Piłka nożna
Uniknąć kompromisu
Autorem zapowiedzi meczowej jest Bombon.
Po dwutygodniowej przerwie na pierwszoligowe boiska powracają piłkarze z Bukowej. Ostatnie wyniki ligowe pozostawiają wiele do życzenia, co sprawia ogromny zawód kibicom GieKSy, tym bardziej po przedsezonowych zapowiedziach odnośnie awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Dwunasta lokata (mimo jednego mniej rozegranego spotkania) stawia przed trenerem Kazimierzem Moskalem nie lada wyzwanie, jeśli chodzi o zestawienie wyjściowej jedenastki na sobotni mecz z ROW Rybnik. Co prawda zwycięstwo z Miedzią pozwoliło na zaczerpnięcie głębokiego oddechu po upokorzeniu w Bełchatowie, jednak w następnym tygodniu katowiczanie kolejny raz zawiedli w wyjazdowej potyczce. Porażka 0:3 z Górnikiem Łęczna skomplikowała sytuację GieKSy nie tylko w kontekście tabeli zaplecza ekstraklasy, ale także wykluczyła z gry na dwa spotkania Łukasza Budziłka, który jest bodaj jedynym zawodnikiem, co do którego kibice od początku sezonu nie mają zastrzeżeń.
Pocieszający jest fakt, że pomimo słabszego okresu gry, piłkarze GKS Katowice będą gospodarzami najbliższych trzech spotkań: Z ROW, Arką i Dolcanem. W dotychczasowych dwóch spotkaniach u siebie komplet punktów został przy Bukowej, a ponadto GieKSa wyeliminowała w 1/16 finału Pucharu Polski Podbeskidzie Bielsko-Biała. Jeśli do tego uwzględnić wszystkie wyniki rozegrane od początku roku przy Bukowej to bilans jest imponujący: 7-1-1. Nie pozostaje nic innego, jak trzymanie kciuków, by po „trójmeczu” zanotować dwucyfrową ilość zwycięstw.
Przesłanki do kontynuacji passy wygranych są niemałe, ponieważ w ostatnią sobotę GieKSa pokusiła się o miłą niespodziankę. Katowiczanie rozegrali przy Oporowskiej we Wrocławiu mecz kontrolny z tamtejszym Śląskiem, zespołem który w ostatnich trzech latach lądował na podium ekstraklasy. Trudno było znaleźć optymistów przed tą potyczką, jednak GKS powiodła się sztuka odniesienia zwycięstwa z renomowanym przeciwnikiem, a na tablicy końcowej widniał wynik 2:1 dla Katowic. O bramki pokusili się Przemysław Pitry, który tak jak w meczu z Podbeskidziem, zdobył gola głową. Autorem drugiego trafienia był Nemanja Kuzmanović, który otrzymał zaproszenie na testy od sztabu szkoleniowego. Trudno ocenić jak potoczą się dalsze losy Serba, jednak należą mu się słowa pochwały za cwaniactwo w polu karnym, które wykazał przy niezdecydowaniu obrońcy Śląska i z najbliższej odległości wpakował piłkę do siatki. Po tak pozytywnych wieściach nie pozostaje nic innego jak walka o wygraną w meczu na własnym terenie.
Okazja ku temu wydaje się być komfortowa. Do Katowic zawita najbardziej specyficzna drużyna obecnego sezonu – ROW Rybnik. Rybniczanie to najbardziej kompromisowy zespół zaplecza ekstraklasy, który w 7 spotkaniach uzbierał 6 punktów, uzyskane wyłącznie poprzez remisy. Niewiele brakowało, a ekipa z południa Polski miałaby ich na koncie komplet siedmiu, ale – nasz niedawny przeciwnik – Sandecja Nowy Sącz – wyrwała zwycięstwo drużynie podopiecznych Ryszarda Wieczorka, przypieczętowując gola na 3:2 w 90. minucie meczu. Jest to o tyle bolesna porażka, iż już po godzinie gry ROW prowadził 2:0. To oznacza, iż nasz najbliższy rywal nie zaznał jeszcze smaku zwycięstwa na pierwszoligowych boiskach.
W zespole rybniczan jest dwóch zawodników doskonale znanych z występów w GKS-ie Katowice. Najbardziej kojarzonym graczem z Bukową jest Mariusz Muszalik, siostrzeniec najlepszego snajpera w historii GieKSy Jana Furtoka. Muszalik reprezentował barwy Trójkolorowych w latach 1996-2004. W sumie Muszalik przywdziewał koszulkę z herbem GieKSy na piersi 222 razy, zdobywając w niej łącznie 13 goli. 34-latek jest ważnym ogniwem w zestawieniu trenera Wieczorka, gdyż rozegrał do tej pory komplet 7 spotkań w obecnym sezonie, nie zostając przy tym ani razu zmienionym.
Drugim zawodnikiem z katowicką przeszłością jest Daniel Feruga. O tym zawodniku można powiedzieć, że wszędzie się sprawdził, tylko nie w Katowicach. 25-letni prawoskrzydłowy spędził w GKS tylko rundę jesienną sezonu 2011/2012, po czym został odsunięty bez żalu od zespołu przez ówczesnego trenera Rafała Góraka. Ten filigranowy gracz rozegrał 15 spotkań i żaden z nich nie został okraszony golem. Dość powiedzieć, że zawodnik nie cieszył się renomą wśród wymagających kibiców GKS-u Katowice. Natomiast w obecnym sezonie Feruga zdobył dla ekipy z Rybnika już 4 bramki, będąc jej najlepszym strzelcem. Warto także odnotować, że w poprzednim sezonie miał istotny wkład w drodze po awans do pierwszej ligi, pokonując bramkarzy rywali aż 10-krotnie w 29 spotkaniach.
Miejmy nadzieję, że GieKSa dopilnuje, by komplet punktów w tym sezonie po raz kolejny pozostał w Katowicach i potwierdzi, że hasło „Twierdza Bukowej” nie będzie wyłącznie dziełem przypadku.
GKS Katowice – ROW Rybnik, sobota 14 września, godz. 18.00
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze