Siatkówka
Siatkarska krótka przesunięta – Znów przegrany tie-break, ale po „innym” meczu niż wcześniejsze
STATYSTYKI MECZOWE GKS-u
Czas trwania spotkania – Mecz GKS-u z Cuprum trwał 128 minut, z czego I set 31 min. – II set 24 min. – III set 24 min. – IV set 32 min. – V set 17 min.
Punkty zdobyte z błędów przeciwnika – GKS 35
Ilość zdobytych punktów – GKS 62: Butryn 16, Kapelus 8, Van Walle 8, Błoński 7, Sobański 7, Krulicki 5, Kalembka 5, Pietraszko 4, Fijałek 2.
Ilość zdobytych punktów w fazie zagrywki – GKS 16: Butryn 7, Kalembka 3, Pietraszko 2, Sobański 2, Krulicki 1, Van Walle 1.
Bilans punktów zdobytych do straconych – GKS 21: Butryn 8, Kapelus 4, Van Walle 4, Krulicki 3, Kalembka 2, Pietraszko 2, Błoński 1, Stańczak -1, Falaschi -2.
Ilość zagrywek – GKS 97: Butryn 13, Kalembka 13, Falaschi 12, Krulicki 11, Kapelus 10, Pietraszko 9, Fijałek 9, Błoński 8, Van Walle 6, Sobański 6.
Ilość błędów na zagrywce – GKS 18: Błoński 4, Krulicki 2, Falaschi 2, Kalembka 2, Pietraszko 2, Fijałek 2, Van Walle 2, Kapelus 1, Sobański 1.
Ilość asów serwisowych – GKS 5: Butryn 2, Kalembka 2, Krulicki 1.
Ilość przyjęć – GKS 95: Błoński 31, Sobański 29, Stańczak 21, Kapelus 13, Butryn 1.
Ilość błędów w przyjęciu – GKS 5: Sobański 3, Kapelus 1, Stańczak 1.
Procent przyjęcia dokładnego (perfekcyjne oraz dobre) – GKS 40%: Błoński 48%, Kapelus 46%, Stańczak 43%, Sobański 28%, Butryn 0%.
Procent przyjęcia perfekcyjnego – GKS 26%: Błoński 32%, Kapelus 31%, Stańczak 24%, Sobański 21%, Butryn 0%.
Ilość ataków – GKS 130: Butryn 36, Sobański 20, Kapelus 19, Van Walle 16, Błoński 15, Kalembka 10, Krulicki 7, Pietraszko 4, Falaschi 2, Fijałek 1.
Ilość błędów w ataku – GKS 10: Butryn 4, Van Walle 2, Sobański 2, Kapelus 1, Kalembka 1.
Ilość ataków zablokowanych – GKS 8: Butryn 4, Błoński 2, Kapelus 1, Sobański 1.
Ilość zdobytych punktów w ataku – GKS 49: Butryn 12, Van Walle 8, Błoński 7, Kapelus 7, Sobański 6, Krulicki 3, Pietraszko 3, Kalembka 2, Fijałek 1.
Procent punktów w stosunku do wszystkich ataków – GKS 38%: Fijałek 100%, Pietraszko 75%, Van Walle 50%, Błoński 47%, Krulicki 43%, Kapelus 37%, Butryn 33%, Sobański 30%, Kalembka 20%, Falaschi 0%.
Ilość bloków punktowych – GKS 8: Butryn 2, Krulicki 1, Kapelus 1, Kalembka 1, Pietraszko 1, Fijałek 1, Sobański 1.
Pierwszy set wyrównany, z lekką przewagą GKS-u w jego środkowej części (od 10:8 poprzez 16:13 do 19:18). W końcówce goście wyszli nawet na prowadzenie 21:22, ale decydujące akcje skutecznej rozegrała GieKSa i atak Sobańskiego zakończył zwycięsko seta. Ta partia nic nie zapowiadała późniejszej katastrofy. Skuteczność w ataku była lepsza u gości – GKS miał 44%, a Cuprum 50% – w punktach wyszło 11:16, a więc już spora strata katowiczan. Wynik został odrobiony w asach, były 2 i w bloku, było ich 5, za to Cuprum miało tylko 1 blok, więc łącznie wyliczono 7:1 dla GieKSy. Błędy własne – GKS 6 i Cuprum 7 – tak wyratowaliśmy tego seta grą na siatce i zagrywką. Przyjęcie, standard w wykonaniu naszych siatkarzy czyli – dokładne na poziomie 26% do 50%, a perfekcyjne na poziomie 11% do 35%. W ataku najlepiej spisywał się Butryn zdobywca 7 punktów – 50% skuteczności plus 2 bloki punktowe.
Druga partia to kompromitacja w wykonaniu naszych siatkarzy. Zaczęło od stanu 1:6, a potem… a potem było już tylko… gorzej! 3:10, 5:14, 10:20 i w końcu 13:25. Za cały komentarz niech wystarczy fakt, że GieKSa nie prowadziła w tym secie ani razu, a remis był tylko na początku przy stanie 1:1! W naszej grze nie funkcjonowało dosłownie wszystko. Skuteczność w ataku słaba – GKS miał 26%, a Cuprum 67% – co i tak nie przysporzyło większych strat, bo w punktach wyliczono 6:10. Mieliśmy tylko 1 blok punktowy, a goście po 2 asy i bloki, czyli razem 1:4. Błędy własne w GKS-ie aż 11, a lubinianie mieli 6, czyli do tych 6 punktów za darmo nasi siatkarze sami zdobyli zaledwie 7 punktów po własnych akcjach! Zatrważający wynik. Przyjęcie było lepsze… w GKS-ie, ale nie raz się już przekonaliśmy, że ta statystyka nie ma żadnego lub nikłe przełożenie na wynik – dokładne na poziomie 47% do 44%, a perfekcyjne na poziomie 37% do 33%. Najlepiej punktującym w naszym zespole był Van Walle z… 2 punktami na koncie! który zmienił Butryna (na 7 ataków nie skończył żadnego!).
W trzecim secie wcale nie było lepiej, bo zaczęliśmy jeszcze gorzej od stanu 1:7 i remisu w tej partii nie było w ogóle! Przewaga gości przez cały set utrzymywała się na poziomie 6 lub 7 punktów i gra wyglądała niewiele lepiej niż w drugiej partii. Skuteczność w ataku wciąż słaba – GKS 33%, Cuprum 50% – w punktach zliczono 10:15. Znów mieliśmy tylko 1 blok punktowy, przy 2 asach i 1 bloku gości, czyli razem 1:3. Błędy własne tym razem na remis, po 7. Przyjęcie zdecydowanie lepsze u lubinian – dokładne na poziomie 33% do 69%, a perfekcyjne na poziomie 24% do 38%. W ataku najlepiej wypadli przyjmujący, Błoński oraz Sobański zdobyli po 3 punkty.
Na szczęście w czwartym secie nasza drużyna pozbierała się do gry, jako tako, bo od początku musiała gonić wynik. Lubinianie przez prawie cały czas utrzymywali dwu-trzypunktową przewagę (14:17) i GieKSę stać było zaledwie na doprowadzenie kilkukrotne do remisów. W samej końcówce GKS wyrównał stan seta na po 20 i wtedy goście odskoczyli na 21:24 i… nie wykorzystali takiej szansy na zamknięcie tego spotkania. Wpierw obroniliśmy trzy piłki meczowe z rzędu, a potem jeszcze trzy następne i pierwszy raz na prowadzenie w tej partii GieKSa wyszła przy wyniku… 28:27, by w kolejnej akcji wygrać tego seta asem serwisowym Butryna! Naprawdę mieliśmy mnóstwo szczęścia doprowadzając do tie-breaka. Skuteczność w ataku wciąż pozostawiała wiele do życzenia – GKS miał 48%, a Cuprum 61% – wynikowo wyszło 16:20. W asach i blokach niewielka przewaga na naszą korzyść – 3:2. Błędy własne, tym nas uratowali lubinianie w tym secie – GKS miał tylko 5 przy aż 10 gości. Przyjęcie się wyrównało – dokładne na poziomie 43% do 42%, a perfekcyjne na poziomie 17% do 23%. Punktowanie rozłożyło się na całą drużynę, wciąż mieliśmy kłopoty na pozycji atakującego, bo zaczął Butryn – 5 punktów przy 38% skuteczności, a kończył Van Walle – 4 punkty przy 57% skuteczności.
Tie-break zaczął się od wyrównanej gry i prowadzenia GKS-u 4:3. Potem znów mieliśmy kłopoty głównie z własną grą i szybko goście odskoczyli na trzy oczka przewagi (6:9) i utrzymali ją do zwycięskiego końca. Skuteczność w ataku procentowo wyszła bardzo źle – GKS miał 32%, a Cuprum 54% – natomiast w punktach wyszło tylko 6:7! GieKSa miała tylko 1 asa, przy 3 blokach lubinian. Błędy własne znów na remis, po 5. Przyjęcie lepsze po stronie GKS-u – dokładne na poziomie 54% do 38%, a perfekcyjne na poziomie 54% do 38%. Zaledwie 7 punktów po własnych akcjach, to i indywidualnie bez rewelacji punktowych – najlepiej wypadł Butryn z 3 punktami przy 38% skuteczności.
Ogólnie znów przegrane spotkanie po pięciu setach u siebie, podobnie jak z Resovią czy ze Skrą, ale nawet nie ma co porównywać tych meczów z ostatnim, jeśli chodzi o sam poziom gry zaprezentowany przez naszych siatkarzy. Trudno zrozumiała zapaść w grze w drugim i trzecim secie i ledwo wybroniony set czwarty, taki jawił się obraz tego spotkania. Skuteczność w ataku była kluczowa i zdecydowanie tym elementem przegraliśmy ten mecz. GKS miał 38%, a Cuprum 55%, a w punktach wyszło 49:68, no przepaść. W asach serwisowych remis po 5, podobnie w blokach punktowych, też remis po 8. Łącznie punktacja po skończeniu własnych akcji to 62:81 dla Cuprum. Błędy własne prawie na remis, bo GKS miał 34, a lubinianie 35, czyli obie ekipy stanowczo za dużo. Aż 18 zepsutych zagrywek po stronie GKS-u i 20 po stronie Cuprum oraz po 10 błędów w ataku! Przyjęcie było lepsze po stronie gości – dokładne na poziomie 40% do 49%, a perfekcyjne na poziomie 26% do 32%. Indywidualnie wydaje się należałoby wyróżnić Butryna zdobywcę największej ilości punktów, bo 16, ale jak spojrzymy na jego skuteczność (na 36 ataków skończył tylko 12 czyli ledwo 33%), no to nawet trudno tu o pochwałę. Środkowi również zawiedli, Krulicki i Kalembka zdobyli razem zaledwie 5 punktów atakiem. Tak troszkę na siłę można wyróżnić zmienników (Van Walle, Pietraszko i Błoński) za niezłe statystyki, ale trzeba wziąć poprawkę na zbyt małą liczbę ich ataków. Reasumując bardzo przeciętny występ GieKSy i oby szybko nastąpiła poprawa, aby nie dopuścić do zagrażającego nam spadku na 11 miejsce w tabeli, co byłoby rozczarowującym wynikiem.
ŁĄCZNE STATYSTYKI MECZOWE GKS-u – po 27 meczach (106 setów)
Czas trwania spotkań – Mecze GKS-u z trwały 2736 minut, z czego I set 717 min. – II set 713 min. – III set 721 min. – IV set 404 min. – V set 181 min.
Punkty zdobyte z błędów przeciwnika – GKS 694: zagrywka 422, atak 172, siatka + inne 100.
Punkty oddane przez błędy własne – GKS 703: zagrywka 431, atak 196, siatka 28, inne 48.
Ilość zdobytych punktów – GKS 1640: Butryn 403, Kapelus 327, Sobański 224, Kalembka 191, Krulicki 162, Van Walle 148, Błoński 89, Falaschi 42, Pietraszko 42, Stelmach 7, Fijałek 5.
Ilość zdobytych punktów w fazie zagrywki – GKS 540: Butryn 138, Kapelus 83, Kalembka 80, Sobański 69, Krulicki 57, Van Walle 38, Błoński 35, Falaschi 18, Pietraszko 17, Stelmach 4, Fijałek 1.
Ilość punktów zdobytych po przyjęciu zagrywki – GKS 1100: Butryn 265, Kapelus 244, Sobański 155, Kalembka 111, Van Walle 110, Krulicki 105, Błoński 54, Pietraszko 25, Falaschi 24, Fijałek 4, Stelmach 3.
Bilans punktów zdobytych do straconych – GKS 659: Butryn 214, Kapelus 166, Krulicki 88, Van Walle 77, Kalembka 75, Sobański 50, Falaschi 13, Błoński 12, Pietraszko 4, Stelmach 3, Fijałek -8, Mariański -15, Stańczak -20.
Ilość zagrywek – GKS 2339: Kalembka 364, Kapelus 320, Krulicki 315, Butryn 303, Sobański 294, Falaschi 292, Van Walle 153, Błoński 130, Pietraszko 106, Fijałek 47, Stelmach 15.
Ilość błędów na zagrywce – GKS 431: Kalembka 82, Butryn 64, Sobański 63, Krulicki 48, Błoński 36, Kapelus 35, Pietraszko 34, Van Walle 28, Falaschi 25, Fijałek 12, Stelmach 4.
Ilość asów serwisowych – GKS 138: Butryn 32, Kalembka 25, Sobański 21, Kapelus 18, Van Walle 10, Krulicki 10, Błoński 9, Pietraszko 7, Falaschi 6.
Ilość przyjęć – GKS 1952: Sobański 619, Kapelus 546, Stańczak 267, Mariański 216, Błoński 236, Stelmach 19, Krulicki 14, Kalembka 12, Falaschi 10, Pietraszko 7, Butryn 5, Fijałek 1.
Ilość błędów w przyjęciu – GKS 127: Sobański 42, Kapelus 32, Stańczak 20, Mariański 15, Błoński 11, Falaschi 3, Krulicki 2, Kalembka 1, Butryn 1.
Przyjęcie negatywne – GKS 497: Sobański 177, Kapelus 130, Stańczak 64, Błoński 60, Mariański 44, Stelmach 9, Falaschi 5, Krulicki 4, Kalembka 2, Butryn 1, Pietraszko 1.
Przyjęcie perfekcyjne – GKS 386: Sobański 134, Kapelus 89, Stańczak 60, Mariański 60, Błoński 37, Krulicki 3, Kalembka 2, Stelmach 1.
Procent przyjęcia perfekcyjnego – GKS 20%: Mariański 28%, Stańczak 22%, Sobański 22%, Krulicki 21%, Kalembka 17%, Kapelus 16%, Błoński 16%, Stelmach 5%, Butryn 0%, Falaschi 0%, Pietraszko 0%, Fijałek 0%.
Ilość ataków – GKS 2757: Butryn 683, Kapelus 671, Sobański 445, Van Walle 291, Kalembka 209, Krulicki 188, Błoński 177, Falaschi 40, Pietraszko 40, Stelmach 9, Fijałek 4.
Ilość błędów w ataku – GKS 196: Butryn 58, Kapelus 41, Sobański 30, Kalembka 20, Van Walle 17, Błoński 15, Krulicki 12, Pietraszko 3.
Ilość ataków zablokowanych – GKS 227: Butryn 66, Kapelus 53, Sobański 39, Van Walle 26, Błoński 15, Kalembka 13, Krulicki 12, Pietraszko 1, Fijałek 1, Falaschi 1.
Ilość zdobytych punktów w ataku – GKS 1252: Butryn 328, Kapelus 284, Sobański 176, Van Walle 128, Kalembka 110, Krulicki 102, Błoński 73, Pietraszko 26, Falaschi 19, Stelmach 4, Fijałek 2.
Procent punktów w stosunku do wszystkich ataków – GKS 45%: Pietraszko 65%, Krulicki 54%, Kalembka 53%, Falaschi 50%, Fijałek 50%, Butryn 48%, Van Walle 44%, Stelmach 44%, Kapelus 42%, Błoński 41%, Sobański 40%.
Ilość bloków punktowych – GKS 250: Kalembka 56, Krulicki 50, Butryn 43, Sobański 27, Kapelus 25, Falaschi 17, Van Walle 10, Pietraszko 9, Błoński 7, Stelmach 3, Fijałek 3.
Ilość błędów dotknięcia siatki – GKS 28: Sobański 6, Krulicki 6, Kalembka 5, Błoński 4, Butryn 3, Pietraszko 2, Falaschi 1, Van Walle 1.
MVP – GKS 12: Butryn 4, Kapelus 3, Sobański 2, Błoński 1, Kalembka 1, Falaschi 1.
Piłka nożna
Od Krakowa do Warszawy
Poznaliśmy terminarz Ekstraklasy na sezon 2026/27. GKS Katowice rozpocznie zmagania w niedzielę 26 lipca od meczu z Wisłą w Krakowie, a zakończy 22 maja z Legią w Warszawie.
Terminarz pierwszej kolejki zostanie podany po losowaniu europejskich pucharów (17 czerwca), ale już wiemy, że w Krakowie zagramy w niedzielę 26 lipca (do ustalenia została godzina). Z racji tego, że Arena Katowice jest jednym ze stadionów, na których rozgrywane będą Mistrzostwa Świata Kobiet U-20, to jesienią zagramy trzy mecze wyjazdowe z rzędu, z czego dwa bliskie (Zabrze i Gliwice). Nim GieKSa rozpocznie zmagania ligowe to w czwartek 23 lipca czeka nas pierwszy mecz w II rundzie eliminacyjnej do Ligi Konferencji.
Kluby uczestniczące w rozgrywkach UEFA będą mogły przełożyć dwa mecze ligowe: jeden podczas rund kwalifikacyjnych Q1–Q3 oraz jeden w okresie pomiędzy rundą play-off a fazą ligową. Na 5. kolejkę, pomiędzy fazą play-off europejskich pucharów, zaplanowano nasz domowy mecz z Wisłą Płock, który w razie przełożenia odbędzie się najwcześniej 15-16 września. Pozostałe terminy rezerwowe to 15-16 i 19-20 grudnia oraz 2-3 i 9-10 lutego. Przypomnijmy także, że GieKSa jako drużyna reprezentująca Polskę w Europie, rozgrywki Pucharu Polski rozpocznie dopiero od 1/16 finałów, które zaplanowano na 28 października.
Jesienią zostanie rozegranych 18 spotkań, z czego połowa na wyjeździe. Na wiosnę zaplanowano 16 kolejek i tutaj też połowę zagramy w delegacji. Tym razem Wielkanoc (28 marca) wypada w trakcie przerwy na reprezentację. Nie będzie też żadnej kolejki rozgrywanej w środku tygodnia (poza terminami rezerwowymi).
Terminarz GKS Katowice w Ekstraklasie w sezonie 2026/27 (dokładne daty i godziny spotkań zostaną dopiero ustalone):
1. kolejka, 26 lipca 2026 Wisła Kraków – GKS Katowice
2. kolejka, 1 sierpnia 2026 GKS Katowice – Radomiak Radom
3. kolejka, 8 sierpnia 2026 GKS Katowice – Wieczysta Kraków
4. kolejka, 15 sierpnia 2026 Motor Lublin – GKS Katowice
5. kolejka, 22 sierpnia 2026 GKS Katowice – Wisła Płock
6. kolejka, 29 sierpnia 2026 Górnik Zabrze – GKS Katowice
7. kolejka, 5 września 2026 Piast Gliwice – GKS Katowice
8. kolejka, 12 września 2026 KGHM Zagłębie Lubin – GKS Katowice
9. kolejka, 19 września 2026 GKS Katowice – Cracovia
10. kolejka, 10 października 2026 Raków Częstochowa – GKS Katowice
11. kolejka, 17 października 2026 GKS Katowice – Pogoń Szczecin
12. kolejka, 24 października 2026 Korona Kielce – GKS Katowice
13. kolejka, 31 października 2026 GKS Katowice – Widzew Łódź
14. kolejka, 7 listopada 2026 Jagiellonia Białystok – GKS Katowice
15. kolejka, 21 listopada 2026 GKS Katowice – Lech Poznań
16. kolejka, 28 listopada 2026 Śląsk Wrocław – GKS Katowice
17. kolejka, 5 grudnia 2026 GKS Katowice – Legia Warszawa
18. kolejka, 12 grudnia 2026 GKS Katowice – Wisła Kraków
19. kolejka, 30 stycznia 2027 Radomiak Radom – GKS Katowice
20. kolejka, 6 lutego 2027 Wieczysta Kraków – GKS Katowice
21. kolejka, 13 lutego 2027 GKS Katowice – Motor Lublin
22. kolejka, 20 lutego 2027 Wisła Płock – GKS Katowice
23. kolejka, 27 lutego 2027 GKS Katowice – Górnik Zabrze
24. kolejka, 6 marca 2027 GKS Katowice – Piast Gliwice
25. kolejka, 13 marca 2027 GKS Katowice – KGHM Zagłębie Lubin
26. kolejka, 20 marca 2027 Cracovia – GKS Katowice
27. kolejka, 3 kwietnia 2027 GKS Katowice – Raków Częstochowa
28. kolejka, 10 kwietnia 2027 Pogoń Szczecin – GKS Katowice
29. kolejka, 17 kwietnia 2027 GKS Katowice – Korona Kielce
30. kolejka, 23 kwietnia 2027 Widzew Łódź – GKS Katowice
31. kolejka, 1 maja 2027 GKS Katowice – Jagiellonia Białystok
32. kolejka, 8 maja 2027 Lech Poznań – GKS Katowice
33. kolejka, 15 maja 2027 GKS Katowice – Śląsk Wrocław
34. kolejka, 22 maja 2027 Legia Warszawa – GKS Katowice
Piłka nożna Wywiady
Co matematyka mówi o futbolu? Szanse GieKSy na LKE
Choć Mundial nabiera tempa, my w przyszłym tygodniu bardziej niż zza Wielkiej Wody nasłuchiwać będziemy wieści ze Szwajcarii, bo 17 czerwca w Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji, podczas którego swojego rywala pozna GKS Katowice. Czego możemy się spodziewać w tej i kolejnych rundach i jak nasze szanse widzi jeden z najlepszych ekspertów od piłkarskich cyferek na polskim Twitterze? Zapytaliśmy Piotra Klimka o drogę GieKSy do Europy przez pryzmat matematycznych modeli i scenariusze na najbliższe tygodnie w kwalifikacjach do europejskich pucharów.
Twoje konto na Twitterze obserwuje ponad 35 tysięcy ludzi, głównie ze środowiska futbolowego. Tymczasem, jak sam zaznaczasz w opisie konta, nie znasz się na kopaniu piłki.
Faktycznie sądzę, że się nie znam. Przez większą część sezonu uważałem na przykład, że Raków będzie mistrzem Polski, typowałem też, że Motor zakręci się koło miejsc spadkowych, tymczasem praktycznie wcale nie był zagrożony degradacją. „Na czuja” nie udaje mi się trafiać konkretnych rozstrzygnięć skuteczniej niż przeciętnemu twitterowiczowi. Nie jest więc tak, że zarabiam miliony u bukmachera. Jeśli natomiast chodzi o trendy poparte danymi, na pewnym etapie sezonu można było np. zakładać, że Termalica już się nie odkręci i spadnie.
W przeciwieństwie do wielu kibiców patrzących na futbol przez pryzmat emocji, ty próbujesz go definiować za pomocą liczb. Da się wytłumaczyć piłkę nożną językiem matematyki?
Próbuję, ale piłka nożna jest jednym z najbardziej losowych sportów. Zupełnie inny jest na przykład baseball, gdzie rzadko zdarza się, aby niżej notowany zespół pokonywał faworyta. Tymczasem u nas niespodzianki zdarzają się praktycznie w każdej kolejce, np. Termalica wygrywa w Białymstoku albo ktoś niespodziewany awansuje do Ekstraklasy, tak jak Warta Poznań kilka lat temu. W innych sportach nie zdarza się to tak często – czołówka bywa zwykle stabilna i rzadko trafiają się niespodzianki.
O niedawno zakończonym sezonie Ekstraklasy mówiło się jako o szczególnie zwariowanym. Tymczasem cofnąłem się do pierwszej z twoich tabel, publikowanych na Twitterze jeszcze przed pierwszą kolejką. Chciałbym przytoczyć dwa komentarze tego posta. Pierwszy: „Coś Panu styki przegrzało. Motor, Widzew i Lechia będą znacznie wyżej!”. Ty typowałeś je odpowiednio na 12., 13. i 16. miejscu, a sezon zakończyli odpowiednio na 12., 14., i 16. Drugi ciekawy komentarz: „Przewidywanie Widzewa na 13. miejscu pokazuje tylko, że cyferki z komputera są bez sensu”. Jak to skomentować?
Trafił się chyba dobry sezon pod kątem przewidywań. Pamiętam za to, że we wrześniu próg utrzymania wychodził mi na poziomie 35/36 punktów. Ta prognoza skompromitowała się już w okolicach listopada.
Na czym więc opierasz swoje wyliczenia? Na każdym kroku pojawia się tajemnicze słowo Elo, które mnie kojarzy się bardziej z podwórkowym zawołaniem sprzed 15 lat.
Do sporządzenia kalkulacji pobierana jest baza wyników mniej więcej 50 poprzednich meczów każdego zespołu. Na tej podstawie wyliczana jest „moc” poszczególnych klubów. Stąd najsilniejszą drużyną w Polsce jest Lech, dalej Jagiellonia i Raków, a Górnik na drugim miejscu to w tym sezonie pewna anomalia, grający ponad swój potencjał. Z kolei najsłabsze w Ekstraklasie są Termalica i Arka, co znalazło potwierdzenie w tabeli. W ten sposób powstaje baza do procentowych wyliczeń wyników starcia np. GieKSy z Zagłębiem Lubin. Na podstawie pojedynczych meczów powstaje oczekiwane zestawienie ligowe – co by było, gdyby wszyscy grali tak jak do tej pory. Takie zestawienie jest aktualizowane po każdej kolejce. Stąd wspomniane wcześniej trafienia, np. Motor grał dokładnie tak jak do tej pory – nie zrobił ani kroku w przód, ani w tył. Tutaj najwłaściwszym parametrem bardziej niż miejsce w tabeli jest oczekiwana liczba punktów.
Michał Trela z Canal+ robi podobne zestawienie według swojego przekonania, a na koniec sezonu zestawia je z twoimi wyliczeniami. Tym razem zdecydowanie dokładniejszy był model matematyczny.
Michał Trela jako jedyny z ekspertów, których obserwuję, ma odwagę podjąć się takiego typowania. Lubię takie zabawy – na ile bazowanie na rankingu Elo ma sens w porównaniu z obserwacjami ekspertów, którzy na co dzień śledzą i analizują Ekstraklasę. W tym roku wyliczenia były wyjątkowo dokładne, nie jest jednak tak, że mój model wygrywa co sezon. O ile dobrze pamiętam, w ubiegłym roku górą był człowiek. Najlepszym przykładem jest tutaj drużyna awansująca do Ekstraklasy przez baraże – ją maszyna wskazuje zwykle jako najsłabszą. Tymczasem w ostatnich sezonach ekipy z trzecich miejsc w pierwszej lidze radzą sobie całkiem przyzwoicie na najwyższym poziomie. Z kolei zespół gromiący rywali w 1. Lidze często spada potem z Ekstraklasy, jak choćby Arka czy kilka lat temu Miedź Legnica.
Przed sezonem typowałeś GieKSę na 48 oczekiwanych punktów, więc pomyliłeś się niewiele. Dawało to ok. 21% szans na europejskie puchary. W miarę upływu kolejnych tygodni, jak zmieniało się twoje postrzeganie naszego klubu?
Pamiętam, że mieliście bardzo słaby start sezonu. W pewnym momencie byłem wręcz przekonany, że GKS będzie walczył o utrzymanie. Koło października widać było wasz wyraźny dołek i jeśli wtedy nie zaczęlibyście się odkręcać, to mogło być naprawdę gorąco. Tym bardziej nikt w Katowicach nie mówił wtedy o Europie. Tymczasem bardzo udana wiosna w tym dziwnym sezonie z wyjątkowo zagęszczonym środkiem tabeli, po kilku zwycięstwach pozwoliła wyskoczyć do góry. Można było zauważyć, że w pewnym momencie procenty dla GieKSy, szczególnie w kontekście szans na Europę, z kolejki na kolejkę rosły znacząco.
Na Twitterze ukuło się określenie „rankingorze” dla użytkowników śledzących europejskie rozgrywki pod kątem jak najmocniejszej pozycji Polski w rankingu UEFA. Niektórzy z nich ubolewali nad rozstrzygnięciami ostatniej kolejki Ekstraklasy. Jak ty patrzysz na sytuację Polski na progu nowych rozgrywek w Europie?
Śledzę ten ranking intensywnie, co widać na moim Twitterze, a każdy awans Polski jest dla mnie powodem do radości. Przekłada się to na fakt, że wypuszczamy do Europy coraz więcej klubów, dochodzących do coraz dalszych faz. Musimy jednak dostrzec także drugą stronę: ranking nie jest celem samym w sobie. Właśnie po to go nabijamy, aby dać szansę na europejską przygodę właśnie takim klubom jak GieKSa. Innym przykładem jest Jagiellonia, która dwa lata temu niespodziewanie została mistrzem i dzięki temu dostała mecze z FK Bodø/Glimt, a na stulecie klubu grała z Ajaxem. Kolejne karty tej historii zapisali w Lidze Konferencji, zwieńczone ćwierćfinałem z Betisem. Po to rok temu wywalczyliśmy piąty slot dla Polski, aby dać szansę innym klubom napisać podobną historię. Być może i GieKSa w sierpniu zagra z Ajaxem.
W ostatnich latach wiele napisano o rankingowym TOP15, które dało nam piąty slot w Europie. O co gramy w tym sezonie?
Dzięki TOP15 dziś w Europie gra GieKSa, a nie Brøndby, bo m. in. Duńczyków przeskoczyliśmy w rankingu. W tym sezonie osiągnęliśmy miejsce dwunaste, co w kolejnych rozgrywkach pozwoli zwycięzcy Pucharu Polski grać od razu w 4. rundzie kwalifikacji Ligi Europy. Zespół z dobrym współczynnikiem będzie więc miał jeden łatwy krok do tych rozgrywek, a gwarantowana będzie Liga Konferencji. Z kolei Mistrz Polski zacznie od ostatniej rundy kwalifikacji Ligi Mistrzów, z pełną oprawą Champions League, a w razie niepowodzenia ląduje w Lidze Europy. Gdzieś w tle są jeszcze pieniądze – w LE da się zarobić ok 15 mln euro, natomiast w Lidze Mistrzów kasa leje się już strumieniami. Wicemistrz tak jak dziś gra w drugiej rundzie kwalifikacji LM, czwarty w lidze gra w kwalifikacjach Ligi Europy, a piąty bez zmian. Teraz celujemy w miejsce dziesiąte, które dziś jest dla nas wyjściowe. Aby je utrzymać, nie możemy dać się wyprzedzić ani Czechom, ani Grekom, którzy będą większym zagrożeniem niż nasi południowi sąsiedzi. Nawet w przypadku gorszych scenariuszy powinniśmy utrzymać dwunaste miejsce, a piętnaste jest w zasadzie zapewnione na kilka lat do przodu.
Nabicie wysokiego współczynnika umożliwiła nam przede wszystkim reforma europejskich rozgrywek i utworzenie Ligi Konferencji. Dla ciebie są to wartościowe rozgrywki czy – jak mówią niektórzy – „puchar pasztetowej”?
Dla mnie jest to odpowiednie narzędzie do zbudowania siły naszej ligi w Europie. Dotychczas było tak, że o sile ligi nie świadczył hegemon dobrze radzący sobie w pucharach, np. Crvena Zvezda. Musiał być jeszcze równie silny Partizan i kolejne zespoły, które dokładały punkty w rankingu. Liga Konferencji pozwoliła wyrównać te szanse i uwypuklić znaczenie innych niż mocny mistrz zespołów w danych ligach. Nie mamy klubu na tyle silnego, aby regularnie kwalifikował się do Ligi Mistrzów, ale mamy kilka w miarę mocnych drużyn, które są w stanie zostawiać w tyle zespoły drugie, trzecie czy czwarte w swoich ligach. Nie odpadamy już ze słabeuszami, a na europejskich średniaków patrzymy jak na ekipy w naszym zasięgu. W moim odczuciu ten ranking jest dziś bardziej sprawiedliwy niż wcześniej.
Napisałeś niedawno, że druga runda kwalifikacji do Ligi Konferencji to w zasadzie runda amatorska. Co czeka GieKSę na tym etapie? Awans to nasz obowiązek?
Zdecydowanie jest to obowiązek zarówno Rakowa, jak i GieKSy. Potencjalnych rywali jest 44 i są wśród nich zespoły typowo amatorskie, np. z Gibraltaru, Andory, Walii czy Irlandii Północnej. Z drugiej strony są rywale z lig średnich, które mogą nam sprawić trochę kłopotów, ale i tak widzę tu polskie zespoły w roli faworyta. Tutaj wskazałbym np. węgierskie Paksi FC, ukraińskie Polissia Żytomierz i LNZ Czerkasy, rumuńskie Universitatea Cluj, a dalej Dunajska Streda ze Słowacji albo szkockie Motherwell. Gdyby GieKSa nie miała w losowaniu ani pecha, ani szczęścia, to trafiłaby na kogoś pokroju FK Železničar Pančevo – czwarty zespół serbskiej ekstraklasy, co nie brzmi specjalnie groźnie.
Spośród wspomnianych rywali nie będziemy mieli szansy trafić na wszystkich, bo tuż przed losowaniem UEFA dokona czegoś w rodzaju podziału geograficznego. Na czym będzie on polegał?
W dzień losowania UEFA dzieli wszystkie 86 zespołów na kilkanaście koszyków, według kryterium umownie nazywanego geograficznym. Dodatkowe znaczenie ma uniemożliwienie wylosowania się zespołów z tego samego kraju. Czynnik geograficzny teoretycznie też ma znaczenie, dlatego w ostatnich latach często trafialiśmy np. na Kazachstan czy Słowację. UEFA stara się również tak dobierać koszyki, aby ich poziom był względnie wyrównany, ale to wychodzi już różnie.
Nie zakładamy więc innego scenariusza niż zameldowanie się w komplecie w 3. rundzie kwalifikacji. Co nas tam czeka?
W tej rundzie GieKSa na 99% będzie nierozstawiona. Ten jeden procent to szansa trafienia w drugiej rundzie Sheriffa Tyraspol, który startuje od Q1 LE z ogromnym współczynnikiem, ale w tym sezonie jest bardzo słaby i może spaść do nierozstawionych Q2 LKE. Wtedy GieKSa przejęłaby współczynnik Sheriffa w losowaniu Q3. Szansa na to jest jednak marginalna i w trzeciej rundzie traficie na drużynę rozstawioną, z odpowiednim współczynnikiem. W razie pokonania tej przeszkody przejmujecie współczynnik rywala, który może dać rozstawienie w Q4.
Jak oceniasz nasze szanse w Q3?
GieKSa może trafić na rywala z czterech kategorii. Pierwsza to rywal z potężną marką i ogromnym współczynnikiem, którego raczej nie przejdziecie, ale jeśli wydarzy się cud, to w czwartej rundzie będziecie rozstawieni. Przykłady to Braga, Ajax, Kopenhaga albo Panathinaikos. Druga półka to rozstawieni, którzy ostatnimi laty nie radzą sobie najlepiej: Partizan Belgrad mający ogromne problemy finansowe, Rapid Wiedeń, który w zeszłym sezonie był najgorszy w LKE, a Raków i Lech wręcz ich zmiażdżyły, być może także Steaua Bukareszt, która rok temu odpadła z macedońską Shkëndiją Tetowo albo Lugano, choć ostatnio ciężko nam idzie ze Szwajcarami. Trzecia kategoria to zespoły, które nie dadzą rozstawienia w Q4, ale są wyraźnie słabsze od polskich drużyn, np. wspomniana Shkëndija, Żalgiris Wilno, Astana, Ryga czy Zrinjski Mostar. Ich po prostu trzeba przejść, bo nie możemy odpadać z drugim zespołem macedońskiej ekstraklasy.
Kogo jak kogo, ale zespołów z Macedonii w Katowicach lekceważyć nie będziemy, bo mamy do wyrównania pewne rachunki sprzed 23 lat…
Znam tę historię z opowieści, bo z racji wieku nie mam prawa jej pamiętać. Takie to były czasy, że odpadaliśmy wtedy z różnymi egzotycznymi rywalami. Wracając jednak do czekających nas rozgrywek, czwarta kategoria to chyba najgorszy scenariusz, bo są to zespoły na tyle mocne, że nie gwarantujące awansu, a jednocześnie nie dające rozstawienia w kolejnej rundzie. Tutaj wskazałbym Twente Enschede, Beşiktaş, Cluj, Rijekę lub Başakşehir. Z nimi GieKSa się namęczy, a i tak może potem polec w Q4.
Patrząc na te wszystkie zestawienia, którego z rywali byś nam życzył w danej fazie, a który byłby dla nas najgorszym trafem?
W drugiej rundzie jest to w zasadzie obojętne, bo tę przeszkodę po prostu trzeba pokonać. Najsłabszy wydaje się być Vestri Ísafjördur – drugoligowiec z Islandii, który niespodziewanie wygrał krajowy puchar. W trzeciej rundzie życzyłbym wam Partizana lub Rapidu, które są do przejścia i raczej dadzą rozstawienie w Q4. Nie życzyłbym natomiast Bragi, bo nie jest to marka z pierwszych stron gazet, a jednocześnie będzie trudnym do przejścia rywalem. Podobnie z Panathinaikosem nie widziałbym GieKSy w roli faworyta, a to właśnie z Grecją walczymy o TOP10 w rankingu.
W jednym z twitterowych komentarzy wyliczyłeś nam 21% szans, że przebrniemy wszystkie 3 rundy i zakwalifikujemy się do fazy ligowej LKE. Zważywszy, że takie same szanse mieliśmy przed sezonem na awans do Europy, a cel udało się osiągnąć, to nie brzmi to jak mission impossible. Wierzysz, że jesteśmy w stanie dojść do fazy grupowej? I jak będzie z pozostałymi ekipami z Polski?
Bez obrazy, ale nie postawiłbym pieniędzy na awans GieKSy do fazy ligowej. Mimo to nie jest to nierealny wariant. Czasem wystarczy jeden „cudowny” dwumecz i pokonanie rozstawionego rywala, które wprowadzi na łatwiejszą ścieżkę w ostatniej rundzie. Do Ligi Konferencji co roku kwalifikują się zespoły, od których GieKSa na pewno nie jest gorsza. Dwa lata temu grała tam choćby Mlada Boleslav, na której mecze w Czechach przychodzi po 500 widzów. Jeśli los będzie sprzyjał GieKSie, to awans do fazy ligowej może się udać. Obok GieKSy najtrudniejszą sytuację ma Raków, bo nie ma żadnego marginesu błędu. Jest wprawdzie rozstawiony, ale musi być bezbłędny. Szanse Górnika oceniam w miarę wysoko, bo ma do rozegrania sześć spotkań, każde z rywalem mocniejszym od siebie, ale wystarczy, że wyjdzie im jeden dwumecz. Byłoby idealnie, gdyby trafił na Sturm Graz. Jaga, jeśli spadnie do Q4 LKE, to na 90% będzie rozstawiona więc powinna sobie poradzić. Natomiast na wszystkie rozstawione zespoły w Q4 LKE czeka nierozstawione Getafe, które jest największą pułapką i może pokrzyżować nasze plany.
Jaki jest więc scenariusz dla polskich drużyn na te kwalifikacje – minimalny i realny?
Za dobry uznałbym scenariusz, gdy do faz ligowych wprowadzamy cztery zespoły – dwa w Lidze Europy i dwa w Lidze Konferencji. Byłby to kolejny krok do przodu. Minimum to trzy zespoły w Europie, w tym Lech w Lidze Europy, bo ma na tyle dobry współczynnik, że wręcz musi grać co najmniej w LE. W przypadku awansu dwóch zespołów będziemy musieli oglądać się za siebie w walce o TOP12.
Kibice Piłka nożna SK 1964
Mural śp. Adama Ledwonia
W czwartek uroczyście zaprezentowano mural poświęcony śp. Adamowi Ledwoniowi.
Wczoraj w godzinach porannych na ul. Gliwickiej przed pracą kibiców GieKSy pojawiła się rodzina Adam Ledwonia, prezes GKS Katowice Sławomir Witek, wiceprezydent Miasta Katowice Maciej Stachura, przedstawiciel Stowarzyszenia Kibiców GKS-u Katowice „SK 1964” oraz kibice GieKSy, w większości z trójkolorowej dzielnicy Załęże. Po krótkich przemowach oficjalnie przecięto wstęgę, a następnie swój czas dostali dziennikarze i fotografowie.
Mural powstał z inicjatywy Stowarzyszenia Kibiców GKS-u Katowice „SK 1964”, we współpracy z Urzędem Miasta oraz kibicami GieKSy z Trójkolorowego Załęża. Ściana została udostępniona przez Zielone Załęże, a fundatorem farb był każdy kibic, który zakupił w sklepie Blaszok koszulkę młynówkę, bo to zysk z jej sprzedaży (dzięki umowie z klubem) został przekazany na stworzenie tej imponującej pracy.
Adam Ledwoń reprezentował GKS Katowice w latach 1991-1997 i przyczynił się między innymi do zdobycia Pucharu Polski (1993) oraz dwóch wicemistrzostw Polski (1992, 1994). Występował także w reprezentacji Polski.
Jest to drugi tej wielkości mural stworzony przez kibiców GKS Katowice. Pierwszy z nich, poświęcony śp. Janowi Furtokowi, znajduje się na ulicy Granicznej. Katowiccy fani zapowiedzieli, że nie zamierzają na tym poprzestać.
Wczorajsze wydarzenie zostało uwiecznione na zdjęciach (tutaj) oraz wideo (tutaj) przez oficjalną stronę – www.GKSKatowice.eu, a także na portalu wKatowicach.eu (tutaj).
Foto: GKSKatowice.eu oraz wKatowicach.eu




Najnowsze komentarze