Zapraszamy do zapoznania się z ocenami redakcji za mecz z Koroną Kielce. Jako MVP został wybrany Borja Galan. Oceny zostały podane w skali szkolnej.

Rafał Strączek (5-) – Jeżeli można się do czegoś przyczepić, to jedynie do piąstkowania – ewidentnie nie jest to jego mocną stroną. Zapewnił spokój między słupkami i stanął na wysokości zadania w chwili testu, a pod sam koniec meczu zabrakło po prostu zgrania z resztą zespołu. Jest sporym beneficjentem umiejętności naszych obrońców do wybijania piłki z linii bramkowej.

Lukas Klemenz (5-) – Co do jego mobilności zdania nie zmienimy, natomiast w końcu zaczął grać jak ten Klemenz, którego zapamiętaliśmy z poprzedniego pobytu w Katowicach. Odważny, nieustępliwy i dokładał swoje trzy grosze po stałych fragmentach. Tym razem jego doskoki przynosiły dużo dobrego i nie wyniknęła z nich żadna groźna akcja Korony. Niestety nadal przydarzają mu się kuriozalne błędy, ale przynajmniej przez pozostały czas spisuje się na medal.

Arkadiusz Jędrych (4+) – Był solidnym spoiwem naszej obrony, jednak… Arek Jędrych ma swoją markę w Katowicach i przez pryzmat tego oczekiwania wobec niego mamy większe. Brakowało trochę tego, co jest jego znakiem rozpoznawczym, czyli odważnych piłek do przodu.

Marten Kuusk (5-) – W zasadzie nie ma nawet o czym pisać, zrobił, co do niego należy i nie przytrafił mu się żaden poważny błąd. W kontekście naszej defensywy tak pewny występ całej trójki to coś naprawdę wyjątkowego.

Borja Galan (5; MVP) – Wahadłowy pełną gębą, był tu i tam jednocześnie. Wybijał z naszej linii bramkowej, nadstawiał własną głowę i doskonale spisywał się w defensywie. Wielki szacunek za to, że nie bał się zgrać tak mocnej centry, zabandażowaną już wcześniej głową. W ofensywie prezentował się dosyć sporadycznie i spontanicznie, a jego podania były często niedokładne. Dodatkowy minus za brak skuteczności, bowiem powinien dopisać sobie jeszcze trafienie po rzucie wolnym w pierwszej połowie.

Jesse Bosch (3-) – Uspokoił naszą grę aż za bardzo, takiego typu występu potrzebowalibyśmy w przypadku znacznie ofensywniejszej reszty drużyny. Prawdopodobnie jeszcze nie do końca „załapał” naszą taktykę, a już najwyższy czas na poprawę. Przy innej obsadzie sędziowskiej sprokurowałby karnego po zagraniu ręką.

Mateusz Kowalczyk (4) – Rywale ewidentnie starali się wykorzystać jego agresję w pressingu, a mimo tego i tak potrafił wychodzić zwycięsko z takich potyczek. Dużo jednak było złych decyzji w fazie kreowania sytuacji, często brakowało mu także dokładności.

Marcin Wasielewski (4) – Również brakuje tych kilku procent zrozumienia ze strony reszty zespołu, a i w ofensywie nie dał tyle, ile zazwyczaj obserwujemy. Był jednak do bólu solidny i sporo się w tym spotkaniu nabiegał.

Bartosz Nowak (5-) – Ależ potrafi zirytować, a za chwilę znowu wprowadzić człowieka w zachwyt. Dobrze rozprowadzał nasze ataki, a stałe fragmenty gry znów były naprawdę udane –  chorągiewki przy Arenie Bukowej wydają się być jego naturalnym środowiskiem.

Eman Marković (2-) – Tak, wystąpił w tym meczu. Gdzieś tam się dobrze ustawiał, gdzieś tam dobrze podał, nasze oczekiwania wobec niego też powoli gdzieś się ulatniają. Ciągle wygląda na nieprzyzwyczajonego do takiego pressingu.

Adam Zrel’ak (4-) – Występ z serii „napastnik grający tyłem do bramki”. Schodził na skrzydło, do rozegrania, dużo pressował, ale brakowało go w najważniejszych strefach, w których mógłby stworzyć zagrożenie samodzielnie.

Marcel Wędrychowski (4+) – Jeśli niektórych trzeba motywować przed meczem, tak jego prawdopodobnie trzeba wrzucać do lodowatej wody. Biega, drybluje, odbiera, wchodzi w pojedynki i gra bardzo efektownie, świetny na wejście z ławki. Brakuje mu jednak trochę okrzesania oraz odpowiedzialności i prawdopodobnie przez to Rafał Górak nie wystawia go w wyjściowym składzie.

Sebastian Milewski (5) – Wszedł, zdobył piękną, ważną bramkę i nie wpadł w euforię, tylko od razu wyciągnął wnioski na przyszłość. Mógł mieć także asystę i wejście smoka, ale Nowak minimalnie spalił. Dojrzały piłkarsko zawodnik, warto mieć kogoś takiego na ławce.

Ilja Szkurin (4-) – Brakuje mu tej siły fizycznej, za to wykorzystywał w pojedynkach swoją inteligencję i dynamikę. Podobnie jak w przypadku kolegi spod znaku „9” zabrakło konkretów.