Piłka nożna Prasówka
W sferze spekulacji, czyli zagadka Bukowej – mass media o GieKSie
Zapraszamy do przeczytania prasówki z ubiegłego tygodnia, na temat związane z piłkarską GieKSą.
katowickisport.pl – A może zaskakujący powrót do Katowic?
Na razie przy Bukowej pożegnano m.in. jednego z napastników. Jest pomysł na jego następcę.
[…] Od tego czasu z Bukową pożegnał się już m.in. Jakub Yunis, więc niewykluczone, że przy Bukowej poszukiwać będą zimą napastnika. Poza Wojciechem Kędziorą, który – dzięki świetnej końcówce (cztery gole w czterech ostatnich meczach jesieni) – uciszył falę krytyki wokój swej osoby, GieKSie wyraźnie brakowało bowiem rasowego snajpera. Nie jest nim Andreja Prokić, choć trudno nie docenić jego zasług dla gry ofensywnej katowiczan. Daleki od swej optymalnej dyspozycji był też Grzegorz Goncerz, co zresztą bardzo dobitnie podsumował na swym twitterowym profilu.
[…] W tej sytuacji nie mogą dziwić pogłoski, jakoby w Katowicach rozważano… powrót Mikołaja Lebedyńskiego! 27-letni obecnie zawodnik występował w GKS-ie – na zasadzie wypożyczenia z Wisły Płock – w sezonie 2016/17, zbierając niezłe recenzje (mimo przeciętnego dorobku bramkowego. Katowiczanie byli zainteresowani jego angażem na kolejny sezon, ale sam zawodnik – któremu automatycznie przedłużyła się umowa z „Nafciarzami” – wybrał walkę o miejsce w ich składzie. Decydujący okazał się tu fakt, że opiekunem Wisły został Jerzy Brzęczek, który wcześniej w Katowicach stawiał na „Mikiego”.
Lebedyński jesienią nie wykorzystał jednak otrzymanych szans. Zagrał jedynie w czterech spotkaniach płocczan w lidze, nie zdobył gola. Dwa tygodnie temu znalazł się zaś na liście transferowej Wisły. Na razie – poza zainteresowaniem ze strony pierwszoligowca – nie sposób jednak mówić o żadnych konkretach.
Rzut oka na Fryca, czyli prawy obrońca poszukiwany przy Bukowej
Konkurent dla Wojciecha Kędziory w ofensywie oraz boczni defensorzy – oto (jak się wydaje…) priorytety GKS-u Katowice w zimowym okienku transferowym.
[…] Nieobcy szkoleniowcowi GKS-u jest też Patryk Fryc. Niespełna 25-letni dziś prawy obrońca Bruk-Betu Termaliki trafił do Niecieczy u progu 2014 roku, wespół z Piotrem Mandryszem właśnie. Z marszu stał się w jego zespole zawodnikiem podstawowego składu, mającym spory udział w awansie niecieczan (w sezonie 2014/15) do ekstraklasy. Minionej jesieni zagrał w 11 z 21 spotkań ligowych drużyny Macieja Bartoszka. Grał na początku sezonu oraz w końcówce rundy – po kontuzji, jakiej doznał Bartosz Szeliga. Ten ostatni jest już jednak gotów do podjęcia treningów w okresie przygotowawczym. Na dodatek klub z Niecieczy kilka dni temu zakontraktował innego prawego obrońcę, Rumuna Gabriela Matei.
To może oznaczać, iż dla Fryca zabraknie miejsca na boisku. Stąd idea, że mógłby wylądować przy Bukowej. A GieKSa zdecydowanie potrzebuje na pozycji prawego obrońcy wzmocnienia. Niewykluczone – choć niekoniecznie przesądzone, bo przecież kontrakt ważny ma do końca czerwca – jest przecież pożegnanie z Tomaszem Mokwą (ledwie 3 mecze jesienią). Adrianowi Frańczakowi przydałaby się zaś silna konkurencja.
W sferze spekulacji, czyli zagadka Bukowej
Wszelkie konkrety, jakie w tym okienku transferowym dotyczą GKS-u Katowice, związane są z rozstaniami. W kwestii „zysków” kibicom pozostają na razie… domniemania.
W oczekiwaniu na owe wieści tworzą więc własne „listy życzeń”. Przykładem jest choćby nieoficjalna strona kibicowska „Gieksa.pl”, na której – wśród „pożądanych” zawodników – wymieniani są m.in. Dominik Sadzawicki, Karol Angielski, Artur Siemaszko czy Mateusz Machaj. To ambitne wyzwania dla nowego dyrektora sportowego GKS-u.
– Pracujemy nad uzupełnieniami kadry, ale musimy brać pod uwagę budżetowe ograniczenia – tłumaczył niedawno Tadeusz Bartnik. A te ostatnie najwyraźniej nie lokują katowiczan w gronie krezusów.
– Przedstawiliśmy Andrei Prokiciowi ofertę przedłużenia kontraktu na warunkach najlepszych, na jakie klub było stać. Jeśli wybrał Stal, to jest to pewna wskazówka co do naszego miejsca na finansowej liście w I lidze – tak dyrektor sportowy GieKSy skomentował informację o tym, że Serb od 1 lipca grać będzie w Mielcu.
futbolfejs.pl – Stal zaczyna zimowe zbrojenia. Na pierwszy ogień Andreja Prokić
Półtora roku temu zamieniał Mielec na Katowice, bo marzyła mu się ekstraklasa, a wtedy wydawało się, że z GieKSą będzie o to dużo łatwiej niż ze Stalą. Teraz do tego Mielca wróci, bo to Stal jest bliżej gry w tej ekstraklasie niż GKS. Andreja Prokić podpisał trzyletni kontrakt ze swoim byłym klubem, kontrakt obowiązujący od 1 lipca. Ale w Mielcu liczą na to, że uda się sprowadzić Serba już teraz, by pomógł wiosną w walce o awans.
Prokić to piłkarz, którego niewątpliwie stać na to, by na tym poziomie rozgrywkowym być nawet gwiazdą. I na to pewnie liczono w Katowicach, gdy ściągano go tam przed startem poprzedniego sezonu. Zresztą to zrozumiałe, bo Prokić był wtedy najlepszym zawodnikiem Stali, która wywalczyła właśnie awans na zaplecze ekstraklasy. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że w tych Katowicach coś nie do końca poszło tak, jak zakładano. Niby strzelał ważne gole, niby miał udane mecze i przebłyski naprawdę wysokiej formy, jednak w ostatecznym rozrachunku nie dał GieKSie tego, czego się tam po nim spodziewano. I tak jak koledzy, w najważniejszym momencie, kiedy ważyły się losy awansu do ekstraklasy, nie pomógł.
Tak czy inaczej siedem bramek w poprzednich rozgrywkach można było jeszcze uznać za wynik przyzwoity, w tych jest na razie gorzej, bo tylko trzy trafienia w 14 meczach.
[…] Prokić od 1 stycznia mógł związać się z nowym klubem i tak zrobił. Na pewno więc do Stali wróci latem, jednak w Mielcu nie ukrywają, że są zainteresowani pozyskaniem piłkarza już teraz, za co oczywiście trzeba będzie zapłacić. I trudno przypuszczać, by w Katowicach tę ofertę odrzucili. Na razie Bartnik wypowiada się co prawda dyplomatycznie („Każdy przypadek trzeba traktować indywidualnie”), niemniej można spodziewać się tego, że kluby spotkają się w połowie drogi i Serb już wiosną z powrotem zagra w mieleckich barwach.
sportslaski.pl – Zagraniczni rywale GieKSy w Turcji
Węgrzy, Ukraińcy, Mołdawianie i Słowacy będą rywalami GKS-u Katowice podczas zgrupowania w tureckim Side.
[…] Plan przygotowań GKS-u Katowice
13 stycznia – wznowienie treningów
20 stycznia – sparing z ROW-em Rybnik
27 stycznia – sparing z Miedzią Legnica
2 lutego – sparing z MFK Frydek-Mistek
3-17 lutego – zgrupowanie w Side
7 lutego – Debreczyn VSC (Węgry)
10 lutego – Stal Kamieńskie (Ukraina)
13 lutego – Milsami Orgiejów (Mołdawia)
16 lutego – ŠKF Sered (Słowacja)
24 lutego – sparing z Rozwojem Katowice
3 marca – Nice 1 liga Puszcza Niepołomice
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze