Piłka nożna
Rywal Pod lupą: Enkeleid Dobi, czyli pierwszy Albańczyk w polskiej lidze
Następna ligowa kolejka przed nami, zatem nie może zabraknąć u nas kolejnej osobistości związanej z klubem naszych najbliższych rywali. W tym tygodniu przyjrzymy się jednemu z głównych architektów awansu Górnika Polkowice do II ligi, czyli albańskiemu trenerowi Enkeleidowi Dobiemu. Z pewnością dla sporej rzeszy kibiców nie jest on anonimową postacią, chociażby dzięki jego występom na boiskach polskiej ekstraklasy w barwach Zagłębia Lubin i Górnika Zabrze na pozycji napastnika.
Niespełniony talent
Spoglądając w piłkarską karierę Enkeleida Dobiego szybko można stwierdzić, że był to tylko jeden z wielu piłkarzy z Bałkanów, którzy pojawili się na polskich boiskach. W skrócie nic specjalnego. Jednak niewiele zabrakło, a kariera Dobiego mogła potoczyć się zupełnie inaczej. Był on uważany za jeden z największych jak nie największy talent albańskiej piłki nożnej lat 90’. W seniorskiej piłce zadebiutował już w wieku 16 lat w barwach rodzimego klubu Teuta Durres. Po dziś dzień właśnie do niego należy rekord najmłodszego debiutanta w ekstraklasie Albanii. Wynosi on dokładnie 16 lat i 4 dni.
Z Teutą sięgnął po mistrzowski tytuł w sezonie 93/94 co dało mu możliwość zaprezentowania swoich umiejętności po raz pierwszy w europejskich pucharach. Niestety dla albańskiego klubu z Enkeleidem Dobim w składzie przygoda w Europie zakończyła się bardzo szybko, bo już na rundzie kwalifikacyjnej do Pucharu UEFA po porażce w dwumeczu z cypryjskim Apollonem Limassol (1:4, 2:4). Rok później Dobi wraz z Teutą zdobył krajowy puchar i ponownie zameldował się w pucharach. Tym razem jednak z lepszym skutkiem. Po wyeliminowaniu fińskiego TPS Turku (3:0,0:1) w kolejnej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów Teuta trafiła na naszpikowaną gwiazdami AC Parmę. Enkeleid Dobi zaprezentował się na tyle dobrze w dwumeczu z włoskim klubem, że wzbudził zainteresowanie swoją osobą u ówczesnego trenera Parmy – Nevio Scali. Zaowocowało to wszystko zaproszeniem na testy do Parmy, w której parę napastników tworzyli w tamtym okresie 29-letni Gianfranco Zola i 22-letni Filippo Inzaghi. Ostatecznie Enkeleid Dobi angażu we włoskim gigancie nie dostał. Jak sam twierdzi, nie był mentalnie gotowy na ten transfer. Jego braki w profesjonalnym podejściu do zawodu i uważanie się już wtedy za „pana piłkarza” zadecydowały o jego losie. Skracając, po prostu popularna sodówka uderzyła do głowy naszemu dzisiejszemu bohaterowi co zamknęło mu drogę do wielkiej kariery. Jeżeli wierzyć słowom Dobiego, który twierdzi, że zjadał na śniadanie pod względem wyszkolenia technicznego Inzaghiego, to może rzeczywiście coś w tym jest. W każdym razie sprowadzony na ziemie Dobi zamiast do Serie A trafił do trzeciej drużyny ligi chorwackiej Varteksu Varażdin.
Miała być Bundesliga, a skończyło się na Ekstraklasie.
Po 3 latach w Chorwacji przed rozpoczęciem sezonu 2000/01 Enkeleid Dobi otrzymał propozycję od świeżo upieczonego beniaminka Bundesligi Energie Cottbus. Dzięki pozytywnym testom wszystko wydawało się praktycznie przesądzone i Albańczyk ostatecznie trafi do Niemiec. Jednak w wyniku nieporozumień na linii agent piłkarza-klub negocjacje się przeciągały i wraz z zamknięciem okna transferowego w Niemczech temat transferu upadł. Wtedy do gry o podpis albańskiego napastnika pod kontraktem, weszło niespodziewanie Zagłębie Lubin. Dłuższe okienko transferowe w Polsce pozwoliło ówczesnemu trenerowi Mirosławowi Jabłońskiemu na dopięcie wszystkich szczegółów i Enkeleid Dobi oficjalnie został pierwszym Albańczykiem w polskiej lidze.
Pobyt w Ekstraklasie i mecze z GieKSa
W Zagłębiu Lubin Enkeleid Dobi trafił na bardzo dużą rywalizację w formacji ataku. Występował tam wtedy duet Arkadiusz Klimek-Zbigniew Grzybowski, przez co trudno było wywalczyć Albańczykowi miejsce w podstawowym składzie. W trakcie 2,5-letniego pobytu w barwach „miedziowych” uzbierał 51 meczów i zdobył 6 bramek w Ekstraklasie. Następnie podczas zimowego okna transferowego sezonu 2002/03 trafił na Górny Śląsk, gdzie miał zastąpić w barwach Górnika Zabrze wytransferowanego wtedy do Groclinu Andrzeja Niedzielana. Udało mu się to z mizernym skutkiem, ponieważ jego przygoda w Zabrzu zakończyła się zaledwie na jednej rozegranej rundzie i tylko 8 występach.
Enkeleid Dobi podczas swojego pobytu w Polsce czterokrotnie miał okazję zmierzyć się z GieKSą. Tylko raz Albańczykowi udało się wygrać i było to w jego premierowym meczu przeciwko nam w 2001 roku, kiedy to po dwóch golach Zbigniewa Grzybowskiego jego Zagłębie Lubin wygrało na Bukowej 2:0. Dobi w tym spotkaniu rozegrał 45 minut, zmieniając w przerwie Aleksandra Osipowicza. Pozostałe rywalizacje zakończyły się dwukrotnie naszymi zwycięstwami i jednym remisem. Albańskiemu napastnikowi w żadnym z tych spotkań nie udało się trafić do siatki GieKSy.
Tym razem już nie w roli piłkarza, a jako trenera przyjdzie mu rywalizować z nami. Jak więc będzie przy okazji piątego spotkania Enkeleida Dobiego z GKS-em Katowice w najbliższą sobotę?
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.
Kibice2 godziny temu
Doping Blaszoka z Jagiellonią
Piłka nożna kobiet5 godzin temu
Z parafką na Lecha
Piłka nożna6 godzin temu
Oceny za ostatni mecz u siebie
Hokej11 godzin temu
Pierwsze dobre wieści z sekcji hokeja
Hokej16 godzin temu
Najnowsze komentarze