Piłka nożna
Starcie dwóch rozczarowań
Jutro GKS Katowice będzie miał okazję do zmazania plamy za ostatni fatalny mecz w Bełchatowie. Zadanie będzie jednak niezwykle trudne, bo na Bukową przyjeżdża zespół, który chyba jeszcze bardziej zawodzi niż GieKSa, czyli mająca ekstraklasowe aspiracje Miedź Legnica.
Piłkarze Rafała Ulatowskiego wymieniani byli jako jedni z faworytów do awansu, tymczasem po 4 kolejkach zespół ma na koncie zaledwie trzy punkty i to za trzy remisy. Dodatkowo okoliczności i przeciwnicy, z jakimi drużyna traciła punkty mogły być dla kibiców Miedzi nie do przyjęcia. Pierwszy mecz rozpoczął się znakomicie, bo już po 10 minutach drużyna prowadziła 2:0 w Płocku. Ostatecznie spotkanie zakończyło się remisem 2:2. Potem Flota Świnoujście rozstrzygnęła mecz w Legnicy już do przerwy, a następnie były dwa remisy ze słabeuszami – Sandecją i Okocimskim u siebie. Do Katowic zespół więc przyjedzie na przełamanie.
Katowiczanie grają w kratkę i na zmianę zawodzą zaufanie kibiców i częściowo je odbudowują. Tak było, gdy po fatalnym meczu z Flotą GKS wygrał pewnie z Sandecją, tak było po frajerskim remisie z Okocimskim, gdy po dobrym meczu udało się wygrać z Podbeskidziem. W tej chwili zespół jest świeżo po klęsce 0:5 w Bełchatowie i kibice nie wyobrażają sobie innego wyniku niż wygrana.
Nie można nie wspomnieć tu o dymisji trenera Rafała Góraka. Chwilowo mamy w Katowicach vacat na pozycji pierwszego szkoleniowica, bo rozwiązanie z Tomaszem Owczarkiem jest oczywiście tymczasowe. Jest to bardzo ważny aspekt, głównie pod względem motywacyjnym, jak drużyna poradzi sobie z presją w tym okresie „bezkrólewia”. Po meczach z Okocimskim i Bełchatowem wylały się na zespół kubły pomyj, ale tak naprawdę o ile mecz w Krakowie był piłkarsko niezły, tak z drugim GKS-em należał do najsłabszych w ostatnich latach. Co ciekawe w następnej kolejce Miedź zagra w Bełchatowie, więc można powiedzieć, że oprócz pojedynku bezpośredniego na Bukowej, będzie można obserwować korespondencyjnie, jak legniczanie wypadną na tle naszego ostatniego przeciwnika.
Oba zespoły łączy fakt, że w lidze zawodzą, za to bardzo dobrze radzą sobie w Pucharze Polski. GKS wyeliminował Wigry Suwałki i Podbeskidzie Bielsko-Biała, natomiast Miedź ma na rozkładzie Odrę Opole i Olimpię Grudziądz, a w 1/8 finału zmierzy się z Lechem Poznań.
W Katowicach raczej nikt nie narzeka na kontuzje. Zagrał wracający Adrian Napierała, na ławce zasiadł Michał Zieliński. Wiemy na pewno, że w spotkaniu z Miedzią nie zagra Janusz Gancarczyk, który otrzymał czerwoną kartkę w ostatniej kolejce. W Miedzi jest wielu doświadczonych zawodników, jak Grzegorz Bartczak, Andrzej Bledzewski, Jakub Grzegorzewski, Wojciech Łobodziński, Piotr Madejski, Marcin Nowacki czy Zbigniew Zakrzewski. Zawodnicy to nieco leciwi, ale na pewno stosunkowo mocni.
W poprzednim sezonie dwukrotnie w meczach pomiędzy oboma zespołami wygrywali goście po 2:0. Pamiętamy zwłaszcza mecz w Legnicy, gdzie GKS miał furę szczęścia, ale w końcówce dwa razy ukłuł rywala po golach Denissa Rakelsa i Grzegorza Fonfary. Chcielibyśmy zmiany tego trendu zwycięstw gości w tych potyczkach.
To że GKS Katowice grać potrafi to wiemy. Wiemy także, że jak gra się nie układa to po całości. Wiele siedzi w głowach zawodników, bo w Bełchatowie nie widzieliśmy determinacji, tylko zwątpienie i słabe morale. Kibice w Katowicach są mocno zniecierpliwieni ligowym początkiem sezonu, ale to dopiero właśnie początek i straty nie są jeszcze na tyle duże, żeby były nie do odrobienia. Dlatego ciągle trzeba walczyć o ligowe punkty. Miedź jednak ma taki sam plan i również chce się odbić od dna.
GKS Katowice – Miedź Legnica, sobota 24 sierpnia, godz. 16.00
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze