Hokej
Tyszanie wciąż bez sposobu na GieKSę
Z powodu późniejszego występu w Pucharze Kontynentalnym już 3 października hokejowa GieKSa rozegrała mecz z 3 rundy Tauron Hokej Ligi przeciwko GKS-owi Tychy. Spotkanie rozpoczęło się o 18:30 w Satelicie.
Starcie rozpoczęło się od minimalnej optycznej przewagi katowiczan. W 6. minucie Smal agresywnie walczył w tercji tyszan o odebranie krążka, ale zbyt mocno pomógł sobie ręką i spowodował upadek przeciwnika, za co trafił na ławkę kar, jednak już po 37 sekundach siły się wyrównały, bo faulowany został kontrujący Fraszko. Od 10 minuty ponownie broniliśmy w osłabieniu, bo w tercji defensywnej faulował Pasiut. Tym razem pełne 2 minuty broniliśmy w czwórkę, ale bez problemu rozbijaliśmy ataki gości. W 13. minucie Murray efektownie zatrzymał szarżę Mroczkowskiego. Minutę później atakowała nasza pierwsza formacja, a Łyszczarczyk zbyt agresywnie przepychał się pod bramką Fucika, co zauważyli sędziowie. Kąśliwe pociągnięcie Monto zostało wyłapane, a pod koniec gry w przewadze Pasiut w świetnej sytuacji trafił w tors bramkarza. Na przerwę zjechaliśmy z bezbramkowym remisem.
Niemal cała druga tercja miała identyczny przebieg – GieKSa utrzymywała krążek pod bramką GKS-u Tychy, jednak nie mogliśmy dojść do dobrej sytuacji do strzału, a zbyt długie wymiany podań kilkukrotnie zakończyły się stratami w okolicach niebieskiej, jednak tyszanie nie byli w stanie skutecznie skontrować. Przełom nastąpił w ostatnich minutach tej odsłony meczu – Ryan Cook po wjeździe do tercji postanowił po prostu huknąć z klepy i dał nam prowadzenie. Dzięki tej bramce po 40 minutach było 1:0 dla GieKSy.
Niespodziewanie na trzecią tercję w bramce tyszan zameldował się Kamil Lewartowski, a Fucika brakowało nawet na ławce. Przed świetną okazją na zdobycie pierwszego gola w barwach GieKSy stanął Eric Kaczynski, nie zmieścił jednak krążka między bliskim słupkiem, q bramkarzem. W 46. minucie na ławkę kar trafił Wanacki, a tym razem tyszanie potrzebowali zaledwie 3 sekund, by samemu też złapać karę. Pasiut zbyt długo bawił się z krążkiem pod własną bramką, ostatecznie go stracił na rzecz który doprowadził do wyrównania. Niedługo potem faulował Varttinen. Do gry w pełnych składach wróciliśmy bez zmian na tablicy wyników. Nie potrafiliśmy zagrozić bramce Lewartowskiego, dla którego były to pierwsze minuty w sezonie, a w dodatku popełnialiśmy coraz więcej błędów we własnej tercji. Na niecałe 5 minut przed końcem tercji sędziowie ponownie odesłali Varttinena do boksu kar. Pod koniec kary doszło do małej wymiany uprzejmości pomiędzy Monto i Jeziorskim – zostali odesłani na 2-minutowy odpoczynek. Niemal równo z końcem kary Varttinena sędziowie dopatrzyli się przeszkadzania na bramkarzu w wykonaniu Padakina. Nasza pierwsza formacja do gry w przewadze nie zdołała zaskoczyć tyskiej defensywy, ale gdy na lodzie pojawiła się druga piątka – płynną akcję zakończył Koponen, co powoli staje się jego znakiem firmowym. Jeszcze przed wznowieniem gry trener Sidorenko poprosił o czas. Na 50 sekund przed końcem meczu Lewartowski zjechał do boksu, a formalności dopełnił Fraszko. Spotkanie zakończyło się wynikiem 3:1.
GKS Katowice – GKS Tychy 3:1 (0:0, 1:0, 2:1)
1:0 Ryan Cook 36:36
1:1 Ilya Korenchuk 45:31
2:1 Santeri Koponen (Olli Iisakka, Shigeki Hitosato) 58:42 5/4
3:1 Bartosz Fraszko (Sam Marklund) 59:42
GKS Katowice: Murray (Kieler) – Delmas, Kruczek, Fraszko, Pasiut, Michalski – Varttinen, Koponen, Iisakka, Monto, Hitosato – Cook, Wanacki, Marklund, Sokay, Olsson – Maciaś, Chodor, Kovalchuk, Smal, Kaczynski.
GKS Tychy: Fucik (Lewartowski) – Jaśkiewicz, Kaskinen, Jeziorski, Komorski, Łyszczarczyk – Jaromersky, Ciura, Bukowski, Turkin, Korenchuk – Nilsson, Pociecha, Padakin, Galant, Mroczkowski – Bryk, Gościński, Krzyżek, Ubowski, Marzec.
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze