Piłka nożna
Strzelby bez amunicji
Ostatnią formacją, którą poddajemy podsumowaniu jest pozycja napastnika. Standardowo zaznaczamy, że mamy swoje przemyślenia na temat przyczyn niepowodzenia w tym sezonie, jednak gdybyśmy mieli rozpatrywać ten aspekt czysto sportowo, to jak wiecie – liczby bramkarzy i obrońców były dobre i wystarczające. W tym jednak kontekście jak ocenić fakt, że trzech napastników w piętnastu meczach strzeliło zaledwie cztery gole? Bilans trzeba powiedzieć fatalny, niedający jakiejkolwiek szansy na sukces. GieKSa to nie Hiszpania, która sukces odnosiła bez nominalnego napastnika. Bo GieKSa nie miała pomocników, którzy mogliby te braki zrekompensować.
Wspomniana trójka napastników to oczywiście Wojciech Kędziora, Grzegorz Goncerz i Dalibor Volas, którzy to grali z różną częstotliwością, ale każdy dostał wystarczającą ilość minut, by coś ciekawego zaprezentować.
Wydawało się, że jednak może być w tym temacie dobrze. Mieliśmy Wojciecha Kędziorę, który jesień zakończył czterema meczami z rzędu ze strzeloną bramką. I w pierwszym spotkaniu z Rakowem Częstochowa wydawało się potwierdzać, że z przodu co będzie miało wpaść, to wpadnie. Dwa gole Kędziory – jeden z karnego, jeden z dobitki dawał spory zastrzyk optymizmu. W Opolu trafić się już nie udało, choć było blisko, bo napastnik trafił w słupek. No i zaczęła się posucha, tak że po spotkaniu ze Stalą Mielec stracił miejsce w składzie. Jako rezerwowy wszedł na boisko w 70. minucie i strzelił gola w Chojnicach i to niestety był koniec strzelania. Dwukrotnie jeszcze wyszedł w podstawowym składzie – z Bytovią i Stomilem, ale był kompletnie niewidoczny i nic już nie dawał zespołowi. Podobnie było w wejściu z ławki w Chorzowie – derby okazały się gwoździem do trumny piłkarza. Dwa dni po meczu ogłoszono decyzję, że klub nie przedłuża kontraktu z wiekowym zawodnikiem.
Grzegorz Goncerz początkowo grał końcówki, a w pierwszym składzie zastąpił Kędziorę w Chojnicach. Pierwsza połowa była niezła w wykonaniu zawodnika, z zaliczoną asystą. W drugiej połowie było już słabiej. Niestety kolejne mecze w pierwszym składzie były bardzo słabe. Tym bardziej zdziwiliśmy się, że gdy wszedł na ostatnie 20 minut z Bytovią, był najlepszym zawodnikiem i był również bardzo blisko strzelenia bramki – po jego uderzeniu piłka trafiła w słupek (pamiętne zachowanie Prokića, który zrobił wszystko by nie dobić piłki z metra). To nie wystarczyło, by choćby minutę dostać szansę ze Stomilem. Grzegorz pojawił się na końcówkę z Podbeskidziem i drugą połowę z Ruchem. Zawiódł jak wszyscy i w tygodniu podzielił los Kędziory. Grzegorz ma jednak obowiązujący kontrakt z GieKSą i na razie nie otrzymaliśmy oficjalnej informacji na temat porozumienia zawodnika z klubem dotyczącego wcześniejszego rozwiązania umowy.
Długo czekaliśmy na występ Dalibora Volasa. Słoweniec nie dostawał szans, mimo że domagaliśmy się tego dość często. Dopiero w spotkaniu ze Stalą Mielec wszedł na końcówkę, ale to było za krótko, by go ocenić. Więcej czasu dostał w Olsztynie, ale popisał się jedynie dwoma fatalnymi pudłami. Co ciekawe nagle zaczął grać od pierwszej minuty i choć z Podbeskidziem miał udział przy bramce, goli nie strzelał, to klarownych sytuacji również nie dochodził. W pewnym momencie można było zastanowić się, jak to się stało, że piłkarz jeszcze w tym sezonie grał w ekstraklasie Holandii. Może i się zastawiał, może gral tyłem do bramki, ale umówmy się – jako napastnik nie pokazał zbyt wiele. Strzelił jedynego gola w Grudziądzu i to by było na tyle. Jak na razie nie pokazał w GKS nic godnego uwagi.
Powtórzymy, nie da się osiągnąć w piłce czegokolwiek, jeśli nie ma się napastników. Nasi atakujący nie tylko nie strzelali bramek, ale też nie notowali asyst, nie mieli zbyt wielu sytuacji. Podejmowali złe decyzje, czasem dość kuriozalne (strzał Volasa w Olsztynie). Najczęściej jednak byli po prostu kompletnie niewidoczni i niespecjalnie zaangażowani. Okej, z jednej strony była to też wina pomocników, którzy nie robili nic, do czego predestynuje ich nazwa, czyli nie pomagali – ale napastnik też powinien choćby sprawiać pozory, że w takim razie chce wziąć sprawy w swoje ręce. Tego nie było.
Trener Paszulewicz całkowicie przebudowuje atak. Nie ma już Goncerza i Kędziorę, nie ma Prokića, który też teoretycznie mógłby grać w ataku. Ostał się Volas, ale trudno wróżyć wielką karierę w GieKSie zawodnikowi, który w ciągu ostatnich ośmiu lat zwiedził dziesięć klubów w ośmiu krajach. W ogóle ściąganie takiego zawodnika nie było sensowne, bo można być praktycznie pewnym, że za chwile i tak odejdzie z klubu. Przede wszystkim trzeba się skupić na pozyskaniu SENSOWNYCH napastników, takich, którzy będą gwarantem strzelania goli – bo w ostatnim czasie jest u nas z tym bardzo słabo.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Jarosław
17 czerwca 2018 at 14:27
Kędziora mimo wieku 10 bramek to dobry wynik, gdyby miał więcej wsparcia to byłoby więcej …no i umiał wykorzystać karne
a
17 czerwca 2018 at 21:01
Jest szansa na pozyskanie napastnika? Bo jak tak dalej pojdzie to zostaniemy z Volasem Goncerzem i Tabisiem