Piłka nożna
[RELACJA] Kolejna porażka na inaugurację
GKS Katowice rozpoczął kolejny sezon w 1 lidze. Pierwszym rywalem GieKSy było Podbeskidzie Bielsko-Biała. W wyjściowej 11-stce GKS-u znalazło się 6 nowych zawodników: Pawełek, Remisz, Łyszczarz, Kupec, Michalik i Lisowski. Na boisku zameldowali się także Błąd, Volas, Kamiński, Słomka oraz Poczobut. Warto dodać, że od pierwszej minuty w barwach Podbeskidzia wystąpił Grzegorz Goncerz.
W pierwszych minutach meczu obie drużyny notowały sporo strat. Od około 9 minuty coraz lepiej zaczęły wyglądać akcje GieKSy, natomiast Podbeskidzie nie miało pomysłu na przedarcie się przez naszą defensywę. Aktywni po prawej stronie boiska byli Lisowski i Słomka. Niewiele trwał jednak okres dominacji GKS-u, a w 20 minucie po okresie lepszej gry Podbeskidzie wyszło na prowadzenie. Valerijs Sabala po dośrodkowaniu idealnie przymierzył z główki, a piłka od słupka wpadła do bramki. Bielszczanie mieli korzystny wynik i od momentu gola kontrolowali spotkanie, natomiast zawodnicy GieKSy po przejęciu piłki zachowywali się bardzo nerwowo. W 37 minucie w bardzo dobrej sytuacji znalazł się Sabala, ale kapitalnie interweniował Pawełek. Niemal identyczna sytuacja miała 2 minuty później i kolejny raz świetną interweniował nasz doświadczony bramkarz. Nie radził sobie Kupec na lewej stronie defensywie i Podbeskidzie to zauważyło. Po dwóch doliczonych minutach sędzia zakończył pierwszą połowę spotkania, po której Podbeskidzie zasłużenie prowadziło.
Od początku drugiej połowy na boisku pojawił się Grzegorz Piesio, który zastąpił Wojciecha Słomkę. W 48 minucie faulowany był Łyszczarz, a po dośrodkowaniu Błąda jeden z zawodników musnął piłkę, lecz minęła ona słupek. 5 minut później Piesio spróbował uderzenia z dystansu, ale strzał był za lekki i prosto w środek bramki. W 57 minucie murawę opuścił Dalibor Volas, a zmienił go Daniel Rumin. Po kilkunastu sekundach nowo wprowadzonemu zawodnikowi niewiele zabrakło, by dojść do podania Michalika w pole karne. W 61 minucie miała miejsce pierwsza zmiana w składzie Podbeskidzia – Kostorza zastąpił Mystkowski. Kilka minut później Lisowski nieczysto trafił głową w piłkę po dośrodkowaniu Błąda z rzutu wolnego. Już w 67 minucie trener Jacek Paszulewicz zdecydował się na ostatnią zmianę – na boisku pojawił się Tabiś, zmieniając Łyszczarza. Po minucie doszło do przepychanki między zawodnikami pod Blaszokiem, choć nerwowo na boisku było już od dłuższego czasu. W 74 minucie żółtą kartkę otrzymał Matuesz Kamińskim, a po chwili boisko opuścił Goncerz. Jego miejsce zajął Jakub Bąk. Z minuty na minutę coraz mocniej inicjatywę przejmowała GieKSa, jednak nie kreowała sytuacji bramkowych. W 85 minucie trener Podbeskidzia Krzysztof Brede zdecydował się zdjąć strzelca bramki Valerijsa Sabalę, a jego miejsce zajął Guga Palawandiszwili. Sędzia postanowił doliczyć aż 6 minut do drugiej części meczu. W doliczonym czasie gry Jaroch otrzymał żółtą kartkę za grę na czas. Na murawie dochodziło do kolejnych przepychanek. Pod koniec meczu nawet Mariusz Pawełek poszedł pod pole karne Podbeskidzia przy rzucie wolnym, piłkę przejęło Podbeskidzie, a ich strzał z dystansu minął bramkę. GieKSa nie zdołała zdobyć gola i kolejny raz rozpoczęła sezon od porażki.
GKS Katowice 0:1 Podbeskidzie Bielsko-Biała
Bramka: Sabala
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.
Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.
I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…
Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.
Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.
Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.
Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.
Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.
Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.
Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.
Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.
Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.
Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.
I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!
Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.
Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.
Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.
Wesołych Świąt!
PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
Solski
21 lipca 2018 at 20:11
Tradycja podtrzymana.
Oby reszta sezonu wyglądała znacznie lepiej niż zawsze. Nie mamy kim straszyć z przodu. A może tak sięgnąć do III ligi hiszpańskiej po jakiegoś krewnego Angulo (żarcik)? Tak do końca okienka (to aż 6 kolejek jeszcze bez napadziora) , o którym wspominał dyr. Bartnik i ewentualnych spadochroniarzach z ekstraklapy, może być 0 (słownie zero) punktów. Słabo to wygląda. Bardzo słabo
Kibol
21 lipca 2018 at 20:23
I się KU…….A zaczyna
artur
21 lipca 2018 at 20:41
teraz będą komentarze: To dopiero 1 mecz, dajmy się im zgrać, potrzebujemy napastnika itd. itp. Jak ktoś lubi to niech sobie przeanalizuje tabelę ostatnich 10 lat w 1 lidze. Górnik zdołał 2-krotnie awansować, ile beniaminków z 2 ligi awansowało od razu, a my wkoło to samo. Nie ma znaczenia kto gra ale kto kogo kupuje i co mu gada przy podpisywaniu umowy.
artur
21 lipca 2018 at 20:45
A cały ten zachwalany marketing pełni role pijaru i przeciągania naiwnych kibiców. Wejdzcie sobie na strony innych klubów, słabej jakości strony, słaba promocja a grają jak zawsze lepiej od nas.
Rafał
21 lipca 2018 at 20:47
Nie dało się tego oglądać
Mecza
21 lipca 2018 at 20:54
@Błażej, po co czekać do „pierwszych kolejek” rozstrzelajcie ich po pierwszej.
Robson
21 lipca 2018 at 21:15
Żenada żenada żenada 🙁
Paszulewicz nie ma pomysłu na ten zespół i ja mu już więcej szansy nie daję zjebał nam awans swoimi kretyńskimi decyzjami i bezsensownym konfliktem z Dawidem teraz pokazuje że zmarnował okres przygotowawczy a wyjściowy skład był daleki od moich przewidywań i miałem rację 🙁 nie mamy zespołu nie mamy pomysłu na grę nie mamy trenera 🙁
Ar2rkat
21 lipca 2018 at 21:35
Najlepszy w gieksie Pawełek to mówi wszystko
Z nowych nikt nie zachwycił może Piesio może Lyszczarz do póki miał siłę biegać reszta jakaś wystraszona łącznie Lisowskim Kupec ,Remisz dużo gorsi od Kamińskiego Poczobut wiadomo walka Michalik im dłużej na boisku tym słabszy słaby Volas i tak lepszy od Rumina i ta taktyka wszystkie piłki od bramki Pawełek do przodu a prosiło się spokojne rozegranie pilki Michalik to ma być 10 ile piłek przeszło przez niego ?Błąd jak zwykle raz dobrze 3 razy źle .Tabis tylko odbijał się od obrońców bez napastnika i doświadczonego obrońcy możemy sobie pokopać w 1lidze coś wygrać coś przegrać i tradycyjnie pomarzyć
pablo eskobar
21 lipca 2018 at 21:41
qurwa dno w 4 lidze lepiej graja
...
21 lipca 2018 at 22:34
Rumin 4 razy lepszy od Volasa . Piesio też powinien grać od początku . Ogólnie coś tam powalczyli ale słabo wyglądała sama gra ,oby to była kwestia zgrania
Alzek
21 lipca 2018 at 23:05
To co zwalniany wszystkich??? Już czas na kolejne wietrzenie szatni, kto hamulcowym??? Piłkarsko było dziś bardzo słabo ???? ale coś tam walczyli, nie odpuszczali myślę, że coś z tych młodych może być! Pewnie awans w tym roku nam nie grozi ale lepiej przegrać ligę z młodzieżą niż z drużyną która nie ma perspektyw!
XXX
21 lipca 2018 at 23:09
To już jest żałosne , Wielkie Miasto KATOWICE , prężnie się rozwijające i drużyna piłkarska od lat na poziomie 1 ligi WSTYD WSTYD !
Mecza
22 lipca 2018 at 00:24
@Alzek, widzę że się rozumiemy. Pozdrawiam.
Mecza
22 lipca 2018 at 00:27
Miałem dłuższe dwa komentarze ale nie wchodzą.
Rafał
22 lipca 2018 at 02:39
A mowiłem by trenera wywalić bo on nie umi motywować do gry a i przygotowania wogóle piłkarze nie mają, jaki trener taki sztab a za Brzęczka to lepiej się prezentowali ale tam piłkarze sami sobie winni byli a tera Trenera zwolnić powinni po zakończonym sezonie, lub tera po trzech kolejkach bo i tak przegrają jak zawsze. I pan Bartnik też już niech lepiej poda się do dymisji razem z trenerem.
wiesiek
22 lipca 2018 at 08:10
Spokojnie Panowie. Drużyna musi sie zgrać. To zgrywanie zwykle zajmuje około roku. Także awans za dwa lata. Ale kupujcie karnetyjuz na ten sezon i tlumnie nawiedzajcie Blaszok. Aa i oglądajcie podcasty bo są naprawde super profesjonalne. W Sosnowcu czegoś takiego nie mają. W tym temacie wyprzedzamy ich o kilka długości.
Zwolek
22 lipca 2018 at 13:02
Na szczęście pojawia się tu kilka głosów rozsądku, w przeciwieństwie do tych, którzy już po pierwszym meczu zwalniają trenera… Nie dziwi was to, że trener, na którym wieszaliście psy, nagle osiąga sukcesy w innym klubie? A potem zostaje trenerem reprezentacji… A też o Nim pisaliście, że nie ma pomysłu na drużynę ani na granie… Tak jak napisał @wiesiek – drużyna musi się zgrać i to trwa trochę czasu. Dajmy Im szansę!
pablo eskobar
22 lipca 2018 at 15:48
siemaszko nic nam nieda jak u nas taka obrona masakra dwie setki poszly ktore obronil pawelek a obronca 10 metrow za akcja jakies jaja