Siatkówka
Siatkarska czapa czyli – Co słychać w sieci?
Oprócz komentarzy po zwycięstwie GKS-u w Spodku, potwierdziły się również medialne spekulacje o możliwości zatrudnienia naszego trenera Piotra Gruszki, jako asystenta nowego selekcjonera reprezentacji Polski, Ferdinando De Giorgiego. Czy aby nie za wcześnie na taki awans? Co na to władze naszego klubu, z prezesem Wojciechem Cyganem na czele?
katowickisport.pl – „Spodek” pełen emocji. GKS Katowice wygrywa po tie-breaku
Siatkarze z Katowic mają patent na gdański Lotos Trefl. Na wyjeździe wygrali 3:0, w rewanżu okazali się też lepsi, ale dopiero w tie-breaku. Liczy się wygrana, bo w końcowym rozrachunku te punkty mogą okazać się ważne i wywindować drużynę na wyższe miejsce. Siatkarze „GieKSy” mieli złe wspomnienia po inauguracyjnym meczu z Effectorem Kielce w „Spodku”. Wówczas przed spotkaniem trenowali zaledwie raz, teraz – przed spotkaniem z Lotosem Treflem – aż… dwa razy. Zresztą, obie drużyny miały kłopoty z przyzwyczajeniem do specyfiki hali, bo zagrywki dość często lądowały poza boiskiem. (…)
Tymczasem katowiczanie grali jak natchnieni. Przewaga rosła, a przy stanie 19:10 Anastasi zrezygnowany usiadł na ławie. W trzecim secie gdańszczanie już nie popełniali prostych błędów i dość szybko uzyskali przewagę czterech punktów. Co prawda po kilku minutach było 11:11, jednak od tego momentu przyjezdni wyraźnie dominowali. Podobnie było w czwartym secie. Damian Schulz, niemal niewidoczny w pierwszej części meczu, tym razem sprawiał najwięcej kłopotów katowiczanom. Gdański atakujący nie mylił się w ofensywie oraz w serwisie. Niemoc ogarnęła gospodarzy i tie-break był nie do uniknięcia. W nim jedną z głównych ról odegrał Serhij Kapelus, który wyprowadził drużynę na prowadzenie 13:12, a potem zdobył decydujący punkt.
– Spodziewaliśmy się tak długiego meczu, byliśmy na taki scenariusz przygotowani – powiedział po meczu trener GKS, Piotr Gruszka. I dodał: – Po bardzo dwóch dobrych setach nie potrafiliśmy zatrzymać Damiana Schulza. Zbudowaliśmy pozytywne emocje, wygraliśmy, a o to właśnie chodzi… (…)
siatka.org – PlusLiga: Podział punktów w Katowicach, GKS górą
W rozgrywanym awansem meczu 26. kolejki PlusLigi niespodziankę sprawili siatkarze GKS-u Katowice. Podopieczni Piotra Gruszki w starciu z Lotosem Treflem Gdańsk prowadzili już 2:0, w drugiej odsłonie rozbijając rywali aż do 13. Gdańszczanie nie złożyli jednak broni – wygrali dwie kolejne partie i doprowadzili do tie-breaka. W nim jednak górą ponownie byli gospodarze i to oni ostatecznie zainkasowali dwa oczka. (…)
Tie-breaka od dwóch zdobytych punktów, najpierw w ataku, później blokiem, rozpoczął Szymon Jakubiszak. Chwilę później podopieczni Piotra Gruszki po skutecznym zbiciu piłki, a następnie punktowej zagrywce Sergieja Kapelusa zdołali wyrównać (5:5). Skuteczny kontratak w wykonaniu Karola Butryna dał im prowadzenie 7:6. Piąty set, podobnie jak pierwszy, był bardzo zacięty. Po skończonym przez Jakubiszaka ataku Lotos Trefl wyszedł na prowadzenie 10:8, chwilę później po dobrej grze Butryna i błędzie młodego przyjmującego gdańszczan było już 10:10. Drużyny grały punkt za punkt, ale przy wyniku 13:12 Bartłomiej Krulicki zatrzymał blokiem Damiana Schulza, dając swojemu zespołowi piłkę meczową. Rywali rozproszył jeszcze, prosząc o przerwę, Andrea Anastasi i po niej daleko w aut zaserwował Butryn. W kolejnej akcji spotkanie zakończył jednak Sergiej Kapelus. (…)
polsatsport.pl –Wielkie emocje w katowickim Spodku. GKS pokonał LOTOS
GKS Katowice w meczu 26. kolejki wygrał 3:2 z LOTOS-em Treflem Gdańsk. Gospodarze prowadzili już 2:0, ale goście zdołali doprowadzić do tie-breaku. W drugim secie gospodarze od stanu 5:5 zdobyli kolejno sześć punktów. Wprowadziło to spore zdenerwowanie wśród rywali. Schodzący na zmianę Miłosz Hebda rzucił ze złością tabliczkę z numerem. Trener Lotosu Andrea Anastasi kazał swojemu zawodnikowi wrócić i podnieść „zgubę”. Był to drugi w tym sezonie „domowy” mecz katowiczan rozegrany w Spodku. Wcześniej w październiku przegrali tam z Effectorem Kielce 0:3 w obecności ok. 2700 widzów. We wtorek na widowni zasiadło 2500 kibiców. Podopieczni trenera Gruszki na co dzień grają u siebie w dużo mniejszym obiekcie w dzielnicy Szopienice, mogącym pomieścić 1500 widzów. Trybuny wypełniły się tam zupełnie podczas spotkania z broniącą tytułu mistrzowskiego Zaksą Kędzierzyn-Koźle (0:3). (…)
sportowefakty.wp.pl – GKS – Lotos Trefl: Spodek szczęśliwy dla beniaminka
Rozegrane awansem spotkanie 26 kolejki PlusLigi okazało się bardzo udane dla siatkarzy GKS-u Katowice. Beniaminek pokonał w Spodku Lotos Trefl Gdańsk po pięciosetowym boju. Napięty terminarz oraz problemy z dostępnością hali spowodowały, że katowicko-gdański pojedynek przełożono z 8 marca już na 17 stycznia do Spodka. Kibice jednak nie zrazili się tym zbyt mocno, bo zapełnili kilka tysięcy krzesełek, a do tego wychodzili z hali szczęśliwi, bo po raz drugi w sezonie siatkarze GKS-u pokonali Lotos Trefl, choć tym razem 3:2. Gospodarze rozpoczęli to spotkanie ze zdecydowanie większą werwą niż przed tygodniem, kiedy to dostali lanie od Indykpolu AZS-u Olsztyn. Tym razem nie dali wytrącić się z uderzenia nawet mimo tego, że musieli odrabiać dwa punkty straty (10:12). W ataku bardzo pewnie czuł się Serhiy Kapelus, co gdańszczanie boleśnie odczuli w końcówce. Beniaminek zwyciężył 25:22, choć mógł wyżej, bo aż siedem oczek w tej partii oddał poprzez zepsute zagrywki. W drugim secie kompletnie posypała się gra po stronie Lotosu Trefla. W akcjach gości brakowało tempa i przede wszystkim pomysłu na atak. Gdy zrobiło się 11:5 dla GKS-u, trener Andrea Anastasi zmienił Miłosza Hebdę, a ten ze złości rzucił tabliczką, którą otrzymał od Szymona Jakubiszaka. Włoski szkoleniowiec natychmiast przywołał swojego przyjmującego do porządku i kazał mu ją podnieść. Tymczasem miejscowi dopełniali dzieła zniszczenia, choć tak naprawdę to ekipa z Trójmiasta niszczyła się sama. Stworzyło to pole do popisu m.in. dla Pawła Pietraszki, który dorzucił kilka punktów blokiem, zagrywką i atakiem. Seta bez historii wygrali podopieczni Piotra Gruszki do 14 i na dziesięciominutową przerwę schodzili z prowadzeniem 2:0. (…)
sportowefakty.wp.pl – Piotr Gruszka blisko reprezentacji? „Chciałbym przekazać kadrowiczom swoją wiedzę”
Trener GKS-u Katowice potwierdził, że jest po pierwszych rozmowach dotyczących objęcia funkcji asystenta trenera męskiej reprezentacji Polski. – To wielka odpowiedzialność i zaszczyt – mówił Piotr Gruszka. (…)
– Tak, rozmowy już się odbyły. Spotkałem się z trenerem de Giorgim, porozmawialiśmy o tym, jak taka współpraca miałaby wyglądać. Cały czas jest wiele rzeczy do ustalenia, choćby szczegóły mojej ewentualnej roli w reprezentacji, i to trzeba ustalić nie tyle z trenerem, co ze związkiem. Na razie z PZPS-em nie rozmawiał nawet mój menedżer. Podziękowałem trenerowi de Giorgiemu i wyraziłem chęć współpracy, ale to nie jest tak, że powiem jedno słowo i już mam pracę. Jeszcze wiele rzeczy trzeba w tej kwestii doprecyzować – wyjaśnił były siatkarz. Propozycja z kadry dla Gruszki pojawiła się już dwa lata po rozpoczęciu przez niego trenerskiej kariery, czyli niezwykle szybko. To duże wyróżnienie dla znakomitego byłego zawodnika, który w swoim CV jako szkoleniowiec ma zaledwie dwa kluby. – Niektórzy podają tę informację z pytajnikiem, inni z wykrzyknikiem… Dla mnie najważniejsze jest to, że ktoś mnie docenił i chce wykorzystać moją wiedzę. Kadra Polski to mój drugi dom, tam spędziłem większość swojego czasu i znam chłopaków, którzy w niej grali i będą grać. Oferta przyszła dość szybko w mojej trenerskiej karierze, ale pozostaje mi się cieszyć, że ktoś docenił moją osobę i pozytywnie ocenia mój wkład w reprezentację kraju – uznał sam zainteresowany. – To wielka odpowiedzialność i wyzwanie: jeśli już trafię na zgrupowanie, to nie po to, by nabijać piłkę na treningu. Na pewno mam sporo do przekazania kadrowiczom jako pomocnik trenera. Jak skończy się ta cała sytuacja? Mam nadzieję, że pomyślnie, bo zależy mi także na spokojnej pracy w klubie i na tym, by mieć czystą głowę, myśląc o przyszłości – oznajmił trener katowiczan. Asystenci selekcjonera kadry Polski nie będą mieli zakazu łączenia pracy w reprezentacji i klubie, dlatego włodarzom katowickiej drużyny zależy na tym, by utrzymać ciągłość myśli trenerskiej. – Rozmawiałem już z prezesem GKS-u o tym, co mogłoby kolidować w łączeniu obu funkcji i nie słyszałem sprzeciwów. Ale chciałbym przypomnieć wszystkim tym, którzy już teraz kreują przyszłość, że za trzy miesiące kończy mi się kontrakt z GKS-em! Sytuacja jest bardzo dynamiczna, zarówno dla mnie i jak klubu, bo propozycja z reprezentacji pojawiła się dość nagle. Na razie trudno mi mówić o konkretnych deklaracjach z obu stron, oby wszystko doszło do szczęśliwego finału – powiedział Gruszka.
sport.trefl.com – Tie-break w Katowicach
Po dwóch kiepskich setach w grze LOTOSU Trefla nastąpiła ogromna metamorfoza, która pozwoliła gdańszczanom uratować jeden punkt. W piątej partii lepsi okazali się jednak gospodarze, a po raz drugi w tym sezonie MVP meczu z żółto-czarnymi został Serhiy Kapelus. (…)
Liczby meczu:
2 – od dwóch punktowych serwisów rozpoczął swój występ w meczu Patryk Niemiec. Młody środkowy znów udanie wcielił się w rolę „zagrywającego”.
5 – tyle punktowych bloków zaliczył Szymon Jakubiszak. Niespełna 19-letni przyjmujący zaczął mecz wśród rezerwowych, ale później zmienił Miłosza Hebdę i zdobywając 14 punktów oraz notując 47 proc. pozytywnego przyjęcia, ponownie zgłosił akces do walki o pierwszy skład LOTOSU Trefla.
19 – tyle punktów zdobył MVP meczu, Serhiy Kapelus. Ukrainiec po raz drugi w tym sezonie został najlepszym graczem spotkania drużyn z Katowic i Gdańska.
23 – tyle punktów zdobył Damian Schulz, który skończył 56 proc. swoich ataków, dokładając blok i trzy punktowe serwisy. Seria jego zagrywek i skuteczne ataki z różnych pozycji pozwoliły gdańszczanom odskoczyć na kilka punktów w trzecim i czwartym secie.
32 – tyle punktów żółto-czarni oddali rywalom po własnych błędach. Była to jedyna z podstawowych statystyk, w której gdańszczanie ustąpili gospodarzom. LOTOS Trefl skuteczniej przyjmował i atakował, zaliczył też więcej punktowych bloków i zagrywek.
79 – z taką średnią skutecznością atakowali podstawowi środkowi LOTOSU Trefla. Dmytro Pashytskyy skończył osiem z dziesięciu, a Bartosz Gawyszewski siedem z dziewięciu ataków.
82 – taki procent dokładnego przyjęcia w pierwszym secie zanotowali gdańszczanie, perfekcyjnie odbierając w tym czasie aż 65 proc. zagrywek rywali. Przełożyło się to na 55 proc. skuteczność w ataku, ale niestety nie dało zwycięstwa w tej partii.
Poznaliśmy terminarz Ekstraklasy na sezon 2026/27. GKS Katowice rozpocznie zmagania w niedzielę 26 lipca od meczu z Wisłą w Krakowie, a zakończy 22 maja z Legią w Warszawie.
Terminarz pierwszej kolejki zostanie podany po losowaniu europejskich pucharów (17 czerwca), ale już wiemy, że w Krakowie zagramy w niedzielę 26 lipca (do ustalenia została godzina). Z racji tego, że Arena Katowice jest jednym ze stadionów, na których rozgrywane będą Mistrzostwa Świata Kobiet U-20, to jesienią zagramy trzy mecze wyjazdowe z rzędu, z czego dwa bliskie (Zabrze i Gliwice). Nim GieKSa rozpocznie zmagania ligowe to w czwartek 23 lipca czeka nas pierwszy mecz w II rundzie eliminacyjnej do Ligi Konferencji.
Kluby uczestniczące w rozgrywkach UEFA będą mogły przełożyć dwa mecze ligowe: jeden podczas rund kwalifikacyjnych Q1–Q3 oraz jeden w okresie pomiędzy rundą play-off a fazą ligową. Na 5. kolejkę, pomiędzy fazą play-off europejskich pucharów, zaplanowano nasz domowy mecz z Wisłą Płock, który w razie przełożenia odbędzie się najwcześniej 15-16 września. Pozostałe terminy rezerwowe to 15-16 i 19-20 grudnia oraz 2-3 i 9-10 lutego. Przypomnijmy także, że GieKSa jako drużyna reprezentująca Polskę w Europie, rozgrywki Pucharu Polski rozpocznie dopiero od 1/16 finałów, które zaplanowano na 28 października.
Jesienią zostanie rozegranych 18 spotkań, z czego połowa na wyjeździe. Na wiosnę zaplanowano 16 kolejek i tutaj też połowę zagramy w delegacji. Tym razem Wielkanoc (28 marca) wypada w trakcie przerwy na reprezentację. Nie będzie też żadnej kolejki rozgrywanej w środku tygodnia (poza terminami rezerwowymi).
Terminarz GKS Katowice w Ekstraklasie w sezonie 2026/27 (dokładne daty i godziny spotkań zostaną dopiero ustalone):
1. kolejka, 26 lipca 2026 Wisła Kraków – GKS Katowice
2. kolejka, 1 sierpnia 2026 GKS Katowice – Radomiak Radom
3. kolejka, 8 sierpnia 2026 GKS Katowice – Wieczysta Kraków
4. kolejka, 15 sierpnia 2026 Motor Lublin – GKS Katowice
5. kolejka, 22 sierpnia 2026 GKS Katowice – Wisła Płock
6. kolejka, 29 sierpnia 2026 Górnik Zabrze – GKS Katowice
7. kolejka, 5 września 2026 Piast Gliwice – GKS Katowice
8. kolejka, 12 września 2026 KGHM Zagłębie Lubin – GKS Katowice
9. kolejka, 19 września 2026 GKS Katowice – Cracovia
10. kolejka, 10 października 2026 Raków Częstochowa – GKS Katowice
11. kolejka, 17 października 2026 GKS Katowice – Pogoń Szczecin
12. kolejka, 24 października 2026 Korona Kielce – GKS Katowice
13. kolejka, 31 października 2026 GKS Katowice – Widzew Łódź
14. kolejka, 7 listopada 2026 Jagiellonia Białystok – GKS Katowice
15. kolejka, 21 listopada 2026 GKS Katowice – Lech Poznań
16. kolejka, 28 listopada 2026 Śląsk Wrocław – GKS Katowice
17. kolejka, 5 grudnia 2026 GKS Katowice – Legia Warszawa
18. kolejka, 12 grudnia 2026 GKS Katowice – Wisła Kraków
19. kolejka, 30 stycznia 2027 Radomiak Radom – GKS Katowice
20. kolejka, 6 lutego 2027 Wieczysta Kraków – GKS Katowice
21. kolejka, 13 lutego 2027 GKS Katowice – Motor Lublin
22. kolejka, 20 lutego 2027 Wisła Płock – GKS Katowice
23. kolejka, 27 lutego 2027 GKS Katowice – Górnik Zabrze
24. kolejka, 6 marca 2027 GKS Katowice – Piast Gliwice
25. kolejka, 13 marca 2027 GKS Katowice – KGHM Zagłębie Lubin
26. kolejka, 20 marca 2027 Cracovia – GKS Katowice
27. kolejka, 3 kwietnia 2027 GKS Katowice – Raków Częstochowa
28. kolejka, 10 kwietnia 2027 Pogoń Szczecin – GKS Katowice
29. kolejka, 17 kwietnia 2027 GKS Katowice – Korona Kielce
30. kolejka, 23 kwietnia 2027 Widzew Łódź – GKS Katowice
31. kolejka, 1 maja 2027 GKS Katowice – Jagiellonia Białystok
32. kolejka, 8 maja 2027 Lech Poznań – GKS Katowice
33. kolejka, 15 maja 2027 GKS Katowice – Śląsk Wrocław
34. kolejka, 22 maja 2027 Legia Warszawa – GKS Katowice
Choć Mundial nabiera tempa, my w przyszłym tygodniu bardziej niż zza Wielkiej Wody nasłuchiwać będziemy wieści ze Szwajcarii, bo 17 czerwca w Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji, podczas którego swojego rywala pozna GKS Katowice. Czego możemy się spodziewać w tej i kolejnych rundach i jak nasze szanse widzi jeden z najlepszych ekspertów od piłkarskich cyferek na polskim Twitterze? Zapytaliśmy Piotra Klimka o drogę GieKSy do Europy przez pryzmat matematycznych modeli i scenariusze na najbliższe tygodnie w kwalifikacjach do europejskich pucharów.
Twoje konto na Twitterze obserwuje ponad 35 tysięcy ludzi, głównie ze środowiska futbolowego. Tymczasem, jak sam zaznaczasz w opisie konta, nie znasz się na kopaniu piłki.
Faktycznie sądzę, że się nie znam. Przez większą część sezonu uważałem na przykład, że Raków będzie mistrzem Polski, typowałem też, że Motor zakręci się koło miejsc spadkowych, tymczasem praktycznie wcale nie był zagrożony degradacją. „Na czuja” nie udaje mi się trafiać konkretnych rozstrzygnięć skuteczniej niż przeciętnemu twitterowiczowi. Nie jest więc tak, że zarabiam miliony u bukmachera. Jeśli natomiast chodzi o trendy poparte danymi, na pewnym etapie sezonu można było np. zakładać, że Termalica już się nie odkręci i spadnie.
W przeciwieństwie do wielu kibiców patrzących na futbol przez pryzmat emocji, ty próbujesz go definiować za pomocą liczb. Da się wytłumaczyć piłkę nożną językiem matematyki?
Próbuję, ale piłka nożna jest jednym z najbardziej losowych sportów. Zupełnie inny jest na przykład baseball, gdzie rzadko zdarza się, aby niżej notowany zespół pokonywał faworyta. Tymczasem u nas niespodzianki zdarzają się praktycznie w każdej kolejce, np. Termalica wygrywa w Białymstoku albo ktoś niespodziewany awansuje do Ekstraklasy, tak jak Warta Poznań kilka lat temu. W innych sportach nie zdarza się to tak często – czołówka bywa zwykle stabilna i rzadko trafiają się niespodzianki.
O niedawno zakończonym sezonie Ekstraklasy mówiło się jako o szczególnie zwariowanym. Tymczasem cofnąłem się do pierwszej z twoich tabel, publikowanych na Twitterze jeszcze przed pierwszą kolejką. Chciałbym przytoczyć dwa komentarze tego posta. Pierwszy: „Coś Panu styki przegrzało. Motor, Widzew i Lechia będą znacznie wyżej!”. Ty typowałeś je odpowiednio na 12., 13. i 16. miejscu, a sezon zakończyli odpowiednio na 12., 14., i 16. Drugi ciekawy komentarz: „Przewidywanie Widzewa na 13. miejscu pokazuje tylko, że cyferki z komputera są bez sensu”. Jak to skomentować?
Trafił się chyba dobry sezon pod kątem przewidywań. Pamiętam za to, że we wrześniu próg utrzymania wychodził mi na poziomie 35/36 punktów. Ta prognoza skompromitowała się już w okolicach listopada.
Na czym więc opierasz swoje wyliczenia? Na każdym kroku pojawia się tajemnicze słowo Elo, które mnie kojarzy się bardziej z podwórkowym zawołaniem sprzed 15 lat.
Do sporządzenia kalkulacji pobierana jest baza wyników mniej więcej 50 poprzednich meczów każdego zespołu. Na tej podstawie wyliczana jest „moc” poszczególnych klubów. Stąd najsilniejszą drużyną w Polsce jest Lech, dalej Jagiellonia i Raków, a Górnik na drugim miejscu to w tym sezonie pewna anomalia, grający ponad swój potencjał. Z kolei najsłabsze w Ekstraklasie są Termalica i Arka, co znalazło potwierdzenie w tabeli. W ten sposób powstaje baza do procentowych wyliczeń wyników starcia np. GieKSy z Zagłębiem Lubin. Na podstawie pojedynczych meczów powstaje oczekiwane zestawienie ligowe – co by było, gdyby wszyscy grali tak jak do tej pory. Takie zestawienie jest aktualizowane po każdej kolejce. Stąd wspomniane wcześniej trafienia, np. Motor grał dokładnie tak jak do tej pory – nie zrobił ani kroku w przód, ani w tył. Tutaj najwłaściwszym parametrem bardziej niż miejsce w tabeli jest oczekiwana liczba punktów.
Michał Trela z Canal+ robi podobne zestawienie według swojego przekonania, a na koniec sezonu zestawia je z twoimi wyliczeniami. Tym razem zdecydowanie dokładniejszy był model matematyczny.
Michał Trela jako jedyny z ekspertów, których obserwuję, ma odwagę podjąć się takiego typowania. Lubię takie zabawy – na ile bazowanie na rankingu Elo ma sens w porównaniu z obserwacjami ekspertów, którzy na co dzień śledzą i analizują Ekstraklasę. W tym roku wyliczenia były wyjątkowo dokładne, nie jest jednak tak, że mój model wygrywa co sezon. O ile dobrze pamiętam, w ubiegłym roku górą był człowiek. Najlepszym przykładem jest tutaj drużyna awansująca do Ekstraklasy przez baraże – ją maszyna wskazuje zwykle jako najsłabszą. Tymczasem w ostatnich sezonach ekipy z trzecich miejsc w pierwszej lidze radzą sobie całkiem przyzwoicie na najwyższym poziomie. Z kolei zespół gromiący rywali w 1. Lidze często spada potem z Ekstraklasy, jak choćby Arka czy kilka lat temu Miedź Legnica.
Przed sezonem typowałeś GieKSę na 48 oczekiwanych punktów, więc pomyliłeś się niewiele. Dawało to ok. 21% szans na europejskie puchary. W miarę upływu kolejnych tygodni, jak zmieniało się twoje postrzeganie naszego klubu?
Pamiętam, że mieliście bardzo słaby start sezonu. W pewnym momencie byłem wręcz przekonany, że GKS będzie walczył o utrzymanie. Koło października widać było wasz wyraźny dołek i jeśli wtedy nie zaczęlibyście się odkręcać, to mogło być naprawdę gorąco. Tym bardziej nikt w Katowicach nie mówił wtedy o Europie. Tymczasem bardzo udana wiosna w tym dziwnym sezonie z wyjątkowo zagęszczonym środkiem tabeli, po kilku zwycięstwach pozwoliła wyskoczyć do góry. Można było zauważyć, że w pewnym momencie procenty dla GieKSy, szczególnie w kontekście szans na Europę, z kolejki na kolejkę rosły znacząco.
Na Twitterze ukuło się określenie „rankingorze” dla użytkowników śledzących europejskie rozgrywki pod kątem jak najmocniejszej pozycji Polski w rankingu UEFA. Niektórzy z nich ubolewali nad rozstrzygnięciami ostatniej kolejki Ekstraklasy. Jak ty patrzysz na sytuację Polski na progu nowych rozgrywek w Europie?
Śledzę ten ranking intensywnie, co widać na moim Twitterze, a każdy awans Polski jest dla mnie powodem do radości. Przekłada się to na fakt, że wypuszczamy do Europy coraz więcej klubów, dochodzących do coraz dalszych faz. Musimy jednak dostrzec także drugą stronę: ranking nie jest celem samym w sobie. Właśnie po to go nabijamy, aby dać szansę na europejską przygodę właśnie takim klubom jak GieKSa. Innym przykładem jest Jagiellonia, która dwa lata temu niespodziewanie została mistrzem i dzięki temu dostała mecze z FK Bodø/Glimt, a na stulecie klubu grała z Ajaxem. Kolejne karty tej historii zapisali w Lidze Konferencji, zwieńczone ćwierćfinałem z Betisem. Po to rok temu wywalczyliśmy piąty slot dla Polski, aby dać szansę innym klubom napisać podobną historię. Być może i GieKSa w sierpniu zagra z Ajaxem.
W ostatnich latach wiele napisano o rankingowym TOP15, które dało nam piąty slot w Europie. O co gramy w tym sezonie?
Dzięki TOP15 dziś w Europie gra GieKSa, a nie Brøndby, bo m. in. Duńczyków przeskoczyliśmy w rankingu. W tym sezonie osiągnęliśmy miejsce dwunaste, co w kolejnych rozgrywkach pozwoli zwycięzcy Pucharu Polski grać od razu w 4. rundzie kwalifikacji Ligi Europy. Zespół z dobrym współczynnikiem będzie więc miał jeden łatwy krok do tych rozgrywek, a gwarantowana będzie Liga Konferencji. Z kolei Mistrz Polski zacznie od ostatniej rundy kwalifikacji Ligi Mistrzów, z pełną oprawą Champions League, a w razie niepowodzenia ląduje w Lidze Europy. Gdzieś w tle są jeszcze pieniądze – w LE da się zarobić ok 15 mln euro, natomiast w Lidze Mistrzów kasa leje się już strumieniami. Wicemistrz tak jak dziś gra w drugiej rundzie kwalifikacji LM, czwarty w lidze gra w kwalifikacjach Ligi Europy, a piąty bez zmian. Teraz celujemy w miejsce dziesiąte, które dziś jest dla nas wyjściowe. Aby je utrzymać, nie możemy dać się wyprzedzić ani Czechom, ani Grekom, którzy będą większym zagrożeniem niż nasi południowi sąsiedzi. Nawet w przypadku gorszych scenariuszy powinniśmy utrzymać dwunaste miejsce, a piętnaste jest w zasadzie zapewnione na kilka lat do przodu.
Nabicie wysokiego współczynnika umożliwiła nam przede wszystkim reforma europejskich rozgrywek i utworzenie Ligi Konferencji. Dla ciebie są to wartościowe rozgrywki czy – jak mówią niektórzy – „puchar pasztetowej”?
Dla mnie jest to odpowiednie narzędzie do zbudowania siły naszej ligi w Europie. Dotychczas było tak, że o sile ligi nie świadczył hegemon dobrze radzący sobie w pucharach, np. Crvena Zvezda. Musiał być jeszcze równie silny Partizan i kolejne zespoły, które dokładały punkty w rankingu. Liga Konferencji pozwoliła wyrównać te szanse i uwypuklić znaczenie innych niż mocny mistrz zespołów w danych ligach. Nie mamy klubu na tyle silnego, aby regularnie kwalifikował się do Ligi Mistrzów, ale mamy kilka w miarę mocnych drużyn, które są w stanie zostawiać w tyle zespoły drugie, trzecie czy czwarte w swoich ligach. Nie odpadamy już ze słabeuszami, a na europejskich średniaków patrzymy jak na ekipy w naszym zasięgu. W moim odczuciu ten ranking jest dziś bardziej sprawiedliwy niż wcześniej.
Napisałeś niedawno, że druga runda kwalifikacji do Ligi Konferencji to w zasadzie runda amatorska. Co czeka GieKSę na tym etapie? Awans to nasz obowiązek?
Zdecydowanie jest to obowiązek zarówno Rakowa, jak i GieKSy. Potencjalnych rywali jest 44 i są wśród nich zespoły typowo amatorskie, np. z Gibraltaru, Andory, Walii czy Irlandii Północnej. Z drugiej strony są rywale z lig średnich, które mogą nam sprawić trochę kłopotów, ale i tak widzę tu polskie zespoły w roli faworyta. Tutaj wskazałbym np. węgierskie Paksi FC, ukraińskie Polissia Żytomierz i LNZ Czerkasy, rumuńskie Universitatea Cluj, a dalej Dunajska Streda ze Słowacji albo szkockie Motherwell. Gdyby GieKSa nie miała w losowaniu ani pecha, ani szczęścia, to trafiłaby na kogoś pokroju FK Železničar Pančevo – czwarty zespół serbskiej ekstraklasy, co nie brzmi specjalnie groźnie.
Spośród wspomnianych rywali nie będziemy mieli szansy trafić na wszystkich, bo tuż przed losowaniem UEFA dokona czegoś w rodzaju podziału geograficznego. Na czym będzie on polegał?
W dzień losowania UEFA dzieli wszystkie 86 zespołów na kilkanaście koszyków, według kryterium umownie nazywanego geograficznym. Dodatkowe znaczenie ma uniemożliwienie wylosowania się zespołów z tego samego kraju. Czynnik geograficzny teoretycznie też ma znaczenie, dlatego w ostatnich latach często trafialiśmy np. na Kazachstan czy Słowację. UEFA stara się również tak dobierać koszyki, aby ich poziom był względnie wyrównany, ale to wychodzi już różnie.
Nie zakładamy więc innego scenariusza niż zameldowanie się w komplecie w 3. rundzie kwalifikacji. Co nas tam czeka?
W tej rundzie GieKSa na 99% będzie nierozstawiona. Ten jeden procent to szansa trafienia w drugiej rundzie Sheriffa Tyraspol, który startuje od Q1 LE z ogromnym współczynnikiem, ale w tym sezonie jest bardzo słaby i może spaść do nierozstawionych Q2 LKE. Wtedy GieKSa przejęłaby współczynnik Sheriffa w losowaniu Q3. Szansa na to jest jednak marginalna i w trzeciej rundzie traficie na drużynę rozstawioną, z odpowiednim współczynnikiem. W razie pokonania tej przeszkody przejmujecie współczynnik rywala, który może dać rozstawienie w Q4.
Jak oceniasz nasze szanse w Q3?
GieKSa może trafić na rywala z czterech kategorii. Pierwsza to rywal z potężną marką i ogromnym współczynnikiem, którego raczej nie przejdziecie, ale jeśli wydarzy się cud, to w czwartej rundzie będziecie rozstawieni. Przykłady to Braga, Ajax, Kopenhaga albo Panathinaikos. Druga półka to rozstawieni, którzy ostatnimi laty nie radzą sobie najlepiej: Partizan Belgrad mający ogromne problemy finansowe, Rapid Wiedeń, który w zeszłym sezonie był najgorszy w LKE, a Raków i Lech wręcz ich zmiażdżyły, być może także Steaua Bukareszt, która rok temu odpadła z macedońską Shkëndiją Tetowo albo Lugano, choć ostatnio ciężko nam idzie ze Szwajcarami. Trzecia kategoria to zespoły, które nie dadzą rozstawienia w Q4, ale są wyraźnie słabsze od polskich drużyn, np. wspomniana Shkëndija, Żalgiris Wilno, Astana, Ryga czy Zrinjski Mostar. Ich po prostu trzeba przejść, bo nie możemy odpadać z drugim zespołem macedońskiej ekstraklasy.
Kogo jak kogo, ale zespołów z Macedonii w Katowicach lekceważyć nie będziemy, bo mamy do wyrównania pewne rachunki sprzed 23 lat…
Znam tę historię z opowieści, bo z racji wieku nie mam prawa jej pamiętać. Takie to były czasy, że odpadaliśmy wtedy z różnymi egzotycznymi rywalami. Wracając jednak do czekających nas rozgrywek, czwarta kategoria to chyba najgorszy scenariusz, bo są to zespoły na tyle mocne, że nie gwarantujące awansu, a jednocześnie nie dające rozstawienia w kolejnej rundzie. Tutaj wskazałbym Twente Enschede, Beşiktaş, Cluj, Rijekę lub Başakşehir. Z nimi GieKSa się namęczy, a i tak może potem polec w Q4.
Patrząc na te wszystkie zestawienia, którego z rywali byś nam życzył w danej fazie, a który byłby dla nas najgorszym trafem?
W drugiej rundzie jest to w zasadzie obojętne, bo tę przeszkodę po prostu trzeba pokonać. Najsłabszy wydaje się być Vestri Ísafjördur – drugoligowiec z Islandii, który niespodziewanie wygrał krajowy puchar. W trzeciej rundzie życzyłbym wam Partizana lub Rapidu, które są do przejścia i raczej dadzą rozstawienie w Q4. Nie życzyłbym natomiast Bragi, bo nie jest to marka z pierwszych stron gazet, a jednocześnie będzie trudnym do przejścia rywalem. Podobnie z Panathinaikosem nie widziałbym GieKSy w roli faworyta, a to właśnie z Grecją walczymy o TOP10 w rankingu.
W jednym z twitterowych komentarzy wyliczyłeś nam 21% szans, że przebrniemy wszystkie 3 rundy i zakwalifikujemy się do fazy ligowej LKE. Zważywszy, że takie same szanse mieliśmy przed sezonem na awans do Europy, a cel udało się osiągnąć, to nie brzmi to jak mission impossible. Wierzysz, że jesteśmy w stanie dojść do fazy grupowej? I jak będzie z pozostałymi ekipami z Polski?
Bez obrazy, ale nie postawiłbym pieniędzy na awans GieKSy do fazy ligowej. Mimo to nie jest to nierealny wariant. Czasem wystarczy jeden „cudowny” dwumecz i pokonanie rozstawionego rywala, które wprowadzi na łatwiejszą ścieżkę w ostatniej rundzie. Do Ligi Konferencji co roku kwalifikują się zespoły, od których GieKSa na pewno nie jest gorsza. Dwa lata temu grała tam choćby Mlada Boleslav, na której mecze w Czechach przychodzi po 500 widzów. Jeśli los będzie sprzyjał GieKSie, to awans do fazy ligowej może się udać. Obok GieKSy najtrudniejszą sytuację ma Raków, bo nie ma żadnego marginesu błędu. Jest wprawdzie rozstawiony, ale musi być bezbłędny. Szanse Górnika oceniam w miarę wysoko, bo ma do rozegrania sześć spotkań, każde z rywalem mocniejszym od siebie, ale wystarczy, że wyjdzie im jeden dwumecz. Byłoby idealnie, gdyby trafił na Sturm Graz. Jaga, jeśli spadnie do Q4 LKE, to na 90% będzie rozstawiona więc powinna sobie poradzić. Natomiast na wszystkie rozstawione zespoły w Q4 LKE czeka nierozstawione Getafe, które jest największą pułapką i może pokrzyżować nasze plany.
Jaki jest więc scenariusz dla polskich drużyn na te kwalifikacje – minimalny i realny?
Za dobry uznałbym scenariusz, gdy do faz ligowych wprowadzamy cztery zespoły – dwa w Lidze Europy i dwa w Lidze Konferencji. Byłby to kolejny krok do przodu. Minimum to trzy zespoły w Europie, w tym Lech w Lidze Europy, bo ma na tyle dobry współczynnik, że wręcz musi grać co najmniej w LE. W przypadku awansu dwóch zespołów będziemy musieli oglądać się za siebie w walce o TOP12.
W czwartek uroczyście zaprezentowano mural poświęcony śp. Adamowi Ledwoniowi.
Wczoraj w godzinach porannych na ul. Gliwickiej przed pracą kibiców GieKSy pojawiła się rodzina Adam Ledwonia, prezes GKS Katowice Sławomir Witek, wiceprezydent Miasta Katowice Maciej Stachura, przedstawiciel Stowarzyszenia Kibiców GKS-u Katowice „SK 1964” oraz kibice GieKSy, w większości z trójkolorowej dzielnicy Załęże. Po krótkich przemowach oficjalnie przecięto wstęgę, a następnie swój czas dostali dziennikarze i fotografowie.
Mural powstał z inicjatywy Stowarzyszenia Kibiców GKS-u Katowice „SK 1964”, we współpracy z Urzędem Miasta oraz kibicami GieKSy z Trójkolorowego Załęża. Ściana została udostępniona przez Zielone Załęże, a fundatorem farb był każdy kibic, który zakupił w sklepie Blaszok koszulkę młynówkę, bo to zysk z jej sprzedaży (dzięki umowie z klubem) został przekazany na stworzenie tej imponującej pracy.
Adam Ledwoń reprezentował GKS Katowice w latach 1991-1997 i przyczynił się między innymi do zdobycia Pucharu Polski (1993) oraz dwóch wicemistrzostw Polski (1992, 1994). Występował także w reprezentacji Polski.
Jest to drugi tej wielkości mural stworzony przez kibiców GKS Katowice. Pierwszy z nich, poświęcony śp. Janowi Furtokowi, znajduje się na ulicy Granicznej. Katowiccy fani zapowiedzieli, że nie zamierzają na tym poprzestać.
Wczorajsze wydarzenie zostało uwiecznione na zdjęciach (tutaj) oraz wideo (tutaj) przez oficjalną stronę – www.GKSKatowice.eu, a także na portalu wKatowicach.eu (tutaj).
Foto: GKSKatowice.eu oraz wKatowicach.eu
Najnowsze komentarze