Piłka nożna
Post scriptum do meczu z Rakowem
Post scriptum będzie wyjątkowo krótkie, bo zwłaszcza w meczach u siebie – naprawdę nie ma co pisać. Za trzy dni Jastrzębie i oby to nie był gwóźdź do drugoligowej trumny, ale niestety może tak być.
1. Na Bukową powrócili starzy znajomi. W pierwszym składzie zagrali Mateusz Zachara i Igor Sapała. Na ławce siedział Rafał Figiel. W sztabie był Wojciech Herman, a prezes Wojciech Cygan również pojawił się na obiekcie.
2. Kibice Rakowa licznie stawili się na sektorze gości. Widać już u nich powoli takie małe świętowanie. Dla nich runda wiosenna to w zasadzie przygotowania do ekstraklasy w starciach o punkty ze słabszymi rywalami.
3. Dariusz Dudek rozegrał w GKS 10 meczów ligowych i wygrał tylko 1. Dodatkowo liczba 1 określa również ilość zwycięstw w tym sezonie na własnym stadionie.
4. GieKSa oddala się od bezpiecznej strefy. Do niej brakuje już siedmiu punktów, co przy obecnej grze wydaje się prawie niemożliwe do odrobienia.
5. Nie będziemy pisać – tylko trzy punkty w Jastrzębiu, bo to brzmiałoby jak ponury żart.
6. Tyle. Odechciewa się.
7. A Raków oprócz tego, że szturmuje ekstraklasę, to właśnie pyka sobie w Pucharze Polski z Legią – święto w Częstochowie. Ech…
Po wygranym meczu z Termalicą porozmawialiśmy z kapitanem GieKSy Arkadiuszem Jędrychem, który podkreślił znaczenie procesu i stabilności w klubie dla osiągania sukcesów, a także docenił doping ponad 13 tysięcy fanów.
Wszystko w porządku po tych dwóch sytuacjach?
Arkadiusz Jędrych: Tak. Trochę mi gdzieś wygięło nogę, później dostałem w brzuch, ale na gorąco myślę, że tak. Wiadomo, adrenalina jeszcze musi opaść i wtedy zobaczymy. Na tę chwilę wszystko jest okej i mam nadzieję, że jutro i pojutrze także wszystko będzie dobrze.
Po takich szalonych spotkaniach chyba już możecie powiedzieć, że pojawiają się myśli o europejskich pucharach?
Wiadomo, mając na koncie 47 punktów, czemu mamy nie marzyć? Tak to na razie zostawię.
Eman Marković dzisiaj dwukrotnie przekroczył prędkość przy tych trafieniach.
Jesteśmy świadomi, że Eman w miarę upływu sezonu czuje się coraz lepiej. Zresztą chyba nie tylko my, ale wszyscy, którzy chodzą i oglądają te mecze widzą, że w Emanie drzemią naprawdę ogromne możliwości. Pokusiłbym się wręcz o to, że on jeszcze swoich maksymalnych umiejętności nie pokazał. Zostały nam trzy mecze i życzmy sobie, żeby tymi swoimi wartościami nas jeszcze pozytywnie zaskoczył.
Przyszedłeś do GieKSy w trudnym momencie, wtedy zaraz spadek i druga liga, a niedługo mogą być puchary. Dla ciebie to też długa droga?
Nie da się ukryć, że moja droga w GKS-ie była dosyć kręta. Na chwilę obecną powtarzam, że ja mam takie podejście do tego wszystkiego: to, co się teraz dzieje wokół GieKSy to stempel mocnej wiary w to wszystko, w ten proces w którym tkwimy. Mamy nadzieję, że ten proces dalej będzie się napędzał, rozwijał i wszyscy ludzie wokół GKS-u będą tak ukierunkowani na Klub, na pomaganie, tak jak widzieliśmy dzisiaj na trybunach. Nie idzie o tym nie wspomnieć, jak stanęliśmy sobie chwilę przed meczem, to te trybuny powodują ciarki na całym ciele. Dwunasty zawodnik miał wpływ na to, że wygraliśmy dziś tak okazale.
Po wysokiej wygranej z Termalicą porozmawialiśmy z Marcinem Wasielewskim, reprezentującym w przeszłości barwy Termalici oraz z Mateuszem Kowalczykiem, wracającym na boisko po kontuzji.
Długo zastanawiałeś się nad przedłużeniem kontraktu?
Marcin Wasielewski: Zależy od punktu widzenia. Fajnie, że się po prostu dogadaliśmy i przedłużyłem kontrakt. Jest mi tutaj dobrze, świetnie się czuję. Fajnie, że będzie więcej o dwa lata.
Po twojej przygodzie z Termalicą dziennikarze mówili, że niekoniecznie się sprawdziłeś, a…
Nie lubię mówić o przeszłości. Są to pewne rzeczy, których wiele osób nie rozumie i nie wie. Tutaj się po prostu odnalazłem, dostałem większą szansę. Byłem w stanie pokazać na co mnie stać i myślę, że teraz nieźle to wygląda.
Teraz wiele osób ocenia cię jako najlepszego wahadłowego ligi.
Czy najlepszy? Znam swoją wartość, każdym meczem próbuję robić swoje i nie odpuszczać. Przede wszystkim nie mieć żadnych pretensji do siebie, robić wszystko, co w mojej mocy. Jeżeli to tak fajnie wygląda, to się cieszę. Mam nadzieję, że będę to powielał w każdym kolejnym występie.
Fassbender już pewnie widział tę piłkę w siatce, a ty wyskoczyłeś mu zza pleców i wybiłeś za linię końcową.
Taktyka jest na początku trudna do zrozumienia, ale po okresie wdrożenia to są już automatyzmy. Robi się to automatycznie, intuicyjnie, nie zastanawia się nad tym. Po prostu to wychodzi – jeśli gra się ciągle tym systemem, to jest znacznie łatwiej. Mnie on odpowiada, bo mogę pokazać w całej krasie moje umiejętności, w grze do przodu i z tyłu.
Wybiegasz już myślami w europejskie puchary?
Przede wszystkim następny mecz. Piast Gliwice – to jest najważniejsze. Żadne puchary i myślenie gdzieś w przód. Najważniejszy jest zawsze następny rywal.
Pierwsza bramka w tym sezonie, od razu po powrocie po kontuzji.
Mateusz Kowalczyk: Dokładnie. Nie ukrywam, że siedziało mi gdzieś w głowie to, że nie strzeliłem, ale w końcu się udało. Wygraliśmy wysoko, chociaż wydaje mi się, że mecz nie porywał piłkarsko zarówno w moim wykonaniu, jak i drużyny. Cieszę się, że ta bramka przyszła, lekka ulga.
Jaki był plan na ten mecz?
Chcieliśmy zagrać swoje i strzelić jak najszybciej bramkę i cieszy, że to się udało w pierwszej połowie. Termalica naprawdę wyglądała dobrze piłkarsko, ale mieliśmy gdzieś łatwość z dochodzeniem do sytuacji, to był klucz.
Jaki był przekaz w szatni po tym, jak straciliście bramkę, która mogła dać wiatru w żagle rywalowi?
To nie było potrzebne. W szatni sobie powiedzieliśmy, że musimy zacząć lepiej grać w piłkę i więcej się przy niej utrzymywać, bo w pierwszej połowie za szybko się jej pozbywaliśmy, to nie było potrzebne.
Długo byłeś poza grą, jak czułeś się dziś na boisku?
Pogoda nie pomagała. W 60-70. minucie odczuwałem ten mecz, ale miałem dużo ćwiczeń dodatkowych, biegania. Też trenuję z drużyną ostatnie 1,5 tygodnia, fizycznie jest coraz lepiej. Te ostatnie trzy mecze będą jeszcze lepsze fizycznie.
Od początku był taki plan, że grasz te 60-70 minut?
Nie mam pojęcia *śmiech*. Trenera trzeba spytać.
Jesteśmy na trzecim miejscu, chyba możemy o tym mówić głośno, że w tym momencie, na tym etapie sezonu, europejskie puchary to jest cel GKS-u Katowice.
Patrzymy w górę. Teraz wygraliśmy ważne mecz z Termalicą, za tydzień jedziemy na Piasta. Ta liga jest taka, że nie można nic zlekceważyć. Jedna porażka może cię zepchnąć w dół, a jedna wygrana wywindować do góry. Musimy być skupieni na kolejnym zadaniu.
Dzisiaj fantastyczna atmosfera na Arenie Katowice, czuliście to na boisku?
Super było. Mimo tego, że gramy o 12 w niedzielę, to kibice dali radę. To niesie się, doping po każdym wślizgu czy udanym zagraniu pomaga zawodnikowi na boisku.
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.
Piłka nożna1 godzinę temu
Sebastian Milewski na dłużej w GieKSie!
Piłka nożna kobiet2 godziny temu
Finałowy dreszczowiec z happy endem
Felietony6 godzin temu
Karty historii
Piłka nożna8 godzin temu
Jaga: Trzecia ofensywa w lidze
Piłka nożna23 godziny temu
Okiem rywala: nie zbaczać z obranej drogi
Felietony3 tygodnie temu
Trudność w podejściu do średniawki
Felietony4 tygodnie temu
21 sekund mistrzowskich akcji
Piłka nożna2 tygodnie temu
Jędrych: Stempel mocnej wiary
Piłka nożna4 tygodnie temu
Górak: Siła psychiczna jest wystawiona na dużą próbę
Galeria3 tygodnie temu
Solski
13 marca 2019 at 21:22
A kiedy wyprowadzenie Bartnika z gabinetu?
Solski
13 marca 2019 at 21:23
Tylko trzeba zestaw palnik+tlen+acetylen, bo skubaniec się do stołka tak przyspawał, że bez tego ani rusz
Irishman
13 marca 2019 at 22:15
Ten wynik z Częstochowy może być malutkim pocieszeniem dla nas, że rzuciła nas na kolana nie byle jaka drużyna (tym bardziej, że z maluteńką ale zawsze pomocą sędziego).
A co do spadku, to dyskutowałem sobie z kumplem, który twierdzi, ze ten spadek może nam wyjść na dobre, bo czasem trzeba zrobić krok w tył, aby potem zrobić dwa do przodu. No i on trochę racji ma tylko, że:
1.Tak samo myśleli sobie pewnie w Chorzowie,a… dziś bronią się przed III ligą
2.Ten ewentualny awans po spadku nie zrobi się tylko dlatego, że MY SOMY GIEKSA, bo z tego samego powody wielu myślało, ze spadek nam nie grozi
3.Owszem taki „reset” może być ozdrowieńczy ale pod warunkiem, że:
– spowoduje oczyszczenie nie tyle szatni co gabinetów
– właściciel będzie chciał tego powrotu do I ligi (kurde, jak to brzmi!!! 🙁 ) i nie przyjdzie mu na przykład do głowy, ze to idealny moment, aby raz na zawsze pozbyć się kłopotu z tymi kłopotliwymi piłkarskimi kibicami, z budowa kosztownego stadionu itp.
Irishman
13 marca 2019 at 22:24
@Solski ale on sam się przecież przecież nie „przyspawał”!
Ja twierdze, że to wszystko ma swoje konsekwencji i kolejno – nie ma sensu w ogóle dyskutować o zmianie trenera, jeśli nowego miałby wybierać obecny dyrektor, tak samo jak nie ma sensu dyskutować o zmianie dyrektora jeśli nowego miałby wybierać obecny prezes. A kto wie, może w tej logice trzeba iść jeszcze szczebel wyżej???
Mecza
14 marca 2019 at 08:10
@Irishman, też tak myślę że nie ma sensu zmieniać trenera a trzeba zacząć od tego kto go wybiera. Nie ma nosa facet do takich zmian a jak się nad nimi zastanowić one nie miał prawa się udać.
Irishman
14 marca 2019 at 08:25
@Mecza, nie no zawsze jest szansa, że nowy trener sobie poradzi. Przy czym faktycznie zmiana Mandrysza na Paszulewicza, potem na Dziółkę i ostatecznie na Dudka było to wszystko zmiany na gorsze. Aż strach pomyśleć kogo moglibyśmy teraz zatrudnić! Chociaż….. ostatnio czytałem na stronie klubu, że zaangażowaliśmy trenera mentalnego. Tylko nie wiem po co nam trener mentalny jak taktyka, organizacja gry leży i kwiczy. Chyba tylko po to, żeby przegrywać z uśmiechem na ustach 🙂 🙂 🙂
KaTe
14 marca 2019 at 10:05
Myślę, że głównym problemem jest to, że do nas trafiają trenerzy i zawodnicy, którzy są na „krzywej opadającej”. Kiedyś może coś potrafili, ale teraz ich poziom jest daremny. Należy raczej celować w ludzi znajdujących się na „krzywej wznoszącej”.
Irishman
14 marca 2019 at 11:41
@KaTe, myślę, ze możesz mieć rację! Nasza gra jednak inaczej wyglądała gdy latem postawiliśmy na piłkarzy co prawda z niższych lig ale jednak młodych, ambitnych, wybijających się w swoich drużynach. Oczywiscie nie był to poziom dający awans ale też na pewno nie spadek!
Niestety oni wszyscy musieli potem ustąpić miejsca tym niby lepszym – Wawrzyniakowi, Śpiączce, Woźniakowi, którzy przyszli pod koniec okienka i… dostosowali się do tych naszych „gwiazd”.