Siatkówka
Siatkarska krótka przesunięta – [2] – Rozczarowujący występ GieKSy w Spodku
STATYSTYKI MECZOWE GKS-u
Czas trwania spotkania – Mecz GKS-u z Łuczniczką trwał 112 minut, z czego I set 25 min. – II set 29 min. – III set 27 min. – IV set 31 min.
Punkty zdobyte z błędów przeciwnika – GKS 22: zagrywka 14, atak 3, siatka 2, inne 3.
Punkty oddane przez błędy własne – GKS 32: zagrywka 23, atak 6, siatka 1, inne 2.
Ilość zdobytych punktów – GKS 75: Butryn 23, Quiroga 18, Kapelus 14, Pietraszko 10, Sobański 3, Krulicki 2, Komenda 2, Kalembka 1, Fijałek 1, Kohut 1.
Ilość zdobytych punktów w fazie zagrywki – GKS 19: Butryn 5, Kapelus 4, Pietraszko 4, Quiroga 3, Komenda 1, Kohut 1, Sobański 1.
Ilość punktów zdobytych po przyjęciu zagrywki – GKS 56: Butryn 18, Quiroga 15, Kapelus 10, Pietraszko 6, Krulicki 2, Sobański 2, Komenda 1, Kalembka 1, Fijałek 1.
Bilans punktów zdobytych do straconych – GKS 34: Quiroga 14, Butryn 12, Kapelus 8, Pietraszko 5, Krulicki 1, Kalembka 1, Fijałek -1, Sobański -1, Witczak -2, Kohut -3.
Ilość zagrywek – GKS 98: Kapelus 17, Pietraszko 15, Quiroga 15, Butryn 13, Komenda 10, Krulicki 8, Kohut 7, Fijałek 6, Sobański 3, Witczak 2, Kalembka 2.
Ilość błędów na zagrywce – GKS 23: Pietraszko 5, Butryn 4, Kapelus 4, Komenda 2, Fijałek 2, Kohut 2, Quiroga 2, Krulicki 1, Sobański 1.
Ilość asów serwisowych – GKS 1: Quiroga 1.
Ilość przyjęć – GKS 87: Kapelus 44, Quiroga 26, Stańczak 13, Sobański 4.
Ilość błędów w przyjęciu – GKS 2: Kapelus 1, Sobański 1.
Procent przyjęcia dokładnego (perfekcyjne oraz dobre) – GKS 59%: Kapelus 64%, Stańczak 62%, Sobański 50%, Quiroga 50%.
Procent przyjęcia perfekcyjnego – GKS 36%: Kapelus 39%, Stańczak 38%, Quiroga 31%, Sobański 25%.
Ilość ataków – GKS 124: Butryn 38, Quiroga 31, Kapelus 24, Pietraszko 8, Sobański 6, Krulicki 5, Kohut 4, Witczak 3, Komenda 2, Kalembka 2, Fijałek 1.
Ilość błędów w ataku – GKS 6: Butryn 4, Witczak 1, Quiroga 1.
Ilość ataków zablokowanych – GKS 10: Butryn 3, Kohut 2, Sobański 2, Witczak 1, Kapelus 1, Quiroga 1.
Ilość zdobytych punktów w ataku – GKS 64: Butryn 21, Quiroga 16, Kapelus 14, Pietraszko 6, Krulicki 2, Sobański 2, Kalembka 1, Fijałek 1, Kohut 1.
Procent punktów w stosunku do wszystkich ataków – GKS 52%: Fijałek 100%, Pietraszko 75%, Kapelus 58%, Butryn 55%, Quiroga 52%, Kalembka 50%, Krulicki 40%, Sobański 33%, Kohut 25%, Witczak 0%, Komenda 0%.
Ilość bloków punktowych – GKS 10: Pietraszko 4, Komenda 2, Butryn 2, Sobański 1, Quiroga 1.
Ilość błędów dotknięcia siatki – GKS 1: Quiroga 1.
Mecz zaczął się zgodnie z oczekiwaniami i od początku to GKS miał inicjatywę, prowadzenie od 3:0 poprzez 7:3 i 8:5 do 14:12. Świetnie zaczęliśmy grę blokiem mając w tym początkowym okresie aż 5 punktów zdobytych w tym elemencie, czyli połowę z całego spotkania! Niestety im dalej w las, tym nasza gra wyglądała coraz gorzej. Wystarczy nadmienić, że od tego momentu aż do końce tego seta, zdobyliśmy zaledwie 3 punkty po własnych skutecznych atakach! Gdyby nie błędy w zagrywce gości, to mogliśmy przegrać tę partię jeszcze wyżej. Skuteczność w ataku GKS miał tylko 36% przy 48% Łuczniczki, co w punktach dało wynik 10:12. Obie ekipy miały po 5 bloków. W błędach własnych GieKSa 8, a bydgoszczanie 7. Przyjęcie lepsze po naszej stronie – dokładne na poziomie 65% do 50%, a perfekcyjne na poziomie 35% do 44%. Ciężar punktowy wzięli na swe barki Pietraszko i Butryn po 6 oczek.
Druga partia w sumie była bardzo wyrównana, prowadzenie zmieniało się kilkukrotnie. Zaczęło się od prowadzenia gości 6:7, potem było 11:10 dla GKS-u, następnie znów górą byli bydgoszczanie 14:15 i ponownie lepsza GieKSa 18:17. Potem był „pechowy” challenge wywołany przez rywali, gdy Quiroga skutecznie zakończył naszą kontrę, ale wideo wykazało dotknięcie siatki przez Argentyńczyka. I tak zdeprymowała ta zmiana decyzji sędziowskiej naszych siatkarzy, że od tego momentu znów mieli problem ze skończeniem własnych ataków (zaledwie 3 takie punkty do końca tego seta), co goście skrzętnie wykorzystali. Skuteczność w ataku i tak była lepsza niż w poprzednim secie – GKS miał 58% przy 64% Łuczniczki, ale w punktach mieliśmy oczko więcej – 19:18. Obie drużyny nie radziły sobie na zagrywce i w bloku, tu GieKSa miała tylko 1 blok, a goście 1 blok i as serwisowy, czyli łącznie w zdobytych punktach po własnych akcjach był remis 20:20. Zdecydowały błędy własne, których GKS miał 5, a bydgoszczanie tylko 3. W przyjęciu stabilniej u naszych siatkarzy – dokładne na poziomie 50% do 33%, a perfekcyjne na poziomie 32% do 24%. Najlepiej punktowali Kapelus (7 oczek) i Quiroga (6 oczek).
Trzeci set znów wyrównany, ale pełen kontrastów. Lepiej zaczęli goście (5:6), w środkowej części mecz z naszą małą przewagą (13:10 i 16:14). Na chwilę straciliśmy prowadzenie (17:18), by od razu je odzyskać (19:18). Od stanu 20:20 tym razem to bydgoszczanie się pogubili w ataku, nie kończąc już żadnej własnej akcji do końca tej partii! I gdyby nie nasza zagrywka, a właściwie to jej brak, wynik tej partii byłby korzystniejszy dla naszego zespołu. Skuteczność w ataku ze sporą przewagą dla nas – GKS miał 64% przy 50% Łuczniczki – w punktach wyliczono aż 18:13. Jeden as serwisowy oraz dwa bloki przy zerowym dorobku gości, dały nam ogromną przewagę w skończeniu własnych akcji na 21:13! Niestety błędami własnymi wciąż trzymaliśmy naszych rywali „w grze”. GieKSa miała aż 10 (w tym 7 z zagrywki) przy tylko 4 Łuczniczki. I stąd nasza minimalna wygrana w tej partii. Przyjęcie tym razem się wyrównało – dokładne na poziomie 48% do 47%, a perfekcyjne na poziomie 33% do 24%. Za punktowanie odpowiedzialni byli Butryn (8 oczek) i Quiroga (7 oczek).
Czwarta partia od początku z małą przewagą Łuczniczki i wciąż z goniącym GKS-em wynik. Wystarczy nadmienić, że w tym secie GieKSa prowadziła tylko 1 raz! i to w decydującej grze na przewagi. Goście prowadzili 2-4 oczkami z rzadka dopuszczając do wyniku remisowego. Przy rezultacie 21:24 już mało który z kibiców wierzył w odwrócenie losów tej partii. Cudem wyszliśmy na remis z tej sytuacji, gdy Butryn na kontrze skończył z trudnej piłki, a potem zablokował atak MVP tego spotkania Pawła Gryca. Emocje sięgnęły zenitu gdy Sobański zablokował atak Rohnki i wyszliśmy na wspomniane wyżej prowadzenie 26:25, tie break wydawał się na wyciągnięcie ręki. Niestety sytuacja szybko się odwróciła, gdy po asie serwisowym przyjmującego gości, straciliśmy tę przewagę na skończenie seta (26:27). Może byłaby jeszcze szansa na powalczenie gdyby dwóch ostatnich piłek nie dostał w ataku mało grający w tym meczu Rafał Sobański, gdyby…
Ogólnie pierwszy mecz nowego sezonu na domowym parkiecie trzeba uznać za rozczarowujący, tym bardziej, że kilka dni wcześniej zagraliśmy dobre spotkanie w Radomiu i tym bardziej, że rywale z Bydgoszczy byli ewidentnie w zasięgu naszego zespołu. Trzeba to sobie jasno powiedzieć, że gra GieKSy była słaba (wyniki setów są troszkę mylące), tylko momentami pokazując duży potencjał który drzemie w tej drużynie. Spotkanie to przegraliśmy głównie z powodu zbyt dużej ilości błędów własnych, których było 32 w tym aż 23 w zagrywce! No jeszcze tylko 2 oczka i oddalibyśmy rywalom jednego, całego seta zepsutym serwisem w prezencie! Mieliśmy też problem ze skończeniem ataków po własnej zagrywce, innymi słowy „po kontrze”, takich akcji zmarnowaliśmy zbyt dużo. Zagrywka jeśli już przeszła na stronę rywala to była zbyt łatwa do odbioru i stąd utrudniona była też gra na siatce oraz dodatkowo mieliśmy ogromne problemy aby zatrzymać atakującego Łuczniczki. Tylko za przyjęcie można naszych graczy pochwalić, ale zupełnie nie przełożyło się to na wynik końcowy.
Końcowe liczby wyglądały tak. Skuteczność w ataku w GKS-ie 52% do 54% Łuczniczki – w punktach 64:58. Asy serwisowe – GKS 1 i goście 2, w blokach punktowych remis po 10. Łączna punktacja po skończonych własnych akcjach – 75:70 dla GKS-u. Błędy własne: GieKSa 32, a Łuczniczka 22. Przyjęcie: dokładne na poziomie 59% do 45%, a perfekcyjne na poziomie 36% do 32%. Nasi najrówniej grający siatkarze w tym meczu to Karol Butryn – 23 punkty (55% skuteczności w ataku) i Gonzalo Quiroga – 18 punktów (52% skuteczności) oraz Serhij Kapelus – 14 punktów (58% skuteczności).
ŁĄCZNE STATYSTYKI MECZOWE GKS-u – po 2 meczach (8 setów)
Bilans meczów łącznie – 1:1 – Bilans punktów – 3:3 – Bilans setów – 4:4 – Bilans małych punktów – 191:181
Bilans meczów „u siebie” – 0:1 – Bilans punktów – 0:3 – Bilans setów – 1:3 – Bilans małych punktów – 97:102
Bilans meczów „na wyjeździe” – 1:0 – Bilans punktów – 3:0 – Bilans setów 3:1 – Bilans małych punktów – 94:79
Rozegrane mecze – 2: Stańczak, Witczak, Komenda, Butryn, Kapelus, Pietraszko, Fijałek, Kohut, Stelmach, Quiroga, 1: Mariański, Krulicki, Kalembka, Sobański
Rozegrane sety – 8: Stańczak, Butryn, Kapelus, Pietraszko, Quiroga, 7: Komenda, 6: Kohut, 5: Fijałek, Stelmach, 4: Witczak, 3: Krulicki, 2: Mariański, Sobański, 1: Kalembka
Widzów na meczach GKS-u – „u siebie” / „na wyjeździe” – 1850:1300
Czas trwania spotkań – Mecze GKS-u trwały 205 minut, z czego I set 45 min. – II set 50 min. – III set 51 min. – IV set 59 min.
Punkty zdobyte z błędów przeciwnika – GKS 57: zagrywka 37, atak 15, siatka 2, inne 3.
Punkty oddane przez błędy własne – GKS 56: zagrywka 39, atak 12, siatka 3, inne 2.
Ilość zdobytych punktów – GKS 134: Butryn 34, Quiroga 30, Kapelus 25, Pietraszko 21, Kohut 11, Komenda 6, Sobański 3, Krulicki 2, Kalembka 1, Fijałek 1.
Ilość zdobytych punktów w fazie zagrywki – GKS 47: Butryn 12, Kapelus 9, Pietraszko 8, Kohut 7, Quiroga 6, Komenda 4, Sobański 1.
Ilość punktów zdobytych po przyjęciu zagrywki – GKS 87: Quiroga 24, Butryn 22, Kapelus 16, Pietraszko 13, Kohut 4, Komenda 2, Krulicki 2, Sobański 2, Kalembka 1, Fijałek 1.
Bilans punktów zdobytych do straconych – GKS 60: Quiroga 23, Kapelus 13, Butryn 11, Pietraszko 11, Kohut 5, Krulicki 1, Kalembka 1, Sobański -1, Fijałek -2, Witczak -2.
Ilość zagrywek – GKS 191: Butryn 32, Pietraszko 32, Kapelus 29, Quiroga 27, Komenda 26, Kohut 24, Krulicki 8, Fijałek 6, Sobański 3, Witczak 2, Kalembka 2.
Ilość błędów na zagrywce – GKS 39: Pietraszko 10, Butryn 7, Komenda 5, Kapelus 5, Kohut 4, Quiroga 4, Fijałek 2, Krulicki 1, Sobański 1.
Ilość asów serwisowych – GKS 6: Komenda 2, Butryn 1, Kapelus 1, Kohut 1, Quiroga 1.
Ilość przyjęć – GKS 144: Kapelus 67, Quiroga 37, Stańczak 33, Sobański 4, Komenda 1, Fijałek 1, Kohut 1.
Ilość błędów w przyjęciu – GKS 5: Kapelus 3, Fijałek 1, Sobański 1.
Przyjęcie negatywne – GKS 24: Kapelus 11, Quiroga 7, Stańczak 5, Komenda 1.
Przyjęcie perfekcyjne – GKS 41: Kapelus 19, Quiroga 12, Stańczak 9, Sobański 1.
Procent przyjęcia perfekcyjnego – GKS 28%: Quiroga 32%, Kapelus 28%, Stańczak 27%, Sobański 25%, Komenda 0%, Fijałek 0%, Kohut 0%.
Ilość ataków – GKS 216: Butryn 63, Quiroga 58, Kapelus 40, Pietraszko 19, Kohut 13, Sobański 6, Komenda 6, Krulicki 5, Witczak 3, Kalembka 2, Fijałek 1.
Ilość błędów w ataku – GKS 12: Butryn 8, Kapelus 2, Witczak 1, Quiroga 1.
Ilość ataków zablokowanych – GKS 18: Butryn 8, Kohut 2, Sobański 2, Kapelus 2, Quiroga 2, Komenda 1, Witczak 1.
Ilość zdobytych punktów w ataku – GKS 109: Butryn 30, Quiroga 28, Kapelus 22, Pietraszko 14, Kohut 7, Komenda 2, Krulicki 2, Sobański 2, Kalembka 1, Fijałek 1.
Procent punktów w stosunku do wszystkich ataków – GKS 50%: Fijałek 100%, Pietraszko 74%, Kapelus 55%, Kohut 54%, Kalembka 50%, Quiroga 48%, Butryn 48%, Krulicki 40%, Komenda 33%, Sobański 33%, Witczak 0%,
Ilość bloków punktowych – GKS 19: Pietraszko 7, Kohut 3, Butryn 3, Kapelus 2, Komenda 2, Sobański 1, Quiroga 1.
Ilość błędów dotknięcia siatki – GKS 3: Quiroga 2, Kohut 1.
MVP – GKS 1: Komenda 1.
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze