Piłka nożna
Paszulewicz odchodzi, Dziółka trenerem tymczasowym
Niedawno dostaliśmy oficjalną informację z klubu, iż Jacek Paszulewicz przestał pełnić obowiązki pierwszego trenera. Tymczasowym szkoleniowcem pierwszej drużyny został Jakub Dziółka, który pełnił dotychczas rolę drugiego trenera.
Poniżej prezentujemy wywiad z dyrektorem sportowym GKS Katowice Tadeuszem Bartnikiem dla oficjalnej telewizji klubowej.
Piąty finał z rzędu. Dwa mistrzostwa Polski – tyle samo co teraz GKS Tychy, których jednak w tym okresie dwukrotnie zabrakło w finale. Dwa finały przegrane w dopiero w siódmym meczu. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że za ostatnie 5 lat to drużyna Jacka Płachty była najlepszą drużyną w Polsce, a jednak coraz ciężej o optymizm, gdy mowa o hokejowej GieKSie.
Po dwóch mistrzostwach Polski, gdzie w obu przypadkach w finale byliśmy wręcz perfekcyjni pod każdym względem, przyszła porażka z Unią w dogrywce meczu nr 7 – tak minimalna, jak tylko może być, a przecież już po piątym meczu byliśmy o krok od kolejnego złota. Rok temu z kolei już po 4 meczach Tyszanie w każdym kolejnym mogli odnieść ostateczny triumf i choć pogoń za wynikiem, a nawet wyjście na prowadzenie na początku decydującego starcia dały nam mnóstwo emocji, to był to jednak kolejny krok w tył względem poprzedniego sezonu, a jak wyglądał finał w tym roku – każdy wie.
Nikt w tej lidze nie lubi GKS-u Katowice… i ma to swoje dobre strony. Brak sympatii ze strony kibiców Tychów, Sosnowca czy Oświęcimia jest oczywisty i jest to odwzajemnione i te animozje dodają emocji, a to dla emocji śledzimy sport. Idzie za tym jednak coś więcej – oprócz zdobycia mistrzostwa Polski, pobocznym celem każdej z tych drużyn jest pokonanie GKS-u. Poza krakowską Cracovią, gdzie nie zapowiada się, by w najbliższych latach mieli wrócić do walki o najwyższe cele, Katowice to zdecydowanie największe i najbardziej rozpoznawalne miasto ligi i każde mniejsze miasto tym bardziej chce udowodnić swoją wyższość na lodzie. Naszą reakcją na to jest… wyznaczenie top-4 jako celu na sezon. W lidze, gdzie są 4 drużyny mające pieniądze, by móc realistycznie walczyć o coś więcej, niż przetrwanie.
Końcowy wynik to jednak nie wszystko, czego kibice potrzebują – potrzebujemy czuć, że klub ,,gdzieś” zmierza, potrzebujemy również małych powodów do ekscytacji, a także potrzebujemy, by ludzie pracujący w klubie pokazali nam, że to oni się lepiej znają na hokeju i ,,zamknęli nam mordę”. Tak jak mordę zamyka nam sekcja piłkarska, tak jak 3 lata temu zrobił to Teemu Pulkkinen, tak tym razem dosłownie każda obawa kibiców znalazła potwierdzenie. Każdy czuł, że siedmiu obrońców to za mało, każdy widział, że brakuje nam ofensywnie usposobionego defensora, każdy wiedział, że mamy problem z przewagami i naprawdę ciężko uwierzyć, że ludzie, którzy dali nam dwa mistrzostwa Polski mieliby się z tym nie zgodzić. Gdzie więc była na to reakcja?
Jedną z najważniejszych cech naszych mistrzowskich ekip był głód. Oczywiście było też wtedy grono doświadczonych Polaków, a nawet przewinęło się też kilku doświadczonych obcokrajowców i nie chcę brzmieć, jakbym myślał, że teraz ktoś nie chciał zdobyć mistrzostwa, bo nie wątpię, że wszyscy chcieli, ale czegoś w porównaniu do ekipy sprzed 3 i 4 lat ewidentnie brakowało. Sami zboczyliśmy z drogi, która działała. W Tychach pałeczkę po doświadczonym Komorskim przejmują Łyszczarczyk czy Paś, którzy spokojnie mają pewnie z 7-8 lat grania przed sobą. U nas wydaje się zawiodło przekazanie pałeczki w obronie po pożegnaniu się z Kruczkiem czy Wajdą, a teraz czeka nas to w ofensywie. Są oczywiście bracia Hofman, gdzie oglądanie ich rozwoju było jednym z przyjemniejszych elementów tego sezonu i głęboko wierzę, że będą liderami na lata nie tylko GKS-u, ale i reprezentacji… ale co jeśli okaże się, że jednak są to gracze jedynie na 3 formację i 20 punktów w sezonie? Te przekazanie pałeczki zdecydowanie nie jest tu tak płynne i naturalne, a przecież tyle lat pracy jednego trenera i dyrektora w połączeniu ze stabilnym finansowaniem z miasta to powinny być wręcz idealne warunki do takiej długofalowej pracy.
Praktycznie co roku przykro kibicom GieKSy czyta się o nowych kontraktach, transferach i negocjacjach już nawet w trakcie play-offów, gdzie my na pierwsze wieści czekamy zazwyczaj aż skończą się hokejowe mistrzostwa świata. I niby zawsze ostatecznie jakoś to nadrabialiśmy, bo 5 razy z rzędu w finale nie byliśmy przypadkowo, ale nie wierzę, że na tym czekaniu nie tracimy, a teraz już z całą pewnością można powiedzieć, że zeszłoroczna przerwa między sezonami była w naszym wykonaniu po prostu słaba. Nie ma w tym gronie żadnego zawodnika, którego będzie warto wspominać po latach. Kibice potrzebują zawodników z charakterystycznymi cechami – jeszcze długo będziemy pamiętać szaleństwo w oczach i uśmiechu Erikssona, umiejętność wejścia na wyższy poziom w kluczowych momentach Lehtonena, huknięcie Hudsona, technikę Koponena czy ,,nienormalność” Murray’a, a jak pokazują wyniki – nie tylko kibice potrzebują takich zawodników, ale klub też. Hokej nie jest sportem dla normalnych. Gdy 3 lata temu przyszedłem na pierwszy przedsezonowy sparing – od pierwszego kontaktu z krążkiem było widać, że Koponen to Pan Hokeista. Nie chcę wytykać palcem hokeistów, bo myślę, że oni są najmniej temu winni, ale aktualnie większość naszej kadry to hokeiści po prostu przyzwoici… i tyle. Przyzwoitością nie wygrywa się mistrzostwa.
Nie wiem, co by się musiało stać, bym o kimkolwiek, kto miał swoją zasługę w zdobyciu dwóch mistrzostw Polski myślał za kilka lat w sposób negatywny, począwszy od dyrektora sportowego, przez trenera i na zawodnikach kończąc. Ilu błędów by nie popełniono w tym sezonie i ilu potencjalnie nie popełni się jeszcze w przyszłości – za ten pierwszy wielki sukces GKS-u, jaki miałem okazję doświadczyć w życiu, trener Płachta może mieć w Katowicach własną ulicę, a odwieszenie łyżew na kołek przez Grzegorza Pasiuta powinno być jednoznaczne z powieszeniem numeru 18 w Satelicie, a może i nawet na to samo zasługują Bartosz Fraszko czy ,,Nasz Warszawiak” Mateusz Bepierszcz. Czy aktualnie nasze finanse pozwalają na stworzenie równorzędnej rywalizacji z Tychami, ale czego by tu wcześniej nie osiągnięto – teraz także potrzebuję widzieć, że klub ma obrany właściwy kierunek i do tego kierunku dąży. Może trzeba jasno powiedzieć, że jeśli właściciel nie chce kroku do przodu, bo przy świetnej postawie piłkarzy już nie potrzebuje ,,tematu zastępczego”, to wykonujemy krok w tył i odmładzamy skład?
Zdobytymi mistrzostwami klub poniekąd wydał na siebie ,,wyrok” – zupełnie inaczej cieszyło srebro drużyny Toma Coolena, gdy zaledwie 2 lata wcześniej nie było hokeja w Katowicach, a 3 lata wcześniej bohaterem kibiców w Satelicie był Maros Goga. Teraz już wszyscy wiemy, jak to jest być na szczycie – i chcemy tego znów, jednak tak jak pisałem wyżej, końcowy wynik to nie jedyny sposób na usatysfakcjonowanie kibiców, tymczasem w tym sezonie mimo wszystko tylko on się zgadza, bo jednak finał to jest w pewnym stopniu sukces, ale czy z obecnie obranym kursem ten finał będzie także za rok?
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Jutro przyjdzie nam się zmierzyć w jednym z najważniejszych pojedynków w nowej historii GieKSy. Równać się może z tym chyba tylko pojedynek z Arką w Gdyni, który choć co prawda był zwykłym pojedynkiem ligowym – to fakt grania w ostatniej kolejce i zależności pomiędzy wynikiem, a awansem jednej z tych drużyn sprawiał, że był to po prostu istny finał sezonu. Arka była wówczas jak Brazylia w 1950, kiedy to w finale na Maracanie wystarczał Kanarkom remis. GieKSa wcieliła się w rolę Urugwaju, który musiał wygrać. I wygrał.
Od tamtego czasu GieKSa gra z dobrym skutkiem w ekstraklasie. I mimo, że jest to „nasza Liga Mistrzów”, to jednak rozgrywamy w niej powszednie mecze ligowe. Fakt, że wiele z nich to są piłkarskie i kibicowskie święta, ale pod względem ważności – są one zwykłymi meczami w najbliższej lidze. Jutro czeka nas mecz niezwykły. Mecz decydujący o czymś, o czym jeszcze niedawno jedynie mogliśmy marzyć w jakichś iluzorycznych majakach. Teraz Katowiczanie stają przed realną szansą. Szansą gry na Stadionie Narodowym o jedno z dwóch najważniejszych trofeów w polskiej piłce.
Zadanie jawi się z jednej strony jako bardzo trudne. Zagramy w końcu z jedną z najlepszych drużyn w ekstraklasie, z ekipą, która świetnie sobie radziła w europejskich pucharach. Stworzony przez Marka Papszuna Raków, pokonując podobne szczeble co GKS, stał się niespodziewanie klubem i drużyną na regularne podium. Byli mistrzem i zdobywcą pucharu.
Z drugiej strony jednak patrząc na ostatnią formę Rakowa, nie jest to drużyna nie do pokonania. Dalej ma bardzo dobrych zawodników, ale coś w tym zespole na wiosnę nie gra. Drużyna nie punktuje należycie, gra jest niemrawa. Na ten moment trener Tomczyk nie wniósł do tego zespołu czegoś mocnego i widocznego. Zadanie po Marku Papszunie miał trudne, ale mimo wszystko – Raków gra przeciętnie.
Dlatego jakbym miał zakwalifikować ten mecz, to powiedziałbym, że Raków jest faworytem, ale nie murowanym. Dałbym w szansach takie 65-35. Pamiętajmy też, że może być remis, a o wszystkim mogą decydować rzuty karne.
Od czasu awansu do ekstraklasy z Rakowem rozegraliśmy cztery mecze, z czego trzy przegraliśmy po 0:1. Nie był to jednak jakieś bardzo słabe spotkania w wykonaniu GieKSy. Najsłabszy był chyba mecz z 1. kolejki obecnego sezonu na Nowej Bukowej. Ale już w poprzednim sezonie u siebie i w grudniu w bieżącym na wyjeździe – to był już spotkania, które porażkami wcale się zakończyć nie musiały.
No dali nam przykład Katowiczanie, jak w Częstochowie zwyciężać mamy, w poprzednim sezonie. Po bardzo dobrym meczu GieKSa wygrała wówczas przy Limanowskiego 2:1. A Raków przecież wtedy był w dużo lepszej formie.
Mamy nadzieję, że zespół już się oswoił z meczami na wyjeździe z wielkimi. Dotychczas wyjąwszy wspomniany mecz z Rakowem, przegrywaliśmy. Na Legii, Lechu czy Jadze. Czas ten trend odwrócić, a szansa ku temu jest bardzo dobra, bo oprócz Rakowa, za chwilę gramy przecież przy Bułgarskiej.
Półfinał Pucharu Polski… Brzmi jak marzenie. Na razie nie ma co myśleć, co dalej. Trzeba się mocno skupić na czwartkowym meczu i po prostu realizować swój plan jak najlepiej. GieKSa to potrafi – pokazała to z Wisłą Płock. Niezależnie czy jest to oddanie piłki czy gra z nią. Ważne, żeby taktyka była dobrze dobrana i realizowana.
Ostatnim raz na tym szczeblu graliśmy 22 lata temu. Ponad dwie dekady. Tyle czasu nie znaczyliśmy nic w Pucharze Polski. Teraz GieKSa jest w najlepszej czwórce. Z nadzieją na więcej.
Klub8 godzin temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna9 godzin temu
Czołówka nie zwalnia, dół się pogrąża
Piłka nożna21 godzin temu
Klemenz: Dużo się działo
Piłka nożna1 dzień temu
Opinie z social mediów po Motorze
Kibice2 dni temu
Doping Blaszoka na meczu z Motorem
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
Kolo
20 września 2018 at 17:22
a miała być ekstraklasa paszul bajbaj ,pora się gdzieś dokształcić gdzieś w 3 lidze
Robson
20 września 2018 at 17:26
Uff nareszcie aż kamień z serca spadł.
Koza
20 września 2018 at 17:49
Tylko pytanie kto za niego?? Przyjdzie nowy trener zaś odejdzie 8/10 zawodników bo będzie chciał ściągnąć swoich i tak się będzie te pierdolone koło kręcić bez przerwy. W tym klubie nie było nie ma I nie będzie nigdy stabilizacji..
Wierny i wytrwaly
20 września 2018 at 18:14
Czy to coś da ja uważam że wina jest głęboko w klubie tu czeba ludzi o danych klubowi co umiejom kierowac i znaiom się na piłce jak prezes ktury nie zna się na piłce może kierować tym klubem dlatego to tak wygląda
Alex
20 września 2018 at 18:22
Mam pytanie o duże sukcesy Paszulewicza i to co on wniósł do zespołu, które w wywiadzie powyżej dyrektor sportowy Bartnik wspomina?
Nie wiem czy za sukces można nazwać wszystkie przegrane derby w tamtym sezonie czy przegrana w tym sezonie z Jastrzębiem.
Niech leiej pan dyrektor się nie ośmiesza i odejdzie bo aż wstyd go słuchać jakie on banialuki gada wciskając kibicom ciemnotę.
kejta
20 września 2018 at 18:27
Nawałka przybywaj czekamy :DD
carra23
20 września 2018 at 19:03
Zidane jest wolny!!!
kasia
20 września 2018 at 19:43
No i prosze czego sie dowiadujemy janicki i bartnik sa super. Wszystko maja przymyslane nawet diolke przewidzieli. Coz oni na to moga ze paszulewicz wszystko zjebal. Problem w tym ze to nie ma nic wspolnego z prawda. Kto zatrudnil paszulewicza bez nalezytej oceny jego kwalifikacji. Sam sie zatrudnil. Przyjechal i nie chcial odejsc. Szczyt bezczelnosci. Kto dokonywal biezacej oceny pracy trenera. Sam sie ocenial czy jak. Kto zakupil zapasnikow zamiast pilkarzy. paszulewicz. To on ich z wlasnych pieniedzy oplacal czy jak. Co to za pierdolenie. Paszulewicz owszem jest wspolwinny ale w najmniejszym zakresie. najwieksza wine ponosi bezzjajeczny janicki. ktory na wszystko sie zgadza bo on wszak nic nie wie i wiedziec nie chce. W dalszej kolehnosci krasomowca bartnik. W pierwszej kolejnosci te osoby powinny poleciec a na koncu paszul. Wybiora teraz kolejnego zbawce trenerskiego z kapelusza a za pol roku powiedza ze no trudno ale znowu sie ktos nie spisal. Z tym panami nic juz dalej nie ma sensu
Patyk TzN
20 września 2018 at 19:47
To normalne, ze w profesjonalnym klubie na oficjalnej www nie ma do teraz ani wzmianki o tym, ze trener juz nie bedzie dalej trenowac pierwszej druzyny, skoro wszedzie od polowy dnia o tym pisza? Naoficjalna strone wchodze raz na 3 miesiace a tutaj raz na godzine:)
Rafał
20 września 2018 at 19:50
jeden darmozjad pożegnany to jeszcze dwóch zostało, kolejny to Bartnik do wywalenia i Janicki i im prędzej tym lepiej. A może duet trenerski z Furtoka i Piekarczyka ciekawie by było???
Pershing
20 września 2018 at 20:03
Tylko Darek Wdowczyk ! Potrzeba tutaj goscia takiego jakim byl Nawalka – doswiadczonego trenera z charyzma. Nie zadnego co sie bedzie dopiero uczyl , tylko konkretnego czlowieka. Licze na to ze bedzie to Darek
kosa
20 września 2018 at 20:08
@Patyk Tzn na oficjalnej była wzmianka – zaraz po ogłoszeniu decyzji. Szybciej niż u nas. Jest do teraz 🙂
Dziadek
20 września 2018 at 20:36
Cóż się stało? Grajki zwolniły następnego trenera? Zwolnili Brzęczka, Mandrysza, teraz Paszulewicza. Dobrze im w 1 lidze. Szczególnie w Gieksie, która płaci na czas. Gdzie znajdą drugi taki kur**dołek… Na pewno nie w ekstraklasie. Będzie im się chciało zapierniczać to będą przy każdym trenerze, nie będą chcieli to nawet Zidane nie pomoże. To zawodowcy, sorry, źle się wyraziłem, to zawodowi 1 ligowcy. Dbają o swój stan posiadania, aby na koncie się zgadzało i kontrakt był. Teraz tracą pkt bo przeanalizowali, że jak będą zbyt dobrze grać to potem trzeba będzie kombinować. A ci co teraz grają dobrze wiosną będą pkt tracić, Gieksa nadrobi, skończy na bezpiecznym 5-6 i odtrąbią sukces oraz świetne posunięcie zarządu w kwestii zmiany trenera. Nie podniecajcie się więc. Są za dobrzy by spaść, ale niekoniecznie chcą awansu.
lwyszo
20 września 2018 at 20:46
kurde chopy zwolnili paszula teraz niektorzy chca glowy bartnika potem janickiego zmienmy jeszcze raz 20 pilkarzy. Kurwa co Wy w gre jakas gracie na playstation? Dobrze ze zostal Dziółka moze spojrzy swiezo na to moze cos drgnie, huj juz wie czy ktos chce czy nie chce awansu ja w to nie wierze ze kolejna ekipa wali w huja i zwalnia trenera. Prawda jest taka ze w ciagu dwoch miesiecy wiekszosc nas wyobrazala sobie ze paszul z 2o nowych pilkarzy zrobi ekipe na awans. Jeli ktos mam minimalne pojecie o sporcie i graniu w pilke to sobie zda sprawe ze do konca to takie proste nie jest. Co seozn rewolucja co sezon domagamy sie krwi. Zgadzam sie ze Janicki to miekki gosc bo uwazam ze za slabe mecze powinny byc kary finansowe dla kopaczy np a tego nie ma, wogole nie ma reakcji. Ale bez czasu nie zbuduje sie tu niczego o druzynie na ekstraklase nie mowiac.
achim
20 września 2018 at 21:23
Był czas, że chcieli my Paszulewicza (jeszcze był w Grudziondzu) mioł chycić szatnia. Był i nic.
Wspomnijcie se poprzedników np.
Skowronek, Brzenczek, Mandrysz ? trynerzy różnych typów i co ? Nic! To niy kwestia trenera!
Bce
21 września 2018 at 00:10
No i dostałem po ryju od lubej za mecz????.
K… dawać jakiegoś trenera z jajem bądź małolata jak Nagelsmann w Hoffenheim. Ku.. wygrany mecz i pizda.
Robson
21 września 2018 at 00:13
Przestańcie pierdolić ! Paszulawicz miał wypierdalać już w zeszłym sezonie po kompromitacji z smrodami max! Janicki też co mógł zrobił teraz czas na kogoś z jajami i GieKSą w sercu ! Dziułka to nasz człowiek i wierzę że coś się powoli będzie zmieniać byle by nie zatrudniali następnego nieudacznika jak Paszul wybór trenera musi być dobrze przemyślany i taki by gość nie zabierał ze sobą więcej niż 2-3 piłkarzy i grał tymi co na bo jest potencjał tylko trzeba prawdziwego trenera który poukłada.
Mecza
21 września 2018 at 08:31
Przede wszystkim rozmowy z potencjalnym trenerem trzeba zacząć od zdania „zimą nie będzie żadnych transferów do klubu, masz radzić sobie z tym co jest wchodzisz w to albo nie” Kadra jest za szeroka wg mnie i za dużo niezadowolonych którzy tylko pobierają pensje. Nie zgadzam się, że do klubu przyszli zapaśnicy, być może Paszul z nich chciał zapaśników zrobić a oni tymczasem mają inną charakterystykę. Zresztą naszła mnie pewna myśl odnośnie treningów u „kata” To jest 2 liga Polska (a ekstraklasa jest jedną z najsłabszych lig w Europie) zawodnicy na tym szczeblu nie mogą tak ciężko pracować na treningach bo w meczu nie ma pary i radości z gry, może tu być problem. Zaraz ktoś napisze że to zawodowcy, ok ale taka jest mentalność Polskiego piłkarza nie przystosowanego do ciężkiej pracy. Przypomnijcie sobie słowa Grzesika jak mówił o Blutschu, przyszedł trener z zachodu który myślał że jesteśmy zawodowcami, podkręcił treningi i wyniki były słabe. No kurcze jak Gieksa z lat 80/90 nie miała zawodników profesjonalnych to co mówić o obecnej ekipie.
Sali
21 września 2018 at 12:16
o jakich on kurwa duzych sukcesach mowi ? chyba ze duzym sukcesem bedzie utrzymanie w lidze ??? ale chyba o to to kurwa nie mielismy walczyc!!!!!
Irishman
21 września 2018 at 12:39
Możesz mieć racje @Mecza z tymi treningami.
Natomiast nowy trener, faktycznie nie będzie mógł nikogo już zakontraktować do lata. Ale przecież zawodników ma takich, o jakich niektórzy mogą tylko pomarzyć. Coby nie mówić o Paszulewiczu i Bartniku, to kadrę zbudowali świetną.
Tylko teraz chodzi o to, aby tego nie zmarnować. Dlatego rozwalają mnie normalnie pomysły eksperymentów typu Góralczyk. Kurcze, jak jakaś stajnie F1 za ciężkie pieniądze kupuje świetny bolid, to nie sadza za kierownicą niedoświadczonego kierowcy, bo go rozwali na pierwszym zakręcie!!!
My potrzebujemy nareszcie S T A B I L I Z A C J I, normalnie jak gleba deszczu po kilkumiesięcznej suszy! Dlatego ten czas do zimy powinien być wykorzystany na poszukiwania konkretnego fachowca, nawet za bardzo dobrą kasę, który będzie miał komfort co najmniej półtorarocznej pracy.
Irishman
21 września 2018 at 12:42
Jak tego nie rozumieją prezes Janicki albo dyrektor Bartnik, to serio szkoda na nich naszej miejskiej kasy, która będzie tylko marnowana przez kolejne lata.
Mecza
21 września 2018 at 12:55
Dzisiejszy tytuł w sporcie „Więcej piłki w… piłce” „W czwartkowe popołudnie Jakub Dziółka poprowadził trening na bocznym boisku przy Bukowej. Uczestnicy środowej gry mieli de facto rozbieganie. Reszta – normalne zajęcia. Bywalcy treningów zauważyli wszakże, że więcej w nich… po prostu futbolu: gierek, ćwiczeń strzeleckich oraz gry na utrzymanie przy piłce. Tego ostatniego elementu – podobno – do tej pory bywało niewiele” Trafione w punkt wg mnie,zamiast treningów w piłkę ich zajeżdżał.
mzG
21 września 2018 at 14:36
Ja tylko przypominam, że to nie prezes biega po boisku i nie DS nie potrafi przerwać groźnej akcji rywala.
Mecza
21 września 2018 at 17:53
Przy wyrównanym poziomie gdzie ostatnia drużyna może wygrać z pierwszą liczy się właśnie trener i mądrość taktyczna. To nie jest gra na placu że rzuca się bale i się gra jak się umie. Duże boisko wymusza odpowiednie przesuwanie itd, wszytsko związane z taktyką, bez tego ani rusz jak widać.
PanGoroli
21 września 2018 at 19:54
@mzG, dej se już spokój, bo to głupie argumenty. Jak Ci kobieta rogi przyprawi, to nie jej wina, ino cipka łajdaczka, tak?
pablo eskobar
21 września 2018 at 23:48
Przesuwanie zawodnikow kieruje sie do srodka bojska w zaleznosci na ktorym boku jest pilka tak sie gra juz w okregowce druzyna ma byc blisko pilki a nie tam gdzie jej niema proste
Irishman
22 września 2018 at 05:22
@mzG za piłkarzy odpowiada trener, za trenera dyrektor, a za niego prezes. To Bartnik wpakował nas w Paszulewicza, a przy okazji w koszty jakie trzeba było ponieść spłacając Mandrysza. Jak teraz znowu źle wybierze trenera to nie tylko stracimy przez niego bieżący i następny sezon ale znowu masę pieniędzy wydaną na tych drogich piłkarzy, których naściągał.
Oby tak się nie stało, oby dyrektor jednak wybrał dobrego trenera, który stworzy z tych naprawdę dobrych piłkarzy silną drużynę. Gdyby jednak nie to wtedy będzie to już także wina prezesa, który pozwolił na taką rozrzutność! I mam nadzieje, że wtedy do akcji wkroczy Miasto.
PanGoroli
22 września 2018 at 14:38
A jak dla mnie, to ten Dziółka serio daje mi nadzieję. Wygląda mi on na kogoś takiego, kogo właśnie nasza GieKSa teraz potrzebuje. Kto wie, a może się okaże, że będzie ktoś na dłużej? No, wszyscy by na tym skorzystali. Kurcze, paka jest, ja wierzę w tych chłopaków. Trochę szlifu, wiary w siebie, a od tego jest trener!, i może jeszcze być fajnie. Nawet ten sezon nie jest dla mnie jeszcze stracony. Uważam, że ta ekipa potrafi to nadrobić jeszcze. 3, 4 wygrane. i mamy środek. Kolejne kilka, i jesteśmy w czubie.
Musimy pamiętać, jaki bajzel pozostawili po sobie Cygan i Motała. To widać, że teraz jest wszystko stawiane na nogi. Już dawno GieKSa tak dobrze nie wyglądała, pod każdym względem. Ok, Bartnik się mocno pomylił z Paszulewiczem. Ale z innych zadań wywiązuje się świetnie. Jeśłi komuś tu trzeba dać kredyt zaufania, to wg mnie przede wszystkim piłkarzom, następnie dyrektorowi i prezesowi, mimo wszystko. Podjęli i wykonali w tym roku wiele świetnych decyzji, i wierzę, ze efekty w końcu przyjdą. Może i jestem niepoprawnym optymistą, ale takie moję święte, kibicowskie prawo! 🙂 Pyrsk!