Piłka nożna
Noty i opisy po Górniku
GieKSa zremisowała z Górnikiem Zabrze 1:1, ale wbrew temu, co mówił na konferencji trener Jerzy Brzęczek, to wcale nie był dobry mecz. Gdyby Górnik miał nieco więcej szczęścia, mógłby prowadzić 2:0 i wtedy byłoby bardzo ciężko odrobić straty. My notowaliśmy za dużo strat własnych, a obudziliśmy się dopiero w drugiej części drugiej połowy.
Mateusz Abramowicz – 6,5
Przy bramce bez większych szans, bo została mu zapakowana z najbliższej odległości. Ponadto trudno się do czegoś przyczepić, interweniował dobrze i pewnie, bardzo dobra obrona w groźnej sytuacji na początku meczu. Mimo to nie był zatrudniany tak często jak w Nowym Sączu. Ale ogólnie – na plus.
Alan Czerwiński – 5,5
Brakowało jego szarż ofensywnych, obudził się dopiero pod koniec meczu i od razu było groźnie. Zwłaszcza podanie do Tomasza Foszmańczyka było idealnie. Na minus stałe fragmenty. Z rzutu wolnego na wprost bramki uderzył nawet nieźle (choć niecelnie), ale dośrodkowania już mocno szwankowały. W defensywie poprawnie.
Mateusz Kamiński – 6
Poprawny mecz zawodnika w defensywie, bez większych błędów, ale też nie można powiedzieć, że wybitnie czyścił. Co by jednak nie mówić, na przestrzeni wielu, wielu meczów nie możemy o stoperze powiedzieć złego słowa.
Oliver Prażnovsky – 5,5
Po kilku meczach wskoczył znów do pierwszego składu. Obyło się bez babola, które miał w każdych poprzednich meczach, gdy grał od początku. Mimo to czasem mieliśmy wrażenie, że nie może uderzyć czysto w piłkę wtedy gdy tego chce, mowa o szybkich interwencjach, wślizgach – coś jest nie tak z precyzją. Szkoda sytuacji podbramkowej, gdy piłka spadła mu na głowę. Ogólnie – poprawny mecz, ale na początku meczu nie pogonił rywala, którzy wyszedł sam na sam.
Damian Garbacik – 5
Tym razem na lewej obronie z zadaniami stricte defensywnymi. Grał tak sobie, dość przeciętnie, a do tego – wzorem Abramowicza – zdarzało mu się kryć na duży radar i mogło z tego wyjść zagrożenie. Przy bramce nie upilnował Ledeckyego.
Tomasz Foszmańczyk – 6
Tym razem były próby zejścia do środka, rozgrywania. To czego mu brakuje to większej agresji, pressingu, pójścia na rywala. Strzelił bardzo ważną bramkę w momencie, kiedy gra ofensywna nie za bardzo się układała i to raczej Górnik był stroną dominującą. No i ta setka w końcówce – wielka szkoda, bo mógł zostać niekwestionowanym bohaterem meczu.
Bartłomiej Kalinkowski – 5
Średni występ w środku pola, Górnik zbyt często podchodził pod nasze pole karne, rozgrywał piłkę na skrzydła – zwłaszcza w pierwszej połowie. Dramatu nie było, ale też daleko do zachwytów.
Łukasz Zejdler – 5
W pewnym momencie wydawało się, że będzie liderem zespołu, ale ostatnio usunął się nieco w cień. Jest poprawna gra w środku pola, ale jednak wymagamy dużo więcej w rozegraniu piłki.
Dawid Abramowicz – 4,5
Grając w pomocy i mając za sobą defensywnego Garbacika musiał dać z siebie więcej na skrzydle. To co pokazał to zupełnie nie jest to, czego oczekujemy. Znów pewne zagrożenie po autach, ale to na razie tylko tyle. Gra czasem lekko niechlujnie i w tym meczu też zaliczył głupie straty.
Grzegorz Goncerz – 4
Słaby mecz zawodnika. Jedna dobra sytuacja, ale jego strzał został zablokowany. Do tego zaczyna trochę „Dudować”, czyli zamiast grać prosto wybiera jakieś niekonwencjonalne zagrania, to piętka, to coś innego i nie dość, że nie ma z tego pożytku, to jeszcze naraża czasem zespół na kontry – jak po bardzo czytelnym zagraniu piętą na sam koniec pierwszej połowy. Gonzo musi poprawić formę i jakość gry, bo już widać powoli, że trener decyduje się na zmienianie go w trakcie meczu. I po jego zejściu gra ruszyła trochę do przodu…
Mikołaj Lebedyński – 6
Trudno ocenić tego zawodnika, bo czasem ma się wrażenie, że niewiele daje drużynie, ale zachowanie i asysta przy golu Foszmańczyka były idealne. Spokój, doświadczenie, widoczne gołym okiem. Nadal jednak czegoś brakuje i już wiemy chyba czego… bramki.
Andreja Prokić (grał od 84. minuty) – niesklas.
Wniósł sporo ożywienia do zespołu, ale w kluczowym momencie zawiódł. Mowa o wyjściu z akcją 2 na 1, kiedy po prostu musiał wypuścić Foszmańczyka sam na sam, a tego nie zrobił i straciliśmy piłkę. Ale patrząc na energię, może szkoda, że pojawił się tak późno.
Sławomir Duda (grał od 90. minuty) – niesklas.
Zmiana taktyczna.
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
Miniony tydzień był dla naszej redakcji bardzo pracowity. Dwa wyjazdowe mecze w ciągu kilku dni to operacja logistyczna i organizacyjna. Myślę jednak, że podołaliśmy. Wszystko w imię GieKSy. Zapraszamy do zobaczenia wyjazdów do Białegostoku i Krakowa okiem redakcji. A teraz mamy dwa tygodnie przerwy od piłki i czekamy na Wisłę Płock. Niech teraz koledzy z sekcji hokejowej przejmują pałeczkę, bo przed GieKSą bardzo ważne wyzwanie.
1. Białystok przekładany był dwa razy. Za trzecim w końcu mecz doszedł do skutku, ale wiadomo – że był to środek tygodnia, wtorek godzina dziewiętnasta. W związku z tym z redakcji pojechaliśmy we dwójkę: ja i Misiek, ale w samochodzie jechało nas pięciu.
2. Wyjazd z Katowic był gdzieś po dziesiątej. Ładna pogoda, to i droga mijała szybko. Na ten jeden z najdalszych wyjazdów w sezonie.
3. Po kilku godzinach byliśmy na Podlasiu. Czas mieliśmy tak dobry, jak chyba nigdy wcześniej, bo było nieco po piętnastej. Postanowiliśmy więc skierować swoje kroki do Gospody Podlaskiej, znanej nam z poprzedniego sezonu, a mi jeszcze dodatkowo z wyjazdu na ten niedoszły mecz w listopadzie.
4. Miejscówka godna polecenia – na samym Rynku. Zaparkowaliśmy jakimś cudem praktycznie tuż pod tym lokalem. Wówczas byliśmy w niedzielę, więc były tłumy. Teraz – w środku tygodnia o piętnastej – niemal pustki.
5. No to wzięliśmy się za solidne jedzenie. Ja zamówiłem rosół z pielmieni, mielone na patyku i kartacza, Patryk mega xxl schaboszczaka, a reszta ekipy placki. Było to solidne jadło przed meczem.
6. W samej knajpie sporo było ciekawych elementów, jak ta stara przymocowywana maszynka do mielenia czy… czerwona gitara. Czy obrazek z Samych Swoich. W sympatycznej atmosferze oczekiwaliśmy spotkania.
7. Nadal mając jeszcze dużo czasu zrobiliśmy spacer po rynku. Weszliśmy do wielkiego kościoła – w zasadzie Bazyliki Mniejszej WNP. Imponujący obiekt. Można było się na chwilę wyciszyć przed nadchodzącym zgiełkiem.
8. Napis Białystok na kółkach, przesuwany jest. Pamiętam, że w listopadzie był w innym miejscu, teraz bliżej stricte Rynku. Rekwizyt popularny do robienia sobie przy nim zdjęć. O ile to można nazwać rekwizytem.
9. Wróciliśmy do samochodu i czas było zbierać się na stadion. Oczywiście – jak często to ostatnio bywa – na drodze widzieliśmy autobus z drużyną. Śmiesznie wyszło, bo robiłem zdjęcie jakiegoś grafa i coś zielonego mi przed nosem przejechało i przeszkodziło.
10. Wkrótce byliśmy pod stadionem. Przejechaliśmy skręt, więc musieliśmy go objechać, ale zaprowadziło nas to prosto do bramy wjazdowej, którą dobrze pamiętaliśmy w lutego i listopada poprzedniego roku. Samochód zostawiliśmy na parkingu i poszliśmy odebrać akredytacje.
11. Udaliśmy się na stadion, gdzie na wejściu przeszukuje się także dziennikarzy (rzadkość). I można było pobuszować po stadionie. Poszliśmy do stanowiska z klubowymi gadżetami, jednego, a później drugiego na VIP-ach. Do meczu pozostawało jeszcze sporo czasu, więc trybuny świeciły pustkami. A cały dzień był słoneczny, więc i temperatura była przystępna.
12. Potem przyszedł czas na herbatkę w sali konferencyjnej. Komentatorzy Canal Plus – Gabriel Rogaczewski i Tomasz Wieszczycki dywagowali, jak będzie wyglądać to spotkanie i wietrzyli – zgodnie z logiką ekstraklasy – przełamanie Jagiellonii.
13. Udaliśmy się na prasówkę, na dobrze nam znane miejsca. Stanowisko prasowe przyjemne, bez rewelacji, ale wystarczające. Jest dziurka na kable, solidny blat i… niepotrzebna szybka między blatami konkretnych stanowisk. W zamierzeniu służy oddzieleniu dziennikarzy, żeby mieli większy komfort. W praktyce – jest to utrudnienie w obserwacji meczu, bo głowa odruchowo tę szybę chce ominąć, patrząc na boisko. A widoczność? Bez zarzutu.
14. Przed meczem odbyła się uroczystość wręczenia trenerowi Siemieńcowi tablicy upamiętniającej jego 100 meczów w Jagiellonii. Kibice w Białymstoku go kochają. Skandują jego nazwisko często, skandowali i teraz. Trudno się dziwić.
15. Wkrótce rozpoczął się mecz. Gospodarze szybko objęli prowadzenie w sytuacji, w której nikt się tego nie spodziewał. Piłkarze o nazwisku Pozo mieli swój moment, dzień wcześniej Jose z Pogoni trafił dwa razy, teraz Alex tak odbił piłkę głową, że ta ku zaskoczeniu wszystkich wpadła do siatki.
16. Drugi raz pokonała nas legenda Jagi Taras Romanczuk. Piłkarz wiosną zeszłego roku strzelił zwycięskiego gola, teraz trafił do szatni, dając swojej drużynie prowadzenie 2:0.
17. Kibice Jagi bardzo głośno dopingowali, Katowiczanie na sektorze gości też odgryzali się, mimo, że byli w liczbie niemal czterokrotnie niższej niż w listopadzie na niedoszłym meczu.
18. Humor w przerwie był kiepski. Na szczęście można go było sobie poprawić na VIP-ach, gdzie było pyszne jedzonko. W sumie to można było tam zostać, ale zaraz była druga połowa. Co ciekawe, miejsce to miało klimat, jak dyskoteka, taka była gra świateł. Ciekawa opcja.
19. W drugiej połowie GKS dążył do zdobycia bramki. Gra wyglądała dużo lepiej. W końcu Erik Jirka trafił do siatki notując swoje pierwsze trafienie w barwach GieKSy. Na wyrównanie niestety nie starczyło czasu.
20. GieKSa przegrała drugi mecz w Białymstoku i na razie to się układa tak, że u siebie GieKSa wygrywa – dwa razy, a na Podlasiu triumfuje Jaga. W tym sezonie czeka nas jeszcze mecz ligowy na Nowej Bukowej. Chcielibyśmy, by ta passa była podtrzymana.
21. Po meczu tradycyjna nagrywka i trzeba się było zbierać na konferencje prasową. Dziennikarze Jagiellonii wniebowzięci, cieszyli się. A my ze skwaszonymi minami robiliśmy swoje materiały, galerie itp.
22. Trener Górak starał się wyciągnąć pozytywy i była nimi dla niego ta druga połowa. Fakt, Katowiczanie nie załamali się dwubramkową stratą, tylko grali swoje i częściowo udało im się je odrobić.
23. Za to Adrian Siemieniec na moje pytanie o Puchar Polski zażartował, że teraz to oni są drudzy, skoro z nami przegrali. Nie tak szybko – Jaga będzie druga, jak GieKSa zdobędzie Puchar Polski. O tym wszyscy marzymy, a finalista pucharu przecież kiedyś w Europie występował, później zmieniono ten przepis.
24. Zostaliśmy jeszcze chwilę na sali i trzeba się było zbierać w długą podróż do Katowic. My tego wieczoru byliśmy niepocieszeni, ale co mieli powiedzieć kibice Bodo Glimt, którzy zaszli tak niesamowicie daleko w Lidze Mistrzów i w rewanżu ze Sportingiem roztrwonili trzybramkową przewagę z pierwszego meczu przegrywając 0:5.
25. Droga powrotna zajęła nam około pięć godzin. Myślałem, że będzie się dłużyć, tymczasem jakoś to przeleciało. W Katowicach byliśmy gdzieś przed czwartą. Trzeba było szybko iść spać, bo wkrótce miał nastać nowy dzień. A już w sobotę czekał nas mecz z Cracovią.
—-
26. Do Krakowa wybraliśmy się już w mocniejszym składzie, bo aż 5-osobowym. To znaczy 4 osoby z Katowic plus Marcin, który dotarł na własną rękę. Dzięki temu mogliście obejrzeć aż trzy fotogalerie z tego spotkania.
27. Dobrze, że po Białymstoku kolejny wyjazd był tak niedaleki. Można było i się wyspać, i potem w miarę wcześnie wrócić. Wyjeżdżaliśmy więc 11-12 zbierając osoby po drodze i ruszyliśmy do Małopolski. Oprócz wspomnianego Marcina pojechaliśmy w składzie: Werka, Flifen, Misiek i moja skromna osoba.
28. Pogoda była piękna, wiosenna. W samochodzie było co prawda nagrzane, natomiast na zewnątrz trochę chłodek był. Dawał się on potem we znaki – głównie w postaci wiatru – zarówno osobom na murawie, jak i nam – na koronie stadionu.
29. Droga przebiegła szybko i sprawnie. Godzinka i byliśmy w Krakowie. Zastanawialiśmy się, jak to będzie z tą całą „strefą czystego transportu”. Ale załatwiliśmy niezbędne pozwolenia i mogliśmy do centrum Krakowa wjechać.
30. Natrudziliśmy się, jeżeli chodzi o wjazd na obiekt. Nie wpuszczono nas na parking, mimo że w poprzednim sezonie zarówno na mecz z Cracovią, jak i Puszczą to miejsce parkingowe było dostępne. No nic, zaparkowaliśmy pod stadionem.
31. Potem zaczęła się jednak trochę farsa. Pierwsza rzecz – akredytacje. W poprzednim sezonie odbierało się je w jednej z budek/kas od strony ulicy Kałuży. I rzeczywiście, był napis akredytacje. Tyle, że pani powiedziała, że to są jakieś inne akredytacje. Cokolwiek to znaczy. A my mamy się kierować na drugą stronę stadionu – od ulicy Kraszewskiego.
32. Zaczęliśmy więc obchodzić stadion, przy czym rozdzieliliśmy się – Misiek i Werka poszli, a mnie z Flifenem zatrzymała kiełbasa. Mieliśmy ją w planie, ale skoro już przechodziliśmy obok grilla, stwierdziliśmy, że skonsumujemy ją teraz, żeby potem nie tracić czasu.
33. Kiełbaska solidna. Mogłaby być nieco bardziej przypieczona, ale była smaczna. Więc godnie. W atmosferze wiosennej, ładnej pogody i zbliżającego się meczu wuszcik zawsze na propsie.
34. Wracając do wspomnianej farsy. Zaczęliśmy ten stadion faktycznie obchodzić. To co się działo na ulicy Focha, czyli tej najgłówniejszej przy stadionie, wołało o pomstę do nieba. Najpierw przejeżdżały autokary, ale chyba opróżnione już z kibiców GieKSy. I policjant nie pozwolił przejść WZDŁUŻ stadionu. Tu był kordon. Potem drugi nie pozwalał przejść na drugą stronę ulicy. Musieliśmy czekać. Najlepsze jest to, że między jednym, a drugim kordonem na dwóch końcach tej krawędzi stadionu, normalnie chodzili sobie kibice.
35. W końcu przeszliśmy na drugą stronę, ale chcieliśmy też zahaczyć o sklep klubowy. Policjant znów nie pozwalał przejść, ale nagle ludzie zaczęli przechodzić i tyle.
36. Absurdalne jest to, że blokowali całościowo to miejsce, podczas gdy kompletnie nic się tam nie działo i nie było zagrożenia. Co oni wymyślili – nie wiem.
37. W sklepiku klubowym zakupiłem proporzec, to taka tradycja powoli. Warto mieć swoje prywatne muzeum. Jakiś gościu długo stał przy kasie, bo wysyłał kartkę do kogoś na świecie. Ciekawa i miła opcja.
38. W końcu dotarliśmy za siódme góry i siódme rzeki na ten drugi koniec stadionu. Była tam budka i akredytacje odebraliśmy. Skierowaliśmy się do bramy technicznej stadionu i weszliśmy na obiekt. Ufff.
39. Ostatecznie znów byliśmy bardzo długo przed meczem, więc te wszystkie perypetie nie spowodowały jakiegoś uszczerbku na naszym czasie i standardowych przygotowaniach do spotkania. Tyle dobrze.
40. Nieoczekiwanie weszliśmy bezpośrednio na salę konferencyjną. Przyznam, że jedną z lepszych. A już znakomite wrażenie robi ściana z proporczykami rywali Cracovii. Wygląda to po prostu przepięknie. To, jak udekorowane są niektóre sale konferencyjne, to mistrzostwo. Ogólnie – dużo stolików i siedzeń. Czysto, Schludnie. Bardzo przyjemnie.
41. Miejsce z powiedzmy cateringiem już nie przystaje do tej sali… To znowu jest jakieś brzydkie i miałkie. Dodatkowo herbata jest już gotowa w tych warnikach, a nie po prostu gorąca woda i że samemu można sobie zrobić herbkę. Dodam, że w przerwie podobno były jakieś kanapki, ale dziennikarze jak hieny rzucają się na nie zazwyczaj tak szybko, że jak ja przychodzę, to już nic nie ma.
42. Z naszej winy nie umieliśmy dostać się do miejsca, gdzie wchodzi się na media. Wchodziliśmy wszędzie, na jakieś vipy, do mixed zony. Próbowaliśmy bowiem przejść wnętrzem stadionu, a to było zgubne.
43. W końcu dotarliśmy do drzwi wejściowych i windą wjechaliśmy na górę. Później pokonywałem ten trakt kilkukrotnie, m.in. wybierając się znów poza stadion po nachosy, bo tej kiełby było nam za mało.
44. W końcu znaleźliśmy się na prasówce. Byłem tu w tym 2013 roku, kiedy GieKSa w przenikliwym zimnie (podobno) grała i przegrała. Rok temu nie dane mi było być świadkiem spektakularnej wygranej 4:3, jak i 6:0 z Puszczą. Miałem okazję natomiast oglądać poczynania Cracovii i Lecha.
45. I co mogę powiedzieć… Prasówka ta jest doskonała. Widok – fenomenalny. Blaty, kapitalne. Jest prąd, jest internet. Wszystko, co potrzeba, by w komforcie relacjonować mecz. Nie ma co gadać, być może jest to najlepsza prasówka w Polsce. Jak i cały stadion – trzeba przyznać – jest doskonały.
46. Jeszcze przed meczem przeszedłem się górą, żeby obadać, czy czegoś ciekawego tam nie ma. Przyznam, że jak spojrzałem jak ultrałatwo jest dostać się na dach, to nie dziwię się, że kibice Widzewa to wykorzystali. Oczywiście oni mieli nieco trudniejszy dostęp, bo trybuna z sektorem gości jest wyższa. Ale wyszło bardzo ciekawie. Jakkolwiek sam nie jestem zwolennikiem akcji chuligańskich, to cała ta sytuacja była naprawdę oryginalna i zabawna.
47. Nie pozostawało nic, jak czekać na mecz. Kibice gości powoli zapełniali sektor, wkrótce zaczęli się też schodzić gospodarze. Czekało nas – mieliśmy nadzieję – ciekawe piłkarskie widowisko.
48. GieKSa dominowała w pierwszej połowie, ale nie umiała tego udokumentować bramką. Cracovia natomiast kompletnie nie zagroziła bramce Strączka.
49. Dodam tylko, że sporo się mówiło o podyktowanym karnym dla krakowian, w wyniku ręki Klemenza. Ogólnie jednak nie było to podnoszone jako jakiś wielki skandal. Lukas tę rękę wystawił i sędzia miał argumenty.
50. Brak czerwonej kartki dla Klicha na początku meczu to jednak duża pomyłka sędziego. Alfa i omega polskiego sędziowania, czyli Adam Lyczmański, orzekł, że powinna być czerwień.
51. Kibice obu drużyn głośno dopingowali. Ze strony kibiców Cracovii padały stwierdzenia, że GieKSa była jedną z najgłośniejszych ekip, jakie w ostatnich latach zawitały na Kałuży.
52. Mecz był ostatecznie totalnym paździerzem, ale GieKSa powinna go wygrać. Niestety nie była zbyt zdecydowana w ofensywie, a Cracovia wykorzystała jeden błąd i strzeliła bramkę.
53. Wierzyliśmy do końca, że wynik meczu ulegnie zmianie, ale niestety. Przegraliśmy to spotkanie i jak niepyszni opuszczaliśmy prasówkę udając się na konferencję.
54. Pamiętam czasy z pierwszej czy drugiej ligi, kiedy trener Górak był po niektórych meczach mocno zdenerwowany. W ekstraklasie sobie takiej sytuacji nie przypominam. Widać po mowie ciała i postawie szkoleniowca, kiedy jest wybitnie wk..iony, a jednocześnie stara się to opanować. W trakcie konferencji gdy był zobowiązany odpowiadać na pytania, musiał robić dobrą minę do złej gry i włączać trochę dyplomacji, więc ten odczuwalny w atmosferze poziom napięcia nieco spadł.
55. Luka Elsner coraz lepiej mówi po polsku. Po konferencji zażartował sobie do dziennikarzy Cracovii: „To może na piwko?”. Ogólnie sympatyczny człowiek, choć ostatnio też mu nerwy puściły, gdy chciał odchodzić z Cracovii.
56. Oczywiście dziennikarze Cracovii szczęśliwi i z ulgą. Były śmiechy i śpiewki pod nosem. Ale też dało się wyczuć trochę sarkazmu w zdaniach, że teraz idą na puchary. Tutaj nie było widać typowo widzewskiej napinki.
57. Wszystkim się spieszyło, więc mieliśmy plan zaraz po konfie zbierać się do domu i w aucie robić materiały. Stracił się jednak gdzieś Flifen, więc udało nam się je dokończyć na sali.
58. Wynikła z tego przedziwna sytuacja, bo Flifen niby czekał na wywiad, a my mieliśmy informację, że autokar z piłkarzami już wyjeżdża nie tylko ze stadionu, ale i z Krakowa. Zastanawialiśmy się, czy Filip podczas wywiadu po prostu nie zauważył, że wszedł z piłkarzami do środka i odjechał w siną dal. Dodatkowo nie było z nim kontaktu.
59. Postanowiliśmy się zebrać i ruszyć do auta. Okazało się, że wywiad jest w toku. Jak to możliwe? Ano Mateusz Wdowiak został w Krakowie i to jego złapał nasz reporter. Dlatego tak śmiesznie wyszło.
60. Ruszyliśmy niepocieszeni do Katowic. Tyle dobrze, że po takim meczu nie czekała nas długa podróż powrotna. W Katowicach byliśmy około 19:30.
61. Teraz przerwa reprezentacyjna. Trzymamy kciuki za awans reprezentacji Polski do Mistrzostw Świata. Wygrać z Albanią, pokonać Shehu, a potem finał. Do boju Polska!
62. A za dwa tygodnie gramy z Wisłą Płock. I jak teraz mieliśmy trochę oddechu, to pojedynek z piłkarzami Mariusza Misiury będzie znów mega ważnym starciem.
Jarek
24 października 2016 at 09:05
Prażnowsky dla mnie graczem meczu, wygrane wszystkie pojedynki główkowe, przecięcie w ostatniej chwili kilku groźnych akcji, bardzo dobre wyprowadzanie piłki, ogólnie grał bardzo pewnie i spokojnie wzajemnie się uzupełniając z Kamińskim,po pierwszej bardzo dobrej interwencji bardziej zwracałem uwagę na jego grę i nie rozumiem takiej niskiej noty dla niego.
Tommazi
24 października 2016 at 09:24
Nie zgadzam się co do oceny Zejdlera. Uważam, żę był bardzo aktywny i harował jak wół przez większość meczu.
ula
24 października 2016 at 09:35
Jak mozna bylo ustawic Dawida Abramowicza w pomocy,wspominal on co prawda w pierwszym wywiadzie,ze ustawiano go na roznych pozycjach z korzyscia dla niego,ale tu w gieksie niekoniecznie tak wyszlo,nie wiem co Brzeczek chcial ugrac taka zmiana pozycji,lepiej zeby juz gral na lewej obronie,czyli na swojej nominalnej pozycji,co prawda w meczu z sandecja dalej kryl na radar ale to juz bylo mniej tego krycia,jak w meczu z pogonia siedlce,gdzie bylo widac golym okiem.Wiec ja sie pytam,po jakiego grzyba trener zmienia mu pozycje,praznowsky nie powinien wogle juz wracac do skladu i grac z kaminskim,przerwa w grze swoje zrobila,ma braki
hanibal
24 października 2016 at 10:11
PANIE TRENERZE PROSZĘ ZNALEŚĆ INNĄ POZYCJĘ DLA GONCERZA ŻEBY NIE PRZESZKADZAŁ W NAPADZIE,WTEJ CHWILI JEGO GRA PIĘTKAMI TO NADAWAŁA SIĘ W DRUŻYNIE COSMOSU.
Matti
24 października 2016 at 12:45
Nie rozumiem mając mandrysza i prokica wystawiamy na skrzydła obrońców????po co czego my sie boimy graliśmy u siebie więc to my mamy atakować a prawda jest taka że grę prowadził Górnik. Abramowicz pomocnik? nie ta liga za ocieżały i bez zwrotności i szybkości.
ula
24 października 2016 at 13:09
Do Matti:Od Dawida wara,lepiej sie wypowiedz na temat Gonza,gdzie zagral totalne dno,nie umie nawet strzelic gola,po podaniach kolegow i jego sie czepiajmy a nie Dawida,po drugie ty sam jestes ociezaly,ciekawe jakbys ty zagral na miejscu Dawida,czy bylbys zwrotny i szybki?Bardzo w to watpie,oj bardzo!!!!!
tomek
24 października 2016 at 14:51
Prawda jest banalnie prosta. Transfery nie wypaliły i stąd problem. Abramowicz z całym szacunkiem dla niego bo ambicji odmówić mu nie można to nie ten poziom. Mandrysz ciekawy zawodnik ale na przyszłość a nie na teraźniejszość. Prokic wszyscy widzą jego atuty aż nadto. Wartością jest zejdler, kalinkowski też choć można więcej oczekiwać. Problem jest z foszmańczykiem. Bez wątpienia ma papiery na pierwszą ligę jeśli chodzi o same umiejętności. W jego przypadku problemem jest motoryka. Gołym okiem widać, że nie ma sił na walkę przez 90 min. Największym problemem jest jednak Goncerz. To że bramek nie strzela no cóż każdemu się może to zdarzyć. Natomiast to że jest totalnym drewnem w rozegraniu piłki powinno być zastanawiające. Prawdą też jest to że dzięki niemu mamy dużo mniej pkt z uwagi na nie strzelone karne. W jego przypadku to nie przypadek że nikt z ekstraklasy go nie chciał.Podsumowując nie ma co mieć pretensji co do zawodników bo już po transferach było widac, że to nie są ludzie na pewny awans. I tak jestem miło zaskoczony ich postawą bo może umiejętności brakuje ale jest walka. Do awansu pewnie trochę braknie no chyba że zimą wzmocnimy się na poważnie
ula
24 października 2016 at 15:19
Ja jestem przekonana,ze ta liga jest wlasnie dla Dawida,znalazl sie w odpowiednim miejscu i czasie,o ekstraklasie nie wspominajac,tam tez jak awansujemy,tez sobie poradzi,wiekszosc meczow nam wybronil,po swoich wyczynach,wiec nie jest z nim zle,do tego nie fauluje,gdy nie trzeba,skupia sie przede wszystkim na grze,gra regularnie,wiadomo z racji kontuzji franczaka,popelnia tez bledy(kto ich nie popelnia),ale walczy na calego,robi wszystko,by te bledy sie nie zdarzaly,w kolejnych meczach.
ula
24 października 2016 at 15:31
Skoro twierdzisz ze 1 liga nie jest dla Dawida,to powiedz jak to sie stalo,ze w poprzednich sezonach gral w termalice czy chociazby w slasku,wiec nie pisz mi tego typu tekstow ze 1 liga nie jest dla niego,z calym szacunkiem dla Dawida:)
ula
24 października 2016 at 16:13
Tak sie wszyscy czepiaja Dawida,ze gra niechlujnie i zalicza glupie straty,a co np zrobil Garbacik,nie upilnowal Ledeckyego,no to juz przesada,owszem jest to grozny zawodnik,ale z takimi Garbacik tez powinien dac rade,a nie dawac sie ogrywac Ledeckyemu jak pilkarz-amator
Coneg
24 października 2016 at 16:55
do ula: Rozumiem, że Dawid to pewnie rodzina, ale trochę obiektywizmu. Ile tych meczów zagrał Abramowicz w ekstraklasie w Śląsku i Termalice? Podpowiem Ci: ZERO. Właśnie te kluby zweryfikowały jego umiejętności i wylądował w 2 ligowej Puszczy. Na chwilę obecną zawodnik poza wyrzutami z autu niczego nie wnosi. Krycie na radar, słaba koordynacja ruchowa, słabe dośrodkowanie, głupie straty. Gra tylko dlatego, że nie ma konkurencji. Jeżeli myślimy o awansie do ekstraklasy trzeba w zimie wzmocnić lewą obronę.
Tom
24 października 2016 at 17:13
ula ty jesteś jaka rodzina Dawida ?
ula
24 października 2016 at 17:44
Ja nie jestem zadna rodzina dla Dawida,a wnosi sporo,jest o wiele lepszy niz taki Pietrzak,ktory „gra” w ekstraklasie w wisle,oj gra,to za duzo powiedziane,ostatnio Pietrzaka nie widze,a Dawid bedac tu,gra jak mowilam,regularnie i daje z siebie maximum mozliwosci,to ze zagral tu akurat nie za dobrze,wynikalo tylko z tego ze trener zmienil mu pozycje,bo na swojej nominalnej,czyli lewej obronie,gra calkiem niezle i nikt mnie nie przekona,ze jest inaczej.
wlodek
24 października 2016 at 18:21
Człowieku ogarnij się,wystawiając Goncerzowi 4 poniżasz innych zawodnków którzy charowali cały mecz min.Zejdlera. Alana Kamyka i innych .Gonzo od kilku meczy jest cieniutki on ma jakieś fory u ciebie? Dlaczego nie oceniasz sprawiedliwie według zachowania na boissku.Za jwgo grę należała się 1 Jak będziesz oceniał następne mecze to pomyśl troxhę.
Irishman
24 października 2016 at 23:51
Prażnovsky bez babola? A ta sytuacja, gdy dał się wyprzedzić i dopiero Garbacik wybił piłkę na róg (prawie strzelając samobója). Z resztą po tym rogu i tak padła potem bramka.
W środku pola wszystko było OK, gdy Kalinkowski skupiał się na „czarnej robocie”, a piłkę rozgrywał Zejdler. Teraz gdy Kalinkowski próbuje jakichś akcji ofensywnych wygląda to znacznie gorzej.
Goncerzowi obniżyłbym ocenę co najmniej o pół punktu za tą nieodpowiedzialną „piętkę” na swojej połowie przez co prawie nie straciliśmy bramki.