Hokej
Srebrne Katowice
Po jednym zwycięstwie i jednej porażce w Katowicach rywalizacja o mistrzostwo Polski powróciła do Tychów. Po pierwszym strzale w meczu, który oddał Mikołaj Łopuski, Tyszanie wyszli z kontrą i bliski zdobycia gola był Radosław Galant, do którego dogrywał Kamil Kalinowski. Początek meczu był dosyć wyrównany, ale w 6 minucie Tyszanie wyszli na prowadzenie. Bramkę zdobył ten, który mógł tego dokonać już w pierwszych sekundach spotkania, czyli Radosław Galant. W sytuacji 2 na 1 nie zdecydował się na podanie, a na przełożenie krążka na backhand i uderzenie po lodzie między parkanami Shane’a Owena. Po chwili na ławkę kar trafił Mateusz Gościński, ale nie udało się wykorzystać liczebnej przewagi. W 14 minucie efektowną interwencją popisał się Owen, który zatrzymał strzał Patryka Koguta. W kolejnej akcji Tyszanie wyszli z kontrą 3 na 1, ale podanie ofiarnie przeciął Lukas Martinka. Po chwili krążek wylądował w bramce GieKSy, po analizie wideo nie została ona jednak uznana, ponieważ Kalinowski wpadł na Owena. W 16 minucie Tyszanie zostali ukarani za nadmierną ilość zawodników na lodzie. Pod koniec tercji na ławkę kar trafił Dalidowicz, ale wynik już się nie zmienił. Po 20 minutach przegrywaliśmy 1:0.
Tuż po opuszczeniu boksu kar przez Dalidowicza faulu w tercji ofensywnej dopuścił się Jesse Rohtla. Jeszcze podczas sygnalizowania kary kolejny raz naszą drużynę uratował Owen, który parkanem zatrzymał strzał Jarosława Rzeszutki. Dobrze spisały się nasze formacje do bronienia osłabień. W 26 minucie ukarany został Krawczyk, ale kolejny raz Tyszanie nie wykorzystali przewagi. Każde 2 minuty w liczebnym osłabieniu to jednak strata sił. W 29 minucie hokejowa GieKSa doprowadziła do wyrównania. Andrej Themar dograł nad kijem interweniującego obrońcy do Marka Strzyżowskiego, a ten z najbliższej odległości umieścił krążek w bramce. W drugiej części tej tercji więcej strzałów oddawali gospodarze, ale Katowiczanie również mieli swoje sytuacje. W 37 minucie Malasiński świetnie dograł do Fraszki po błędzie GKS-u Tychy, ale Torunianin fatalnie przestrzelił. Na niecałą minutę przed końcem tercji faulował Devecka. Po 40 minutach na tablicy wyników widniał remis.
Tyszanie rozpoczęli trzecią tercję od przewagi liczebnej, jednak wyglądali dziś w tym elemencie gry zdecydowanie gorzej, niż w poprzednich meczach. GKS Tychy zdecydowanie zdominował początek tej tercji. GieKSa grała cierpliwie, a zarazem bardzo ofiarnie i czekała na swoje okazje. Z czasem również Tyszanie zaczęli grać nieco bardziej asekuracyjnie. Na 44 sekundy przed upływem 60 minuty w pojedynku szybkościowym za krążkiem jeden z napastników GKS-u Tychy odbił się od Lukasa Martinki… a sędzia podyktował karę dla Martinki za przeszkadzanie. Nie daliśmy strzelić sobie bramki i czekała nas dogrywka.
Po nerwowych pierwszych sekundach, kiedy graliśmy w 3 przeciwko 4 Tyszanom, gra się nieco uspokoiła. Nagle przez całe lodowisko do Filipa Komorskiego dograł Bartłomiej Pociecha, Komorski wyszedł sam na sam z Shane’m Owenem i strzelił mu między parkanami. Dał Tyszanom mistrzostwo Polski, a TAURON KH GKS Katowice w drugim sezonie po reaktywacji zdobył srebrny medal.
Zawodnik meczu: Shane Owen – ciężko go obwiniać za stracone bramki, a wielokrotnie w fantastyczny sposób ratował naszą drużynę przed utratą gola.
GKS Tychy – TAURON KH GKS Katowice 2:1d. (1:0, 0:1, 0:0, 1:0d.)
1:0 Radosław Galant (Michał Kotlorz) 5:52
1:1 Marek Strzyżowski (Andrej Themar) 28:55
2:1 Filip Komorski (Bartłomiej Pociecha) 66:04
GKS Tychy: Murray (Lewartowski) – Pociecha, Ciura, Galant, Kalinowski, Witecki – Bryk, Górny, Gościński, Rzeszutko, Kogut – Kotlorz, Mentsiuk, Huovinen, Cichy, Szczechura – Kolarz, Jachym, Klimenko, Komorski, Jeziorski
TAURON KH GKS Katowice: Owen (Kosowski) – Wanacki, Cakajik, Strzyżowski, Rohtla, Łopuski – Devecka, Martinka, Malasiński, Wronka, Fraszko – Krawczyk, Grof, Vozdecky, Krężołek, Themar – Majoch, Skokan, Dalidowicz, Michał Rybak, Maciej Rybak
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
tomassi
29 marca 2018 at 21:22
Wielkie brawa, gratulacje dla naszych zawodników i trenera.
Jesteście wielcy. Żeby w tak krótkim czasie tyle osiągnąć to trzeba wielkiego charakteru i sporo umiejętności.
Brawo chłopaki!!!
Dziadek
29 marca 2018 at 21:23
Gratulacje! I dziękujemy za grę do końca. Mecz w Tychach godny ostatecznego finału. Trzeba się cieszyć i mieć nadzieję, że w przyszłym roku zagramy równie dobrze. Oby tylko trzon drużyny się nie rozjechał po innych klubach.
Ja
29 marca 2018 at 22:01
GrATULACJE CHŁOPAKI OBY TAK DALEJ
kris
29 marca 2018 at 22:45
Gratulacje Panowie!
Dziekuje za walke i emocje.
Wesolych Swiat.
tombotleg
29 marca 2018 at 23:03
Dziękujemy, Dziękujemy, Dziękujemy!!!!!!!!!!.
Wesołych dla całej drużyny i do zobaczenie next sizon!!!!!!!
fc Ruda Śląska
30 marca 2018 at 00:00
Dziękujemy chopcy za walke,za ten finał,malo kto oczekiwal finalu przed sezonem,teraz odpocząć,wzmocnic się jeszcze i za rok oby znow final był.potrzebny był gieKSie,nam kibicom ten sukces,teraz jeszcze byłoby zajebiscie gdyby piłkarzom się udało.dzbany pokazaly buractwo jak zwykle ale przecież to jedna wielka sypialnia jest,a na nas mowia cygany hehe
musk
30 marca 2018 at 07:53
Gratulacje do chłopaków, znakomita walka. A co do tyskich fanów, przez 50% czasu gieksa taka, gieksa inna „kochac” giekse etc. Zamiast dopingowac swoich hokeistów, klną przyjezdnych. Przyznam ze i na naszym stadionie(raczej piłkarskim) mnie skręca jak kibice zajmują sie obrazaniem rywala zamiast dopingowaniem swoich zawodników, to tylko pokaz prostactwa i zakompleksienia a na tyskim lodowisku osiągnął chyba , apogeum.
Marcin
30 marca 2018 at 09:10
Gratulacje Panowie, dla nas i tak osiągnęliscie bardzo dużo!!! A dzbany tylko pokazały jakimi są burakami i prostakami…. Przecież oni się niczym nie różnią od goroli z sosnowca…. Przecież nie od dziś wiadomo, że w tychach praktycznie same gorole mieszkają…
Gieksiarz
30 marca 2018 at 10:34
Dokładnie….. tychy poza buractwem, wieśniactwem i prostactwem, nie pokazały zupełnie nic…. I zgadzam się z poprzednikiem, że w tychach praktycznie same gorole mieszkają….. Więc czego się tu spodziewać???
katowicki
30 marca 2018 at 11:10
jebać tyskie kurwy jazda,lolololo…….trzeba tyskich szmaciarzy jebnąć na Bukowej,ale tak fest ich upokorzyć….