Zamykamy klamrą wszystkie kwestie związane z turniejem Spodek Super Cup w tradycyjnej formie Post scriptum. Dowiecie się z poniższego tekstu o wielu zakulisowych i zabawnych sytuacjach w trakcie naszej pracy. Zapraszam do czytania!

1. Zacznijmy od tego, że kiedy ekipa ciężko pracowała w Spodku, ja walczyłem o dotarcie na miejsce i pojawiłem się na hali w okolicach godziny 13:30. Misiek ogarniał relację, Fonfara dzielnie zabiegał o wywiady w dedykowanej strefie, a Kazik miał rozpalony aparat do czerwoności i był w gotowości do realizacji wspólnie ze mną wywiadów wideo. W sumie mieliśmy kilku fotografów, dlatego na stronie mogliście zobaczyć kilka galerii.
2. Jako ciekawostkę dodam, że wnioskowałem o złą akredytację, dlatego nie mogłem wchodzić do stref zawodników oficjalnie, ale na szczęście w niektórych miejscach perswazja działała, natomiast Fonfara przychodząc w garniturze, jako kibic nieawanturujący się, został brutalnie zatrzymany przy takiej próbie.
3. Na starcie zwiedziłem różne lokalizacje na trybunach celem złapania dobrego miejsca do krótkich materiałów. Świetny klimat panował na trybunach, wielokrotnie mijałem grupy starszych kibiców wspominających tego typu turnieje i lata świetności GieKSy.
4. Podczas turnieju w zasadzie cały czas coś się działo – organizator wypełnił praktycznie każdą chwilę. Transmisja na żywo była od godziny 14:30 w Kanale Sportowym, a jednym z komentatorów był Grzegorz Goncerz, z którym udało nam się zamienić kilka słów.
5. Po pierwszych próbach pozyskania rozmówców przygotowaliśmy z Kazikiem plan na realizację wspólnych działań. Udało się porozmawiać z Ireneuszem Jeleniem, Szymonem Kapiasem, Grzegorzem Fonfarą, Sławomirem Wojciechowskim, Januszem Jojko, Krzysztofem Nowakiem, Wojciechem Cyganem oraz wspomnianym wyżej Grzegorzem Goncerzem. Lista byłaby znacznie dłuższa, ale liczba osób chętnych do przeprowadzenia wywiadu i okrojony czas pozwolił nam jedynie na powyższe. Same wypowiedzi też były dość krótkie, co jest dla mnie nauką na przyszłość, ponieważ będąc na miejscu, wydawało mi się, że rozmowa trwa dłużej.
6. Próbowaliśmy kilkukrotnie złapać Szymona Marciniaka, ale wspomniał nam, że czekające na autograf i zdjęcie dzieciaki są dla niego ważniejsze. Później ważniejszy był pęcherz, inna redakcja, a ostatecznie zdecydowaliśmy się na innego rozmówcę i eksportowy arbiter nam zniknął. Nie ma co ukrywać, bardzo sympatyczny człowiek, choć w kwestii pęcherza, po nas złapały go 4 osoby i były bardziej przekonujące niż my 😉 Wojciech Cygan podczas rozmowy uzyskał specjalne pozdrowienie od przechodzącego fana, które wywołało spory uśmiech na jego twarzy.
7. Przy swoich działaniach z Kazikiem byliśmy niezwykle cierpliwi i staraliśmy się nie narzucać, dlatego fotograf klubowy złapał mnie w kadrze ze wspomnianym wyżej Wojciechem Cyganem i Januszem Jojko, stojącego i czyhającego za plecami na odpowiedni moment, ale jednak nieco nadgorliwego.
8. Fonfara to miał w ogóle zadanie bojowe, bo usłyszeć coś w tym tumulcie przy próbie przeprowadzenia rozmowy było zadaniem niezwykle wymagającym.
9. Niewykonalnym było na miejscu złapać osobę, która narzekałaby na to, czego doświadczyła w Spodku. W każdym wywiadzie słyszeliśmy, że trzeba to kontynuować, że warto to rozwijać i zaprosić więcej drużyn z zagranicy. Każdy podkreślał, że warto w Katowicach działać i urozmaicać okres, kiedy nie ma ligowej piłki. Zasłużone brawa i pochwały zbierał organizator – Grzegorz Górski.
10. Dla samych zawodników to również była świetna zabawa, z rozwinięciem kreatywności poprzez wykorzystanie w grze band. Niezapomnianym zjawiskiem były brawa dla całego składu GieKSy przy ostentacyjnych gwizdach praktycznie całej hali podczas wyczytywania nazwiska Góraka.
11. Po zakończeniu turnieju udaliśmy się do domów walczyć z materiałami, które od następnego dni regularnie ukazywały się na naszej stronie. Na samym turnieju podczas 5 godzin – 15 tysięcy kroków, 26 pięter – takie dane pozostawił na pamiątkę zegarek 🙂 Do następnego GieKSiarze!