at 11:14
Shellu,
widzę że sobie jaja robisz. Wiem, że chujograjcy nie zasługują na ocenę, ale z Twoich ocen rysuje się obraz niezłego widowiska…
10 minut dobrej gry 1:0, kurs u buków rośnie i zgodnie z planem w dupę. To jest ich scenariusz, im się kasa zgadza! W drugiej połowie akcja tyskich ich prawą stroną jest dwóch na dwóch a jeden z naszych cofa się w pole karne i zostawia 2 na 1, przypadek…
Tychy były tak słabe, że bez pomocy naszych wkładów nic by nie zrobili.
Toronto
20 maja 2018 at 11:49
Porażka banda nieudaczników dla których liczy się tylko stan konta
Na przykładzie gołębi z Sosnowca widać że jak się chce to można
1 liga na wieki wieków
Ps Nie kupuję że prezydent chciał ekstraklase
PanGoroli
20 maja 2018 at 11:50
Shellu, wytrzeźwiej. Adekwatne noty, to 0, plus 'wypierdalać’. Jak midzierskiego zobaczylem w skladzie, to wiedzialem, ze breda jaja. Ze reke go nie zlapano, ale kiedy gra, to cuda są – samobóje, itp. mi to jemu źle z gęby patrzy…
skurwysyny, cożeście z naszą GieKSą zrobili! Ludziom, którzy dla was na stadion przychodzą, wyniki śledzą, plujecie w twarz. Shellu, te noty, co dałeś, to jaja se robisz
wiesiek
20 maja 2018 at 12:18
Pan redaktor wogole zachowoje sie dziwnie. Tu niby wkurwiony napilkarzy pisze mocne felietony a zaraz jakies dziwne opisy z dupy wziete. Bylo cos brane chyba…
AntyGrzyb
20 maja 2018 at 12:25
Wytrzezwialem
jesli ktos powie ze ten mecz nie zostal sprzedany to niech sie zajmie szachami. Te skurwysyny z premedytacja sprzedali derby zbyt slabi na ekstraklase zarobili na tym a teraz poszukaja nowej pracy a my z reka w nocniku. tak jak w zeszlym roku po Kluczborku
Grzegorz
20 maja 2018 at 12:35
Niech pan Midzierski odpowie dlaczego przybił piątkę z zawodnikiem Tyskim chwilę przed bramką na 1-1. Może ta bramka była już ustalona?
GKS
20 maja 2018 at 13:26
nie dość że te kurwy na boisku nam plują w ryj, to jeszcze redakcja GIEKSY robi to samo. Noty powinny brzmiec tak : 0,0,0,0… i tak do końca i przy kazdym komentartz WYPIERDALAJ
Janusz
20 maja 2018 at 13:27
Bramka na 2:1 koncertowo zrobiona. Tyski był tak zdziwiony, że strzelił nieśmiało, więc obrońca musiał poczekać sekundę, aż piłka odkicała tak, że już jej nie dogonił, zresztą się specjalnie nie starał.
Dawid
20 maja 2018 at 14:31
Tak jak pisałem, że mecz z chorzowskimi był zagrany przez większość naszych kopaczy u bukmachera, którzy postawili na ruch bo był wysoki kurs, tak tym razem dodatkowo go podbili stawiając 1/2 tzn. że będą wygrywali do przerwy a potem przegrają. Sprawdziłem kurs na taki scenariusz wynosił 24:1, czyli postawili po 1.000 zł każdy, a zgarnęli po 24.000 zł. To był najwyższy kurs z możliwych i chyba wypada jakieś nagrody im dać za aktorstwo bo tak gryźli trawę do pierwszej bramki świadczy tylko o tym, że gdyby chcieli to by ich objechali 5:0…..ale nie chcieli i kasa się zgadza
wiesiek
20 maja 2018 at 14:59
Grupka marnych kopaczy wiedzac ze w tym zyciu zadnej kariery pilkarskiej juz nie zrobią postanowila dorobic sobie do pensji extra. Wiecznie w GKSie grac nie beda, chuj wi czy jakas kontuzja sie nie przytrafi konczaca kariere to trzeba sobie odlozyc na przyszlosc. Kibicow to oni maja gleboko w…i to nie jest tylko problem Gieksy ale ogolno polski. W polskiej pilce gdzie 70/80 % dzialaczy jest jeszcze z okresu przedwroclawskiego trudno zeby sie srodowisko samooczyscilo, kilku kozlow ofiarnych zaplacilo wyrokami ale nie bojcie sie krzywda im sie nie stala. Mafis jak rodzina nie zapomina o swoich czlonkach. Wielu kopaczy umoczonych w to jeszcze gra a mlodziez niestety idzie w ich slady bo dla pokolenia dzisiejszych 20 latkow sukces to przedewszystkim zarobienie duzej kasy w jak najszybszy i nie meczacy sposob. Takie korposzczurki futbolowe. Takie czasy są i lepszych nie bedzie. Kiedys derby to bylo cos, spinali sie kibice,spinali sie pilkarze i byla walka pot i łzy w razie porazki, popatrzcie dzis jaki jest poziom zaangazowania pilkarzy wderbach i ich wyrazy twarzy po przegranym meczu. To juz czystybiznes sportu juz dawno nie ma.
temida
20 maja 2018 at 19:57
6 piłkarzy obstawiało przez internet…postawili od 1 tysiąca do 10 tysięcy. Tym się powinna zająć pewnie prokuratura!
Shellu
21 maja 2018 at 14:11
Wszystkich mądrali krutykujących co chwila noty zapraszam do redakcji. Kazdy ma swoj subiektywny odbiór. Ja oceniam tutaj tylko pilkarsko, a to pod tym kątem był lepszy mecz niż poprzednie przegrane.
W felietonach poruszam kwestie pozasportowe i to jest zupełnie inny temat.
Mecza
21 maja 2018 at 15:26
Dzięki piłkarzom GKS można się dorobić bardzo łatwo czytając wpisy. Macie 100% pewność to grajcie na najwyższy kurs w meczach gdzie gra GKS. Łatwy pieniądz, czasem nie wejdzie ale wy wiecie że grając w tym systemem będzie można drobić bo większość do przewidzenia.
PanGoroli
22 maja 2018 at 01:06
Wy serio łykacie to, że drugi gol dla tychów padł czysto, nie widzicie, że midzierski odstawia tam ordynarny wałek? Przecież to powinno trafić do prokuratora, to wałek pokroju 'fryzjera’. Ta kurwa pluje nam wszystkim w twarz, a tu dostaje 6 za fajną grę??? Przecież jest video, obejrzyjcie sobie. ten gnój nawet podłożyć się nie potrafi dobrze.
Tom
22 maja 2018 at 21:10
Midzierski emeryt out
Forszmanczyk emeryt out
Franczak out brak umiejętności
Wierzbicki wieczny rezerwowy out
Słaby 50/50
Volas 50/50
Maczynski rezerwa
Kalinowski 50/50
Kamiński ok
Błąd ok
Słomka ok
Klemenz ok
Poczobut ok
Abramowicz ok
Skrzecz 50/50
ula
23 maja 2018 at 17:42
Czemu wszyscy piszecie nazwisko Kalinowski? Skoro Bartek ma na nazwisko Kalinkowski.W Gks Tychy też mu „zjedli” jedną literę.
Shellu
24 maja 2018 at 10:48
A Ula oczywiście interesuje się Tychami. Ciekawe czemu? 😀 😀 😀