Piłka nożna
Nawet tego nie umieli wygrać…
Niemal w samo południe, bo 30 minut po 12, GKS rozpoczął mecz z Bytovią Bytów. Katowiczanie mieli iluzoryczne szanse na awans do ekstraklasy, bo oprócz wygranej potrzebowalibyśmy jeszcze porażki Górnika i braku wygranych Miedzi, Zagłębia i Chojniczanki. Tylko jednak najwięksi niepoprawni optymiści wierzyli, że tak może się stać.
Do składu wrócił Mateusz Abramowicz. Środek obrony był iście eksperymentalny – Tomasz Wisio i Oliver Prażnovsky. Ponadto znów mieliśmy w składzie Piotra Mandrysza, którego ojciec pojawił się na trybunach. Za zdobywanie bramek miał odpowiadać Mikołaj Lebedyński.
Już w 7. minucie goście objęli prowadzenie. Do prostopadłego podania wystartował Janusz Surdykowski, wyszedł sam na sam i na raty pokonał Abramowicz, ku ironicznym oklaskom kibiców z trybuny głównej. GKS nie angażował się specjalnie w grę, mimo to miał dobrą sytuację, gdy po dośrodkowaniu Cerimagića z rzutu rożnego, w poprzeczkę głową trafił Prażnovsky. W oczy rzucała się niestety wielka niefrasobliwość w środku pola, gdzie do 20. minuty zespół zaliczył 3-4 beznadziejne straty na groźne kontry dla rywali. W 24. minucie bardzo dobrą okazję miał Surdykowski, który nawinął naszych obrońców i trafił prosto w Abramowicza. Pięć minut przed końcem jeden z rywali zdecydował się na lobowanie Abramowicza, strzał był naprawdę bardzo dobry i myśleliśmy, że piłka wpadła do bramki, ale ostatecznie przeleciała ona tuż obok słupka. Do przerwy było 0:1, a kopacze GKS Katowice tradycyjnie oddali mecz bez walki.
Początek drugiej połowy – w 16. sekundzie rywale przeprowadzili groźną akcję i oddali celny strzał, ale Abramowicz wybił na rzut rożny. Kilka minut później Frańczak dostał piłkę na wolne pole, mocno wstrzelił w centrum pola karnego, a tam Mandrysz choć nieczysto – skierował piłkę do bramki. W 58. minucie sam na sam wychodził Foszmańczyk, ale nie poszedł z agresją i szybkością do tej sytuacji, pod koniec zwolnił, bo chyba wolał czerwoną kartkę dla rywala niż strzelić gola. W efekcie wyszło pokracznie, bo sędzia nie odgwizdał nawet faulu. Dobrą okazję miał Foszmańczyk kilka minut później, gdy po dośrodkowaniu z lewej strony strzelał z 11 metrów, ale jego strzał został zablokowany. Wkrótce Prokić dostał prostopadłą piłkę na sam na sam, ale nie potrafił jej wysokiej opanować. Po chwili Prokić miał idealnie ustawionego wolnego Szołtysa, ale fatalnie trafił w obrońcę. Szołtys potem miał bardzo dobrą sytuację, ale strzelił obok słupka.
Koszmar się skończył. GKS się skompromitował w tym sezonie. Mając awans na tacy, zespół Jerzego Brzęczka oddał go bez walki, bez chęci sukcesu i bez ambicji. Dodatkowo fatalnie spisując się czysto piłkarsko. Mecz z Bytovią tylko to potwierdził. Dopiero w końcówce GieKSie się zachciało. Ale to było za mało i za późno.
Nadszedł czas pożegnań.
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.
Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.
I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…
Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.
Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.
Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.
Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.
Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.
Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.
Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.
Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.
Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.
Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.
I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!
Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.
Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.
Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.
Wesołych Świąt!
PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
Ja
4 czerwca 2017 at 14:29
Ale wstyd.niech da dają spokój i wypierdalaja z naszego klubu.WYPIERDALC
Mecza
4 czerwca 2017 at 14:42
Niektórzy mają jeszcze kontrakty ale napewno kapitan musi się zmienić. Goncerz może niech spróbuje w redakcji, dobrze mu szło na zgrupowaniu.
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 14:54
Lubie chlopcow
Greg
4 czerwca 2017 at 14:58
Ty jebany gorolu z sosnowca a wy to co pajacu jeden wypierdalaj
Jacek T.
4 czerwca 2017 at 14:58
A teraz amatorzy pakować się i wypad do II, III i IV lig!
PanGoroli
4 czerwca 2017 at 14:59
To jest GieKSa! Klub i kibice z charakterem. Wy, panienki tego nie macie, barw i godła nie szanujecie, więc wypierdalajcie!
Max
4 czerwca 2017 at 15:03
Bo się bali że niechcąca awansują
CIErPLIWY
4 czerwca 2017 at 15:09
Jojko bym zostawił.
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 15:10
Ale ze mnie ciul
Max
4 czerwca 2017 at 15:11
Janusz Jojko najlepszy trener bramkarzy w Polsce!!! nie ma lepszego !
ula
4 czerwca 2017 at 15:16
Pawła mandrysza mieliśmy w składzie a nie Piotra jego ojca
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 15:20
Śmierdzę, wiecie?
ursus
4 czerwca 2017 at 15:29
Moim zdaniem, my po prostu nie umiemy zbudować drużyny na Ekstraklasę i bez jakiegoś wybitnego fachowca pokroju Adama Nawałki to się raczej nie uda. Próbował Moskal, Brzęczek, posypało się w przerwach zimowych i ktoś powinien wyciągnąć z tego wnioski. Być może przy jakichś treningach mentalnych, teoretycznych, czy rozmowach z zawodnikami sytuacja byłaby inna, ale od właściwej diagnozy są ludzie znający się lepiej ode mnie. Serce boli, że znowu się nie udało.
Dziadek
4 czerwca 2017 at 15:42
Słabi piłkarze, słaby trener i zarząd, któremu dobrze w 1 lidze, to nie jest przepis na awans. Tylko balon pompowany był jak co roku. Dzisiaj oberwało się dzieciakom, które z racji akcji Zagraj na Bukowej, znalazły się na stadionie. Nie wierzę, że od nowego sezonu coś się zmieni. Przyszłoroczny balon już się pompuje bo specjaliści od PR zostali w zarządzie… Ale dopóki my tam będziemy chodzić, to nic się nie zmieni, bo oni uważają, że skoro kibice przychodzą to wszystko ok. Ja się buntuję. W przyszłym sezonie bojkot tego co się w tym klubie dzieje. A wy, którzy tam pójdziecie, zobaczycie nadal Goncerza, Wołka i wielu innych zasłużonych swojaków i zadowolonego z życia Cygana na trybunach…
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 15:55
Przepraszam za to co napisałem poniżej. Po prostu mam straszne kompleksy że mieszkam w Sosnowcu. Chciałbym kiedyś zamieszkać w Katowicach, ale mnie nie stać bo mój ojciec to rumuński recydywista, a matka dorabia jako prostytutka przy A4. Ja nie skończyłem nawet podstawówki więc nie mam co liczyć na lepszą pracę niż mam czyli pilnowanie matki jak stoi przy A4. Jeszcze raz przepraszam wszystkich kibiców Gieksy. Po prostu my w Sosnowcu w większości mamy takie kompleksy 🙁
Jarek
4 czerwca 2017 at 16:07
Do Milowice-od jakiegoś czasu się zastanawiam czy ty nie jesteś połączeniem kurwy z mułem bo tylko taki debil może tak pisać.Obejrzyj filmik na YouTube jak cię bezdomni po pijaku walili.
PanGoroli
4 czerwca 2017 at 16:10
milowice, napisz coś jeszcze głupi gorolu! buahahaha!!!
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 16:16
Ale ze mnie ciota, o ja pierdolę, mamusiou
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 16:18
Rucham się sam ze soba
MilowiceZS
4 czerwca 2017 at 16:36
Jeszcze raz przepraszam za to co tu popisałem. Po prostu czasem jak przychodzi klient do matki to posuwa też mnie. Tylko tutaj mogę spokojnie odreagować
T
4 czerwca 2017 at 16:54
Rozumiem że jest taka polityka tej strony, że nie banuje się za choćby nie wiem jak kontrowersyjne i najeżone bluzgami wpisy, ale może jednak pousuwa ktoś ten spam?