Felietony
Rok z trenerem Górakiem
Szkoleniowiec GKS-u, pan Rafał Górak piastuje swoją funkcję już ponad rok, najwyższy więc czas na drobne podsumowanie jego pracy. Wyniki osiągane przez GieKSę w poprzednim sezonie były bardzo słabe, dość powiedzieć, że zespół o mały włos nie spadł z ligi. Nie spadł dlatego, że inni w najważniejszym momencie też seriami przegrywali, a nie dzięki własnym zwycięstwom. Wiemy, że ocena pracy trenera nie jest łatwa, gdyż warunki, jakie stworzono mu do pracy są delikatnie mówiąc trudne, wręcz ekstremalne. Pozytywnie należy ocenić trenera jako człowieka i profesjonalistę, w tej dziedzinie bije o trzy długości basenu swojego poprzednika. Górak potrafi się rzeczowo wypowiedzieć, nie koloryzuje, nie popada w euforię po kilku dobrych meczach. Nasz coach raczej bez ogródek stawia kawę na ławę, jest szczery. Mimo problemów potrafi się dogadać z piłkarzami i atmosfera jest w miarę dobra. Niestety jest też sporo minusów w poczynaniach pana Góraka. Przede wszystkim transfery. Sprowadzony przez niego „radzionkowski” zaciąg kompletnie zawiódł. Słabi Kaciczak, Beliancin, Farkas, Rzepka i koszmarny Jarka. Najgorszym posunięciem było jednak sprowadzenie i wystawianie „na chama” do gry Ferugi, który potykał się o własne nogi. Kolejną rzeczą „na nie” jest zbyt często bojaźliwa taktyka, zachowawcze ustawienie zawsze z jednym napastnikiem, a przecież tak często GieKSa nie miała nic do stracenia. Żeby wygrywać trzeba atakować, brak na to jednak pomysłu.
Nie do końca zrozumiałe jest natomiast zachowanie trenera przed rozpoczętym dopiero co sezonie. Abstrahując od całego zamieszania z KP Katowice i rzekomą grą w ekstraklasie, nasz szkoleniowiec twierdził, że o żadnych konkretach nie wie, że kontrakt ma z GieKSą i zespół przygotowuje do sezonu pierwszoligowego. Skoro tak było, to trener zapewne wiedział o nałożonym na klub zakazie transferowym? Musiał przecież wiedzieć, lub ktoś powinien mu powiedzieć, bo zachowywał się tak, jakby zapomniał o tej smutnej sytuacji. W sparingach uczestniczyła spora grupa testowanych zawodników, w tym takie nazwiska jak Łobodziński, Iwański, Fonfara czy przez chwilę Sznaucner. Zamieszanie z fuzją się skończyło, zakaz nad klubem jak ciążył tak ciąży, zawodnicy testowani poszukali sobie innych klubów a my obudziliśmy się nagle z ręką w nocniku. Ile więc prawdy w tym, że sztab szkoleniowy szykował się na pierwszą ligę? Dlaczego Górak nie ogrywał w sparingach naszych młodych piłkarzy, którzy teraz i tak będą musieli zacząć grać? Rozumiem, że ci zawodnicy nie są jeszcze gotowi na grę w pierwszej lidze, ale przecież innego wyjścia póki co nie ma. Gdyby byli ogrywani z silnymi rywalami latem, poprzebywali trochę z drużyną, to dziś na pewno mieliby łatwiejsze wejście do zespołu. Dla mnie jest to największy błąd trenera Góraka odkąd jest w Katowicach. Zresztą już w minionym sezonie trener obiecał, że młodzi dostaną szansę, głównie Wołkowicz, skończyło się na obietnicach i jakimś małym epizodzie w niemającym znaczenia meczu ostatniej kolejki w Nowym Sączu. Czy te nasze katowickie młodziki rzeczywiście aż tak bardzo odstawali od takich wirtuozów jak Feruga? Niestety nie mieliśmy okazji się przekonać. Teraz sytuacja wymusi na szkoleniowcu wystawianie do gry młodzieży.
Na koniec przyznam jeszcze, że nie rozumiem angażu w GKS-ie trenera Góralczyka. Po co nasz sztab zaakceptował taki „transfer”? Może nikt ich nie pytał o zdanie? W każdym razie, na co w klubie z takimi kłopotami tak liczny sztab szkoleniowy? Pozostawiam to pytanie zawieszone w próżni. Oczywiście nie chcę na siłę krytykować naszego trenera, bo wciąż jednak budzi we mnie zaufanie i sympatię, jednak mam (wiem, że spora rzesza fanów też) spore pretensje o w/w sytuacje, dlatego o nich piszę. Trener niestety nie dostał szansy pracowania w normalnych warunkach, dlatego na pewne rzeczy musimy patrzeć przez pryzmat tego całego burdelu organizacyjnego. Miejmy nadzieję, że przyjdzie taki czas, w którym do klubu wróci normalność i wtedy sztab szkoleniowy będzie miał szansę wykazać się w warunkach pracy, jakie mieć powinien od początku. Wtedy już żadnej taryfy ulgowej przy ocenie nie będzie.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
ee
8 sierpnia 2012 at 20:20
Co do testowanych zawodników to sie zgadzam. Powinien grac sparingi naszymi zawodnikami ale mógł przygotowac liste piłkarzy gdy ewentualnie zakaz by zostal zdjęty. Ogólnie to trener wychodzi u mnie na zero,Duzo plusów dużo minusów. Ale wporządku chłop z niego 😉 pozdro .
igor
9 sierpnia 2012 at 10:58
A ja sie zastanawiam jak to jest ze rezerwy swietnie graja awansuja …a teraz zabiera sie trenerowi Górnikowi prawie cały zespół do 1 drużyny i co nie dość że rozwalili mu druzyne to jeszcze nie ma boiska na którym mógły grac paranoja i teraz świetne do tej pory rezerwy które wywalczyły awans bez trudu beda miec w skladzie same dzieci ?!
Ja już od jakiegos czasu śledziłem poczynania rezerw czesciej i dawalo mi to wiecej zadowolenia niz z 1 druzyny a teraz i to moze sie posypac
Co do Góraka…nie wypowiem sie bo nie chce chłopa obrazac ale uwazam ze miejsca trenerskie powinni zajmowac prawdziwi GieKSiarze jak własnie Piekarczyk Górnik….etc
SKalpel
10 sierpnia 2012 at 14:43
GieKSa to nie klub na eksperymenty i naukę dla Góraka , kompletna porażka Góraka z zaciągiem Radzionkowsko-Tyskim .
Nie stać nas na Góraka … chyba że w rezerwach (ale tam jest miejsce zaklepane dla Henia , któremu notabene nieźle poszło w rezerwach … ze wzmocnieniami I-ligowymi) 😉
Niestety Panie Górak , potrzeba nam trenera z nazwiskiem i niezłym warsztatem jak na ten skład i I-ligę .
Mimo wszystko liczę , że pod koniec września , nie będziemy „pod kreską” !
engineer
12 sierpnia 2012 at 23:23
Ciężko ocenić, facet prowadzi zespół w niezwykłych okolicznościach: nie płacą, pensji, informacje o ekstraklasie, nie wie czy nie straci pracy, zakaz transferów, itp. Zapewne Pan Górak w końcu chciałby czegoś normalnego niestety ten klub chyba długo mu tego nie da. Tutaj potrzebujemy „wariata”, który w takih chorych okolicznościach będzie umiał się odnaleźć.